Gênesis 42
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NAA
1 Кала о Яково угангля, со андо Египто исы ворзо, вов пхэндя лэ шавэнди:
1 Quando Jacó soube que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: — Por que vocês estão aí olhando uns para os outros?
2 Мэ ашундэм, со андо Египто исы ворзо. Жан тай тинэн лэс амэнди, собы амэ тэ жувас тай тэ на мэрас.
2 E acrescentou: — Ouvi dizer que há cereais no Egito. Vão até lá e comprem cereais, para que vivamos e não morramos.
3 Э дэш пхрала лэ Иосифости жылэтар андо Египто, соп тэ тинэн о ворзо.
3 Então dez dos irmãos de José foram, para comprar cereal do Egito.
4 Ай лэ Вениаминос, лэ Иосифостерэ пхралэс, о Яково на отмукля лэнца, пала кода со вов даралас, со лэса терэлапэ варисави бида.
4 Mas Jacó não enviou Benjamim, o irmão de José, na companhia dos irmãos, porque dizia: “E se lhe acontecer algum desastre?”
5 Кадя э шавэ лэ Израилёсти авилэ машкара бутэн аврэ манушэн тэ тинэн о ворзо, ке пэ пхув Ханаано сас бокх.
5 Entre os que iam, pois, para lá, foram também os filhos de Israel, pois havia fome na terra de Canaã.
6 О Иосифо хулаияс пэ ся пхув, вов битинэлас о ворзо лэ народости па ся Египто. Пхрала авилэ лэ Иосифости тай тэлилэ лэсти жы кай э пхув.
6 José era governador daquela terra; era ele quem vendia a todos os povos da terra. Os irmãos de José vieram e se prostraram com o rosto em terra, diante dele.
7 Сар кати о Иосифо додикхля пэстерэ пхралэн, вов гатярдя лэн, ай притердяпэ, со вов на ганэл лэн, и ля тэ дэл дума лэнца холяса.
7 Quando José viu os seus irmãos, reconheceu-os, porém não se deu a conhecer. Foi ríspido com eles e lhes perguntou: — De onde vocês vêm? Responderam: — Da terra de Canaã, para comprar mantimento.
8 О Иосифо гатярдя пэстерэ пхралэн, ай вонэ на гатярдэ лэс.
8 José reconheceu os irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Вов сэрэсардя пэсти сунэ пала лэндэ тай пхэндя:
9 Então José se lembrou dos sonhos que teve a respeito deles e lhes disse: — Vocês são espiões e vieram para ver os pontos fracos da terra.
10 — Со ту, рай, — пхэндэ вонэ. — Терэ копэля авилэ тэ тинэн хамос.
10 Eles responderam: — Não, meu senhor. Estes seus servos vieram só para comprar mantimento.
11 Амэ сам саворэ екхэ дадэсти шавэ. Терэ копэля най хохавнэ мануша, амэ най шпионуря.
11 Somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens honestos; estes seus servos não são espiões.
12 Вов пхэндя лэнди:
12 Ele, porém, lhes respondeu: — Nada disso! Pelo contrário, vocês vieram para ver os pontos fracos da terra.
13 Вонэ пхэндэ:
13 Eles disseram: — Nós, seus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã. O mais novo está hoje com o nosso pai, outro já não existe.
14 О Иосифо пхэндя лэнди:
14 Então José lhes disse: — É como já falei: vocês são espiões.
15 Акэ сар мэ када тумэндар випхушава: солахав лэ фараоностерэ жувимаса, тумэ на жанатар катар, жыпокэ на авэла кардэ тумаро о майцыкно пхрал.
15 Nisto vocês serão provados: juro pela vida de Faraó que vocês não sairão daqui, sem que primeiro venha o irmão mais novo de vocês.
16 Бишалэн екхэс тумэндар пала пхрал, ай авэр бэшэна андо баруно. Кадя мэ уганава тумари дума — чячес ли тумэ пхэнэн манди. Ай сар най чячес, солахав лэ фараоностерэ жувимаса, тумэ — шпионуря!
16 Enviem um de vocês, que busque o seu irmão. Vocês ficarão detidos para que sejam provadas as palavras de vocês, se há verdade no que dizem; ou se não, juro pela vida de Faraó que vocês são espiões.
17 Тай пхандадя лэн пэ трин дес андо баруно.
17 E deixou todos presos por três dias.
18 По трито дес о Иосифо пхэндя лэнди:
18 No terceiro dia, José lhes disse: — Façam o seguinte e viverão, pois temo a Deus.
19 Сар тумэ найхохавнэ мануша, мэк екх тумэндар ашэлпэ катэ андо баруно, ай авэр жана тай отдындярэна о ворзо тумарэ бокхалэ ерянди.
19 Se são homens honestos, que um de vocês fique detido aqui onde estão presos; os outros podem ir, levando cereal para matar a fome das suas famílias.
20 Тумэ трэбуй тэ анэн мандэ тумарэ лэ майцыкнэ пхралэс, собы тэ ганав, со тумари дума чячюни. Тунче тумэ ашэнапэ тэ жувэн.
20 E tragam-me o seu irmão mais novo, com o que serão verificadas as palavras de vocês, e vocês não morrerão. E eles se dispuseram a fazê-lo.
21 Вонэ пхэндэ екх екхэсти:
21 Então disseram entre si: — Na verdade, estamos sendo castigados por causa de nosso irmão, pois vimos a angústia de sua alma, quando nos pedia, e não lhe demos ouvidos; por isso, nos sobrevém agora esta ansiedade.
22 О Рувимо пхэндя:
22 Rúben respondeu-lhes: — Não é verdade que eu disse: “Não pequem contra o jovem”? Mas vocês não quiseram me ouvir. Pois agora estão vendo que o sangue dele está sendo requerido de nós.
23 Вонэ на гындосарэнас, со о Иосифо полэл лэнди шыб, пала када со авэр мануш пэрэндярэлас лэстери дума пэ лэндери шыб.
23 Eles, porém, não sabiam que José os entendia, porque lhes falava por meio de um intérprete.
24 Вов отбандиля лэндар тай заровдя, тунче обандиля тай ля тэ дэл дума лэнца. Вов ля лэндар лэ Симеонос тай спхандэля лэс англа лэнди якха.
24 E, retirando-se deles, José chorou. Depois, voltando para junto deles, lhes falou outra vez. Escolheu Simeão e o algemou na presença deles.
25 О Иосифо пхэндя тэ пхэрэн лэнди э гонэ ворзоса, тай тэ шон саворэнди палпалэ лэнго руп тай тэ дэн лэнди хамос по дром. Кадя и сас стердо.
25 José ordenou que lhes enchessem de cereal os sacos, e lhes restituíssem o dinheiro, a cada um no saco de cereal, e os suprissem de comida para o caminho. E assim foi feito.
26 Вонэ постходэ э гонэ пэ ослуря тай жылэтар андо дром.
26 E carregaram o cereal sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Кала вонэ тэрдилэ тэ рятярэ, екх лэндар роспхангля о гоно, соп тэ лэл о ворзо тэ праварэл лэ ослос, тай додикхэл андо гоно пэско руп.
27 Quando um deles abriu o saco de cereal, para dar de comer ao seu jumento na estalagem, encontrou o dinheiro na boca do saco de cereal.
28 — Мэрно руп рисайля палпалэ! — пхэндя вов лэ пхралэнди. — Акэ вов, андэ мэрно гоно.
28 Então disse aos irmãos: — Devolveram o meu dinheiro. Está aqui na boca do saco de cereal. O coração dos irmãos se encheu de medo, e, tremendo, entreolhavam-se, dizendo: — O que é isto que Deus nos fez?
29 Кала вонэ авилэ кай пэско дад каринг о Яково пэ пхув Ханаано, вонэ роспхэндэ лэсти пала ся, со лэнца тердяпэ. Вонэ пхэндэ:
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e lhe contaram tudo o que lhes havia acontecido, dizendo:
30 — О мануш, саво хулаи пэ кадыя пхув, дэлас дума амэнца холяса тай приля амэн палай шпионуря.
30 — O homem, o senhor da terra, falou conosco de maneira ríspida e nos tratou como espiões da terra.
31 Ай амэ пхэндям лэсти: «Амэ найхохавнэ мануша, най шпионуря.
31 Dissemos a ele: “Somos homens honestos e não espiões.
32 Амэ — дэшудуй пхрала, шавэ екхэ дадэсти. Екхэс бутэр нинай, ай о майцыкно екхатар лэ дадэса андо Ханаано».
32 Somos doze irmãos, filhos de um mesmo pai; um já não existe, e o mais novo está hoje com o nosso pai na terra de Canaã.”
33 Тунче кодыва мануш, саво хулаи пэ кодыя пхув, пхэндя амэнди: «Акэ сар мэ уганава, найхохавнэ тумэ мануша чи хохавнэ: ашавэн екхэ пхралэс катэ манца, лэн хамос важ тумарэ бокхалэ еря тай жан тумарэ дромэса.
33 Então o homem, o senhor da terra, respondeu: “Nisto saberei que vocês são homens honestos: deixem comigo um de seus irmãos, peguem o cereal para remediar a fome de suas casas e vão embora.
34 Ай анэн мандэ тумарэс лэ майцыкнэ пхралэс — кадя мэ уганава, со тумэ най шпионуря, ай чячюнэ мануша. Тунче мэ отдава тумарэ пхралэс тай пхэнава, соп тумэ тэ пхирэн пэ кадыя пхув, каринг камэн».
34 Mas tragam-me o seu irmão mais novo. Assim saberei que vocês não são espiões, mas homens honestos. Então entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão negociar na terra.”
35 Кала вонэ линэ тэ роспхандэн э гонэ, саворэ аракхлэ андэ пэско гоно о бужо лэ рупэса. Сар вонэ додикхлэ о руп, вонэ тай лэнго дад пэрэдарайлэ.
35 Aconteceu que, quando foram despejar o cereal que havia nos sacos, cada um tinha a sua trouxinha de dinheiro no saco de cereal. Ao ver as trouxinhas com o dinheiro, eles e o seu pai ficaram com medo.
36 О Яково пхэндя лэнди:
36 Então Jacó, o pai deles, disse: — Vocês vão me deixar sem filhos. José se foi. Simeão se foi. Agora querem levar Benjamim! Todas essas coisas acontecem contra mim.
37 Тунче о Рувимо пхэндя пэсти дадэсти:
37 Mas Rúben disse a seu pai: — O senhor pode matar os meus dois filhos, se eu não trouxer Benjamim de volta. Deixe que eu tome conta dele, e o trarei de volta para o senhor.
38 О Яково пхэндя:
38 Mas Jacó respondeu: — O meu filho não irá com vocês. O irmão dele está morto, e ele é o único que ficou. Se lhe acontece algum desastre no caminho, vocês farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.