Gênesis 19

Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Bamalayika babiri baadoori̱ joojolo mu Sodomu̱, Looti̱ yaali ei̱cali̱i̱ri̱ heirembu lya rub̯uga. B̯u̱yaabaweeni̱, yaabyoki̱ri̱ yaagyenda kubatangiira yaaku̱nda b̯u̱syo hansi,
1 Os dois anjos chegaram a Sodoma ao anoitecer, e Ló estava sentado à porta da cidade. Quando os avistou, levantou-se e foi recebê-los. Prostrou-se, rosto em terra,
2 yaakoba yati, “Bakama bange, mwi̱ze mu nnyu̱mba gya muheereza weenyu̱ munaabe magulu mulaale. Mwakya mwakeera nimugyenda lugyenda lwenyu̱.” Bamalayika baamwi̱ri̱mwo nibakoba yati, “Kwahi tukulaala mu rub̯uga hakati̱.”
2 e disse: "Meus senhores, por favor, acompanhem-me à casa do seu servo. Lá poderão lavar os pés, passar a noite e, pela manhã, seguir caminho. Não, passaremos a noite na praça", responderam.
3 Bei̱tu̱ yo yaabesengereerye hoi̱, kasi bahunguuka kwamwamwe bengi̱i̱ri̱ mu nnyu̱mba gyamwe, yaabakolera B̯u̱genyi̱ kandi yaati̱mba migaati mitalimwo b̯u̱mya baadya.
3 Mas ele insistiu tanto com eles que, finalmente, o acompanharam e entraram em sua casa. Ló mandou preparar-lhes uma refeição e assar pão sem fermento, e eles comeram.
4 Bei̱tu̱ b̯ubaalingi batakaleeri̱, bantu bamu rub̯uga lu̱lwo, badulu, bahandu̱ na bato, bantu bensei̱ kudwera ki̱mwei̱ ku mudulu akusembayo, baagoti̱ri̱ nnyu̱mba.
4 Ainda não tinham ido deitar-se, quando todos os homens de toda parte da cidade de Sodoma, dos mais jovens aos mais velhos, cercaram a casa.
5 Beeta Looti̱, baamu̱b̯u̱u̱lya nibakoba yati, “Badulu bei̱zi̱ri̱ haha b̯wi̱re b̯wa joojolo bali hanya? Bahu̱lu̱kye obatuletere tulaale nabo.”
5 Chamaram Ló e lhe disseram: "Onde estão os homens que vieram à sua casa esta noite? Traga-os para nós aqui fora para que tenhamos relações com eles".
6 Looti̱ yaahuluka yaakinga mulyangu, yaagyenda cali baalingi,
6 Ló saiu da casa, fechou a porta atrás de si
7 yaakoba yati, “Baana beetu̱ nku̱besengereerya mutakora kintu kyensei̱ kibiibi.
7 e lhes disse: "Não, meus amigos! Não façam essa perversidade!
8 Mu̱kyegi̱ri̱ nka kundi na bahara bange babiri batakendyanga badulu, kambahu̱lu̱kye mbabaleetere, mubakore kyensei̱ ki̱mu̱kwendya kisa badulu baba mutabakora kintu kyensei̱, hab̯wakubba bagenyi̱ bange.”
8 Olhem, tenho duas filhas que ainda são virgens. Vou trazê-las para que vocês façam com elas o que bem entenderem. Mas não façam nada a estes homens, porque se acham debaixo da proteção do meu teto".
9 Bo baakoba yati, “Rugaho ku̱di̱!” Bei̱ri̱ri̱ baakoba yati, “Muntu yogo yei̱zi̱ri̱ haha naali munyamahanga, hataati̱ akwendya kwefoora mu̱cwi̱ wa misangu! Hataati̱ tukugyenda kukukora kubiibi kukira nka kutwakali nitubakora.” Hahwo baasi̱ndi̱ki̱ri̱ ku̱di̱ na maani Looti̱, kadooli̱ babi̱nye mulyangu.
9 "Saia da frente! ", gritaram. E disseram: "Este homem chegou aqui como estrangeiro, e agora quer ser o juiz! Faremos a você pior do que a eles". Então empurraram Ló com violência e avançaram para arrombar a porta.
10 Bei̱tu̱ badulu banyakubba mu nnyu̱mba baahu̱lu̱ki̱i̱rye mikono baasika Looti̱ baamwi̱ngi̱i̱rya mu nnyu̱mba bakinga mulyangu.
10 Nisso, os dois visitantes agarraram Ló, puxaram-no para dentro e fecharam a porta.
11 Bamalayika bei̱jeeri̱ mei̱so ga badulu na basigazi banyakubba ha mulyangu, bei̱ceeri̱ ni̱bapu̱mpu̱u̱ta ha mulyangu mpaka b̯u̱bajwahi̱ri̱.
11 Depois feriram de cegueira os homens que estavam à porta da casa, dos mais jovens aos mais velhos, de maneira que não conseguiam encontrar a porta.
12 Mwomwo bamalayika baab̯u̱u̱lya Looti̱ nibakoba yati, “Mu kiki kiikaru olinamwo bantu baamu bandi: bageni̱, batabani̱ baamu, bahara baamu rundi muntu waamu yensei̱ ali mu rub̯uga? Batoole mu kiki kiikaru,
12 Os dois homens perguntaram a Ló: "Você tem mais alguém na cidade — genros, filhos ou filhas, ou qualquer outro parente? Tire-os daqui,
13 hab̯wakubba kujumiira kuli ha kiki kiikaru kuli kunene mu mei̱so ga Mukama kandi Mukama atu̱tu̱mi̱ri̱ ku̱ki̱hwerekereerya.”
13 porque estamos para destruir este lugar. As acusações feitas ao Senhor contra este povo são tantas que ele nos enviou para destruir a cidade".
14 Nahab̯waki̱kyo, Looti̱ yaabyoki̱ri̱ yaagyenda hali bageni̱ baamwe banyakubba berangi̱i̱ri̱ bahara baamwe yaabaweera naakoba yati, “Mu̱byoke, mu̱ru̱ge mu kiki kiikaru, hab̯wakubba Mukama ali heehi̱ ku̱zi̱kya rub̯uga lulu.” Bei̱tu̱ bageni̱ baamwe baatekerezengi̱ akusandaara.
14 Então Ló foi falar com seus genros, os quais iam casar-se com suas filhas, e lhes disse: "Saiam imediatamente deste lugar, porque o Senhor está para destruir a cidade! " Mas eles pensaram que ele estava brincando.
15 B̯wi̱re b̯ub̯wali heehi̱ kukya, bamalayika baaweereeri̱ Looti̱ nibakoba yati, “Byoka otwale mu̱kali̱ waamu na bahara baamu babiri bali haha, mutahwerekeera mu rub̯uga lulu b̯ulwakabba nilukufubirwa.”
15 Ao raiar do dia, os anjos insistiam com Ló, dizendo: "Depressa! Leve daqui sua mulher e suas duas filhas, ou vocês também serão mortos quando a cidade for castigada".
16 Looti̱ yaalikwesitasita, kasi bab̯wo bamalayika baamukwata ha mukono, baakwata na mukono gwa mu̱kali̱ waamwe, na mya bahara baamwe babiri. Hab̯wakubba Mukama yaali na mbabazi̱ nabo, bamalayika baatoori̱ Looti̱ na bantu baamwe mu nnyu̱mba, baabahu̱lu̱kya mu rub̯uga.
16 Tendo ele hesitado, os homens o agarraram pela mão, como também a mulher e as duas filhas, e os tiraram dali à força e os deixaram fora da cidade, porque o Senhor teve misericórdia deles.
17 B̯u̱baamaari̱ ku̱bahu̱lu̱kya, babaweera nibakoba yati, “Mwi̱ru̱ke, mu̱takwa. Mutawona i̱nyu̱ma, kandi mutemeera mu kyeya. Mwi̱ru̱ke mwebi̱se mu nsahu mutahwerekeera.”
17 Assim que os tiraram da cidade, um deles disse a Ló: "Fuja por amor à vida! Não olhe para trás e não pare em lugar nenhum da planície! Fuja para as montanhas, ou você será morto! "
18 Looti̱ yaakoba yati, “Kwahi mukama wange,
18 Ló, porém, lhes disse: "Não, meu senhor!
19 muheereza waamu mbweni̱ kwongonzi̱ri̱, wankwatirwa mbabazi̱ zinene ku̱honi̱a b̯womi b̯wange, bei̱tu̱ tinsobora kwi̱ru̱ka nkadwa ha nsahu zi̱di̱ kabii katakandoori̱ho nkakwa.
19 Seu servo foi favorecido por sua benevolência, pois o senhor foi bondoso comigo, poupando-me a vida. Não posso fugir para as montanhas, se não esta calamidade cairá sobre mim, e morrerei.
20 Wona, rub̯uga lwa ntadiiko, luli heehi̱ kandi lu̱dooli̱. Leka hooho nyi̱ru̱ki̱re aleke mpone.”
20 Aqui perto há uma cidade pequena. Está tão próxima que dá para correr até lá. Deixe-me ir para lá! Mesmo sendo tão pequena, lá estarei a salvo".
21 Malayika yaamuweera naakoba yati, “Kiki kyosabi̱ri̱ nkyegwi̱ri̱ na rub̯uga lwobazi̱ri̱ho ti̱ndu̱lu̱hwerekereerya.
21 "Está bem", respondeu ele. "Também lhe atenderei esse pedido; não destruirei a cidade da qual você fala.
22 Wanguha b̯wangu oi̱ru̱ke, ti̱nkwi̱za kukora kintu kyensei̱ otakadoori̱yo.” (Kyokyo rub̯uga lu̱lwo baalweti̱ri̱ Zowali̱, makuru gaakyo nti, “kiikaru ki̱dooli̱.”)
22 Fuja depressa, porque nada poderei fazer enquanto você não chegar lá". Por isso a cidade foi chamada Zoar.
23 Looti̱ kudwa Zowali̱ lyoba lyali li̱hu̱lu̱ki̱ri̱.
23 Quando Ló chegou a Zoar, o sol já havia nascido sobre a terra.
24 KasiMukama yaasi̱ndi̱ka na mwiguru b̯uganga b̯wa mworo gukwaka nka ndagali̱ hali mbuga za Sodomu̱ na Gomora.
24 Então o Senhor, o próprio Senhor, fez chover do céu fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 Yaahwerekereerya mbuga zi̱zo na kyeya kyensei̱, bantu banyakwicalanga mu mbuga zi̱zo, na b̯uli kintu kyensei̱ kinyakubba ki̱meeri̱ heitehe.
25 Assim ele destruiu aquelas cidades e toda a planície, com todos os habitantes das cidades e a vegetação.
26 Bei̱tu̱ mukaa Looti̱ yaali naakumuhondeeranga, yaamagi̱ri̱ i̱nyu̱ma, yaafooka nkondo gya mu̱kwa.
26 Mas a mulher de Ló olhou para trás e se transformou numa coluna de sal.
27 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaabyoki̱ri̱ mwakya karei, yaagyenda yaadwa ha kiikaru ki̱kyo kiyaali arombeeri̱ho na Mukama,
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou e voltou ao lugar onde tinha estado diante do Senhor.
28 yaabyokya mei̱so yaalingiira Sodomu̱ na Gomora na nsi gyensei̱ gya kyeya, yaawona mwi̱ca mu nsi gi̱gyo ni̱gu̱ku̱tu̱u̱ka nka mwi̱ca gwa kikoomi.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra, para toda a planície, e viu uma densa fumaça subindo da terra, como fumaça de uma fornalha.
29 Bi̱byo byobyo byabbeeri̱ho Ruhanga b̯u̱yaahwerekereerye mbuga za mu kyeya, yei̱zu̱ki̱ri̱ ki̱yaaragani̱si̱i̱rye I̱bbu̱rahi̱mu̱, yaatoola Looti̱ mu kabii ka kuhwerekeera, b̯u̱yaahwerekereerye mbuga Looti̱ zi̱i̱yei̱calengi̱mwo.
29 Quando Deus arrasou as cidades da planície, lembrou-se de Abraão e tirou Ló do meio da catástrofe que destruiu as cidades onde Ló vivia.
30 Looti̱ yaaru̱gi̱ri̱ Zohara yeicala mu nsi gya nsahu hamwei̱ na bahara baamwe babiri hab̯wakubba yaati̱i̱nengi̱ kwicala Zowali̱. Nahab̯waki̱kyo yei̱calengi̱ mu b̯wingira na bahara baamwe babiri.
30 Ló partiu de Zoar com suas duas filhas e passou a viver nas montanhas, porque tinha medo de permanecer em Zoar. Ele e suas duas filhas ficaram morando numa caverna.
31 Muhara waamwe mu̱zegei̱zo yaaweereeri̱ nyakaab̯u muto naakoba yati, “Bbaaweetu̱ agu̱lu̱u̱si̱ri̱, kandi tihaloho mudulu mu nsi gigi akwi̱za kutuswera nka bantu bensei̱ kubakora.
31 Um dia, a filha mais velha disse à mais jovem: "Nosso pai já está velho, e não há homens nas redondezas que nos possuam, segundo o costume de toda a terra.
32 Hati̱, tu̱he Bbaaweetu̱ maaci anywe atamiire, tulaale nayo, aleke tubyale baana beetu̱ kurugira hali bbaaweetu̱.”
32 Vamos dar vinho a nosso pai e então nos deitaremos com ele para preservar a linhagem de nosso pai".
33 Nahab̯waki̱kyo kiro ki̱kyo baatami̱i̱rya bbaawaab̯u, muhara mu̱zegei̱zo yaagyenda yaalaala nayo, Looti̱ atekeege muhara waamwe haayaaleeri̱ rundi ha yaabyokeeri̱.
33 Naquela noite deram vinho ao pai, e a filha mais velha entrou e se deitou com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
34 Kiro kinyakuhonderaho muhara mu̱handu̱ yaaweereeri̱ nyaakaab̯u muto naakoba yati, “I̱jolo nyaaleeri̱ na bbaaweetu̱ kyadeeru twongere tu̱mu̱tami̱i̱rye, nawe ogyende olaale nayo aleke tulinde lubyalu lwetu̱ nitulutolira hali bbaaweetu̱.”
34 No dia seguinte a filha mais velha disse à mais nova: "Ontem à noite deitei-me com meu pai. Vamos dar-lhe vinho também esta noite, e você se deitará com ele, para que preservemos a linhagem de nosso pai".
35 Nahab̯waki̱kyo, i̱jolo li̱lyo baataami̱i̱rye bbaawaab̯u muhara muto yaagyenda yaalaala nayo, bbaawaab̯u atakeege muhara waamwe haayaaleeri̱ rundi ha yaabyokeeri̱.
35 Então, outra vez deram vinho ao pai naquela noite, e a mais nova foi e se deitou com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
36 Bahara ba Looti̱ kwokwo beemeti̱ri̱ nibaatwekwa bbaawaab̯u.
36 Assim, as duas filhas de Ló engravidaram do próprio pai.
37 Muhara mu̱zegei̱zo yaabyeri̱ mwana wa b̯udulu, yaamweta Mowaabbu. Yooyo bba Bamowaabbu na hataati̱.
37 A mais velha teve um filho, e deu-lhe o nome de Moabe; este é o pai dos moabitas de hoje.
38 Muhara muto nayo yaabyala mwana wa b̯udulu, yaamweta ibara Benami̱. Yooyo bba Bamooni̱ na hataati̱.
38 A mais nova também teve um filho, e deu-lhe o nome de Ben-Ami; este é o pai dos amonitas de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.