Lucas 20
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NVT
1 அதை²கதா³ யீஸு² ர்மநித³ரே ஸுஸம்ʼவாத³ம்ʼ ப்ரசாரயந் லோகாநுபதி³ஸ²தி, ஏதர்ஹி ப்ரதா⁴நயாஜகா அத்⁴யாபகா: ப்ராஞ்சஸ்²ச தந்நிகடமாக³த்ய பப்ரச்சு²:
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 கயாஜ்ஞயா த்வம்ʼ கர்ம்மாண்யேதாநி கரோஷி? கோ வா த்வாமாஜ்ஞாபயத்? தத³ஸ்மாந் வத³|
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 ஸ ப்ரத்யுவாச, தர்ஹி யுஷ்மாநபி கதா²மேகாம்ʼ ப்ருʼச்சா²மி தஸ்யோத்தரம்ʼ வத³த|
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 யோஹநோ மஜ்ஜநம் ஈஸ்²வரஸ்ய மாநுஷாணாம்ʼ வாஜ்ஞாதோ ஜாதம்ʼ?
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 ததஸ்தே மிதோ² விவிச்ய ஜக³து³:, யதீ³ஸ்²வரஸ்ய வதா³மஸ்தர்ஹி தம்ʼ குதோ ந ப்ரத்யைத ஸ இதி வக்ஷ்யதி|
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 யதி³ மநுஷ்யஸ்யேதி வதா³மஸ்தர்ஹி ஸர்வ்வே லோகா அஸ்மாந் பாஷாணை ர்ஹநிஷ்யந்தி யதோ யோஹந் ப⁴விஷ்யத்³வாதீ³தி ஸர்வ்வே த்³ருʼட⁴ம்ʼ ஜாநந்தி|
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 அதஏவ தே ப்ரத்யூசு: கஸ்யாஜ்ஞயா ஜாதம் இதி வக்தும்ʼ ந ஸ²க்நும:|
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 ததா³ யீஸு²ரவத³த் தர்ஹி கயாஜ்ஞயா கர்ம்மாண்யேதாதி கரோமீதி ச யுஷ்மாந் ந வக்ஷ்யாமி|
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 அத² லோகாநாம்ʼ ஸாக்ஷாத் ஸ இமாம்ʼ த்³ருʼஷ்டாந்தகதா²ம்ʼ வக்துமாரேபே⁴, கஸ்²சித்³ த்³ராக்ஷாக்ஷேத்ரம்ʼ க்ருʼத்வா தத் க்ஷேத்ரம்ʼ க்ருʼஷீவலாநாம்ʼ ஹஸ்தேஷு ஸமர்ப்ய ப³ஹுகாலார்த²ம்ʼ தூ³ரதே³ஸ²ம்ʼ ஜகா³ம|
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 அத² ப²லகாலே ப²லாநி க்³ரஹீது க்ருʼஷீவலாநாம்ʼ ஸமீபே தா³ஸம்ʼ ப்ராஹிணோத் கிந்து க்ருʼஷீவலாஸ்தம்ʼ ப்ரஹ்ருʼத்ய ரிக்தஹஸ்தம்ʼ விஸஸர்ஜு:|
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 தத: ஸோதி⁴பதி: புநரந்யம்ʼ தா³ஸம்ʼ ப்ரேஷயாமாஸ, தே தமபி ப்ரஹ்ருʼத்ய குவ்யவஹ்ருʼத்ய ரிக்தஹஸ்தம்ʼ விஸஸ்ருʼஜு:|
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 தத: ஸ த்ருʼதீயவாரம் அந்யம்ʼ ப்ராஹிணோத் தே தமபி க்ஷதாங்க³ம்ʼ க்ருʼத்வா ப³ஹி ர்நிசிக்ஷிபு:|
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 ததா³ க்ஷேத்ரபதி ர்விசாரயாமாஸ, மமேதா³நீம்ʼ கிம்ʼ கர்த்தவ்யம்ʼ? மம ப்ரியே புத்ரே ப்ரஹிதே தே தமவஸ்²யம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வா ஸமாத³ரிஷ்யந்தே|
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 கிந்து க்ருʼஷீவலாஸ்தம்ʼ நிரீக்ஷ்ய பரஸ்பரம்ʼ விவிச்ய ப்ரோசு:, அயமுத்தராதி⁴காரீ ஆக³ச்ச²தைநம்ʼ ஹந்மஸ்ததோதி⁴காரோஸ்மாகம்ʼ ப⁴விஷ்யதி|
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 ததஸ்தே தம்ʼ க்ஷேத்ராத்³ ப³ஹி ர்நிபாத்ய ஜக்⁴நுஸ்தஸ்மாத் ஸ க்ஷேத்ரபதிஸ்தாந் ப்ரதி கிம்ʼ கரிஷ்யதி?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 ஸ ஆக³த்ய தாந் க்ருʼஷீவலாந் ஹத்வா பரேஷாம்ʼ ஹஸ்தேஷு தத்க்ஷேத்ரம்ʼ ஸமர்பயிஷ்யதி; இதி கதா²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா தே (அ)வத³ந் ஏதாத்³ருʼஸீ² க⁴டநா ந ப⁴வது|
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 கிந்து யீஸு²ஸ்தாநவலோக்ய ஜகா³த³, தர்ஹி, ஸ்த²பதய: கரிஷ்யந்தி க்³ராவாணம்ʼ யந்து துச்ச²கம்ʼ| ப்ரதா⁴நப்ரஸ்தர: கோணே ஸ ஏவ ஹி ப⁴விஷ்யதி| ஏதஸ்ய ஸா²ஸ்த்ரீயவசநஸ்ய கிம்ʼ தாத்பர்ய்யம்ʼ?
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 அபரம்ʼ தத்பாஷாணோபரி ய: பதிஷ்யதி ஸ ப⁴ம்ʼக்ஷ்யதே கிந்து யஸ்யோபரி ஸ பாஷாண: பதிஷ்யதி ஸ தேந தூ⁴லிவச் சூர்ணீப⁴விஷ்யதி|
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 ஸோஸ்மாகம்ʼ விருத்³த⁴ம்ʼ த்³ருʼஷ்டாந்தமிமம்ʼ கதி²தவாந் இதி ஜ்ஞாத்வா ப்ரதா⁴நயாஜகா அத்⁴யாபகாஸ்²ச ததை³வ தம்ʼ த⁴ர்தும்ʼ வவாஞ்சு²: கிந்து லோகேப்⁴யோ பி³ப்⁴யு:|
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 அதஏவ தம்ʼ ப்ரதி ஸதர்கா: ஸந்த: கத²ம்ʼ தத்³வாக்யதோ³ஷம்ʼ த்⁴ருʼத்வா தம்ʼ தே³ஸா²தி⁴பஸ்ய ஸாது⁴வேஸ²தா⁴ரிணஸ்²சராந் தஸ்ய ஸமீபே ப்ரேஷயாமாஸு:|
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 ததா³ தே தம்ʼ பப்ரச்சு²:, ஹே உபதே³ஸ²க ப⁴வாந் யதா²ர்த²ம்ʼ கத²யந் உபதி³ஸ²தி, கமப்யநபேக்ஷ்ய ஸத்யத்வேநைஸ்²வரம்ʼ மார்க³முபதி³ஸ²தி, வயமேதஜ்ஜாநீம:|
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 கைஸரராஜாய கரோஸ்மாபி⁴ ர்தே³யோ ந வா?
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 ஸ தேஷாம்ʼ வஞ்சநம்ʼ ஜ்ஞாத்வாவத³த் குதோ மாம்ʼ பரீக்ஷத்⁴வே? மாம்ʼ முத்³ராமேகம்ʼ த³ர்ஸ²யத|
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 இஹ லிகி²தா மூர்திரியம்ʼ நாம ச கஸ்ய? தே(அ)வத³ந் கைஸரஸ்ய|
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 ததா³ ஸ உவாச, தர்ஹி கைஸரஸ்ய த்³ரவ்யம்ʼ கைஸராய த³த்த; ஈஸ்²வரஸ்ய து த்³ரவ்யமீஸ்²வராய த³த்த|
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 தஸ்மால்லோகாநாம்ʼ ஸாக்ஷாத் தத்கதா²யா: கமபி தோ³ஷம்ʼ த⁴ர்துமப்ராப்ய தே தஸ்யோத்தராத்³ ஆஸ்²சர்ய்யம்ʼ மந்யமாநா மௌநிநஸ்தஸ்து²:|
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 அபரஞ்ச ஸ்²மஸா²நாது³த்தா²நாநங்கீ³காரிணாம்ʼ ஸிதூ³கிநாம்ʼ கியந்தோ ஜநா ஆக³த்ய தம்ʼ பப்ரச்சு²:,
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 ஹே உபதே³ஸ²க ஸா²ஸ்த்ரே மூஸா அஸ்மாந் ப்ரதீதி லிலேக² யஸ்ய ப்⁴ராதா பா⁴ர்ய்யாயாம்ʼ ஸத்யாம்ʼ நி:ஸந்தாநோ ம்ரியதே ஸ தஜ்ஜாயாம்ʼ விவஹ்ய தத்³வம்ʼஸ²ம் உத்பாத³யிஷ்யதி|
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 ததா²ச கேசித் ஸப்த ப்⁴ராதர ஆஸந் தேஷாம்ʼ ஜ்யேஷ்டோ² ப்⁴ராதா விவஹ்ய நிரபத்ய: ப்ராணாந் ஜஹௌ|
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 அத² த்³விதீயஸ்தஸ்ய ஜாயாம்ʼ விவஹ்ய நிரபத்ய: ஸந் மமார| த்ருʼதீயஸ்²ச தாமேவ வ்யுவாஹ;
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 இத்த²ம்ʼ ஸப்த ப்⁴ராதரஸ்தாமேவ விவஹ்ய நிரபத்யா: ஸந்தோ மம்ரு:|
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 ஸே²ஷே ஸா ஸ்த்ரீ ச மமார|
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 அதஏவ ஸ்²மஸா²நாது³த்தா²நகாலே தேஷாம்ʼ ஸப்தஜநாநாம்ʼ கஸ்ய ஸா பா⁴ர்ய்யா ப⁴விஷ்யதி? யத: ஸா தேஷாம்ʼ ஸப்தாநாமேவ பா⁴ர்ய்யாஸீத்|
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 ததா³ யீஸு²: ப்ரத்யுவாச, ஏதஸ்ய ஜக³தோ லோகா விவஹந்தி வாக்³த³த்தாஸ்²ச ப⁴வந்தி
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 கிந்து யே தஜ்ஜக³த்ப்ராப்தியோக்³யத்வேந க³ணிதாம்ʼ ப⁴விஷ்யந்தி ஸ்²மஸா²நாச்சோத்தா²ஸ்யந்தி தே ந விவஹந்தி வாக்³த³த்தாஸ்²ச ந ப⁴வந்தி,
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 தே புந ர்ந ம்ரியந்தே கிந்து ஸ்²மஸா²நாது³த்தா²பிதா: ஸந்த ஈஸ்²வரஸ்ய ஸந்தாநா: ஸ்வர்கீ³யதூ³தாநாம்ʼ ஸத்³ருʼஸா²ஸ்²ச ப⁴வந்தி|
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 அதி⁴கந்து மூஸா: ஸ்தம்போ³பாக்²யாநே பரமேஸ்²வர ஈப்³ராஹீம ஈஸ்²வர இஸ்ஹாக ஈஸ்²வரோ யாகூப³ஸ்²சேஸ்²வர இத்யுக்த்வா ம்ருʼதாநாம்ʼ ஸ்²மஸா²நாத்³ உத்தா²நஸ்ய ப்ரமாணம்ʼ லிலேக²|
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 அதஏவ ய ஈஸ்²வர: ஸ ம்ருʼதாநாம்ʼ ப்ரபு⁴ ர்ந கிந்து ஜீவதாமேவ ப்ரபு⁴:, தந்நிகடே ஸர்வ்வே ஜீவந்த: ஸந்தி|
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 இதி ஸ்²ருத்வா கியந்தோத்⁴யாபகா ஊசு:, ஹே உபதே³ஸ²க ப⁴வாந் ப⁴த்³ரம்ʼ ப்ரத்யுக்தவாந்|
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 இத: பரம்ʼ தம்ʼ கிமபி ப்ரஷ்டம்ʼ தேஷாம்ʼ ப்ரக³ல்ப⁴தா நாபூ⁴த்|
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 பஸ்²சாத் ஸ தாந் உவாச, ய: க்²ரீஷ்ட: ஸ தா³யூத³: ஸந்தாந ஏதாம்ʼ கதா²ம்ʼ லோகா: கத²ம்ʼ கத²யந்தி?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 யத: மம ப்ரபு⁴மித³ம்ʼ வாக்யமவத³த் பரமேஸ்²வர:| தவ ஸ²த்ரூநஹம்ʼ யாவத் பாத³பீட²ம்ʼ கரோமி ந| தாவத் காலம்ʼ மதீ³யே த்வம்ʼ த³க்ஷபார்ஸ்²வ உபாவிஸ²|
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 இதி கதா²ம்ʼ தா³யூத்³ ஸ்வயம்ʼ கீ³தக்³ரந்தே²(அ)வத³த்|
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 அதஏவ யதி³ தா³யூத்³ தம்ʼ ப்ரபு⁴ம்ʼ வத³தி, தர்ஹி ஸ கத²ம்ʼ தஸ்ய ஸந்தாநோ ப⁴வதி?
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 பஸ்²சாத்³ யீஸு²: ஸர்வ்வஜநாநாம்ʼ கர்ணகோ³சரே ஸி²ஷ்யாநுவாச,
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 யே(அ)த்⁴யாபகா தீ³ர்க⁴பரிச்ச²த³ம்ʼ பரிதா⁴ய ப்⁴ரமந்தி, ஹட்டாபணயோ ர்நமஸ்காரே ப⁴ஜநகே³ஹஸ்ய ப்ரோச்சாஸநே போ⁴ஜநக்³ருʼஹஸ்ய ப்ரதா⁴நஸ்தா²நே ச ப்ரீயந்தே
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 வித⁴வாநாம்ʼ ஸர்வ்வஸ்வம்ʼ க்³ரஸித்வா ச²லேந தீ³ர்க⁴காலம்ʼ ப்ரார்த²யந்தே ச தேஷு ஸாவதா⁴நா ப⁴வத, தேஷாமுக்³ரத³ண்டோ³ ப⁴விஷ்யதி|
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.