Gênesis 31
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs BKJ
1 О Яково ашундя, сар э шавэ лэ Лаваностерэ дэнас дума: «О Яково заля ся, со сас кай амаро дад, стидя пэсти барвалимос катар амаро дад».
1 E ele ouviu as palavras dos filhos de Labão, dizendo: Jacó tomou tudo que era de nosso pai; e do que era do nosso pai ele obteve toda a sua glória.
2 О Яково ля сама, со о Лавано най кацаво каринг лэстэ, сар сас данглал.
2 E Jacó viu o semblante de Labão, e eis que não era para com ele como antes.
3 О РАЙ пхэндя лэ Яковости:
3 E o SENHOR disse a Jacó: Volta à terra de teus pais, e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 О Яково бишалдя тэ пхэнэн ла Рахиляти тай Лияти, собы вонэ тэ авэн пэ мал, кай сас лэстерэ бакрэ и бузнэ.
4 E Jacó enviou e chamou Raquel e Lia para o campo para o seu rebanho,
5 Вов пхэндя лэнди:
5 e lhes disse: Eu vejo o semblante do vosso pai, que não é para comigo como antes, mas o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Тумэ ганэн, сар мэ теравас бути важ тумаро дад анда ся мэрно зор,
6 E vós sabeis que, com todas as minhas forças eu tenho servido a vosso pai.
7 ай тумаро дад хохадя ман, дэшвар парувэлас мэрно потинимос. Ай о Дэл на дя лэсти тэ терэл манди вырыто.
7 E vosso pai me enganou, e mudou meu salário dez vezes; Deus, porém, não lhe permitiu ferir-me.
8 Сар кай вов пхэнэнас: «Теро потинимос авэна о крапчято ското», то ся о ското анэнас крапчятонэн, ай сар кай вов пхэнэнас: «Теро потинимос авэна о пёстро ското», то ся о ското анэнас пёстронэн.
8 Se ele dizia: Os salpicados serão teu salário, então todo o rebanho dava crias salpicadas. E se ele dizia: Os listrados serão teu salário, então todo o rebanho dava crias listradas.
9 Акадя о Дэл заля о ското кай тумаро дад тай отдя лэс манди.
9 Então Deus tomou o rebanho de vosso pai, e o tem dado a mim.
10 Екхвар, андэ кодыя время, кала о ското ушаравэл екх екхэс, мэ дикхлэм суно: мэ вазглэм э якха тай додикхлэм, со э бузнэ, савэ ушаравэн лэ бузнян, саслэ пёстри, крапчяти тай пятнисти.
10 E aconteceu nesse tempo que o rebanho deu cria, eu levantei meus olhos, e vi em um sonho, e eis que os carneiros que montavam sobre o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 О янголо лэ Дэвлэско пхэндя манди андо суно: «Яково». Мэ пхэндэм: «Мэ катэ».
11 E o anjo de Deus falou comigo em um sonho, dizendo: Jacó; e eu disse: Aqui estou.
12 Вов пхэндя: «Лэ сама тай дикхэса: саворэ бузнэ, савэ ушарадэ лэ бузнян, — пёстри, крапчяти тай пятнисти. Мэ дикхлэм ся, со терэл о Лавано туса.
12 E ele disse: Levanta teus olhos agora e vê; todos os carneiros que montam sobre o rebanho são listrados, salpicados e malhados; pois eu tenho visto tudo o que Labão faz contigo.
13 Мэ сым о Дэл, Саво сыкадиля тути андо Вефилё, кай ту шордян о вулей по бар тай солахаян Манди. Акана ашав майито кадыя пхув тай рисав палпалэ пэ пхув, кай ту аракхадилян».
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu ungiste o pilar, e onde juraste um juramento para mim. Agora, levanta-te, vai-te desta terra e volta à terra de tua parentela.
14 Э Рахиль тай э Лия пхэндэ:
14 E Raquel e Lia responderam e lhe disseram: Ainda há alguma porção de herança para nós na casa de nosso pai?
15 Хэба на дичёл, со вов ангичел амэн, сар най пэстерэн? Вов битиндя амэн тай тратисардя ловэ, савэ ля важ амэндэ.
15 Não somos por ele consideradas como estrangeiras? Pois ele nos vendeu, e devorou também o nosso dinheiro.
16 Ай сар, ся о барвалимос, саво о Дэл заля амарэ дадэстар, сыно амаро тай амарэ бэятонэнго. Стер кадя, сар пхэнэл тути о Дэл.
16 Porque toda a riqueza que Deus tomou de nosso pai é nossa, e de nossos filhos. Agora, então, tudo quanto Deus te disse, faze-o.
17 Тунче о Яково бэшля лэ бэятонэн тай лэ ромнян пэ вэрблюдуря,
17 Então, Jacó se levantou, e pôs seus filhos e mulheres sobre camelos,
18 ля ся пэско мищимос, саво вов стидя андо Падан-Арамо, дарадя ся пэско ското англа пэстэ тай жылятар кай пэско дад Исаако андэ пхув Ханаано.
18 e ele levou todo o seu rebanho, e todos os seus bens que havia obtido, o rebanho de sua possessão, que havia obtido em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, na terra de Canaã.
19 Кала о Лавано жыля тэ стрэжый лэ бакрэн, э Рахиль чёрдя лэстерэ черутнэн дэвлэн.
19 E Labão foi tosquiar suas ovelhas; e Raquel havia furtado as imagens que eram de seu pai.
20 Ай Яково хохадя лэ арамеёс лэ Лаванос, на пхэндя лэсти, кай вов жалтар.
20 E Jacó ocultou a Labão, o sírio, a notícia de sua partida.
21 Вов нашлятар ся пэстерэ мищимоса, пэрэжыля э лэн тай жыля каринг э плая лэ Галаадости.
21 Assim ele fugiu com tudo o que tinha, e se levantou e cruzou o rio, e pôs a sua face em direção ao monte Gileade.
22 По трито дес лэ Лаваности пхэндэ, со о Яково нашлятар.
22 E ao terceiro dia, foi declarado a Labão que Jacó havia fugido.
23 Вов ля пэса пэстерэ родонэн, мэкляпэ пала Яково тай по ефтато дес дорэсля лэс катар э Галаадски плая.
23 E ele tomou seus irmãos consigo, e o perseguiu numa jornada de sete dias; e eles o alcançaram no monte Gileade.
24 Андэ кодыя рят о Дэл авиля андо суно каринг о арамеё Лавано тай пхэндя лэсти: «Фирисавпэ, на пхэн нисо лэ Яковости, ни лашо, ни вырыто».
24 E Deus veio a Labão, o sírio, em um sonho à noite, e lhe disse: Fique atento para que tu não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 О Лавано дорэсля лэ Яковос. О Яково стходя э катуна катар э плая Галаадски, тай о Лавано пэстерэ родоса котэ ж стходэ э катунэ.
25 Então Labão alcançou Jacó. Ora, Jacó havia armado sua tenda no monte, e Labão com seus irmãos armaram no monte Gileade.
26 О Лавано пхэндя лэ Яковости:
26 E Labão disse a Jacó: O que fizeste, para fugir às escondidas e conduzir minhas filhas, como cativas à espada?
27 Состар ту нашлянтар чёрял? Состар ту на пхэндян манди, кай мэ тэ мэкав тут лошаса тай дилянца, пэ бубно тай пэ арфа?
27 Por que tu fugiste em segredo e escondeste de mim, e não me contaste, para que eu pudesse te enviar com alegria, e com cânticos, com tamboril, e com harpas?
28 Ту на дян манди тэ чюмидав лэ внуконэн тай лэ щеян. Ту тердян бигындоско.
28 E não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Agiste como um insensato ao fazer assim.
29 Мандэ исы зор тэ терав тути вырытимос, ай андэ кодыя рят о Дэл терэ дадэско пхэндя манди: «Фирисавпэ, на пхэн нисо лэ Яковости, ни лашо, ни вырыто».
29 Está no poder da minha mão te fazer mal; mas o Deus de teu pai falou comigo ontem à noite, dizendo: Fique atento para que tu não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Ту жылянтар, пала кода со тути фартэ камэласпэ тэ рисайвэс терэ дадэстэ черэ. Ай состар ту чёрдян мэрнэ дэвлэн?
30 E agora, se decidiste ir-te pelo muito que anelas pela casa de teu pai, contudo por que tu furtaste meus deuses?
31 О Яково пхэндя лэ Лаваности:
31 E Jacó respondeu e disse a Labão: Porque eu tive medo. Pois eu disse: E se porventura tomasses à força tuas filhas de mim?
32 Сар кай ту аракхэса варикастэ котэ терэ дэвлэн, кодыва на жувэла. Англа терэ родуря родэ екжэно, исы варисо мандэ теро, тай сар исы, тунче залэ кода палпалэ.
32 Com quem encontrares os teus deuses, que este não viva. Diante de nossos irmãos, discerne o que é teu comigo, e toma-o a ti. Porque Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Тунче о Лавано зажыля андэ лэ Яковости катуна, андэ ла Лияти катуна тай дуен копэльницатерэ катуна, ай нисо на аракхля. Ла Лиятеря катунатар вов зажыля кай э Рахиль андэ катуна.
33 E Labão foi à tenda de Jacó, e à tenda de Lia, e às tendas das duas servas, mas não os encontrou. Então ele saiu da tenda de Lia, e entrou na tenda de Raquel.
34 Ай э Рахиль англа кода ля лэ черутнэ дэвлэн, стходя лэн андэ лэ вэрблюдонэнди зэн тай бэшля пэр лэндэ. О Лавано обродя ся катуна, ай нисо на аракхля.
34 Ora, Raquel havia tomado as imagens, e as tinha colocado na albarda de um camelo, e estava sentada sobre elas. E Labão buscou em toda a tenda, mas não as encontrou.
35 Э Рахиль пхэндя пэсти дадэсти:
35 E ela disse a seu pai: Não se aborreça o meu senhor que não posso levantar-me perante ti, pois o costume das mulheres está sobre mim. E ele procurou, mas não encontrou as imagens.
36 О Яково сас фартэ холяко и ля тэ пхэнэл лэ Лаваности:
36 E Jacó irou-se e contendeu com Labão. E Jacó respondeu e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Ту обродян ся мэрно мищимос — со ту аракхлян пэско? Стхов, со аракхлян, англа теро тай мэрно родо, и мэк вонэ амэн сындосарэн.
37 Enquanto buscaste em todas as minhas coisas, o que achaste de todas as coisas da tua casa? Põe-no aqui diante de meus irmãos e teus irmãos, para que eles possam julgar entre nós dois.
38 Дуйдэша бэрша мэ жудэм тутэ: терэ бакря тай бузня на шонас пэстар, мэ на халэм бакрэн анда теро гурто.
38 Estes vinte anos eu tenho estado contigo; tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram suas crias, e eu não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Мэ на анавас тутэ лэ бакрэн, савэн шынэнас о дыко зверо, мэ екжэно шавас палпалэ пала лэндэ анда мэрно гурто. Ту мангэсас мандар потинимо пала ся дош, со сас чёрдо, десэ ли када терэласпэ, чи рятяса.
39 O que foi despedaçado pelos animais eu não trouxe a ti; eu carreguei a perda disso. Da minha mão o requerias, se furtado de dia ou furtado de noite.
40 Акадя мэ жувавас: десэ пхабарэлас ман о кхам, ай рятэ пагосарэлас ман о шудримос, тай о совимос нашэлятар мэрнэ якхэндар.
40 Assim fui eu. Durante o dia a seca me consumia, e a geada de noite, e o meu sono fugia dos meus olhos.
41 Кацавэ сас кодыла дуйдэша бэрша, сар мэ жувавас тутэ андо чер. Мэ теравас бути тути дэшуштар бэрша пала терэ дуй щея тай шов бэрша пала ското, ай ту дэшвар парувэсас мэрно потинимос.
41 Assim eu estive vinte anos na tua casa. Eu te servi catorze anos pelas tuas filhas, e seis anos pelo teu rebanho, e tu mudaste o meu salário dez vezes.
42 Сар бы на авэлас манца мэрнэ дадэско Дэл, о Дэл лэ Авраамоско, Кодыва, Кастар даралас о Исаако, тунче ту отбишалдя б ман палпалэ шушэ вастэнца. Ай о Дэл дикхля мэрни бида тай э пхари бути мэрнэ вастэнди и сыкадя тути рятэ тери дош.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, e o temor de Isaque não estivesse comigo, certamente tu me terias enviado embora vazio. Deus viu a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e te repreendeu ontem à noite.
43 О Лавано пхэндя лэ Яковости:
43 E Labão respondeu e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e esse rebanho é meu rebanho, e tudo o que tu vês é meu. E o que eu posso fazer hoje a essas minhas filhas, ou aos seus filhos que elas geraram?
44 Терам туса допхэндимос, ту и мэ, тай мэк вов авэла машкара амэндэ.
44 Portanto, vem agora e façamos um pacto, eu e tu, e que isto seja por testemunha entre mim e ti.
45 О Яково ля о бар тай стходя лэс ворта.
45 E Jacó tomou uma pedra, e a colocou por pilar.
46 Вов пхэндя пэстерэ родости:
46 E Jacó disse a seus irmãos: Ajuntai pedras; e eles tomaram pedras e fizeram um montão; e eles comeram ali sobre o montão.
47 О Лавано дя алав лэ плаёрэсти Егар-Сахадута, ай о Яково — Гал-Эд.
47 E Labão o chamou Jegar-Saaduta, mas Jacó o chamou Galeede.
48 О Лавано пхэндя:
48 E Labão disse: Este montão é uma testemunha entre mim e ti neste dia. Por isso, foi o nome dele chamado Galeede,
49 Лэсти инке динэ алав Мицпа, ке вов пхэндя:
49 e Mispá, pois ele disse: O SENHOR observe entre mim e ti, quando nos apartarmos um do outro.
50 Сар кай ту лэса вырыто пэс тэ андярэс мэрнэ щеянца тай лэса тути аврэ ромнян, тай сар кай амэнца никас на авэла, на бистри, со на мануш, ай о Дэл дикхэл тай ашунэл тут тай ман.
50 Se tu afligires minhas filhas, ou se tomares outras mulheres além das minhas filhas, nenhum homem está conosco. Vê, Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Инке о Лавано пхэндя лэ Яковости:
51 E Labão disse a Jacó: Vê este montão, e olha para este pilar, que tenho erigido entre mim e ti.
52 Кала бара тай кадыва столбо дикхэн, со мэ солахав, со мэ на пэрэжава пала кадыва барэнго плаёро пэ тери риг, соп тэ терав тути чёрымос, тай ту на пэрэжаса пала лэндэ пэ мэрни риг, соп тэ терэс манди чёрымос.
52 Este montão seja testemunha, e este pilar seja testemunha, de que eu não passarei deste montão a ti, e que tu não passarás deste montão e deste pilar até mim, para o mal.
53 Мэк о Дэл лэ Авраамоско тай о Дэл лэ Нахороско, лэндерэ дадэско Дэл, тэ авэл сындомари машкара амэндэ.
53 O Deus de Abraão, e o Deus de Naor, o Deus do seu pai julgue entre nós. E Jacó jurou pelo temor do seu pai Isaque.
54 Вов андя жэртва котэ андэ плаендери пхув тай акхардя пэстерэ родонэн тэ хан. Вонэ халэ тай рятярэн котэ,
54 Então, Jacó ofereceu sacrifício sobre o monte, e chamou seus irmãos para comer pão, e eles comeram pão, e ficaram a noite toda no monte.
55 ай тэсара о Лавано чюмидя пестерэ внуконэн тай лэ щеян, бахталисардя лэн тай рисайля черэ.
55 E cedo de manhã Labão levantou-se, e beijou seus filhos e suas filhas, e os abençoou, e Labão partiu, e retornou ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.