Gênesis 19
Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs NTLH
1 Bamalayika babiri baadoori̱ joojolo mu Sodomu̱, Looti̱ yaali ei̱cali̱i̱ri̱ heirembu lya rub̯uga. B̯u̱yaabaweeni̱, yaabyoki̱ri̱ yaagyenda kubatangiira yaaku̱nda b̯u̱syo hansi,
1 Estava anoitecendo quando os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado perto do portão de entrada da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e foi recebê-los. Ajoelhou-se, encostou o rosto no chão
2 yaakoba yati, “Bakama bange, mwi̱ze mu nnyu̱mba gya muheereza weenyu̱ munaabe magulu mulaale. Mwakya mwakeera nimugyenda lugyenda lwenyu̱.” Bamalayika baamwi̱ri̱mwo nibakoba yati, “Kwahi tukulaala mu rub̯uga hakati̱.”
2 e disse: — Senhores, estou aqui para servi-los; por favor, aceitem o meu convite e venham se hospedar na minha casa. Os senhores podem lavar os pés e passar a noite ali. Depois se levantarão bem cedo e continuarão a sua viagem. Eles disseram: — Não; nós vamos passar a noite na praça.
3 Bei̱tu̱ yo yaabesengereerye hoi̱, kasi bahunguuka kwamwamwe bengi̱i̱ri̱ mu nnyu̱mba gyamwe, yaabakolera B̯u̱genyi̱ kandi yaati̱mba migaati mitalimwo b̯u̱mya baadya.
3 Mas Ló insistiu tanto, que eles aceitaram e foram com ele para a sua casa. Ló mandou preparar um bom jantar e assar pães sem fermento. E os visitantes jantaram.
4 Bei̱tu̱ b̯ubaalingi batakaleeri̱, bantu bamu rub̯uga lu̱lwo, badulu, bahandu̱ na bato, bantu bensei̱ kudwera ki̱mwei̱ ku mudulu akusembayo, baagoti̱ri̱ nnyu̱mba.
4 Mas, antes que eles fossem dormir, todos os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, cercaram a casa.
5 Beeta Looti̱, baamu̱b̯u̱u̱lya nibakoba yati, “Badulu bei̱zi̱ri̱ haha b̯wi̱re b̯wa joojolo bali hanya? Bahu̱lu̱kye obatuletere tulaale nabo.”
5 Eles chamaram Ló e perguntaram: — Onde estão os homens que entraram na sua casa esta noite? Traga-os aqui fora para nós, pois queremos ter relações com eles.
6 Looti̱ yaahuluka yaakinga mulyangu, yaagyenda cali baalingi,
6 Ló saiu para falar com os homens. Ele fechou bem a porta
7 yaakoba yati, “Baana beetu̱ nku̱besengereerya mutakora kintu kyensei̱ kibiibi.
7 e disse: — Por favor, meus amigos, não cometam esse crime!
8 Mu̱kyegi̱ri̱ nka kundi na bahara bange babiri batakendyanga badulu, kambahu̱lu̱kye mbabaleetere, mubakore kyensei̱ ki̱mu̱kwendya kisa badulu baba mutabakora kintu kyensei̱, hab̯wakubba bagenyi̱ bange.”
8 Prestem atenção! Tenho duas filhas que ainda são virgens. Vou trazê-las aqui fora para vocês. Façam com elas o que quiserem. Porém não façam nada com esses homens, pois são meus hóspedes, e eu tenho o dever de protegê-los.
9 Bo baakoba yati, “Rugaho ku̱di̱!” Bei̱ri̱ri̱ baakoba yati, “Muntu yogo yei̱zi̱ri̱ haha naali munyamahanga, hataati̱ akwendya kwefoora mu̱cwi̱ wa misangu! Hataati̱ tukugyenda kukukora kubiibi kukira nka kutwakali nitubakora.” Hahwo baasi̱ndi̱ki̱ri̱ ku̱di̱ na maani Looti̱, kadooli̱ babi̱nye mulyangu.
9 Mas eles responderam: — Saia da nossa frente! E diziam uns aos outros: — Esse homem é estrangeiro e quer mandar em nós! Depois, virando-se para Ló, disseram: — Pois agora vamos fazer com você pior ainda do que íamos fazer com os seus hóspedes. Os homens de Sodoma se atiraram contra Ló e chegaram perto da porta para arrombá-la.
10 Bei̱tu̱ badulu banyakubba mu nnyu̱mba baahu̱lu̱ki̱i̱rye mikono baasika Looti̱ baamwi̱ngi̱i̱rya mu nnyu̱mba bakinga mulyangu.
10 Mas os visitantes pegaram Ló, e o puxaram para dentro da casa, e fecharam a porta.
11 Bamalayika bei̱jeeri̱ mei̱so ga badulu na basigazi banyakubba ha mulyangu, bei̱ceeri̱ ni̱bapu̱mpu̱u̱ta ha mulyangu mpaka b̯u̱bajwahi̱ri̱.
11 Em seguida eles fizeram que os homens, tanto os moços como os velhos, que estavam do lado de fora, ficassem cegos; e assim não conseguiram encontrar a porta.
12 Mwomwo bamalayika baab̯u̱u̱lya Looti̱ nibakoba yati, “Mu kiki kiikaru olinamwo bantu baamu bandi: bageni̱, batabani̱ baamu, bahara baamu rundi muntu waamu yensei̱ ali mu rub̯uga? Batoole mu kiki kiikaru,
12 Então os visitantes disseram a Ló: — Tem mais gente sua aqui? Pegue os seus filhos, as suas filhas, os seus genros e outros parentes que você tiver na cidade e tire todos daqui,
13 hab̯wakubba kujumiira kuli ha kiki kiikaru kuli kunene mu mei̱so ga Mukama kandi Mukama atu̱tu̱mi̱ri̱ ku̱ki̱hwerekereerya.”
13 pois nós vamos destruir este lugar. O Senhor Deus tem ouvido as terríveis acusações que há contra essa gente e por isso nos mandou para destruirmos Sodoma.
14 Nahab̯waki̱kyo, Looti̱ yaabyoki̱ri̱ yaagyenda hali bageni̱ baamwe banyakubba berangi̱i̱ri̱ bahara baamwe yaabaweera naakoba yati, “Mu̱byoke, mu̱ru̱ge mu kiki kiikaru, hab̯wakubba Mukama ali heehi̱ ku̱zi̱kya rub̯uga lulu.” Bei̱tu̱ bageni̱ baamwe baatekerezengi̱ akusandaara.
14 Então Ló saiu e foi falar com os homens que iam casar com as suas filhas. Ele disse: — Arrumem-se depressa e saiam daqui porque o Mas eles pensaram que Ló estivesse brincando.
15 B̯wi̱re b̯ub̯wali heehi̱ kukya, bamalayika baaweereeri̱ Looti̱ nibakoba yati, “Byoka otwale mu̱kali̱ waamu na bahara baamu babiri bali haha, mutahwerekeera mu rub̯uga lulu b̯ulwakabba nilukufubirwa.”
15 De madrugada os anjos insistiram com Ló, dizendo: — Arrume-se depressa, pegue a sua mulher e as suas duas filhas e saia daqui, para que vocês não morram quando a cidade for destruída.
16 Looti̱ yaalikwesitasita, kasi bab̯wo bamalayika baamukwata ha mukono, baakwata na mukono gwa mu̱kali̱ waamwe, na mya bahara baamwe babiri. Hab̯wakubba Mukama yaali na mbabazi̱ nabo, bamalayika baatoori̱ Looti̱ na bantu baamwe mu nnyu̱mba, baabahu̱lu̱kya mu rub̯uga.
16 E, como ele estava demorando, os anjos pegaram pela mão Ló, a sua mulher e as suas filhas e os levaram para fora da cidade, pois o Senhor teve compaixão de Ló.
17 B̯u̱baamaari̱ ku̱bahu̱lu̱kya, babaweera nibakoba yati, “Mwi̱ru̱ke, mu̱takwa. Mutawona i̱nyu̱ma, kandi mutemeera mu kyeya. Mwi̱ru̱ke mwebi̱se mu nsahu mutahwerekeera.”
17 Então um dos anjos disse a Ló: — Agora corra e salve a sua vida! Não olhe para trás, nem pare neste vale. Fuja para a montanha; se não, você vai morrer.
18 Looti̱ yaakoba yati, “Kwahi mukama wange,
18 Mas Ló respondeu: — Senhor, não me obrigue a fazer isso, por favor!
19 muheereza waamu mbweni̱ kwongonzi̱ri̱, wankwatirwa mbabazi̱ zinene ku̱honi̱a b̯womi b̯wange, bei̱tu̱ tinsobora kwi̱ru̱ka nkadwa ha nsahu zi̱di̱ kabii katakandoori̱ho nkakwa.
19 O senhor me fez um grande favor e teve pena de mim, salvando a minha vida. Mas a montanha fica muito longe daqui, e a destruição vai me alcançar e acabar comigo antes que eu chegue lá.
20 Wona, rub̯uga lwa ntadiiko, luli heehi̱ kandi lu̱dooli̱. Leka hooho nyi̱ru̱ki̱re aleke mpone.”
20 Está vendo aquela cidadezinha ali? Ela fica perto. Deixe que eu fuja para lá a fim de salvar a minha vida. Veja que é uma cidade bem pequena.
21 Malayika yaamuweera naakoba yati, “Kiki kyosabi̱ri̱ nkyegwi̱ri̱ na rub̯uga lwobazi̱ri̱ho ti̱ndu̱lu̱hwerekereerya.
21 Então o anjo disse: — Está bem; concordo. Eu não destruirei aquela cidade.
22 Wanguha b̯wangu oi̱ru̱ke, ti̱nkwi̱za kukora kintu kyensei̱ otakadoori̱yo.” (Kyokyo rub̯uga lu̱lwo baalweti̱ri̱ Zowali̱, makuru gaakyo nti, “kiikaru ki̱dooli̱.”)
22 Agora vá depressa, pois eu não poderei fazer nada enquanto você não chegar lá. Ló tinha dito que a cidade era bem pequena, e por isso ela recebeu o nome de Zoar .
23 Looti̱ kudwa Zowali̱ lyoba lyali li̱hu̱lu̱ki̱ri̱.
23 Ló chegou a Zoar depois que o sol já havia saído.
24 KasiMukama yaasi̱ndi̱ka na mwiguru b̯uganga b̯wa mworo gukwaka nka ndagali̱ hali mbuga za Sodomu̱ na Gomora.
24 De repente, lá do céu, o Senhor Deus fez chover fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 Yaahwerekereerya mbuga zi̱zo na kyeya kyensei̱, bantu banyakwicalanga mu mbuga zi̱zo, na b̯uli kintu kyensei̱ kinyakubba ki̱meeri̱ heitehe.
25 Ele destruiu essas duas cidades, e também todo o vale e os seus moradores, e acabou com todas as plantas e árvores daquela região.
26 Bei̱tu̱ mukaa Looti̱ yaali naakumuhondeeranga, yaamagi̱ri̱ i̱nyu̱ma, yaafooka nkondo gya mu̱kwa.
26 E aconteceu que a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaabyoki̱ri̱ mwakya karei, yaagyenda yaadwa ha kiikaru ki̱kyo kiyaali arombeeri̱ho na Mukama,
27 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada e foi até o lugar onde havia falado com Deus, o Senhor .
28 yaabyokya mei̱so yaalingiira Sodomu̱ na Gomora na nsi gyensei̱ gya kyeya, yaawona mwi̱ca mu nsi gi̱gyo ni̱gu̱ku̱tu̱u̱ka nka mwi̱ca gwa kikoomi.
28 Abraão olhou na direção de Sodoma, de Gomorra e de todo o vale e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma grande fornalha.
29 Bi̱byo byobyo byabbeeri̱ho Ruhanga b̯u̱yaahwerekereerye mbuga za mu kyeya, yei̱zu̱ki̱ri̱ ki̱yaaragani̱si̱i̱rye I̱bbu̱rahi̱mu̱, yaatoola Looti̱ mu kabii ka kuhwerekeera, b̯u̱yaahwerekereerye mbuga Looti̱ zi̱i̱yei̱calengi̱mwo.
29 Foi assim que Deus destruiu as cidades do vale. Mas ele pensou em Abraão e fez com que Ló escapasse da destruição das cidades onde havia morado.
30 Looti̱ yaaru̱gi̱ri̱ Zohara yeicala mu nsi gya nsahu hamwei̱ na bahara baamwe babiri hab̯wakubba yaati̱i̱nengi̱ kwicala Zowali̱. Nahab̯waki̱kyo yei̱calengi̱ mu b̯wingira na bahara baamwe babiri.
30 Ló teve medo de ficar morando em Zoar e por isso foi para as montanhas, junto com as duas filhas. Ali os três viviam numa caverna.
31 Muhara waamwe mu̱zegei̱zo yaaweereeri̱ nyakaab̯u muto naakoba yati, “Bbaaweetu̱ agu̱lu̱u̱si̱ri̱, kandi tihaloho mudulu mu nsi gigi akwi̱za kutuswera nka bantu bensei̱ kubakora.
31 Certo dia a filha mais velha disse à mais nova: — O nosso pai já está ficando velho, e não há nenhum outro homem nesta região. Assim não podemos casar e ter filhos, como é costume em toda parte.
32 Hati̱, tu̱he Bbaaweetu̱ maaci anywe atamiire, tulaale nayo, aleke tubyale baana beetu̱ kurugira hali bbaaweetu̱.”
32 Venha cá, vamos dar vinho a papai até que fique bêbado. Então nós nos deitaremos com ele e assim teremos filhos dele.
33 Nahab̯waki̱kyo kiro ki̱kyo baatami̱i̱rya bbaawaab̯u, muhara mu̱zegei̱zo yaagyenda yaalaala nayo, Looti̱ atekeege muhara waamwe haayaaleeri̱ rundi ha yaabyokeeri̱.
33 Naquela mesma noite elas deram vinho ao pai, e a filha mais velha teve relações com ele. Mas ele estava tão bêbado, que não percebeu nada.
34 Kiro kinyakuhonderaho muhara mu̱handu̱ yaaweereeri̱ nyaakaab̯u muto naakoba yati, “I̱jolo nyaaleeri̱ na bbaaweetu̱ kyadeeru twongere tu̱mu̱tami̱i̱rye, nawe ogyende olaale nayo aleke tulinde lubyalu lwetu̱ nitulutolira hali bbaaweetu̱.”
34 No dia seguinte a filha mais velha disse à irmã: — Eu dormi ontem à noite com papai. Vamos embebedá-lo de novo hoje à noite, e você vai dormir com ele. Assim, nós duas teremos filhos com ele e conservaremos a sua descendência.
35 Nahab̯waki̱kyo, i̱jolo li̱lyo baataami̱i̱rye bbaawaab̯u muhara muto yaagyenda yaalaala nayo, bbaawaab̯u atakeege muhara waamwe haayaaleeri̱ rundi ha yaabyokeeri̱.
35 Nessa noite tornaram a dar vinho ao pai, e a filha mais nova teve relações com ele. De novo ele estava tão bêbado, que não percebeu nada.
36 Bahara ba Looti̱ kwokwo beemeti̱ri̱ nibaatwekwa bbaawaab̯u.
36 Assim, as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Muhara mu̱zegei̱zo yaabyeri̱ mwana wa b̯udulu, yaamweta Mowaabbu. Yooyo bba Bamowaabbu na hataati̱.
37 A mais velha teve um filho, a quem deu o nome de Moabe . Ele foi o pai dos moabitas de hoje .
38 Muhara muto nayo yaabyala mwana wa b̯udulu, yaamweta ibara Benami̱. Yooyo bba Bamooni̱ na hataati̱.
38 A mais nova também teve um filho e pôs nele o nome de Ben-Ami . Ele foi o pai dos amonitas de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.