Gênesis 29
Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs BKJ
1 Nahahwo Yakobbo yeeyongeeri̱ mu mei̱so na lub̯ungo, yaadwa mu nsi gya bantu ba mu b̯uhulukalyoba.
1 Então, Jacó seguiu na sua jornada, e veio à terra do povo do oriente.
2 B̯u̱yaamagamagi̱ri̱, yaawona i̱zu̱ba mu ki̱kyo kiikaru na magana gasatu ga ntaama galeeri̱ heehi̱ nei̱zu̱ba li̱lyo, hab̯wakubba, hei̱zu̱ba li̱lyo, hooho magana ga ntaama ganywerengi meezi̱. Ha mu̱nwa gwei̱zu̱ba li̱lyo, haalingiho i̱hi̱ga likooto.
2 E ele olhou, e eis um poço no campo, e eis que ali havia três rebanhos de ovelhas deitados junto a ele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos, e uma grande pedra estava sobre a boca do poço.
3 B̯uli magana gaakecookanga, bali̱i̱sya baateekwengi̱ kubanza kubiringitya i̱hi̱ga nibalitoola ha mu̱nwa gwei̱zu̱ba, aleke magana gasobore kunywa meezi̱, hei̱nyu̱ma kasi ni̱bali̱i̱ryaho.
3 E ali estavam reunidos todos os rebanhos, e removiam a pedra da boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e colocavam a pedra no lugar novamente sobre a boca do poço.
4 Yakobbo yaab̯u̱u̱li̱i̱rye bali̱i̱sya naakoba yati, “Banywani bange, mukuruga hanya?” Baamwi̱ri̱ri̱mwo nibakoba, “Natwedede tuli bei̱cali̱ ba Harani̱.”
4 E Jacó lhes disse: Meus irmãos, de onde sois? E eles disseram: Nós somos de Harã.
5 Yei̱ri̱ri̱ yaabab̯u̱u̱lya yati, “Labbani̱ mwizukulu wa Nahoori̱ mukumwega?” Baamwi̱ri̱ri̱mwo nibakoba yati, “Ee tu̱mwegi̱ri̱.”
5 E ele lhes disse: Conheceis Labão, filho de Naor? E eles disseram: Nós o conhecemos.
6 Yakobbo yaabab̯u̱u̱lya naakoba yati, “Yo ali̱yo teetei̱?” Baamwi̱ri̱ri̱mwo nibakoba nti, “Ali̱yo kurungi, na muhara waamwe Lakeeri̱ ngogwo ali̱mu̱kwi̱za na ntaama!”
6 E ele lhes disse: Ele está bem? E eles disseram: Ele está bem. E eis que Raquel, sua filha, está vindo com as ovelhas.
7 Yaakoba yaabaweera, “B̯wi̱re kab̯ucaali b̯wa karei kwi̱rya magana kwamu̱gi̱, mu̱zi̱he meezi̱ zinywe aleke zi̱i̱reyo kudya.”
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, e nem é tempo de reunir o gado; dai de beber às ovelhas, e ide alimentá-las.
8 Baamwi̱ri̱ri̱mwo nibakoba yati, “Ki̱kyo tikikusoboka ku̱doosya magana ga ntaama gensei̱ gaakei̱za haha, nitutoolaho i̱hi̱ga ku mu̱nwa gwei̱zu̱ba, aleke zensei̱ zinywe.”
8 E eles disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos sejam reunidos, e até que eles removam a pedra da boca do poço; então damos de beber às ovelhas.
9 B̯uyaali naacakabaza nabo, Lakeeri̱ yei̱zi̱ri̱ na ntaama za bbaawe, kubba yaali mu̱li̱i̱sya waazo.
9 E enquanto ele ainda falava com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai, porquanto ela as guardava.
10 Yakobbo b̯u̱yaaweeni̱ Lakeeri̱ naali na ntaama za ngweteeb̯we Labbani̱, yaagyenda yaabi̱ri̱ngi̱tya i̱hi̱ga, yaalitoola ha mu̱nwa gwei̱zu̱ba, yaaha ntaama za ngweteeb̯we Labbani̱ meezi̱ gakunywa.
10 E aconteceu que, quando Jacó viu Raquel, a filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, Jacó se aproximou e removeu a pedra da boca do poço, e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Kasi Yakobbo yanywegera Lakeeri̱ kandi yaalira hab̯wa kusemererwa kunene.
11 E Jacó beijou Raquel, e levantando a voz, chorou.
12 Nahaahwo, Yakobbo yaali aweereeri̱ Lakeeri̱, nka kwali na b̯ubyalisanwa na bbaawe, kandi nka kwali mu̱tabani̱ wa Rebbeeka. Kasi Lakeeri̱ yei̱ru̱ka yaaweera bbaawe.
12 E Jacó contou a Raquel que ele era irmão do pai dela, e que ele era filho de Rebeca; e ela correu e contou a seu pai.
13 Labbani̱ b̯u̱yeegwi̱ri̱ bigambo bikukwatagana na Yakobbo nka mwi̱b̯wa waamwe, yei̱ru̱ki̱ri̱ yaamu̱tangi̱i̱ra, yaamugwa mu salaka yaamu̱nywegera, yaamutwala kwamu̱gi̱. Yakobbo yaasoboora Labbani̱ binyakubbaho byensei̱.
13 E aconteceu que, quando Labão ouviu as notícias de Jacó, filho de sua irmã, ele correu para encontrá-lo, e o abraçou, e o beijou, e o trouxe para sua casa. E ele contou a Labão todas estas coisas.
14 Mwomwo Labbani̱ yaamuweera naakoba yati, “Mu mananu oli mwana wange kwo wa mulula.” Nahab̯waki̱kyo, Labbani̱ yei̱ceeri̱ na Yakobbo kumala mweri̱ gu̱mwei̱.
14 E Labão lhe disse: Certamente tu és meu osso e minha carne. E ficou com ele por um período de um mês.
15 Kasi Labbani̱ yaaweera Yakobbo naakoba yati, “Tosemereeri̱ kukolera b̯usa, kubba nti, oli munyaruganda wange. Mbwera okwendya nkusasule mpeera gikwijana hanya?”
15 E Labão disse a Jacó: Porque tu és meu irmão, deverias portanto servir-me por nada? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Mu kasu̱mi̱ kakwo, Labbani̱ yaalingi na bahara baamwe babiri, ibara lya mu̱handu̱, yooyo Leeya, kandi muto, yooyo Lakeeri̱.
16 E Labão tinha duas filhas. O nome da mais velha era Lia, e o nome da mais nova era Raquel.
17 Leeya yaali atali murungi ha mei̱so, bei̱tu̱ Lakeeri̱ yaali naali murungi kandi akuzooka.
17 Lia era de olhos ternos, mas Raquel era formosa e bem favorecida.
18 Yakobbo yendeerye Lakeeri̱, yaaweera Labbani̱ naakoba yati, “Nkwi̱za kukuheereza kumala myaka musanju, aleke ntunge muhara waamu Lakeeri̱.”
18 E Jacó amou Raquel, e disse: Eu te servirei sete anos por Raquel, tua filha mais nova.
19 Labbani̱ yaakoba yati, “Kirungi, we kumutunga kukira kumuha muntu wondi yooyo amutunge. Icala haha onkolere.”
19 E Labão disse: É melhor que eu a dê a ti do que dá-la a outro homem; habita comigo.
20 Nahahwo Yakobbo yaaheereza Labbani̱ kumala myaka musanju aleke atunge Lakeeri̱, myaka mi̱myo myamu̱hwani̱i̱ri̱ nka biro bi̱dooli̱, kubba yendyengi̱ hoi̱ Lakeeri̱.
20 E Jacó serviu sete anos por Raquel; e estes lhe pareciam apenas poucos dias, por causa do amor que ele tinha por ela.
21 Kasi Yakobbo yaaweera Labbani̱ naakoba yati, “Mu̱kali̱ wange mu̱mpe. Kasu̱mi̱ ka twarageeni̱ kukukolera kamali̱ki̱ri̱.”
21 E Jacó disse a Labão: Dá-me minha esposa, pois os meus dias se cumpriram para que eu entre a ela.
22 Nahab̯waki̱kyo, Labbani̱ yeeti̱ri̱ bantu bensei̱ baamu̱ki̱kyo kicweka, nyaabakoora B̯u̱genyi̱ b̯ukooto.
22 E Labão reuniu todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Bei̱tu̱ mu b̯wi̱re b̯wei̱jolo, Labbani̱ yaaleeti̱ri̱ muhara waamwe Leeya na mu nsita, yaamuha Yakobbo. Yakobbo yaamutunga nka mu̱kalwe.
23 E aconteceu que, à tarde, ele tomou Lia, sua filha, e a levou a ele, e ele entrou nela.
24 (Labbani̱ yaaheeri̱yo Zi̱ri̱pa hali muhara waamwe Leeya aleke amuheerezenge.)
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Lia, sua filha.
25 Mu b̯wi̱re b̯wa mwakya karei, Yakobbo yaagyendi̱ri̱ kuwona mu̱kali̱ gi̱yaagab̯wiri yeezagi̱i̱rye nali Leeya, kasi yaab̯u̱u̱lya Labbani̱ naakoba yati, “Onkoori̱ bya teetei̱? Nyaaku̱kolerengi̱ hab̯wa kutunga Lakeeri̱? Hab̯waki wangobeerye?”
25 E aconteceu que, de manhã, eis que ela era Lia. E ele disse a Labão: O que é isto que tu me fizeste? Eu não te servi por Raquel? Por que então me enganaste?
26 Labbani̱ yei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Mwihanga lyetu̱, muhara mu̱handu̱ yooyo abanza kutungwa.
26 E Labão disse: Não se deve fazer assim na nossa terra, dar a mais nova antes da primogênita.
27 Bei̱tu̱ wakamala biro musanju hamwei̱ na Leeya, na Lakeeri̱ tukumukuha omutunge. Bei̱tu̱ olinakwongera kunkoora hab̯wa myaka mindi musanju.”
27 Cumpre a semana dela, e nós te daremos também esta pelo serviço com que tu servirás comigo ainda outros sete anos.
28 Yakobbo kwokwo yaakakoori̱, yaamala na Leeya sabbi̱i̱ti̱ gi̱mwei̱, Labbani̱ yeikiriza Yakobbo kutunga Lakeeri̱.
28 E assim Jacó fez, e cumpriu a semana dela; e ele lhe deu também por mulher Raquel, sua filha.
29 (Labbani̱ yaaheeri̱yo Bbi̱li̱ha hali muhara waamwe Lakeeri̱ aleke amuheerezenge.)
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Nahaahwo, Yakobbo yaatu̱ngi̱ri̱ Lakeeri̱, yaamwendya kukiraho Leeya, yaakoleeri̱ Labbani̱ hab̯wa myaka mindi musanju.
30 E ele entrou também em Raquel, e ele também amou Raquel mais do que Lia, e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Mukama b̯u̱yaaweeni̱ Leeya naali kinobe, yaamuha lubyalu, bei̱tu̱ Lakeeri̱, yeicala naali ngumba.
31 E quando o SENHOR viu que Lia era odiada, ele abriu seu ventre, mas Raquel era estéril.
32 Leeya yeemeti̱ri̱, yaabyala mwana wa b̯udulu, yaamweta ibara Lu̱bbeeni̱. Yaakoba yati, “Mukama antoori̱ho b̯ujune. Hataati̱ ibange akugyenda kungonza.”
32 E Lia concebeu, e gerou um filho, e ela chamou o seu nome Rúben, pois ela disse: Certamente o SENHOR olhou para a minha aflição, por isso agora o meu marido me amará.
33 Yei̱ri̱ri̱ yeemeta, yaabyala mwana, kandi yaakoba yati, “Mukama yeegi̱ri̱ nka ku̱bannobi̱ri̱, ampeeri̱ mwana yogo de.” Kasi yaamweta Si̱myoni̱.
33 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho, e disse: Porque o SENHOR ouviu que eu era odiada, por isso ele me deu também este filho, e ela chamou o seu nome Simeão.
34 Yeeri̱ri̱ yeemeta, yaabyala mwana wa b̯udulu, yaakoba yati, “Hataati̱ ibange akugyenda kubba heehi̱ nagya, hab̯wakubba nyakamubyalira baana ba b̯udulu basatu.” Kasi yaamweta ibara Leevi̱.
34 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E disse: Agora, desta vez o meu marido se ajuntará a mim, porque lhe gerei três filhos, por isso seu nome foi chamado Levi.
35 Yei̱ri̱ri̱ yeemeta nda gindi, yaabyala mwana wa mudulu, yaakoba yati, “Deeru na lulu nkugyenda kuhaariiza Mukama.” Kasi yaamweta ibara Yu̱da. Leeya lubyalu lwabanza lwekinga.
35 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E ela disse: Agora eu louvarei ao SENHOR, por isso ela chamou o seu nome Judá, e parou de gerar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.