Gênesis 29

Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nahahwo Yakobbo yeeyongeeri̱ mu mei̱so na lub̯ungo, yaadwa mu nsi gya bantu ba mu b̯uhulukalyoba.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 B̯u̱yaamagamagi̱ri̱, yaawona i̱zu̱ba mu ki̱kyo kiikaru na magana gasatu ga ntaama galeeri̱ heehi̱ nei̱zu̱ba li̱lyo, hab̯wakubba, hei̱zu̱ba li̱lyo, hooho magana ga ntaama ganywerengi meezi̱. Ha mu̱nwa gwei̱zu̱ba li̱lyo, haalingiho i̱hi̱ga likooto.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 B̯uli magana gaakecookanga, bali̱i̱sya baateekwengi̱ kubanza kubiringitya i̱hi̱ga nibalitoola ha mu̱nwa gwei̱zu̱ba, aleke magana gasobore kunywa meezi̱, hei̱nyu̱ma kasi ni̱bali̱i̱ryaho.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Yakobbo yaab̯u̱u̱li̱i̱rye bali̱i̱sya naakoba yati, “Banywani bange, mukuruga hanya?” Baamwi̱ri̱ri̱mwo nibakoba, “Natwedede tuli bei̱cali̱ ba Harani̱.”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 Yei̱ri̱ri̱ yaabab̯u̱u̱lya yati, “Labbani̱ mwizukulu wa Nahoori̱ mukumwega?” Baamwi̱ri̱ri̱mwo nibakoba yati, “Ee tu̱mwegi̱ri̱.”
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 Yakobbo yaabab̯u̱u̱lya naakoba yati, “Yo ali̱yo teetei̱?” Baamwi̱ri̱ri̱mwo nibakoba nti, “Ali̱yo kurungi, na muhara waamwe Lakeeri̱ ngogwo ali̱mu̱kwi̱za na ntaama!”
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Yaakoba yaabaweera, “B̯wi̱re kab̯ucaali b̯wa karei kwi̱rya magana kwamu̱gi̱, mu̱zi̱he meezi̱ zinywe aleke zi̱i̱reyo kudya.”
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 Baamwi̱ri̱ri̱mwo nibakoba yati, “Ki̱kyo tikikusoboka ku̱doosya magana ga ntaama gensei̱ gaakei̱za haha, nitutoolaho i̱hi̱ga ku mu̱nwa gwei̱zu̱ba, aleke zensei̱ zinywe.”
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 B̯uyaali naacakabaza nabo, Lakeeri̱ yei̱zi̱ri̱ na ntaama za bbaawe, kubba yaali mu̱li̱i̱sya waazo.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 Yakobbo b̯u̱yaaweeni̱ Lakeeri̱ naali na ntaama za ngweteeb̯we Labbani̱, yaagyenda yaabi̱ri̱ngi̱tya i̱hi̱ga, yaalitoola ha mu̱nwa gwei̱zu̱ba, yaaha ntaama za ngweteeb̯we Labbani̱ meezi̱ gakunywa.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Kasi Yakobbo yanywegera Lakeeri̱ kandi yaalira hab̯wa kusemererwa kunene.
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Nahaahwo, Yakobbo yaali aweereeri̱ Lakeeri̱, nka kwali na b̯ubyalisanwa na bbaawe, kandi nka kwali mu̱tabani̱ wa Rebbeeka. Kasi Lakeeri̱ yei̱ru̱ka yaaweera bbaawe.
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Labbani̱ b̯u̱yeegwi̱ri̱ bigambo bikukwatagana na Yakobbo nka mwi̱b̯wa waamwe, yei̱ru̱ki̱ri̱ yaamu̱tangi̱i̱ra, yaamugwa mu salaka yaamu̱nywegera, yaamutwala kwamu̱gi̱. Yakobbo yaasoboora Labbani̱ binyakubbaho byensei̱.
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 Mwomwo Labbani̱ yaamuweera naakoba yati, “Mu mananu oli mwana wange kwo wa mulula.” Nahab̯waki̱kyo, Labbani̱ yei̱ceeri̱ na Yakobbo kumala mweri̱ gu̱mwei̱.
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 Kasi Labbani̱ yaaweera Yakobbo naakoba yati, “Tosemereeri̱ kukolera b̯usa, kubba nti, oli munyaruganda wange. Mbwera okwendya nkusasule mpeera gikwijana hanya?”
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 Mu kasu̱mi̱ kakwo, Labbani̱ yaalingi na bahara baamwe babiri, ibara lya mu̱handu̱, yooyo Leeya, kandi muto, yooyo Lakeeri̱.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 Leeya yaali atali murungi ha mei̱so, bei̱tu̱ Lakeeri̱ yaali naali murungi kandi akuzooka.
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 Yakobbo yendeerye Lakeeri̱, yaaweera Labbani̱ naakoba yati, “Nkwi̱za kukuheereza kumala myaka musanju, aleke ntunge muhara waamu Lakeeri̱.”
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 Labbani̱ yaakoba yati, “Kirungi, we kumutunga kukira kumuha muntu wondi yooyo amutunge. Icala haha onkolere.”
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 Nahahwo Yakobbo yaaheereza Labbani̱ kumala myaka musanju aleke atunge Lakeeri̱, myaka mi̱myo myamu̱hwani̱i̱ri̱ nka biro bi̱dooli̱, kubba yendyengi̱ hoi̱ Lakeeri̱.
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Kasi Yakobbo yaaweera Labbani̱ naakoba yati, “Mu̱kali̱ wange mu̱mpe. Kasu̱mi̱ ka twarageeni̱ kukukolera kamali̱ki̱ri̱.”
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 Nahab̯waki̱kyo, Labbani̱ yeeti̱ri̱ bantu bensei̱ baamu̱ki̱kyo kicweka, nyaabakoora B̯u̱genyi̱ b̯ukooto.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Bei̱tu̱ mu b̯wi̱re b̯wei̱jolo, Labbani̱ yaaleeti̱ri̱ muhara waamwe Leeya na mu nsita, yaamuha Yakobbo. Yakobbo yaamutunga nka mu̱kalwe.
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 (Labbani̱ yaaheeri̱yo Zi̱ri̱pa hali muhara waamwe Leeya aleke amuheerezenge.)
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 Mu b̯wi̱re b̯wa mwakya karei, Yakobbo yaagyendi̱ri̱ kuwona mu̱kali̱ gi̱yaagab̯wiri yeezagi̱i̱rye nali Leeya, kasi yaab̯u̱u̱lya Labbani̱ naakoba yati, “Onkoori̱ bya teetei̱? Nyaaku̱kolerengi̱ hab̯wa kutunga Lakeeri̱? Hab̯waki wangobeerye?”
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 Labbani̱ yei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Mwihanga lyetu̱, muhara mu̱handu̱ yooyo abanza kutungwa.
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 Bei̱tu̱ wakamala biro musanju hamwei̱ na Leeya, na Lakeeri̱ tukumukuha omutunge. Bei̱tu̱ olinakwongera kunkoora hab̯wa myaka mindi musanju.”
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 Yakobbo kwokwo yaakakoori̱, yaamala na Leeya sabbi̱i̱ti̱ gi̱mwei̱, Labbani̱ yeikiriza Yakobbo kutunga Lakeeri̱.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 (Labbani̱ yaaheeri̱yo Bbi̱li̱ha hali muhara waamwe Lakeeri̱ aleke amuheerezenge.)
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 Nahaahwo, Yakobbo yaatu̱ngi̱ri̱ Lakeeri̱, yaamwendya kukiraho Leeya, yaakoleeri̱ Labbani̱ hab̯wa myaka mindi musanju.
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 Mukama b̯u̱yaaweeni̱ Leeya naali kinobe, yaamuha lubyalu, bei̱tu̱ Lakeeri̱, yeicala naali ngumba.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 Leeya yeemeti̱ri̱, yaabyala mwana wa b̯udulu, yaamweta ibara Lu̱bbeeni̱. Yaakoba yati, “Mukama antoori̱ho b̯ujune. Hataati̱ ibange akugyenda kungonza.”
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 Yei̱ri̱ri̱ yeemeta, yaabyala mwana, kandi yaakoba yati, “Mukama yeegi̱ri̱ nka ku̱bannobi̱ri̱, ampeeri̱ mwana yogo de.” Kasi yaamweta Si̱myoni̱.
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 Yeeri̱ri̱ yeemeta, yaabyala mwana wa b̯udulu, yaakoba yati, “Hataati̱ ibange akugyenda kubba heehi̱ nagya, hab̯wakubba nyakamubyalira baana ba b̯udulu basatu.” Kasi yaamweta ibara Leevi̱.
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 Yei̱ri̱ri̱ yeemeta nda gindi, yaabyala mwana wa mudulu, yaakoba yati, “Deeru na lulu nkugyenda kuhaariiza Mukama.” Kasi yaamweta ibara Yu̱da. Leeya lubyalu lwabanza lwekinga.
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.