2 Coríntios 1
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs BKJ
1 Onomi foka, Allahle jemaat Korintus yona bele Akhaya kanina Yesus Naei eleuboke wekeumi holona yo bele. Reyae Paulus, Allah kena koukoke huluinye Yesus Wali Ondofolole abu akore yeubokale kiyae bele aei aka baeke Timotius bele mare ro melaeyayembe.
1 Paulo, um apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e Timóteo nosso irmão, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Meyae ebeli bonnele Allah aei Ako Kiyaele Tuhan Yesus Wali Ondofolo bele mare kena buhae aere ban mae henembe nane merau rei mai inyembe.
2 Graça seja convosco, e a paz de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Allahre ei molonnele. Neyae aei Tuhan Yesus Wali Ondofolole Ako. Neyae Ako, kena beko hubamande heene kena foise mokoyeume nane merau aei kena u harare roroyeume.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, e o Deus de toda consolação;
4 Ro miyae hiwa kena bekore enainyehubande yore eyae na hului Allahle elae walora kena u hara emamiroronde naeise, Allah aei kena bekone isubawanne hee aei kena u hara roroyeume.
4 que nos conforta em toda a nossa tribulação, para que também possamos confortar os que estiverem em alguma tribulação, por meio do consolo com o qual nós mesmos somos confortados por Deus.
5 Yesus Wali Ondofolo beko hubawounge wanen aei waline beko hubamande. Nebei sului mbai Allah Wali Ondofolole kena u hara roroimeyeunge wanen Wali Ondofolole walora na hibi-hibi aei kena u hara rorommende.
5 Porque como os sofrimentos de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação é abundante por meio de Cristo.
6 Meyae kena beko emansubandena, mai foi naeise hubamande. Mai kena u hara roromayembe nibire isaeimale naeise nane merau mare holere molomayembombe naeise, Allah maei kena u hara eitoroume hee, mai foi naeise mokole. Nebei nibi yae Allah kelenembe mai kena u hara roronembe nane merau maeinya wanen mbai kena beko ennehubangkombera Neyae elae inyembe, mai kena u herawemembe Wali Ondofolore hila rabo halennembe.
6 E se somos afligidos, é para vossa consolação e salvação; que é eficaz na perseverança dos mesmos sofrimentos que nós também sofremos; ou se somos confortados, é para vossa consolação e salvação.
7 Meyae rabo elae halaende mayae na hibi-hibi Wali Ondofolore hila rabo halennembe, rabuhine ban meyae maeisaei nekande meyae kena beko hubanne huluibe mangkele hubaunge wanen mbai, Allah maei kena u hara roroume huluibe mai kena u hara roronembe.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que assim como sois participantes dos sofrimentos, assim também o sereis da consolação.
8 Aka naei baeke naei, Asia kanine maei waline kena beko hubawannere meyae kena kande mangkele isaeyembombe. Maei uwane meumeneke kena beko ehekaei sele hubawanne, maei wali naeise rabo ban yaendeboke.
8 Porque nós não queremos, irmãos, que ignoreis a dificuldade que nos sobreveio na Ásia, que fomos oprimidos excessivamente, acima das nossas forças, de tal modo que nos desesperamos até da vida;
9 Heremabonde naei a hokaikoke wanen mae hubawannele. Meyae maei uware yae rabo ehalei, nebeibe ro miyaere nulu yo mahe yore ainyainyure kommile Allahre mo rabo halennelere isaeimabonde naeise, nebei kena beko yae hubawoume.
9 mas tínhamos a sentença de morte em nós mesmos, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus que ressuscita os mortos;
10 — ausente —
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livra; em quem confiamos que ainda nos livrará;
11 — ausente —
11 juntos também ajudando com orações por nós, para que pelo dom a nós concedido, por meio de muitas pessoas, graças sejam dadas por muitos a nosso respeito.
12 Maei kena u na ijen naeise weume a yae huweume na bereise mangkele mbainye nekewande hee nane merau nda hee bele meyae na mekai yae nda kani kelane nekeimeyandene, maei uwa kaemale. Allah keleume hului Yesus Naei eleuboke wekeumi holona yo na u mekai ma yae nane merau u bene yolo-yolo ma yae nekewande. Nda kani kelana wali beko nibine orate ro miyae naei isaei hebaen mae ban, nebeibe Allah kena buhae aere ban mae hewoume Kiyae uwoume hului yae nekewande.
12 Porque o nosso regozijo é este: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade piedosa, não com sabedoria carnal, mas pela graça de Deus, tivemos nossa conversação no mundo, e mais abundantemente convosco.
13 — ausente —
13 Porque não vos escrevemos nenhumas outras coisas, senão as que ledes ou reconheceis; e eu confio que vós as reconhecereis até ao fim;
14 — ausente —
14 como também nos reconhecestes em parte, que somos o vosso regozijo, assim como também vós sois o nosso no dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 E nesta confiança propus anteriormente ir até vós, para que tivésseis um segundo benefício;
16 — ausente —
16 e de passar por vós até a Macedônia, e novamente retornar da Macedônia e ir a vós, e ser conduzido por vós no meu caminho em direção à Judeia.
17 Erele naei kena u na maemae hele yae merau raungehikale! Nda kani kelana wali beko nibine orate ro miyae merau ranaisinde heene, nda a u bene bee ro miyae wanen hayaeimi, “Ehe, niyae ban.” Reyae merau rarensinde nebei wanen ban.
17 Quando eu, portanto, deliberei isto, usei de leviandade? Ou o que proponho, o delibero segundo a carne, para que em mim haja sim, sim, e não, não?
18 Allah are nuleuboke huluinye mokoyele Kiyaele Ro yae reyae are ukamale na kulun mbainye ehe, ehe ban a yae mare wamale ban.
18 Mas como Deus é verdadeiro, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Rabuhine ban reyae, nane merau Silwanusle, Timotiusle bele yae mai u nolo u kainye Yesus Wali Ondofolo Allahle Kelule naeise huwayembe hee, Yesus Allah weunge a huluinye mokonde omokoi naeise meyae ehuwei. Neyae Allah weunge a huluinye mokole a mo elandeke.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi pregado entre vós por nós, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não, mas nele foi sim.
20 Aei naeise Allah yae heteungekoke a yoni-yoni Wali Ondofolole walora nemene mokommekonde. Allah Wali Ondofolole walora foi mokoumebokene, ro miyae Allahre hili enainyehebende hee, eyae emalende, “Amin.”
20 Porque todas as promessas de Deus nele são sim, e por ele o Amém, para a glória de Deus por nós.
21 Allah Nenaeijae mokoumeboke meyae are huwayembe yo bele mayae angkaeise boraube yo belere Wali Ondofolore hila rabo elae yae halaenne nane merau aere eleumeboke Naei kaliare mokomalere.
21 Ora, aquele que nos estabelece convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus;
22 Naei holona ro miyaere eyae yaendebokere kelemmebonde naeise, nane merau aei naeise mokoungehake rambun nanemene emmeyende helere kelemmebonde naeise, Allah me nou heraweuboube wanen aei kena u einye Naei Roh aumeboke.
22 o qual também nos selou, e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Reyae riyanale Allah yae raei kena u einyare isaeyeuboke Kiyae mare yakanembombe nda a wamale na helere yaeiboke. Korintus kanina nekaube yo bokore erelerebe, nebeibe reyae kena ban sele a usaei elae hele ufembene mai kenara beko yae hubannele belene, reyae ei.
23 Além disso, eu invoco a Deus por testemunha sobre a minha alma, de que para vos poupar ainda não fui para Corinto.
24 Makei are hila rabo halembe helere meyae koli hara ebei, rabuhine ban Wali Ondofolo Naei a elelere hila rabo halaeungene elae yae hebaube. Nebeibe mayae rei mai kombe naeise, kalia maengkele hakandekoke mokande.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos ajudadores de vossa alegria; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.