Gênesis 31
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NTLH
1 О Яково ашундя, сар э шавэ лэ Лаваностерэ дэнас дума: «О Яково заля ся, со сас кай амаро дад, стидя пэсти барвалимос катар амаро дад».
1 Jacó ficou sabendo que os filhos de Labão andavam dizendo o seguinte: — Jacó está tirando tudo o que é do nosso pai. É às custas do nosso pai que ele está ficando rico.
2 О Яково ля сама, со о Лавано най кацаво каринг лэстэ, сар сас данглал.
2 Jacó também notou que Labão já não se mostrava tão amigo como antes.
3 О РАЙ пхэндя лэ Яковости:
3 Então o Senhor Deus disse a Jacó: — Volte para a terra dos seus pais, onde estão os seus parentes. Eu estarei com você.
4 О Яково бишалдя тэ пхэнэн ла Рахиляти тай Лияти, собы вонэ тэ авэн пэ мал, кай сас лэстерэ бакрэ и бузнэ.
4 Aí Jacó mandou chamar Raquel e Leia para que viessem ao campo, onde ele estava com as suas ovelhas e cabras.
5 Вов пхэндя лэнди:
5 Quando chegaram, ele disse: — Tenho reparado que o pai de vocês já não se mostra tão meu amigo como antes; mas o Deus do meu pai tem estado comigo.
6 Тумэ ганэн, сар мэ теравас бути важ тумаро дад анда ся мэрно зор,
6 Vocês sabem muito bem que tenho me esforçado muito, trabalhando para o pai de vocês.
7 ай тумаро дад хохадя ман, дэшвар парувэлас мэрно потинимос. Ай о Дэл на дя лэсти тэ терэл манди вырыто.
7 Mas ele me tem enganado e já mudou o meu salário umas dez vezes. Porém Deus não deixou que ele me prejudicasse.
8 Сар кай вов пхэнэнас: «Теро потинимос авэна о крапчято ското», то ся о ското анэнас крапчятонэн, ай сар кай вов пхэнэнас: «Теро потинимос авэна о пёстро ското», то ся о ското анэнас пёстронэн.
8 Quando ele dizia: “Os cabritos com manchas serão o seu salário”, aí as fêmeas tinham crias manchadas. E, quando ele dizia: “Os cabritos listados serão o seu salário”, aí as crias saíam todas listadas.
9 Акадя о Дэл заля о ското кай тумаро дад тай отдя лэс манди.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos do pai de vocês e os deu a mim.
10 Екхвар, андэ кодыя время, кала о ското ушаравэл екх екхэс, мэ дикхлэм суно: мэ вазглэм э якха тай додикхлэм, со э бузнэ, савэ ушаравэн лэ бузнян, саслэ пёстри, крапчяти тай пятнисти.
10 — Um dia, quando os animais estavam no tempo do cruzamento, eu tive um sonho. Eu vi que os bodes que cobriam as fêmeas eram listados, malhados e manchados.
11 О янголо лэ Дэвлэско пхэндя манди андо суно: «Яково». Мэ пхэндэм: «Мэ катэ».
11 O Anjo de Deus me chamou pelo nome, e eu respondi: “Aqui estou.”
12 Вов пхэндя: «Лэ сама тай дикхэса: саворэ бузнэ, савэ ушарадэ лэ бузнян, — пёстри, крапчяти тай пятнисти. Мэ дикхлэм ся, со терэл о Лавано туса.
12 Então ele continuou: “Veja! Todos os bodes que estão cruzando são listados, malhados e manchados. Eu estou fazendo com que isso aconteça porque tenho visto o que Labão está fazendo com você.
13 Мэ сым о Дэл, Саво сыкадиля тути андо Вефилё, кай ту шордян о вулей по бар тай солахаян Манди. Акана ашав майито кадыя пхув тай рисав палпалэ пэ пхув, кай ту аракхадилян».
13 Eu sou o Deus que apareceu a você em Betel, onde você me dedicou uma pedra, derramando azeite sobre ela, e onde você me fez uma promessa. Agora prepare-se, saia desta terra e volte para a terra onde você nasceu.”
14 Э Рахиль тай э Лия пхэндэ:
14 Então Raquel e Leia responderam: — Não sobrou nada para herdarmos do nosso pai.
15 Хэба на дичёл, со вов ангичел амэн, сар най пэстерэн? Вов битиндя амэн тай тратисардя ловэ, савэ ля важ амэндэ.
15 Ele nos trata como se fôssemos estrangeiras. Ele até nos vendeu e depois gastou todo o dinheiro que recebeu como pagamento.
16 Ай сар, ся о барвалимос, саво о Дэл заля амарэ дадэстар, сыно амаро тай амарэ бэятонэнго. Стер кадя, сар пхэнэл тути о Дэл.
16 Toda a riqueza que Deus tirou do nosso pai é nossa e dos nossos filhos. Portanto, faça tudo o que Deus mandou.
17 Тунче о Яково бэшля лэ бэятонэн тай лэ ромнян пэ вэрблюдуря,
17 — ausente —
18 ля ся пэско мищимос, саво вов стидя андо Падан-Арамо, дарадя ся пэско ското англа пэстэ тай жылятар кай пэско дад Исаако андэ пхув Ханаано.
18 — ausente —
19 Кала о Лавано жыля тэ стрэжый лэ бакрэн, э Рахиль чёрдя лэстерэ черутнэн дэвлэн.
19 Labão, o pai de Raquel, havia ido para outro lugar a fim de cortar a lã das suas ovelhas; e, enquanto ele estava fora, Raquel roubou as imagens dos deuses da casa dele.
20 Ай Яково хохадя лэ арамеёс лэ Лаванос, на пхэндя лэсти, кай вов жалтар.
20 Foi assim que Jacó, sem avisar que ia embora, enganou Labão, o arameu,
21 Вов нашлятар ся пэстерэ мищимоса, пэрэжыля э лэн тай жыля каринг э плая лэ Галаадости.
21 fugindo com tudo o que tinha. Atravessou o rio Eufrates e foi na direção da região montanhosa de Gileade.
22 По трито дес лэ Лаваности пхэндэ, со о Яково нашлятар.
22 Três dias depois Labão ficou sabendo que Jacó havia fugido.
23 Вов ля пэса пэстерэ родонэн, мэкляпэ пала Яково тай по ефтато дес дорэсля лэс катар э Галаадски плая.
23 Ele reuniu os seus parentes e foi atrás de Jacó. Sete dias depois, Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade.
24 Андэ кодыя рят о Дэл авиля андо суно каринг о арамеё Лавано тай пхэндя лэсти: «Фирисавпэ, на пхэн нисо лэ Яковости, ни лашо, ни вырыто».
24 Naquela noite Deus apareceu num sonho a Labão, o arameu, e disse: — Cuidado! Não faça nada a Jacó.
25 О Лавано дорэсля лэ Яковос. О Яково стходя э катуна катар э плая Галаадски, тай о Лавано пэстерэ родоса котэ ж стходэ э катунэ.
25 Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade, onde ele estava acampado. E Labão e os seus parentes acamparam no mesmo lugar.
26 О Лавано пхэндя лэ Яковости:
26 Aí Labão disse a Jacó: — Por que foi que você me enganou, levando as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra?
27 Состар ту нашлянтар чёрял? Состар ту на пхэндян манди, кай мэ тэ мэкав тут лошаса тай дилянца, пэ бубно тай пэ арфа?
27 Por que você me enganou, fugindo desse jeito, sem me dizer nada? Se você tivesse falado comigo, eu teria preparado uma festa alegre de despedida, com canções acompanhadas de pandeiros e de liras .
28 Ту на дян манди тэ чюмидав лэ внуконэн тай лэ щеян. Ту тердян бигындоско.
28 Você nem me deixou beijar os meus netos e as minhas filhas. O que você fez foi coisa de gente sem juízo.
29 Мандэ исы зор тэ терав тути вырытимос, ай андэ кодыя рят о Дэл терэ дадэско пхэндя манди: «Фирисавпэ, на пхэн нисо лэ Яковости, ни лашо, ни вырыто».
29 Eu poderia ter feito muito mal a vocês, mas na noite passada o Deus do seu pai me disse assim: “Cuidado! Não faça nada a Jacó.”
30 Ту жылянтар, пала кода со тути фартэ камэласпэ тэ рисайвэс терэ дадэстэ черэ. Ай состар ту чёрдян мэрнэ дэвлэн?
30 Eu sei que você foi embora porque tinha saudades de casa. Mas por que foi que você roubou as imagens dos deuses da minha casa?
31 О Яково пхэндя лэ Лаваности:
31 Jacó respondeu: — Eu fiquei com medo, pois pensei que o senhor ia me tirar as suas filhas à força.
32 Сар кай ту аракхэса варикастэ котэ терэ дэвлэн, кодыва на жувэла. Англа терэ родуря родэ екжэно, исы варисо мандэ теро, тай сар исы, тунче залэ кода палпалэ.
32 Mas, se o senhor achar as suas imagens com alguém aqui, essa pessoa será morta. Os nossos parentes são testemunhas: se o senhor encontrar aqui qualquer coisa que seja sua, pode levar. Acontece que Jacó não sabia que Raquel havia roubado as imagens.
33 Тунче о Лавано зажыля андэ лэ Яковости катуна, андэ ла Лияти катуна тай дуен копэльницатерэ катуна, ай нисо на аракхля. Ла Лиятеря катунатар вов зажыля кай э Рахиль андэ катуна.
33 Labão entrou na barraca de Jacó, depois na de Leia e depois na das duas escravas, porém não encontrou as suas imagens. Então foi para a barraca de Raquel.
34 Ай э Рахиль англа кода ля лэ черутнэ дэвлэн, стходя лэн андэ лэ вэрблюдонэнди зэн тай бэшля пэр лэндэ. О Лавано обродя ся катуна, ай нисо на аракхля.
34 Aí ele procurou em toda parte, porém não achou nada, pois Raquel havia posto as imagens numa sela de camelo e estava sentada em cima.
35 Э Рахиль пхэндя пэсти дадэсти:
35 Ela disse ao pai: — O senhor não fique zangado comigo por eu não me levantar, mas é que estou menstruada. Foi assim que Labão procurou as suas imagens, sem as encontrar.
36 О Яково сас фартэ холяко и ля тэ пхэнэл лэ Лаваности:
36 Aí Jacó ficou zangado. Ele disse a Labão: — O que foi que eu fiz de errado? Qual foi a
37 Ту обродян ся мэрно мищимос — со ту аракхлян пэско? Стхов, со аракхлян, англа теро тай мэрно родо, и мэк вонэ амэн сындосарэн.
37 Agora que mexeu em todas as minhas coisas, será que encontrou alguns objetos que são seus? Pois ponha esses objetos aqui, na frente dos meus parentes e dos seus, para que eles julguem qual de nós dois está com a razão.
38 Дуйдэша бэрша мэ жудэм тутэ: терэ бакря тай бузня на шонас пэстар, мэ на халэм бакрэн анда теро гурто.
38 Durante os vinte anos que trabalhei para o senhor, as suas ovelhas e as suas cabras nunca tiveram abortos, e eu não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Мэ на анавас тутэ лэ бакрэн, савэн шынэнас о дыко зверо, мэ екжэно шавас палпалэ пала лэндэ анда мэрно гурто. Ту мангэсас мандар потинимо пала ся дош, со сас чёрдо, десэ ли када терэласпэ, чи рятяса.
39 Nunca lhe trouxe os animais que as feras mataram, mas eu mesmo pagava o prejuízo. O senhor me cobrava qualquer animal que fosse roubado de dia ou de noite.
40 Акадя мэ жувавас: десэ пхабарэлас ман о кхам, ай рятэ пагосарэлас ман о шудримос, тай о совимос нашэлятар мэрнэ якхэндар.
40 A minha vida era assim: de dia o calor me castigava, e de noite eu morria de frio. E quantas noites eu passei sem dormir!
41 Кацавэ сас кодыла дуйдэша бэрша, сар мэ жувавас тутэ андо чер. Мэ теравас бути тути дэшуштар бэрша пала терэ дуй щея тай шов бэрша пала ското, ай ту дэшвар парувэсас мэрно потинимос.
41 Fiquei vinte anos na sua casa. Trabalhei catorze anos para conseguir as suas duas filhas e seis anos para conseguir os seus animais. E, ainda por cima, o senhor mudou o meu salário umas dez vezes.
42 Сар бы на авэлас манца мэрнэ дадэско Дэл, о Дэл лэ Авраамоско, Кодыва, Кастар даралас о Исаако, тунче ту отбишалдя б ман палпалэ шушэ вастэнца. Ай о Дэл дикхля мэрни бида тай э пхари бути мэрнэ вастэнди и сыкадя тути рятэ тери дош.
42 Se o Deus dos meus antepassados — o Deus de Abraão, o Deus a quem Isaque temia — não tivesse estado comigo, o senhor teria me mandado embora com as mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho que tive e ontem à noite ele resolveu a questão.
43 О Лавано пхэндя лэ Яковости:
43 Labão respondeu a Jacó assim: — Estas filhas são minhas, os netos são meus, estes animais são meus, e tudo o que você está vendo é meu. Agora, como não posso fazer nada para ficar com as minhas filhas e com os filhos que elas tiveram,
44 Терам туса допхэндимос, ту и мэ, тай мэк вов авэла машкара амэндэ.
44 estou disposto a fazer um trato com você. Vamos fazer aqui um montão de pedras para que lembremos desse trato.
45 О Яково ля о бар тай стходя лэс ворта.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a pôs de pé como se fosse um pilar.
46 Вов пхэндя пэстерэ родости:
46 Depois disse aos seus parentes que ajuntassem e amontoassem pedras. Eles fizeram um montão de pedras e depois tomaram uma refeição ali do lado dele.
47 О Лавано дя алав лэ плаёрэсти Егар-Сахадута, ай о Яково — Гал-Эд.
47 Labão pôs naquele lugar o nome de Jegar-Saaduta , e Jacó o chamou de Galeede .
48 О Лавано пхэндя:
48 Depois Labão disse: — Este montão de pedras servirá para que nós dois lembremos desse trato. Foi por isso que aquele lugar recebeu o nome de Galeede.
49 Лэсти инке динэ алав Мицпа, ке вов пхэндя:
49 E também teve o nome de Mispa porque Labão disse: — Que o
50 Сар кай ту лэса вырыто пэс тэ андярэс мэрнэ щеянца тай лэса тути аврэ ромнян, тай сар кай амэнца никас на авэла, на бистри, со на мануш, ай о Дэл дикхэл тай ашунэл тут тай ман.
50 Se você maltratar as minhas filhas ou se você casar com outras mulheres, mesmo que eu não saiba o que está acontecendo, lembre que Deus está nos vigiando.
51 Инке о Лавано пхэндя лэ Яковости:
51 Aqui estão as pedras e o pilar que coloquei entre nós dois.
52 Кала бара тай кадыва столбо дикхэн, со мэ солахав, со мэ на пэрэжава пала кадыва барэнго плаёро пэ тери риг, соп тэ терав тути чёрымос, тай ту на пэрэжаса пала лэндэ пэ мэрни риг, соп тэ терэс манди чёрымос.
52 O montão de pedras e o pilar são para lembrarmos desse trato. Eu nunca passarei para lá deste pilar para atacá-lo, e você não passará para cá deste montão de pedras e deste pilar para me atacar.
53 Мэк о Дэл лэ Авраамоско тай о Дэл лэ Нахороско, лэндерэ дадэско Дэл, тэ авэл сындомари машкара амэндэ.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor será juiz entre nós. Então Jacó fez um juramento em nome do Deus a quem Isaque, o seu pai,
54 Вов андя жэртва котэ андэ плаендери пхув тай акхардя пэстерэ родонэн тэ хан. Вонэ халэ тай рятярэн котэ,
54 Ele ofereceu um animal em sacrifício ali na montanha e convidou os seus parentes para uma refeição. Naquela noite eles comeram e dormiram ali na montanha.
55 ай тэсара о Лавано чюмидя пестерэ внуконэн тай лэ щеян, бахталисардя лэн тай рисайля черэ.
55 Na manhã seguinte Labão se levantou bem cedo, beijou as suas filhas e os seus netos e os abençoou. E depois foi embora, voltando para a sua terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.