Gênesis 31
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NVI
1 О Яково ашундя, сар э шавэ лэ Лаваностерэ дэнас дума: «О Яково заля ся, со сас кай амаро дад, стидя пэсти барвалимос катар амаро дад».
1 Jacó, porém, ouviu falar que os filhos de Labão estavam dizendo: "Jacó tomou tudo que o nosso pai tinha e juntou toda a sua riqueza à custa do nosso pai".
2 О Яково ля сама, со о Лавано най кацаво каринг лэстэ, сар сас данглал.
2 E Jacó percebeu que a atitude de Labão para com ele já não era a mesma de antes.
3 О РАЙ пхэндя лэ Яковости:
3 E o Senhor disse a Jacó: "Volte para a terra de seus pais e de seus parentes, e eu estarei com você".
4 О Яково бишалдя тэ пхэнэн ла Рахиляти тай Лияти, собы вонэ тэ авэн пэ мал, кай сас лэстерэ бакрэ и бузнэ.
4 Então Jacó mandou chamar Raquel e Lia para virem ao campo onde estavam os seus rebanhos,
5 Вов пхэндя лэнди:
5 e lhes disse: "Vejo que a atitude do seu pai para comigo não é mais a mesma, mas o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Тумэ ганэн, сар мэ теравас бути важ тумаро дад анда ся мэрно зор,
6 Vocês sabem que trabalhei para seu pai com todo o empenho,
7 ай тумаро дад хохадя ман, дэшвар парувэлас мэрно потинимос. Ай о Дэл на дя лэсти тэ терэл манди вырыто.
7 mas ele tem me feito de tolo, mudando o meu salário dez vezes. Contudo, Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Сар кай вов пхэнэнас: «Теро потинимос авэна о крапчято ското», то ся о ското анэнас крапчятонэн, ай сар кай вов пхэнэнас: «Теро потинимос авэна о пёстро ското», то ся о ското анэнас пёстронэн.
8 Se ele dizia: ‘As crias salpicadas serão o seu salário’, todos os rebanhos geravam filhotes salpicados; e se ele dizia: ‘As que têm listras serão o seu salário’, todos os rebanhos geravam filhotes com listras.
9 Акадя о Дэл заля о ското кай тумаро дад тай отдя лэс манди.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos de seu pai e os deu a mim.
10 Екхвар, андэ кодыя время, кала о ското ушаравэл екх екхэс, мэ дикхлэм суно: мэ вазглэм э якха тай додикхлэм, со э бузнэ, савэ ушаравэн лэ бузнян, саслэ пёстри, крапчяти тай пятнисти.
10 "Na época do acasalamento, tive um sonho em que olhei e vi que os machos que fecundavam o rebanho tinham listras, eram salpicados e malhados.
11 О янголо лэ Дэвлэско пхэндя манди андо суно: «Яково». Мэ пхэндэм: «Мэ катэ».
11 O anjo de Deus me disse no sonho: ‘Jacó! ’ Eu respondi: ‘Eis-me aqui! ’
12 Вов пхэндя: «Лэ сама тай дикхэса: саворэ бузнэ, савэ ушарадэ лэ бузнян, — пёстри, крапчяти тай пятнисти. Мэ дикхлэм ся, со терэл о Лавано туса.
12 Então ele disse: ‘Olhe e veja que todos os machos que fecundam o rebanho têm listras, são salpicados e malhados, porque tenho visto tudo o que Labão lhe fez.
13 Мэ сым о Дэл, Саво сыкадиля тути андо Вефилё, кай ту шордян о вулей по бар тай солахаян Манди. Акана ашав майито кадыя пхув тай рисав палпалэ пэ пхув, кай ту аракхадилян».
13 Sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna e me fez um voto. Saia agora desta terra e volte para a sua terra natal’ ".
14 Э Рахиль тай э Лия пхэндэ:
14 Raquel e Lia disseram a Jacó: "Temos ainda parte na herança dos bens de nosso pai?
15 Хэба на дичёл, со вов ангичел амэн, сар най пэстерэн? Вов битиндя амэн тай тратисардя ловэ, савэ ля важ амэндэ.
15 Não nos trata ele como estrangeiras? Não apenas nos vendeu como também gastou tudo o que foi pago por nós!
16 Ай сар, ся о барвалимос, саво о Дэл заля амарэ дадэстар, сыно амаро тай амарэ бэятонэнго. Стер кадя, сар пхэнэл тути о Дэл.
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos. Portanto, faça tudo quanto Deus lhe ordenou".
17 Тунче о Яково бэшля лэ бэятонэн тай лэ ромнян пэ вэрблюдуря,
17 Então Jacó ajudou seus filhos e suas mulheres a montar nos camelos,
18 ля ся пэско мищимос, саво вов стидя андо Падан-Арамо, дарадя ся пэско ското англа пэстэ тай жылятар кай пэско дад Исаако андэ пхув Ханаано.
18 e conduziu todo o seu rebanho, junto com todos os bens que havia acumulado em Padã-Arã, para ir à terra de Canaã, à casa de seu pai Isaque.
19 Кала о Лавано жыля тэ стрэжый лэ бакрэн, э Рахиль чёрдя лэстерэ черутнэн дэвлэн.
19 Enquanto Labão tinha saído para tosquiar suas ovelhas, Raquel roubou de seu pai os ídolos do clã.
20 Ай Яково хохадя лэ арамеёс лэ Лаванос, на пхэндя лэсти, кай вов жалтар.
20 Foi assim que Jacó enganou a Labão, o arameu, fugindo sem lhe dizer nada.
21 Вов нашлятар ся пэстерэ мищимоса, пэрэжыля э лэн тай жыля каринг э плая лэ Галаадости.
21 Ele fugiu com tudo o que tinha e, atravessando o Eufrates, foi para os montes de Gileade.
22 По трито дес лэ Лаваности пхэндэ, со о Яково нашлятар.
22 Três dias depois, Labão foi informado de que Jacó tinha fugido.
23 Вов ля пэса пэстерэ родонэн, мэкляпэ пала Яково тай по ефтато дес дорэсля лэс катар э Галаадски плая.
23 Tomando consigo os homens de sua família, perseguiu Jacó por sete dias e o alcançou nos montes de Gileade.
24 Андэ кодыя рят о Дэл авиля андо суно каринг о арамеё Лавано тай пхэндя лэсти: «Фирисавпэ, на пхэн нисо лэ Яковости, ни лашо, ни вырыто».
24 Então, de noite, Deus veio em sonho a Labão, o arameu, e o advertiu: "Cuidado! Não diga nada a Jacó, não lhe faça promessas nem ameaças".
25 О Лавано дорэсля лэ Яковос. О Яково стходя э катуна катар э плая Галаадски, тай о Лавано пэстерэ родоса котэ ж стходэ э катунэ.
25 Labão alcançou Jacó, que estava acampado nos montes de Gileade. Então Labão e os homens se acamparam ali também.
26 О Лавано пхэндя лэ Яковости:
26 Ele perguntou a Jacó: "Que foi que você fez? Não só me enganou como também raptou minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.
27 Состар ту нашлянтар чёрял? Состар ту на пхэндян манди, кай мэ тэ мэкав тут лошаса тай дилянца, пэ бубно тай пэ арфа?
27 Por que você me enganou, fugindo em segredo, sem avisar-me? Eu teria celebrado a sua partida com alegria e cantos, ao som dos tamborins e das harpas.
28 Ту на дян манди тэ чюмидав лэ внуконэн тай лэ щеян. Ту тердян бигындоско.
28 Você sequer me deixou beijar meus netos e minhas filhas para despedir-me deles. Você foi insensato.
29 Мандэ исы зор тэ терав тути вырытимос, ай андэ кодыя рят о Дэл терэ дадэско пхэндя манди: «Фирисавпэ, на пхэн нисо лэ Яковости, ни лашо, ни вырыто».
29 Tenho poder para prejudicá-los; mas, na noite passada, o Deus do pai de vocês me advertiu: ‘Cuidado! Não diga nada a Jacó, não lhe faça promessas nem ameaças’.
30 Ту жылянтар, пала кода со тути фартэ камэласпэ тэ рисайвэс терэ дадэстэ черэ. Ай состар ту чёрдян мэрнэ дэвлэн?
30 Agora, se você partiu porque tinha saudade da casa de seu pai, por que roubou meus deuses? "
31 О Яково пхэндя лэ Лаваности:
31 Jacó respondeu a Labão: "Tive medo, pois pensei que você tiraria suas filhas de mim à força.
32 Сар кай ту аракхэса варикастэ котэ терэ дэвлэн, кодыва на жувэла. Англа терэ родуря родэ екжэно, исы варисо мандэ теро, тай сар исы, тунче залэ кода палпалэ.
32 Quanto aos seus deuses, quem for encontrado com eles não ficará vivo. Na presença dos nossos parentes, veja você mesmo se está aqui comigo qualquer coisa que lhe pertença, e, se estiver, leve-a de volta". Ora, Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.
33 Тунче о Лавано зажыля андэ лэ Яковости катуна, андэ ла Лияти катуна тай дуен копэльницатерэ катуна, ай нисо на аракхля. Ла Лиятеря катунатар вов зажыля кай э Рахиль андэ катуна.
33 Então Labão entrou na tenda de Jacó, e nas tendas de Lia e de suas duas servas, mas nada encontrou. Depois de sair da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Ай э Рахиль англа кода ля лэ черутнэ дэвлэн, стходя лэн андэ лэ вэрблюдонэнди зэн тай бэшля пэр лэндэ. О Лавано обродя ся катуна, ай нисо на аракхля.
34 Raquel tinha colocado os ídolos dentro da sela do seu camelo e estava sentada em cima. Labão vasculhou toda a tenda, mas nada encontrou.
35 Э Рахиль пхэндя пэсти дадэсти:
35 Raquel disse ao pai: "Não se irrite, meu senhor, por não poder me levantar em sua presença, pois estou com o fluxo das mulheres". Ele procurou os ídolos, mas não os encontrou.
36 О Яково сас фартэ холяко и ля тэ пхэнэл лэ Лаваности:
36 Jacó ficou irado e queixou-se a Labão: "Qual foi meu crime? Que pecado cometi para que você me persiga furiosamente?
37 Ту обродян ся мэрно мищимос — со ту аракхлян пэско? Стхов, со аракхлян, англа теро тай мэрно родо, и мэк вонэ амэн сындосарэн.
37 Você já vasculhou tudo o que me pertence. Encontrou algo que lhe pertença? Então coloque tudo aqui na frente dos meus parentes e dos seus, e que eles julguem entre nós dois.
38 Дуйдэша бэрша мэ жудэм тутэ: терэ бакря тай бузня на шонас пэстар, мэ на халэм бакрэн анда теро гурто.
38 "Vinte anos estive com você. Suas ovelhas e cabras nunca abortaram, e jamais comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Мэ на анавас тутэ лэ бакрэн, савэн шынэнас о дыко зверо, мэ екжэно шавас палпалэ пала лэндэ анда мэрно гурто. Ту мангэсас мандар потинимо пала ся дош, со сас чёрдо, десэ ли када терэласпэ, чи рятяса.
39 Eu nunca levava a você os animais despedaçados por feras; eu mesmo assumia o prejuízo. E você pedia contas de todo animal roubado de dia ou de noite.
40 Акадя мэ жувавас: десэ пхабарэлас ман о кхам, ай рятэ пагосарэлас ман о шудримос, тай о совимос нашэлятар мэрнэ якхэндар.
40 O calor me consumia de dia, e o frio, de noite, e o sono fugia dos meus olhos.
41 Кацавэ сас кодыла дуйдэша бэрша, сар мэ жувавас тутэ андо чер. Мэ теравас бути тути дэшуштар бэрша пала терэ дуй щея тай шов бэрша пала ското, ай ту дэшвар парувэсас мэрно потинимос.
41 Foi assim nos vinte anos em que fiquei em sua casa. Trabalhei para você catorze anos em troca de suas duas filhas e seis anos por seus rebanhos, e dez vezes você alterou o meu salário.
42 Сар бы на авэлас манца мэрнэ дадэско Дэл, о Дэл лэ Авраамоско, Кодыва, Кастар даралас о Исаако, тунче ту отбишалдя б ман палпалэ шушэ вастэнца. Ай о Дэл дикхля мэрни бида тай э пхари бути мэрнэ вастэнди и сыкадя тути рятэ тери дош.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Temor de Isaque, não estivesse comigo, certamente você me despediria de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e, na noite passada, ele manifestou a sua decisão".
43 О Лавано пхэндя лэ Яковости:
43 Labão respondeu a Jacó: "As mulheres são minhas filhas, os filhos são meus, os rebanhos são meus. Tudo o que você vê é meu. Que posso fazer por essas minhas filhas ou pelos filhos que delas nasceram?
44 Терам туса допхэндимос, ту и мэ, тай мэк вов авэла машкара амэндэ.
44 Façamos agora, eu e você, um acordo que sirva de testemunho entre nós dois".
45 О Яково ля о бар тай стходя лэс ворта.
45 Então Jacó tomou uma pedra e a colocou de pé como coluna.
46 Вов пхэндя пэстерэ родости:
46 E disse aos seus parentes: "Juntem algumas pedras". Eles apanharam pedras e as amontoaram. Depois comeram ali, ao lado do monte de pedras.
47 О Лавано дя алав лэ плаёрэсти Егар-Сахадута, ай о Яково — Гал-Эд.
47 Labão o chamou Jegar-Saaduta, e Jacó o chamou Galeede.
48 О Лавано пхэндя:
48 Labão disse: "Este monte de pedras é uma testemunha entre mim e você, no dia de hoje". Por isso foi chamado Galeede.
49 Лэсти инке динэ алав Мицпа, ке вов пхэндя:
49 Foi também chamado Mispá, porque ele declarou: "Que o Senhor nos vigie, a mim e a você, quando estivermos separados um do outro.
50 Сар кай ту лэса вырыто пэс тэ андярэс мэрнэ щеянца тай лэса тути аврэ ромнян, тай сар кай амэнца никас на авэла, на бистри, со на мануш, ай о Дэл дикхэл тай ашунэл тут тай ман.
50 Se você maltratar minhas filhas ou menosprezá-las, tomando outras mulheres além delas, ainda que ninguém saiba, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você".
51 Инке о Лавано пхэндя лэ Яковости:
51 Disse ainda Labão a Jacó: "Aqui estão este monte de pedras e esta coluna que coloquei entre mim e você.
52 Кала бара тай кадыва столбо дикхэн, со мэ солахав, со мэ на пэрэжава пала кадыва барэнго плаёро пэ тери риг, соп тэ терав тути чёрымос, тай ту на пэрэжаса пала лэндэ пэ мэрни риг, соп тэ терэс манди чёрымос.
52 São testemunhas de que não passarei para o lado de lá para prejudicá-lo, nem você passará para o lado de cá para prejudicar-me.
53 Мэк о Дэл лэ Авраамоско тай о Дэл лэ Нахороско, лэндерэ дадэско Дэл, тэ авэл сындомари машкара амэндэ.
53 Que o Deus de Abraão, o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós". Então Jacó fez um juramento em nome do Temor de seu pai Isaque.
54 Вов андя жэртва котэ андэ плаендери пхув тай акхардя пэстерэ родонэн тэ хан. Вонэ халэ тай рятярэн котэ,
54 Ofereceu um sacrifício no monte e chamou os parentes que lá estavam para uma refeição. Depois de comerem, passaram a noite ali.
55 ай тэсара о Лавано чюмидя пестерэ внуконэн тай лэ щеян, бахталисардя лэн тай рисайля черэ.
55 Na manhã seguinte, Labão beijou seus netos e suas filhas e os abençoou, e depois voltou para a sua terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.