Atos 10
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs NAA
1 Kaisarea yone ro mbai na ro Kornelius nekewole. Neyae Yahudi ro ban. Buloo felare be yun be yebaere hebewate nolora neyae Italia homo naei yunde hebewole.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Kornelius Allahle are hubara haeisa yaneungeke nane merau Nare ei moloungeke. Nebei sului mbai naei imae ei obe einya yo. Ro miyae koufe kalore molowoumi yore eisako meisako nekai hakoumiyeke. Na yane baei Allahre ebeli bainyeke.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Ya mbai huae rai hujoko oke name hului yae na ijoko raneungeboke erewole Allahle malaikat na yaka yae erewounge meke weunge, “Kornelius.”
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Kornelius nebei malaikatre erekeunge na fe bele faewounge weunge, “Erabuhi wanen, Tuhan?”
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Mana ro miyae weimi Yope yore ai. Nebeinya ro mbai na ro Simon Petrus, ungainyele ndare mende.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 Simon obo yoku rare hale kiyaele imae buhaeinya ekehebelene Simon Petrus ekenekele.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Nebei malaikat Korneliusle are elete kiyae ewole mo, Kornelius na yebaei bubaei ro bee bele Korneliusle naei u kayaare hebeyate na robe na wali Allahle are hubara haeisa yaneungeke bele kaneumikoke mekate.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Kornelius nebei ime wanen ma kaeneungeboke ahubare mo huweumikokera, hokolo namere mo ukeumi oro molaiboke Yope yore ewate.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Ya heuboke rai sului hokolo name Yope yo nobewainye yae wa, Petrus imae bumare yeuketeke Allahre ebelire bonnelere.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Nebeisa moni yaroungekoke ramande anengkondere kenabe kowole. Nebeibe ramanne mokowate yae, Petrus na ijoko ranainyeboke ime wanen mae erele.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 Yaku raweuboke bulura malo wanen kaeu mau ha yae na rayee kelira bayaeikoke, nda kanire nokainyele ole.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Neinye obo yoku mahi-mahi nda kanina oro kelire koyate yo, ara foyate yo, aye yoni-yoni.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Nebeisa a mbai weunge, “Petrus, ainyu! Foloi anei!”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Nebeibe Petrus yae weunge, “Na hului ban, Tuhan! Meyae Yahudi ro miyae naei era hena huluinye nebei obo yoku eli hohore nekeyande nane merau u nenere koyande raman. Reyae ya mbai aneikoi mo nekeyale.”
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Nebei a mbaibe benende weunge, “Allah yae onomire mokoungeboke rambun weyae elire enekeijae.”
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Naei wanen mbai roko name nendo keleungekokera nebei malo benende kaeuboke bumare ewole.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Petrus u bene baeiso-baeiso kowole, rahe naeise nda wanen keleuboke erekole. Petrus namman u benene nekainye bele, Kornelius yae ukeumi ro name mekate. Simonbe imae kelaeiboke bene mekaisebate.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 Nebeinya yore kaenaimikoke mo hinaimi, “Simon Petrus nda imaene nekele?”
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Namman Petrus nebei ime kaneungebokere na mekaise isaeyembondere u bene baeiso-baeiso kole yae, Allahle Roh yae a weunge, “Simon, ro name ware baeimeyayete.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Ainyu oyakoibo nebei ro namere hakoimibo eme. Buhae ohokoijae, nebei yo Reyae ukamaele mekate.”
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Nebeinye Petrus owakouboke, weumi, “Reyae nda niyae mayae baeufe kiyae. Rabuhi wanenbe ndare mekaube?”
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Hokolo name yae wainye, “Fela yunde hebele kiyae Kornelius yae maere ukeume ndare mekande. Neyae ro mbai na wali himaloungeboke nane merau Allahle are hubara haeisa yaneyeunge. Yahudi ro miyae nemene nare ereibo kaneibo koyainye, naei ebeli Allahre bowounge Allah wo koungekokene. Allah Na malaikat yae meke, Korneliusre ukeunge ware rinyeufinde naei imaere elere. Malaikat yae ukeunge waeinya a faeu elelere Kornelius borombondere.”
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Hokolo name Petrus yaweumiboke, nebei imaene reniai ya mbai ijongku hononaikondere.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Ya bee nendo Kaisarea yone aibaleke. Kornelius naei aka baeke, naei hokolo uneyau keke haha nemene kaenewoumi, Petrus naeise ereiko rakeiko kowaimi.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Petrus meke bae, Kornelius ara hele ruke Petrusre rore melaeyennebondere.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Nebeibe Petrus yae weunge, “Ainyu! Wangkele rangkele na hului mbai.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Korneliusle ane eleyete bele Petrus imae eise eweufike. Nebeinye erele ro miyae helen sele arilewole.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Petrus nebei yore weumi, “Mayae nemene maisaei bangka mo, meyae Yahudi ro miyae wali heere foloukoke huluinye Yahudi ban ro miyae bele mbainye enekei nane merau mbainye a elei. Nebeibe Allah meke rare keleufeboke ro miyae nde-nde nemene reyae niki bele kanau bele yae nane merau ele moise yae woke a yae eleyeijae.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Nebei aerene weyae ukamae ekatere reyae na rilibo ban mae mekale. Mana ya reyae isaeisebonderene a hinereisitere, ‘Rahere weyae kaeneufekokae mekale?’ ”
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Kornelius yae weunge, “Ya keli moise wokandene hu oke nda hujoko name hului yae raei imaene Allahre ebeline bowanale. Raei bene ro mbai yakaiboi yae yakauboke, nambelae wili haleman.
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 Neyae weufe, ‘Kornelius! Waei ebeli kali bowanae Allah boroubokete. Nebei sului mbai waei yei wahei rore miyaere kounga kalona yore yeyaemae Allah u bene nekeungehike.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Nebei aerene mana ro hiwa weumile Yope yore enate Simon obo yoku rare hale kiyaele imae buhaeinye ekehebelene ekenekele. Ro mbai na ro Simon Petrus ungainyele ndare mende.’
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Nebei meraunge reyae na hibi ro ukamaele waei yaweisoise ekate. Weyae kena foinyene ndare mewoyae. Mana ya meyae nemene ndane Allahle bene arilewounge nekande. Allah rahebe a uwote maere weumele boromalere mekannekande.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Petrus yae weumi, “Nda hee yae wa reyae isaeyeubokale Allah na hele ro miyaere be ijokone ereyei.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 Allahle are hubara haeisa yaneyainye nane merau me u foise mokoyate ro miyae Allah ei ammibonde, makei yona bele ban.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Aka naei baeke naei, maisaei nekaube Israel ro miyaere mo nda a foi faeu foi Allah uwoumi, ‘Yesus Wali Ondofolo nemene naei Tuhan, Naei walora ro miyae na hului kena foi u foi bele nekenate.’
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Aka naei baeke naei, Yudea kanine bewate rambun yoni-yoni mayae maisaei nekaube. Galilea kanira huba raweuboke Yohanes a faeu huwoumi, ‘Mayae nulu kembokembere kelembonde naeise bu konayengkombe.’
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 Nane merau Allah yae Yesus Nasaretna Rore Naei Roh bele Naei elae wake bele uwa kiteungeboke. Allah Nangkele mbainye nekewotene, Yesus makeise-makeise orowole na me u foise mo mokowole, nane merau walobo yunbe me kelee u keleene nekayekene era buloo kayeke ro miyaere onomi yeumiyeke.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 “Neyae Israel kani nemene nane merau Yerusalem yone rambun mahi-mahi mokowolere meyae ijoko yae erewande. Naendae wanen hororebe Neyae foi mokowolerebe, nebeibe ohaline baikoke haiboke.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Nebeibe ya name mo Allah yae mahe yora waleungeboke, benen Nauwa ro miyaere yakawoumi.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Ro miyae nemene ban, nebeibe meyae Allah bera eleuboke wekeume ro miyae Yesus benen waleuboke heera Nangkele raman bu anewande yo yae mo, ijoko erannekoke.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Nane merau Neyae maere ukeume Naei a foi faeu foise nane merau Nembai sele Allah yae a ukeunge herewate yo bele wali nekate yo bele naei wali hului kolommibonde naei a, ro miyaere huwemamiyendere.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Allahle yenjo kayaayo yae Naei a faeube isaeyaeimekoke. Nebei yo yae elewate, nde yae Yesus Naei abe elelere hila rabo halennelena, na beko neban ennefaeinyembonde.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Petrus namman ane elele yae, nebei ro miyae angkaeise borate yo nemene Allahle Roh yae oke aumiboke.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Allahle Roh Yahudi ban ro miyaere aumibokene, Yope yona Yahudi ro miyae hiwa Petrusre hakainyekoke mewate yo nemene fa yae bowate.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 Rabuhine ban, neyae borowate nebei ro miyae afaeu mahi-mahi elewate, Allahre buma kolowainyene.
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 “Eremmibo, nda yo aeinya wanen mbai Allahle Rohbe yaraikoke. Rahene nare bu nendon okoi?”
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Petrus ukeumi Yesusle Ro yae bu konaimikonde. Nebeisa Petrusre riyainyehike nangkele ya heki ban nekenaikonde.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.