Gênesis 19
Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs ARA
1 Bamalayika babiri baadoori̱ joojolo mu Sodomu̱, Looti̱ yaali ei̱cali̱i̱ri̱ heirembu lya rub̯uga. B̯u̱yaabaweeni̱, yaabyoki̱ri̱ yaagyenda kubatangiira yaaku̱nda b̯u̱syo hansi,
1 Ao anoitecer, vieram os dois anjos a Sodoma, a cuja entrada estava Ló assentado; este, quando os viu, levantou-se e, indo ao seu encontro, prostrou-se, rosto em terra.
2 yaakoba yati, “Bakama bange, mwi̱ze mu nnyu̱mba gya muheereza weenyu̱ munaabe magulu mulaale. Mwakya mwakeera nimugyenda lugyenda lwenyu̱.” Bamalayika baamwi̱ri̱mwo nibakoba yati, “Kwahi tukulaala mu rub̯uga hakati̱.”
2 E disse-lhes: Eis agora, meus senhores, vinde para a casa do vosso servo, pernoitai nela e lavai os pés; levantar-vos-eis de madrugada e seguireis o vosso caminho. Responderam eles: Não; passaremos a noite na praça.
3 Bei̱tu̱ yo yaabesengereerye hoi̱, kasi bahunguuka kwamwamwe bengi̱i̱ri̱ mu nnyu̱mba gyamwe, yaabakolera B̯u̱genyi̱ kandi yaati̱mba migaati mitalimwo b̯u̱mya baadya.
3 Instou-lhes muito, e foram e entraram em casa dele; deu-lhes um banquete, fez assar uns pães asmos, e eles comeram.
4 Bei̱tu̱ b̯ubaalingi batakaleeri̱, bantu bamu rub̯uga lu̱lwo, badulu, bahandu̱ na bato, bantu bensei̱ kudwera ki̱mwei̱ ku mudulu akusembayo, baagoti̱ri̱ nnyu̱mba.
4 Mas, antes que se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 Beeta Looti̱, baamu̱b̯u̱u̱lya nibakoba yati, “Badulu bei̱zi̱ri̱ haha b̯wi̱re b̯wa joojolo bali hanya? Bahu̱lu̱kye obatuletere tulaale nabo.”
5 e chamaram por Ló e lhe disseram: Onde estão os homens que, à noitinha, entraram em tua casa? Traze-os fora a nós para que abusemos deles.
6 Looti̱ yaahuluka yaakinga mulyangu, yaagyenda cali baalingi,
6 Saiu-lhes, então, Ló à porta, fechou-a após si
7 yaakoba yati, “Baana beetu̱ nku̱besengereerya mutakora kintu kyensei̱ kibiibi.
7 e lhes disse: Rogo-vos, meus irmãos, que não façais mal;
8 Mu̱kyegi̱ri̱ nka kundi na bahara bange babiri batakendyanga badulu, kambahu̱lu̱kye mbabaleetere, mubakore kyensei̱ ki̱mu̱kwendya kisa badulu baba mutabakora kintu kyensei̱, hab̯wakubba bagenyi̱ bange.”
8 tenho duas filhas, virgens, eu vo-las trarei; tratai-as como vos parecer, porém nada façais a estes homens, porquanto se acham sob a proteção de meu teto.
9 Bo baakoba yati, “Rugaho ku̱di̱!” Bei̱ri̱ri̱ baakoba yati, “Muntu yogo yei̱zi̱ri̱ haha naali munyamahanga, hataati̱ akwendya kwefoora mu̱cwi̱ wa misangu! Hataati̱ tukugyenda kukukora kubiibi kukira nka kutwakali nitubakora.” Hahwo baasi̱ndi̱ki̱ri̱ ku̱di̱ na maani Looti̱, kadooli̱ babi̱nye mulyangu.
9 Eles, porém, disseram: Retira-te daí. E acrescentaram: Só ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? A ti, pois, faremos pior do que a eles. E arremessaram-se contra o homem, contra Ló, e se chegaram para arrombar a porta.
10 Bei̱tu̱ badulu banyakubba mu nnyu̱mba baahu̱lu̱ki̱i̱rye mikono baasika Looti̱ baamwi̱ngi̱i̱rya mu nnyu̱mba bakinga mulyangu.
10 Porém os homens, estendendo a mão, fizeram entrar Ló e fecharam a porta;
11 Bamalayika bei̱jeeri̱ mei̱so ga badulu na basigazi banyakubba ha mulyangu, bei̱ceeri̱ ni̱bapu̱mpu̱u̱ta ha mulyangu mpaka b̯u̱bajwahi̱ri̱.
11 e feriram de cegueira aos que estavam fora, desde o menor até ao maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Mwomwo bamalayika baab̯u̱u̱lya Looti̱ nibakoba yati, “Mu kiki kiikaru olinamwo bantu baamu bandi: bageni̱, batabani̱ baamu, bahara baamu rundi muntu waamu yensei̱ ali mu rub̯uga? Batoole mu kiki kiikaru,
12 Então, disseram os homens a Ló: Tens aqui alguém mais dos teus? Genro, e teus filhos, e tuas filhas, todos quantos tens na cidade, faze-os sair deste lugar;
13 hab̯wakubba kujumiira kuli ha kiki kiikaru kuli kunene mu mei̱so ga Mukama kandi Mukama atu̱tu̱mi̱ri̱ ku̱ki̱hwerekereerya.”
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor se tem aumentado, chegando até à presença do Senhor ; e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Nahab̯waki̱kyo, Looti̱ yaabyoki̱ri̱ yaagyenda hali bageni̱ baamwe banyakubba berangi̱i̱ri̱ bahara baamwe yaabaweera naakoba yati, “Mu̱byoke, mu̱ru̱ge mu kiki kiikaru, hab̯wakubba Mukama ali heehi̱ ku̱zi̱kya rub̯uga lulu.” Bei̱tu̱ bageni̱ baamwe baatekerezengi̱ akusandaara.
14 Então, saiu Ló e falou a seus genros, aos que estavam para casar com suas filhas e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Acharam, porém, que ele gracejava com eles.
15 B̯wi̱re b̯ub̯wali heehi̱ kukya, bamalayika baaweereeri̱ Looti̱ nibakoba yati, “Byoka otwale mu̱kali̱ waamu na bahara baamu babiri bali haha, mutahwerekeera mu rub̯uga lulu b̯ulwakabba nilukufubirwa.”
15 Ao amanhecer, apertaram os anjos com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas, que aqui se encontram, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Looti̱ yaalikwesitasita, kasi bab̯wo bamalayika baamukwata ha mukono, baakwata na mukono gwa mu̱kali̱ waamwe, na mya bahara baamwe babiri. Hab̯wakubba Mukama yaali na mbabazi̱ nabo, bamalayika baatoori̱ Looti̱ na bantu baamwe mu nnyu̱mba, baabahu̱lu̱kya mu rub̯uga.
16 Como, porém, se demorasse, pegaram-no os homens pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 B̯u̱baamaari̱ ku̱bahu̱lu̱kya, babaweera nibakoba yati, “Mwi̱ru̱ke, mu̱takwa. Mutawona i̱nyu̱ma, kandi mutemeera mu kyeya. Mwi̱ru̱ke mwebi̱se mu nsahu mutahwerekeera.”
17 Havendo-os levado fora, disse um deles: Livra-te, salva a tua vida; não olhes para trás, nem pares em toda a campina; foge para o monte, para que não pereças.
18 Looti̱ yaakoba yati, “Kwahi mukama wange,
18 Respondeu-lhes Ló: Assim não, Senhor meu!
19 muheereza waamu mbweni̱ kwongonzi̱ri̱, wankwatirwa mbabazi̱ zinene ku̱honi̱a b̯womi b̯wange, bei̱tu̱ tinsobora kwi̱ru̱ka nkadwa ha nsahu zi̱di̱ kabii katakandoori̱ho nkakwa.
19 Eis que o teu servo achou mercê diante de ti, e engrandeceste a tua misericórdia que me mostraste, salvando-me a vida; não posso escapar no monte, pois receio que o mal me apanhe, e eu morra.
20 Wona, rub̯uga lwa ntadiiko, luli heehi̱ kandi lu̱dooli̱. Leka hooho nyi̱ru̱ki̱re aleke mpone.”
20 Eis aí uma cidade perto para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu fuja para lá (porventura, não é pequena?), e nela viverá a minha alma.
21 Malayika yaamuweera naakoba yati, “Kiki kyosabi̱ri̱ nkyegwi̱ri̱ na rub̯uga lwobazi̱ri̱ho ti̱ndu̱lu̱hwerekereerya.
21 Disse-lhe: Quanto a isso, estou de acordo, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 Wanguha b̯wangu oi̱ru̱ke, ti̱nkwi̱za kukora kintu kyensei̱ otakadoori̱yo.” (Kyokyo rub̯uga lu̱lwo baalweti̱ri̱ Zowali̱, makuru gaakyo nti, “kiikaru ki̱dooli̱.”)
22 Apressa-te, refugia-te nela; pois nada posso fazer, enquanto não tiveres chegado lá. Por isso, se chamou Zoar o nome da cidade.
23 Looti̱ kudwa Zowali̱ lyoba lyali li̱hu̱lu̱ki̱ri̱.
23 Saía o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 KasiMukama yaasi̱ndi̱ka na mwiguru b̯uganga b̯wa mworo gukwaka nka ndagali̱ hali mbuga za Sodomu̱ na Gomora.
24 Então, fez o Senhor chover enxofre e fogo, da parte do Senhor , sobre Sodoma e Gomorra.
25 Yaahwerekereerya mbuga zi̱zo na kyeya kyensei̱, bantu banyakwicalanga mu mbuga zi̱zo, na b̯uli kintu kyensei̱ kinyakubba ki̱meeri̱ heitehe.
25 E subverteu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Bei̱tu̱ mukaa Looti̱ yaali naakumuhondeeranga, yaamagi̱ri̱ i̱nyu̱ma, yaafooka nkondo gya mu̱kwa.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e converteu-se numa estátua de sal.
27 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaabyoki̱ri̱ mwakya karei, yaagyenda yaadwa ha kiikaru ki̱kyo kiyaali arombeeri̱ho na Mukama,
27 Tendo-se levantado Abraão de madrugada, foi para o lugar onde estivera na presença do Senhor ;
28 yaabyokya mei̱so yaalingiira Sodomu̱ na Gomora na nsi gyensei̱ gya kyeya, yaawona mwi̱ca mu nsi gi̱gyo ni̱gu̱ku̱tu̱u̱ka nka mwi̱ca gwa kikoomi.
28 e olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como a fumarada de uma fornalha.
29 Bi̱byo byobyo byabbeeri̱ho Ruhanga b̯u̱yaahwerekereerye mbuga za mu kyeya, yei̱zu̱ki̱ri̱ ki̱yaaragani̱si̱i̱rye I̱bbu̱rahi̱mu̱, yaatoola Looti̱ mu kabii ka kuhwerekeera, b̯u̱yaahwerekereerye mbuga Looti̱ zi̱i̱yei̱calengi̱mwo.
29 Ao tempo que destruía as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão e tirou a Ló do meio das ruínas, quando subverteu as cidades em que Ló habitara.
30 Looti̱ yaaru̱gi̱ri̱ Zohara yeicala mu nsi gya nsahu hamwei̱ na bahara baamwe babiri hab̯wakubba yaati̱i̱nengi̱ kwicala Zowali̱. Nahab̯waki̱kyo yei̱calengi̱ mu b̯wingira na bahara baamwe babiri.
30 Subiu Ló de Zoar e habitou no monte, ele e suas duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar; e habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Muhara waamwe mu̱zegei̱zo yaaweereeri̱ nyakaab̯u muto naakoba yati, “Bbaaweetu̱ agu̱lu̱u̱si̱ri̱, kandi tihaloho mudulu mu nsi gigi akwi̱za kutuswera nka bantu bensei̱ kubakora.
31 Então, a primogênita disse à mais moça: Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Hati̱, tu̱he Bbaaweetu̱ maaci anywe atamiire, tulaale nayo, aleke tubyale baana beetu̱ kurugira hali bbaaweetu̱.”
32 Vem, façamo-lo beber vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Nahab̯waki̱kyo kiro ki̱kyo baatami̱i̱rya bbaawaab̯u, muhara mu̱zegei̱zo yaagyenda yaalaala nayo, Looti̱ atekeege muhara waamwe haayaaleeri̱ rundi ha yaabyokeeri̱.
33 Naquela noite, pois, deram a beber vinho a seu pai, e, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Kiro kinyakuhonderaho muhara mu̱handu̱ yaaweereeri̱ nyaakaab̯u muto naakoba yati, “I̱jolo nyaaleeri̱ na bbaaweetu̱ kyadeeru twongere tu̱mu̱tami̱i̱rye, nawe ogyende olaale nayo aleke tulinde lubyalu lwetu̱ nitulutolira hali bbaaweetu̱.”
34 No dia seguinte, disse a primogênita à mais nova: Deitei-me, ontem, à noite, com o meu pai. Demos-lhe a beber vinho também esta noite; entra e deita-te com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Nahab̯waki̱kyo, i̱jolo li̱lyo baataami̱i̱rye bbaawaab̯u muhara muto yaagyenda yaalaala nayo, bbaawaab̯u atakeege muhara waamwe haayaaleeri̱ rundi ha yaabyokeeri̱.
35 De novo, pois, deram, aquela noite, a beber vinho a seu pai, e, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Bahara ba Looti̱ kwokwo beemeti̱ri̱ nibaatwekwa bbaawaab̯u.
36 E assim as duas filhas de Ló conceberam do próprio pai.
37 Muhara mu̱zegei̱zo yaabyeri̱ mwana wa b̯udulu, yaamweta Mowaabbu. Yooyo bba Bamowaabbu na hataati̱.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe chamou Moabe: é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Muhara muto nayo yaabyala mwana wa b̯udulu, yaamweta ibara Benami̱. Yooyo bba Bamooni̱ na hataati̱.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe chamou Ben-Ami: é o pai dos filhos de Amom, até ao dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.