Gênesis 19

Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs BKJ

Sair da comparação
1 Bamalayika babiri baadoori̱ joojolo mu Sodomu̱, Looti̱ yaali ei̱cali̱i̱ri̱ heirembu lya rub̯uga. B̯u̱yaabaweeni̱, yaabyoki̱ri̱ yaagyenda kubatangiira yaaku̱nda b̯u̱syo hansi,
1 E vieram dois anjos a Sodoma ao entardecer; e Ló estava sentado no portão de Sodoma. E Ló, vendo-os, levantou-se para encontrá-los, e ele curvou-se com a sua face em direção a terra;
2 yaakoba yati, “Bakama bange, mwi̱ze mu nnyu̱mba gya muheereza weenyu̱ munaabe magulu mulaale. Mwakya mwakeera nimugyenda lugyenda lwenyu̱.” Bamalayika baamwi̱ri̱mwo nibakoba yati, “Kwahi tukulaala mu rub̯uga hakati̱.”
2 e ele disse: Eis, agora, meus senhores, entrai, rogo-vos, na casa de vosso servo, e ficai a noite toda, e lavai vossos pés, e levantareis cedo e ireis no vosso caminho. E eles disseram: Não! Nós permaneceremos na rua toda noite.
3 Bei̱tu̱ yo yaabesengereerye hoi̱, kasi bahunguuka kwamwamwe bengi̱i̱ri̱ mu nnyu̱mba gyamwe, yaabakolera B̯u̱genyi̱ kandi yaati̱mba migaati mitalimwo b̯u̱mya baadya.
3 E insistiu com eles grandemente, e foram com ele, e entraram em sua casa; e ele lhes fez um banquete, e assou pão ázimo, e eles comeram.
4 Bei̱tu̱ b̯ubaalingi batakaleeri̱, bantu bamu rub̯uga lu̱lwo, badulu, bahandu̱ na bato, bantu bensei̱ kudwera ki̱mwei̱ ku mudulu akusembayo, baagoti̱ri̱ nnyu̱mba.
4 Mas antes que eles se deitassem, os homens da cidade, até os homens de Sodoma, rodearam a casa toda, tanto velhos como os jovens, todo o povo de cada quarteirão.
5 Beeta Looti̱, baamu̱b̯u̱u̱lya nibakoba yati, “Badulu bei̱zi̱ri̱ haha b̯wi̱re b̯wa joojolo bali hanya? Bahu̱lu̱kye obatuletere tulaale nabo.”
5 E eles chamaram Ló, e lhe disseram: Onde estão os homens que vieram a ti esta noite? Traze-os fora até nós, para que possamos conhecê-los.
6 Looti̱ yaahuluka yaakinga mulyangu, yaagyenda cali baalingi,
6 E Ló saiu à porta até eles, e fechou a porta atrás de si;
7 yaakoba yati, “Baana beetu̱ nku̱besengereerya mutakora kintu kyensei̱ kibiibi.
7 e disse: Rogo-vos, irmãos, que não venhais a agir tão perversamente.
8 Mu̱kyegi̱ri̱ nka kundi na bahara bange babiri batakendyanga badulu, kambahu̱lu̱kye mbabaleetere, mubakore kyensei̱ ki̱mu̱kwendya kisa badulu baba mutabakora kintu kyensei̱, hab̯wakubba bagenyi̱ bange.”
8 Eis que eu tenho duas filhas que não conheceram homem. Suplico-vos, deixai que eu as traga a vós, e fazei a elas o que for bom aos vossos olhos; porém a estes homens não façais nada; pois, eles vieram sob a sombra do meu telhado.
9 Bo baakoba yati, “Rugaho ku̱di̱!” Bei̱ri̱ri̱ baakoba yati, “Muntu yogo yei̱zi̱ri̱ haha naali munyamahanga, hataati̱ akwendya kwefoora mu̱cwi̱ wa misangu! Hataati̱ tukugyenda kukukora kubiibi kukira nka kutwakali nitubakora.” Hahwo baasi̱ndi̱ki̱ri̱ ku̱di̱ na maani Looti̱, kadooli̱ babi̱nye mulyangu.
9 E eles disseram: Para trás. E eles disseram novamente: Este indivíduo veio aqui para peregrinar, e ele quer ser juiz; agora agiremos pior contigo do que com eles. E pressionaram severamente sobre o homem, sobre Ló, e chegaram perto de quebrar a porta.
10 Bei̱tu̱ badulu banyakubba mu nnyu̱mba baahu̱lu̱ki̱i̱rye mikono baasika Looti̱ baamwi̱ngi̱i̱rya mu nnyu̱mba bakinga mulyangu.
10 Mas os homens estenderam suas mãos, e puxaram Ló para dentro da casa até eles, e fecharam a porta.
11 Bamalayika bei̱jeeri̱ mei̱so ga badulu na basigazi banyakubba ha mulyangu, bei̱ceeri̱ ni̱bapu̱mpu̱u̱ta ha mulyangu mpaka b̯u̱bajwahi̱ri̱.
11 E eles feriram os homens que estavam à porta da casa com cegueira, tanto pequenos quanto grandes, de modo que se cansaram tentando achar a porta.
12 Mwomwo bamalayika baab̯u̱u̱lya Looti̱ nibakoba yati, “Mu kiki kiikaru olinamwo bantu baamu bandi: bageni̱, batabani̱ baamu, bahara baamu rundi muntu waamu yensei̱ ali mu rub̯uga? Batoole mu kiki kiikaru,
12 E os homens disseram a Ló: Tens mais alguém aqui? Genro, e teus filhos e tuas filhas e qualquer um que tiveres na cidade? Traze-os para fora deste lugar.
13 hab̯wakubba kujumiira kuli ha kiki kiikaru kuli kunene mu mei̱so ga Mukama kandi Mukama atu̱tu̱mi̱ri̱ ku̱ki̱hwerekereerya.”
13 Porque destruiremos este lugar, porque o clamor deles tem subido diante da face do SENHOR, e o SENHOR nos enviou para destruí-lo.
14 Nahab̯waki̱kyo, Looti̱ yaabyoki̱ri̱ yaagyenda hali bageni̱ baamwe banyakubba berangi̱i̱ri̱ bahara baamwe yaabaweera naakoba yati, “Mu̱byoke, mu̱ru̱ge mu kiki kiikaru, hab̯wakubba Mukama ali heehi̱ ku̱zi̱kya rub̯uga lulu.” Bei̱tu̱ bageni̱ baamwe baatekerezengi̱ akusandaara.
14 E Ló saiu, e falou a seus genros, que haviam casado com suas filhas, e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o SENHOR destruirá esta cidade. Mas ele parecia com alguém que zombava dos seus genros.
15 B̯wi̱re b̯ub̯wali heehi̱ kukya, bamalayika baaweereeri̱ Looti̱ nibakoba yati, “Byoka otwale mu̱kali̱ waamu na bahara baamu babiri bali haha, mutahwerekeera mu rub̯uga lulu b̯ulwakabba nilukufubirwa.”
15 E quando a manhã surgiu, então os anjos apressaram Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua esposa, e tuas duas filhas, que estão aqui, para que não sejas consumido na iniquidade da cidade.
16 Looti̱ yaalikwesitasita, kasi bab̯wo bamalayika baamukwata ha mukono, baakwata na mukono gwa mu̱kali̱ waamwe, na mya bahara baamwe babiri. Hab̯wakubba Mukama yaali na mbabazi̱ nabo, bamalayika baatoori̱ Looti̱ na bantu baamwe mu nnyu̱mba, baabahu̱lu̱kya mu rub̯uga.
16 E enquanto ele demorava, os homens seguraram a sua mão e a mão de sua esposa, e a mão de suas duas filhas; o SENHOR foi misericordioso com eles, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 B̯u̱baamaari̱ ku̱bahu̱lu̱kya, babaweera nibakoba yati, “Mwi̱ru̱ke, mu̱takwa. Mutawona i̱nyu̱ma, kandi mutemeera mu kyeya. Mwi̱ru̱ke mwebi̱se mu nsahu mutahwerekeera.”
17 E aconteceu que, quando os haviam trazido para fora dali, ele disse: Foge por tua vida, não olhes para trás, nem fiques em toda esta planície; foge para o monte, para que não sejas consumido.
18 Looti̱ yaakoba yati, “Kwahi mukama wange,
18 E Ló lhes disse: Oh! Assim não, meu Senhor;
19 muheereza waamu mbweni̱ kwongonzi̱ri̱, wankwatirwa mbabazi̱ zinene ku̱honi̱a b̯womi b̯wange, bei̱tu̱ tinsobora kwi̱ru̱ka nkadwa ha nsahu zi̱di̱ kabii katakandoori̱ho nkakwa.
19 eis que agora teu servo encontrou graça aos teus olhos, e tu magnificaste a tua misericórdia, que mostraste ao salvar a minha vida, e eu não posso fugir para o monte, para que o mal não me alcance, e eu morra.
20 Wona, rub̯uga lwa ntadiiko, luli heehi̱ kandi lu̱dooli̱. Leka hooho nyi̱ru̱ki̱re aleke mpone.”
20 Eis que esta cidade está próxima para fugir, e é pequena. Oh! Deixa que eu fuja para lá (não é pequena?) e minha alma viverá.
21 Malayika yaamuweera naakoba yati, “Kiki kyosabi̱ri̱ nkyegwi̱ri̱ na rub̯uga lwobazi̱ri̱ho ti̱ndu̱lu̱hwerekereerya.
21 E ele lhe disse: Vê, aceitei-te também com respeito a esta coisa, que eu não derrubarei esta cidade, pela qual tu falaste.
22 Wanguha b̯wangu oi̱ru̱ke, ti̱nkwi̱za kukora kintu kyensei̱ otakadoori̱yo.” (Kyokyo rub̯uga lu̱lwo baalweti̱ri̱ Zowali̱, makuru gaakyo nti, “kiikaru ki̱dooli̱.”)
22 Apressa-te, fuja para lá, pois eu não posso fazer coisa alguma até que tu chegues lá. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Looti̱ kudwa Zowali̱ lyoba lyali li̱hu̱lu̱ki̱ri̱.
23 O sol havia se levantado sobre a terra quando Ló entrou em Zoar.
24 KasiMukama yaasi̱ndi̱ka na mwiguru b̯uganga b̯wa mworo gukwaka nka ndagali̱ hali mbuga za Sodomu̱ na Gomora.
24 Então, o SENHOR fez chover sobre Sodoma e sobre Gomorra enxofre e fogo do SENHOR desde o céu.
25 Yaahwerekereerya mbuga zi̱zo na kyeya kyensei̱, bantu banyakwicalanga mu mbuga zi̱zo, na b̯uli kintu kyensei̱ kinyakubba ki̱meeri̱ heitehe.
25 E ele derrubou aquelas cidades, e toda a planície, e todos os habitantes das cidades, e o que crescia sobre a terra.
26 Bei̱tu̱ mukaa Looti̱ yaali naakumuhondeeranga, yaamagi̱ri̱ i̱nyu̱ma, yaafooka nkondo gya mu̱kwa.
26 Mas a sua esposa olhou para trás por detrás dele, e ela se tornou um pilar de sal.
27 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaabyoki̱ri̱ mwakya karei, yaagyenda yaadwa ha kiikaru ki̱kyo kiyaali arombeeri̱ho na Mukama,
27 E Abraão levantou-se cedo de manhã e foi para o lugar onde havia estado de pé diante do SENHOR.
28 yaabyokya mei̱so yaalingiira Sodomu̱ na Gomora na nsi gyensei̱ gya kyeya, yaawona mwi̱ca mu nsi gi̱gyo ni̱gu̱ku̱tu̱u̱ka nka mwi̱ca gwa kikoomi.
28 E ele olhou para Sodoma e Gomorra, e para toda a terra da planície, e eis que viu a fumaça da terra que subia como fumaça de uma fornalha.
29 Bi̱byo byobyo byabbeeri̱ho Ruhanga b̯u̱yaahwerekereerye mbuga za mu kyeya, yei̱zu̱ki̱ri̱ ki̱yaaragani̱si̱i̱rye I̱bbu̱rahi̱mu̱, yaatoola Looti̱ mu kabii ka kuhwerekeera, b̯u̱yaahwerekereerye mbuga Looti̱ zi̱i̱yei̱calengi̱mwo.
29 E aconteceu que, quando Deus destruiu as cidades da planície, Deus lembrou-se de Abraão e retirou Ló do meio da destruição, quando ele derrubou as cidades em que Ló habitara.
30 Looti̱ yaaru̱gi̱ri̱ Zohara yeicala mu nsi gya nsahu hamwei̱ na bahara baamwe babiri hab̯wakubba yaati̱i̱nengi̱ kwicala Zowali̱. Nahab̯waki̱kyo yei̱calengi̱ mu b̯wingira na bahara baamwe babiri.
30 E Ló subiu de Zoar, e habitou no monte, e suas duas filhas com ele, pois ele temia habitar em Zoar; e ele habitou em uma caverna, ele e suas duas filhas.
31 Muhara waamwe mu̱zegei̱zo yaaweereeri̱ nyakaab̯u muto naakoba yati, “Bbaaweetu̱ agu̱lu̱u̱si̱ri̱, kandi tihaloho mudulu mu nsi gigi akwi̱za kutuswera nka bantu bensei̱ kubakora.
31 E a primogênita disse à mais jovem: Nosso pai está velho, e não há homem na terra para entrar a nós, segundo a maneira de toda a terra;
32 Hati̱, tu̱he Bbaaweetu̱ maaci anywe atamiire, tulaale nayo, aleke tubyale baana beetu̱ kurugira hali bbaaweetu̱.”
32 vem, façamos nosso pai beber vinho, e deitaremos com ele, para que possamos preservar semente de nosso pai.
33 Nahab̯waki̱kyo kiro ki̱kyo baatami̱i̱rya bbaawaab̯u, muhara mu̱zegei̱zo yaagyenda yaalaala nayo, Looti̱ atekeege muhara waamwe haayaaleeri̱ rundi ha yaabyokeeri̱.
33 E elas fizeram seu pai beber vinho naquela noite; e a primogênita entrou e deitou com seu pai, e ele não percebeu quando ela deitou, nem quando ela se levantou.
34 Kiro kinyakuhonderaho muhara mu̱handu̱ yaaweereeri̱ nyaakaab̯u muto naakoba yati, “I̱jolo nyaaleeri̱ na bbaaweetu̱ kyadeeru twongere tu̱mu̱tami̱i̱rye, nawe ogyende olaale nayo aleke tulinde lubyalu lwetu̱ nitulutolira hali bbaaweetu̱.”
34 E aconteceu que, no dia seguinte, a primogênita disse à mais jovem: Eis que eu deitei com meu pai na noite passada; demos-lhe de beber vinho esta noite também, e entra tu, e deita com ele, para que possamos preservar a semente de nosso pai.
35 Nahab̯waki̱kyo, i̱jolo li̱lyo baataami̱i̱rye bbaawaab̯u muhara muto yaagyenda yaalaala nayo, bbaawaab̯u atakeege muhara waamwe haayaaleeri̱ rundi ha yaabyokeeri̱.
35 E elas fizeram seu pai beber vinho naquela noite também; e a mais jovem se levantou, e deitou-se com ele, e ele não percebeu quando ela deitou, nem quando ela se levantou.
36 Bahara ba Looti̱ kwokwo beemeti̱ri̱ nibaatwekwa bbaawaab̯u.
36 Assim, as duas filhas de Ló conceberam de seu pai.
37 Muhara mu̱zegei̱zo yaabyeri̱ mwana wa b̯udulu, yaamweta Mowaabbu. Yooyo bba Bamowaabbu na hataati̱.
37 E a primogênita deu à luz um filho, e chamou seu nome Moabe; este mesmo é o pai dos moabitas até este dia.
38 Muhara muto nayo yaabyala mwana wa b̯udulu, yaamweta ibara Benami̱. Yooyo bba Bamooni̱ na hataati̱.
38 E a mais jovem, ela também deu à luz um filho, e chamou seu nome Ben-Ami; este mesmo é o pai dos filhos de Amom até este dia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.