Gênesis 42
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs ARC
1 Кала о Яково угангля, со андо Египто исы ворзо, вов пхэндя лэ шавэнди:
1 Vendo, então, Jacó que havia mantimento no Egito, disse Jacó a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Мэ ашундэм, со андо Египто исы ворзо. Жан тай тинэн лэс амэнди, собы амэ тэ жувас тай тэ на мэрас.
2 Disse mais: Eis que tenho ouvido que há mantimento no Egito; descei até lá e comprai-nos trigo, para que vivamos e não morramos.
3 Э дэш пхрала лэ Иосифости жылэтар андо Египто, соп тэ тинэн о ворзо.
3 Então, desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Ай лэ Вениаминос, лэ Иосифостерэ пхралэс, о Яково на отмукля лэнца, пала кода со вов даралас, со лэса терэлапэ варисави бида.
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, porque dizia: Para que lhe não suceda, porventura, algum desastre.
5 Кадя э шавэ лэ Израилёсти авилэ машкара бутэн аврэ манушэн тэ тинэн о ворзо, ке пэ пхув Ханаано сас бокх.
5 Assim, vieram os filhos de Israel para comprar, entre os que vinham lá; porque havia fome na terra de Canaã.
6 О Иосифо хулаияс пэ ся пхув, вов битинэлас о ворзо лэ народости па ся Египто. Пхрала авилэ лэ Иосифости тай тэлилэ лэсти жы кай э пхув.
6 José, pois, era o governador daquela terra; ele vendia a todo o povo da terra; e os irmãos de José vieram e inclinaram-se ante ele com a face na terra.
7 Сар кати о Иосифо додикхля пэстерэ пхралэн, вов гатярдя лэн, ай притердяпэ, со вов на ганэл лэн, и ля тэ дэл дума лэнца холяса.
7 E José, vendo os seus irmãos, conheceu-os; porém mostrou-se estranho para com eles, e falou com eles asperamente, e disse-lhes: Donde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 О Иосифо гатярдя пэстерэ пхралэн, ай вонэ на гатярдэ лэс.
8 José, pois, conheceu os seus irmãos; mas eles não o conheceram.
9 Вов сэрэсардя пэсти сунэ пала лэндэ тай пхэндя:
9 Então, José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado deles e disse-lhes: Vós sois espias e viestes para ver a nudez da terra.
10 — Со ту, рай, — пхэндэ вонэ. — Терэ копэля авилэ тэ тинэн хамос.
10 E eles lhe disseram: Não, senhor meu; mas teus servos vieram a comprar mantimento.
11 Амэ сам саворэ екхэ дадэсти шавэ. Терэ копэля най хохавнэ мануша, амэ най шпионуря.
11 Todos nós somos filhos de um varão; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Вов пхэндя лэнди:
12 E ele lhes disse: Não; antes, viestes para ver a nudez da terra.
13 Вонэ пхэндэ:
13 E eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um varão da terra de Canaã; e eis que o mais novo está com nosso pai, hoje; mas um já não existe.
14 О Иосифо пхэндя лэнди:
14 Então, lhes disse José: Isso é o que vos tenho dito, dizendo que sois espias.
15 Акэ сар мэ када тумэндар випхушава: солахав лэ фараоностерэ жувимаса, тумэ на жанатар катар, жыпокэ на авэла кардэ тумаро о майцыкно пхрал.
15 Nisto sereis provados: pela vida de Faraó, não saireis daqui senão quando vosso irmão mais novo vier aqui.
16 Бишалэн екхэс тумэндар пала пхрал, ай авэр бэшэна андо баруно. Кадя мэ уганава тумари дума — чячес ли тумэ пхэнэн манди. Ай сар най чячес, солахав лэ фараоностерэ жувимаса, тумэ — шпионуря!
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão; mas vós ficareis presos, e vossas palavras serão provadas, se há verdade convosco; e, se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Тай пхандадя лэн пэ трин дес андо баруно.
17 E pô-los juntos em guarda três dias.
18 По трито дес о Иосифо пхэндя лэнди:
18 E, ao terceiro dia, disse-lhes José: Fazei isso e vivereis, porque eu temo a Deus.
19 Сар тумэ найхохавнэ мануша, мэк екх тумэндар ашэлпэ катэ андо баруно, ай авэр жана тай отдындярэна о ворзо тумарэ бокхалэ ерянди.
19 Se sois homens de retidão, que fique um de vossos irmãos preso na casa de vossa prisão; e, vós, ide, levai trigo para a fome de vossa casa.
20 Тумэ трэбуй тэ анэн мандэ тумарэ лэ майцыкнэ пхралэс, собы тэ ганав, со тумари дума чячюни. Тунче тумэ ашэнапэ тэ жувэн.
20 E trazei-me o vosso irmão mais novo, e serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Вонэ пхэндэ екх екхэсти:
21 Então, disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados acerca de nosso irmão, pois vimos a angústia de sua alma, quando nos rogava; nós, porém, não ouvimos; por isso, vem sobre nós esta angústia.
22 О Рувимо пхэндя:
22 E Rúben respondeu-lhes, dizendo: Não vo-lo dizia eu, dizendo: Não pequeis contra o moço? Mas não ouvistes; e, vedes aqui, o seu sangue também é requerido.
23 Вонэ на гындосарэнас, со о Иосифо полэл лэнди шыб, пала када со авэр мануш пэрэндярэлас лэстери дума пэ лэндери шыб.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Вов отбандиля лэндар тай заровдя, тунче обандиля тай ля тэ дэл дума лэнца. Вов ля лэндар лэ Симеонос тай спхандэля лэс англа лэнди якха.
24 E retirou-se deles e chorou. Depois, tornou a eles, falou-lhes, tomou a Simeão dentre eles e amarrou-o perante os seus olhos.
25 О Иосифо пхэндя тэ пхэрэн лэнди э гонэ ворзоса, тай тэ шон саворэнди палпалэ лэнго руп тай тэ дэн лэнди хамос по дром. Кадя и сас стердо.
25 E ordenou José que enchessem os seus sacos de trigo, e que lhes restituíssem o seu dinheiro, a cada um no seu saco, e lhes dessem comida para o caminho; e fizeram-lhes assim.
26 Вонэ постходэ э гонэ пэ ослуря тай жылэтар андо дром.
26 E carregaram o seu trigo sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Кала вонэ тэрдилэ тэ рятярэ, екх лэндар роспхангля о гоно, соп тэ лэл о ворзо тэ праварэл лэ ослос, тай додикхэл андо гоно пэско руп.
27 E, abrindo um deles o seu saco, para dar pasto ao seu jumento na venda, viu o seu dinheiro; porque eis que estava na boca do seu saco.
28 — Мэрно руп рисайля палпалэ! — пхэндя вов лэ пхралэнди. — Акэ вов, андэ мэрно гоно.
28 E disse a seus irmãos: Devolveram o meu dinheiro, e ei-lo mesmo aqui no meu saco. Então, lhes desfaleceu o coração, e pasmavam, dizendo um ao outro: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 Кала вонэ авилэ кай пэско дад каринг о Яково пэ пхув Ханаано, вонэ роспхэндэ лэсти пала ся, со лэнца тердяпэ. Вонэ пхэндэ:
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã; e contaram-lhe tudo o que lhes aconteceu, dizendo:
30 — О мануш, саво хулаи пэ кадыя пхув, дэлас дума амэнца холяса тай приля амэн палай шпионуря.
30 O varão, o senhor da terra, falou conosco asperamente e tratou-nos como espias da terra.
31 Ай амэ пхэндям лэсти: «Амэ найхохавнэ мануша, най шпионуря.
31 Mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Амэ — дэшудуй пхрала, шавэ екхэ дадэсти. Екхэс бутэр нинай, ай о майцыкно екхатар лэ дадэса андо Ханаано».
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não é mais, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Тунче кодыва мануш, саво хулаи пэ кодыя пхув, пхэндя амэнди: «Акэ сар мэ уганава, найхохавнэ тумэ мануша чи хохавнэ: ашавэн екхэ пхралэс катэ манца, лэн хамос важ тумарэ бокхалэ еря тай жан тумарэ дромэса.
33 E aquele varão, o senhor da terra, nos disse: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: deixai comigo um de vossos irmãos, e tomai para a fome de vossas casas, e parti;
34 Ай анэн мандэ тумарэс лэ майцыкнэ пхралэс — кадя мэ уганава, со тумэ най шпионуря, ай чячюнэ мануша. Тунче мэ отдава тумарэ пхралэс тай пхэнава, соп тумэ тэ пхирэн пэ кадыя пхув, каринг камэн».
34 e trazei-me vosso irmão mais novo; assim, saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então, vos darei o vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Кала вонэ линэ тэ роспхандэн э гонэ, саворэ аракхлэ андэ пэско гоно о бужо лэ рупэса. Сар вонэ додикхлэ о руп, вонэ тай лэнго дад пэрэдарайлэ.
35 E aconteceu que, despejando eles os seus sacos, eis que cada um tinha a trouxinha com seu dinheiro no seu saco; e viram as trouxinhas com seu dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 О Яково пхэндя лэнди:
36 Então, Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado: José já não existe, e Simeão não está aqui, e, agora, levareis a Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Тунче о Рувимо пхэндя пэсти дадэсти:
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se to não tornar a trazer; dá-mo em minha mão, e to tornarei a trazer.
38 О Яково пхэндя:
38 Ele, porém, disse: Não descerá meu filho convosco, porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe sucede algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.