Gênesis 42
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs ARIB
1 Кала о Яково угангля, со андо Египто исы ворзо, вов пхэндя лэ шавэнди:
1 Ora, Jacó soube que havia trigo no Egito, e disse a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Мэ ашундэм, со андо Египто исы ворзо. Жан тай тинэн лэс амэнди, собы амэ тэ жувас тай тэ на мэрас.
2 Disse mais: Tenho ouvido que há trigo no Egito; descei até lá, e de lá comprai-o para nós, a fim de que vivamos e não morramos.
3 Э дэш пхрала лэ Иосифости жылэтар андо Египто, соп тэ тинэн о ворзо.
3 Então desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Ай лэ Вениаминос, лэ Иосифостерэ пхралэс, о Яково на отмукля лэнца, пала кода со вов даралас, со лэса терэлапэ варисави бида.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, pois disse: Para que, porventura, não lhe suceda algum desastre.
5 Кадя э шавэ лэ Израилёсти авилэ машкара бутэн аврэ манушэн тэ тинэн о ворзо, ке пэ пхув Ханаано сас бокх.
5 Assim entre os que iam lá, foram os filhos de Israel para comprar, porque havia fome na terra de Canaã.
6 О Иосифо хулаияс пэ ся пхув, вов битинэлас о ворзо лэ народости па ся Египто. Пхрала авилэ лэ Иосифости тай тэлилэ лэсти жы кай э пхув.
6 José era o governador da terra; era ele quem vendia a todo o povo da terra; e vindo os irmãos de José, prostraram-se diante dele com o rosto em terra.
7 Сар кати о Иосифо додикхля пэстерэ пхралэн, вов гатярдя лэн, ай притердяпэ, со вов на ганэл лэн, и ля тэ дэл дума лэнца холяса.
7 José, vendo seus irmãos, reconheceu-os; mas portou-se como estranho para com eles, falou-lhes asperamente e perguntou-lhes: Donde vindes? Responderam eles: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 О Иосифо гатярдя пэстерэ пхралэн, ай вонэ на гатярдэ лэс.
8 José, pois, reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Вов сэрэсардя пэсти сунэ пала лэндэ тай пхэндя:
9 Lembrou-se então José dos sonhos que tivera a respeito deles, e disse-lhes: Vós sois espias, e viestes para ver a nudez da terra.
10 — Со ту, рай, — пхэндэ вонэ. — Терэ копэля авилэ тэ тинэн хамос.
10 Responderam-lhe eles: Não, senhor meu; mas teus servos vieram comprar mantimento.
11 Амэ сам саворэ екхэ дадэсти шавэ. Терэ копэля най хохавнэ мануша, амэ най шпионуря.
11 Nós somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Вов пхэндя лэнди:
12 Replicou-lhes: Não; antes viestes para ver a nudez da terra.
13 Вонэ пхэндэ:
13 Mas eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem da terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, e outro já não existe.
14 О Иосифо пхэндя лэнди:
14 Respondeu-lhe José: É assim como vos disse; sois espias.
15 Акэ сар мэ када тумэндар випхушава: солахав лэ фараоностерэ жувимаса, тумэ на жанатар катар, жыпокэ на авэла кардэ тумаро о майцыкно пхрал.
15 Nisto sereis provados: Pela vida de Faraó, não saireis daqui, a menos que venha para cá vosso irmão mais novo.
16 Бишалэн екхэс тумэндар пала пхрал, ай авэр бэшэна андо баруно. Кадя мэ уганава тумари дума — чячес ли тумэ пхэнэн манди. Ай сар най чячес, солахав лэ фараоностерэ жувимаса, тумэ — шпионуря!
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão, mas vós ficareis presos, a fim de serem provadas as vossas palavras, se há verdade convosco; e se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Тай пхандадя лэн пэ трин дес андо баруно.
17 E meteu-os juntos na prisão por três dias.
18 По трито дес о Иосифо пхэндя лэнди:
18 Ao terceiro dia disse-lhes José: Fazei isso, e vivereis; porque eu temo a Deus.
19 Сар тумэ найхохавнэ мануша, мэк екх тумэндар ашэлпэ катэ андо баруно, ай авэр жана тай отдындярэна о ворзо тумарэ бокхалэ ерянди.
19 Se sois homens de retidão, que fique um dos irmãos preso na casa da vossa prisão; mas ide vós, levai trigo para a fome de vossas casas,
20 Тумэ трэбуй тэ анэн мандэ тумарэ лэ майцыкнэ пхралэс, собы тэ ганав, со тумари дума чячюни. Тунче тумэ ашэнапэ тэ жувэн.
20 e trazei-me o vosso irmão mais novo; assim serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Вонэ пхэндэ екх екхэсти:
21 Então disseram uns aos outros: Nós, na verdade, somos culpados no tocante a nosso irmão, porquanto vimos a angústia da sua alma, quando nos rogava, e não o quisemos atender; é por isso que vem sobre nós esta angústia.
22 О Рувимо пхэндя:
22 Respondeu-lhes Rúben: Não vos dizia eu: Não pequeis contra o menino; Mas não quisestes ouvir; por isso agora é requerido de nós o seu sangue.
23 Вонэ на гындосарэнас, со о Иосифо полэл лэнди шыб, пала када со авэр мануш пэрэндярэлас лэстери дума пэ лэндери шыб.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Вов отбандиля лэндар тай заровдя, тунче обандиля тай ля тэ дэл дума лэнца. Вов ля лэндар лэ Симеонос тай спхандэля лэс англа лэнди якха.
24 Nisto José se retirou deles e chorou. Depois tornou a eles, falou-lhes, e tomou a Simeão dentre eles, e o amarrou perante os seus olhos.
25 О Иосифо пхэндя тэ пхэрэн лэнди э гонэ ворзоса, тай тэ шон саворэнди палпалэ лэнго руп тай тэ дэн лэнди хамос по дром. Кадя и сас стердо.
25 Então ordenou José que lhes enchessem de trigo os sacos, que lhes restituíssem o dinheiro a cada um no seu saco, e lhes dessem provisões para o caminho. E assim lhes foi feito.
26 Вонэ постходэ э гонэ пэ ослуря тай жылэтар андо дром.
26 Eles, pois, carregaram o trigo sobre os seus jumentos, e partiram dali.
27 Кала вонэ тэрдилэ тэ рятярэ, екх лэндар роспхангля о гоно, соп тэ лэл о ворзо тэ праварэл лэ ослос, тай додикхэл андо гоно пэско руп.
27 Quando um deles abriu o saco, para dar forragem ao seu jumento na estalagem, viu o seu dinheiro, pois estava na boca do saco.
28 — Мэрно руп рисайля палпалэ! — пхэндя вов лэ пхралэнди. — Акэ вов, андэ мэрно гоно.
28 E disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi-me devolvido; ei-lo aqui no saco. Então lhes desfaleceu o coração e, tremendo, viravam-se uns para os outros, dizendo: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 Кала вонэ авилэ кай пэско дад каринг о Яково пэ пхув Ханаано, вонэ роспхэндэ лэсти пала ся, со лэнца тердяпэ. Вонэ пхэндэ:
29 Depois vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e contaram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 — О мануш, саво хулаи пэ кадыя пхув, дэлас дума амэнца холяса тай приля амэн палай шпионуря.
30 O homem, o senhor da terra, falou-nos asperamente, e tratou-nos como espias da terra;
31 Ай амэ пхэндям лэсти: «Амэ найхохавнэ мануша, най шпионуря.
31 mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Амэ — дэшудуй пхрала, шавэ екхэ дадэсти. Екхэс бутэр нинай, ай о майцыкно екхатар лэ дадэса андо Ханаано».
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um já não existe e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Тунче кодыва мануш, саво хулаи пэ кодыя пхув, пхэндя амэнди: «Акэ сар мэ уганава, найхохавнэ тумэ мануша чи хохавнэ: ашавэн екхэ пхралэс катэ манца, лэн хамос важ тумарэ бокхалэ еря тай жан тумарэ дромэса.
33 Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: Deixai comigo um de vossos irmãos, levai trigo para a fome de vossas casas, e parti,
34 Ай анэн мандэ тумарэс лэ майцыкнэ пхралэс — кадя мэ уганава, со тумэ най шпионуря, ай чячюнэ мануша. Тунче мэ отдава тумарэ пхралэс тай пхэнава, соп тумэ тэ пхирэн пэ кадыя пхув, каринг камэн».
34 e trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então vos entregarei o vosso irmão e negociareis na terra.
35 Кала вонэ линэ тэ роспхандэн э гонэ, саворэ аракхлэ андэ пэско гоно о бужо лэ рупэса. Сар вонэ додикхлэ о руп, вонэ тай лэнго дад пэрэдарайлэ.
35 E aconteceu que, despejando eles os sacos, eis que o pacote de dinheiro de cada um estava no seu saco; quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, tiveram medo.
36 О Яково пхэндя лэнди:
36 Então Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado; José já não existe, e não existe Simeão, e haveis de levar Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Тунче о Рувимо пхэндя пэсти дадэсти:
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se eu to não tornar a trazer; entrega-o em minha mão, e to tornarei a trazer.
38 О Яково пхэндя:
38 Ele porém disse: Não descerá meu filho convosco; porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe suceder algum desastre pelo caminho em que fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza ao Seol.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.