Gênesis 29

Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nahahwo Yakobbo yeeyongeeri̱ mu mei̱so na lub̯ungo, yaadwa mu nsi gya bantu ba mu b̯uhulukalyoba.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 B̯u̱yaamagamagi̱ri̱, yaawona i̱zu̱ba mu ki̱kyo kiikaru na magana gasatu ga ntaama galeeri̱ heehi̱ nei̱zu̱ba li̱lyo, hab̯wakubba, hei̱zu̱ba li̱lyo, hooho magana ga ntaama ganywerengi meezi̱. Ha mu̱nwa gwei̱zu̱ba li̱lyo, haalingiho i̱hi̱ga likooto.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 B̯uli magana gaakecookanga, bali̱i̱sya baateekwengi̱ kubanza kubiringitya i̱hi̱ga nibalitoola ha mu̱nwa gwei̱zu̱ba, aleke magana gasobore kunywa meezi̱, hei̱nyu̱ma kasi ni̱bali̱i̱ryaho.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Yakobbo yaab̯u̱u̱li̱i̱rye bali̱i̱sya naakoba yati, “Banywani bange, mukuruga hanya?” Baamwi̱ri̱ri̱mwo nibakoba, “Natwedede tuli bei̱cali̱ ba Harani̱.”
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 Yei̱ri̱ri̱ yaabab̯u̱u̱lya yati, “Labbani̱ mwizukulu wa Nahoori̱ mukumwega?” Baamwi̱ri̱ri̱mwo nibakoba yati, “Ee tu̱mwegi̱ri̱.”
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 Yakobbo yaabab̯u̱u̱lya naakoba yati, “Yo ali̱yo teetei̱?” Baamwi̱ri̱ri̱mwo nibakoba nti, “Ali̱yo kurungi, na muhara waamwe Lakeeri̱ ngogwo ali̱mu̱kwi̱za na ntaama!”
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 Yaakoba yaabaweera, “B̯wi̱re kab̯ucaali b̯wa karei kwi̱rya magana kwamu̱gi̱, mu̱zi̱he meezi̱ zinywe aleke zi̱i̱reyo kudya.”
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Baamwi̱ri̱ri̱mwo nibakoba yati, “Ki̱kyo tikikusoboka ku̱doosya magana ga ntaama gensei̱ gaakei̱za haha, nitutoolaho i̱hi̱ga ku mu̱nwa gwei̱zu̱ba, aleke zensei̱ zinywe.”
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 B̯uyaali naacakabaza nabo, Lakeeri̱ yei̱zi̱ri̱ na ntaama za bbaawe, kubba yaali mu̱li̱i̱sya waazo.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Yakobbo b̯u̱yaaweeni̱ Lakeeri̱ naali na ntaama za ngweteeb̯we Labbani̱, yaagyenda yaabi̱ri̱ngi̱tya i̱hi̱ga, yaalitoola ha mu̱nwa gwei̱zu̱ba, yaaha ntaama za ngweteeb̯we Labbani̱ meezi̱ gakunywa.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Kasi Yakobbo yanywegera Lakeeri̱ kandi yaalira hab̯wa kusemererwa kunene.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 Nahaahwo, Yakobbo yaali aweereeri̱ Lakeeri̱, nka kwali na b̯ubyalisanwa na bbaawe, kandi nka kwali mu̱tabani̱ wa Rebbeeka. Kasi Lakeeri̱ yei̱ru̱ka yaaweera bbaawe.
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Labbani̱ b̯u̱yeegwi̱ri̱ bigambo bikukwatagana na Yakobbo nka mwi̱b̯wa waamwe, yei̱ru̱ki̱ri̱ yaamu̱tangi̱i̱ra, yaamugwa mu salaka yaamu̱nywegera, yaamutwala kwamu̱gi̱. Yakobbo yaasoboora Labbani̱ binyakubbaho byensei̱.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Mwomwo Labbani̱ yaamuweera naakoba yati, “Mu mananu oli mwana wange kwo wa mulula.” Nahab̯waki̱kyo, Labbani̱ yei̱ceeri̱ na Yakobbo kumala mweri̱ gu̱mwei̱.
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 Kasi Labbani̱ yaaweera Yakobbo naakoba yati, “Tosemereeri̱ kukolera b̯usa, kubba nti, oli munyaruganda wange. Mbwera okwendya nkusasule mpeera gikwijana hanya?”
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Mu kasu̱mi̱ kakwo, Labbani̱ yaalingi na bahara baamwe babiri, ibara lya mu̱handu̱, yooyo Leeya, kandi muto, yooyo Lakeeri̱.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Leeya yaali atali murungi ha mei̱so, bei̱tu̱ Lakeeri̱ yaali naali murungi kandi akuzooka.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Yakobbo yendeerye Lakeeri̱, yaaweera Labbani̱ naakoba yati, “Nkwi̱za kukuheereza kumala myaka musanju, aleke ntunge muhara waamu Lakeeri̱.”
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Labbani̱ yaakoba yati, “Kirungi, we kumutunga kukira kumuha muntu wondi yooyo amutunge. Icala haha onkolere.”
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Nahahwo Yakobbo yaaheereza Labbani̱ kumala myaka musanju aleke atunge Lakeeri̱, myaka mi̱myo myamu̱hwani̱i̱ri̱ nka biro bi̱dooli̱, kubba yendyengi̱ hoi̱ Lakeeri̱.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Kasi Yakobbo yaaweera Labbani̱ naakoba yati, “Mu̱kali̱ wange mu̱mpe. Kasu̱mi̱ ka twarageeni̱ kukukolera kamali̱ki̱ri̱.”
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Nahab̯waki̱kyo, Labbani̱ yeeti̱ri̱ bantu bensei̱ baamu̱ki̱kyo kicweka, nyaabakoora B̯u̱genyi̱ b̯ukooto.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Bei̱tu̱ mu b̯wi̱re b̯wei̱jolo, Labbani̱ yaaleeti̱ri̱ muhara waamwe Leeya na mu nsita, yaamuha Yakobbo. Yakobbo yaamutunga nka mu̱kalwe.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 (Labbani̱ yaaheeri̱yo Zi̱ri̱pa hali muhara waamwe Leeya aleke amuheerezenge.)
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Mu b̯wi̱re b̯wa mwakya karei, Yakobbo yaagyendi̱ri̱ kuwona mu̱kali̱ gi̱yaagab̯wiri yeezagi̱i̱rye nali Leeya, kasi yaab̯u̱u̱lya Labbani̱ naakoba yati, “Onkoori̱ bya teetei̱? Nyaaku̱kolerengi̱ hab̯wa kutunga Lakeeri̱? Hab̯waki wangobeerye?”
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Labbani̱ yei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Mwihanga lyetu̱, muhara mu̱handu̱ yooyo abanza kutungwa.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Bei̱tu̱ wakamala biro musanju hamwei̱ na Leeya, na Lakeeri̱ tukumukuha omutunge. Bei̱tu̱ olinakwongera kunkoora hab̯wa myaka mindi musanju.”
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Yakobbo kwokwo yaakakoori̱, yaamala na Leeya sabbi̱i̱ti̱ gi̱mwei̱, Labbani̱ yeikiriza Yakobbo kutunga Lakeeri̱.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 (Labbani̱ yaaheeri̱yo Bbi̱li̱ha hali muhara waamwe Lakeeri̱ aleke amuheerezenge.)
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Nahaahwo, Yakobbo yaatu̱ngi̱ri̱ Lakeeri̱, yaamwendya kukiraho Leeya, yaakoleeri̱ Labbani̱ hab̯wa myaka mindi musanju.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Mukama b̯u̱yaaweeni̱ Leeya naali kinobe, yaamuha lubyalu, bei̱tu̱ Lakeeri̱, yeicala naali ngumba.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Leeya yeemeti̱ri̱, yaabyala mwana wa b̯udulu, yaamweta ibara Lu̱bbeeni̱. Yaakoba yati, “Mukama antoori̱ho b̯ujune. Hataati̱ ibange akugyenda kungonza.”
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Yei̱ri̱ri̱ yeemeta, yaabyala mwana, kandi yaakoba yati, “Mukama yeegi̱ri̱ nka ku̱bannobi̱ri̱, ampeeri̱ mwana yogo de.” Kasi yaamweta Si̱myoni̱.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Yeeri̱ri̱ yeemeta, yaabyala mwana wa b̯udulu, yaakoba yati, “Hataati̱ ibange akugyenda kubba heehi̱ nagya, hab̯wakubba nyakamubyalira baana ba b̯udulu basatu.” Kasi yaamweta ibara Leevi̱.
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Yei̱ri̱ri̱ yeemeta nda gindi, yaabyala mwana wa mudulu, yaakoba yati, “Deeru na lulu nkugyenda kuhaariiza Mukama.” Kasi yaamweta ibara Yu̱da. Leeya lubyalu lwabanza lwekinga.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.