Gênesis 31
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs ARIB
1 О Яково ашундя, сар э шавэ лэ Лаваностерэ дэнас дума: «О Яково заля ся, со сас кай амаро дад, стидя пэсти барвалимос катар амаро дад».
1 Jacó, entretanto, ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem levado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai adquiriu ele todas estas, riquezas.
2 О Яково ля сама, со о Лавано най кацаво каринг лэстэ, сар сас данглал.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 О РАЙ пхэндя лэ Яковости:
3 Disse o Senhor, então, a Jacó: Volta para a terra de teus pais e para a tua parentela; e eu serei contigo.
4 О Яково бишалдя тэ пхэнэн ла Рахиляти тай Лияти, собы вонэ тэ авэн пэ мал, кай сас лэстерэ бакрэ и бузнэ.
4 Pelo que Jacó mandou chamar a Raquel e a Léia ao campo, onde estava o seu rebanho,
5 Вов пхэндя лэнди:
5 e lhes disse: vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Тумэ ганэн, сар мэ теравас бути важ тумаро дад анда ся мэрно зор,
6 Ora, vós mesmas sabeis que com todas as minhas forças tenho servido a vosso pai.
7 ай тумаро дад хохадя ман, дэшвар парувэлас мэрно потинимос. Ай о Дэл на дя лэсти тэ терэл манди вырыто.
7 Mas vosso pai me tem enganado, e dez vezes mudou o meu salário; Deus, porém, não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Сар кай вов пхэнэнас: «Теро потинимос авэна о крапчято ското», то ся о ското анэнас крапчятонэн, ай сар кай вов пхэнэнас: «Теро потинимос авэна о пёстро ското», то ся о ското анэнас пёстронэн.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todo o rebanho dava salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todo o rebanho dava listrados.
9 Акадя о Дэл заля о ското кай тумаро дад тай отдя лэс манди.
9 De modo que Deus tem tirado o gado de vosso pai, e mo tem dado a mim.
10 Екхвар, андэ кодыя время, кала о ското ушаравэл екх екхэс, мэ дикхлэм суно: мэ вазглэм э якха тай додикхлэм, со э бузнэ, савэ ушаравэн лэ бузнян, саслэ пёстри, крапчяти тай пятнисти.
10 Pois sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e num sonho vi que os bodes que cobriam o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 О янголо лэ Дэвлэско пхэндя манди андо суно: «Яково». Мэ пхэндэм: «Мэ катэ».
11 Disse-me o anjo de Deus no sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui.
12 Вов пхэндя: «Лэ сама тай дикхэса: саворэ бузнэ, савэ ушарадэ лэ бузнян, — пёстри, крапчяти тай пятнисти. Мэ дикхлэм ся, со терэл о Лавано туса.
12 Prosseguiu o anjo: Levanta os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te vem fazendo.
13 Мэ сым о Дэл, Саво сыкадиля тути андо Вефилё, кай ту шордян о вулей по бар тай солахаян Манди. Акана ашав майито кадыя пхув тай рисав палпалэ пэ пхув, кай ту аракхадилян».
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te, pois, sai-te desta terra e volta para a terra da tua parentela.
14 Э Рахиль тай э Лия пхэндэ:
14 Então lhe responderam Raquel e Léia: Temos nós ainda parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Хэба на дичёл, со вов ангичел амэн, сар най пэстерэн? Вов битиндя амэн тай тратисардя ловэ, савэ ля важ амэндэ.
15 Não somos tidas por ele como estrangeiras? pois nos vendeu, e consumiu todo o nosso preço.
16 Ай сар, ся о барвалимос, саво о Дэл заля амарэ дадэстар, сыно амаро тай амарэ бэятонэнго. Стер кадя, сар пхэнэл тути о Дэл.
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; portanto, faze tudo o que Deus te mandou.
17 Тунче о Яково бэшля лэ бэятонэн тай лэ ромнян пэ вэрблюдуря,
17 Levantou-se, pois, Jacó e fez montar seus filhos e suas mulheres sobre os camelos;
18 ля ся пэско мищимос, саво вов стидя андо Падан-Арамо, дарадя ся пэско ското англа пэстэ тай жылятар кай пэско дад Исаако андэ пхув Ханаано.
18 e levou todo o seu gado, e toda a sua fazenda, que havia adquirido, o gado que possuía, que havia adquirido em Padã-Arã, a fim de ir ter com Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Кала о Лавано жыля тэ стрэжый лэ бакрэн, э Рахиль чёрдя лэстерэ черутнэн дэвлэн.
19 Ora, tendo Labão ido tosquiar as suas ovelhas, Raquel furtou os ídolos que pertenciam a seu pai.
20 Ай Яково хохадя лэ арамеёс лэ Лаванос, на пхэндя лэсти, кай вов жалтар.
20 Jacó iludiu a Labão, o arameu, não lhe fazendo saber que fugia;
21 Вов нашлятар ся пэстерэ мищимоса, пэрэжыля э лэн тай жыля каринг э плая лэ Галаадости.
21 e fugiu com tudo o que era seu; e, levantando-se, passou o Rio, e foi em direção à montanha de Gileade.
22 По трито дес лэ Лаваности пхэндэ, со о Яково нашлятар.
22 Ao terceiro dia foi Labão avisado de que Jacó havia fugido.
23 Вов ля пэса пэстерэ родонэн, мэкляпэ пала Яково тай по ефтато дес дорэсля лэс катар э Галаадски плая.
23 Então, tomando consigo seus irmãos, seguiu atrás de Jacó jornada de sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Андэ кодыя рят о Дэл авиля андо суно каринг о арамеё Лавано тай пхэндя лэсти: «Фирисавпэ, на пхэн нисо лэ Яковости, ни лашо, ни вырыто».
24 Mas Deus apareceu de noite em sonho a Labão, o arameu, e disse-lhe: Guardate, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 О Лавано дорэсля лэ Яковос. О Яково стходя э катуна катар э плая Галаадски, тай о Лавано пэстерэ родоса котэ ж стходэ э катунэ.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Ora, Jacó tinha armado a sua tenda na montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua tenda na montanha de Gileade.
26 О Лавано пхэндя лэ Яковости:
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me iludiste e levaste minhas filhas como cativas da espada?
27 Состар ту нашлянтар чёрял? Состар ту на пхэндян манди, кай мэ тэ мэкав тут лошаса тай дилянца, пэ бубно тай пэ арфа?
27 Por que fizeste ocultamente, e me iludiste e não mo fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria e com cânticos, ao som de tambores e de harpas;
28 Ту на дян манди тэ чюмидав лэ внуконэн тай лэ щеян. Ту тердян бигындоско.
28 Por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Ora, assim procedeste nesciamente.
29 Мандэ исы зор тэ терав тути вырытимос, ай андэ кодыя рят о Дэл терэ дадэско пхэндя манди: «Фирисавпэ, на пхэн нисо лэ Яковости, ни лашо, ни вырыто».
29 Está no poder da minha mão fazer-vos o mal, mas o Deus de vosso pai falou-me ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Ту жылянтар, пала кода со тути фартэ камэласпэ тэ рисайвэс терэ дадэстэ черэ. Ай состар ту чёрдян мэрнэ дэвлэн?
30 Mas ainda que quiseste ir embora, porquanto tinhas saudades da casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 О Яково пхэндя лэ Лаваности:
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois dizia comigo que tu me arrebatarias as tuas filhas.
32 Сар кай ту аракхэса варикастэ котэ терэ дэвлэн, кодыва на жувэла. Англа терэ родуря родэ екжэно, исы варисо мандэ теро, тай сар исы, тунче залэ кода палпалэ.
32 Com quem achares os teus deuses, porém, esse não viverá; diante de nossos irmãos descobre o que é teu do que está comigo, e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Тунче о Лавано зажыля андэ лэ Яковости катуна, андэ ла Лияти катуна тай дуен копэльницатерэ катуна, ай нисо на аракхля. Ла Лиятеря катунатар вов зажыля кай э Рахиль андэ катуна.
33 Entrou, pois, Labão na tenda de Jacó, na tenda de Léia e na tenda das duas servas, e não os achou; e, saindo da tenda de Léia, entrou na tenda de Raquel.
34 Ай э Рахиль англа кода ля лэ черутнэ дэвлэн, стходя лэн андэ лэ вэрблюдонэнди зэн тай бэшля пэр лэндэ. О Лавано обродя ся катуна, ай нисо на аракхля.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos e os havia metido na albarda do camelo, e se assentara em cima deles. Labão apalpou toda a tenda, mas não os achou.
35 Э Рахиль пхэндя пэсти дадэсти:
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, por eu não me poder levantar na tua presença, pois estou com o incômodo das mulheres. Assim ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 О Яково сас фартэ холяко и ля тэ пхэнэл лэ Лаваности:
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão, dizendo: Qual é a minha transgressão? qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Ту обродян ся мэрно мищимос — со ту аракхлян пэско? Стхов, со аракхлян, англа теро тай мэрно родо, и мэк вонэ амэн сындосарэн.
37 Depois de teres apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casar. Põe-no aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que eles julguem entre nós ambos.
38 Дуйдэша бэрша мэ жудэм тутэ: терэ бакря тай бузня на шонас пэстар, мэ на халэм бакрэн анда теро гурто.
38 Estes vinte anos estive eu contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Мэ на анавас тутэ лэ бакрэн, савэн шынэнас о дыко зверо, мэ екжэно шавас палпалэ пала лэндэ анда мэрно гурто. Ту мангэсас мандар потинимо пала ся дош, со сас чёрдо, десэ ли када терэласпэ, чи рятяса.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu sofri o dano; da minha mão requerias tanto o furtado de dia como o furtado de noite.
40 Акадя мэ жувавас: десэ пхабарэлас ман о кхам, ай рятэ пагосарэлас ман о шудримос, тай о совимос нашэлятар мэрнэ якхэндар.
40 Assim andava eu; de dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o sono me fugia dos olhos.
41 Кацавэ сас кодыла дуйдэша бэрша, сар мэ жувавас тутэ андо чер. Мэ теравас бути тути дэшуштар бэрша пала терэ дуй щея тай шов бэрша пала ското, ай ту дэшвар парувэсас мэрно потинимос.
41 Estive vinte anos em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; dez vezes mudaste o meu salário.
42 Сар бы на авэлас манца мэрнэ дадэско Дэл, о Дэл лэ Авраамоско, Кодыва, Кастар даралас о Исаако, тунче ту отбишалдя б ман палпалэ шушэ вастэнца. Ай о Дэл дикхля мэрни бида тай э пхари бути мэрнэ вастэнди и сыкадя тути рятэ тери дош.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque não fora por mim, certamente hoje me mandarias embora vazio. Mas Deus tem visto a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 О Лавано пхэндя лэ Яковости:
43 Respondeu-lhe Labão: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é meu rebanho, e tudo o que vês é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou aos filhos que elas tiveram?
44 Терам туса допхэндимос, ту и мэ, тай мэк вов авэла машкара амэндэ.
44 Agora pois vem, e façamos um pacto, eu e tu; e sirva ele de testemunha entre mim e ti.
45 О Яково ля о бар тай стходя лэс ворта.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e a erigiu como coluna.
46 Вов пхэндя пэстерэ родости:
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. Tomaram, pois, pedras e fizeram um montão, e ali junto ao montão comeram.
47 О Лавано дя алав лэ плаёрэсти Егар-Сахадута, ай о Яково — Гал-Эд.
47 Labão lhe chamou Jegar-Saaduta, e Jacó chamou-lhe Galeede.
48 О Лавано пхэндя:
48 Disse, pois, Labão: Este montão é hoje testemunha entre mim e ti. Por isso foi chamado Galeede;
49 Лэсти инке динэ алав Мицпа, ке вов пхэндя:
49 e também Mizpá, porquanto disse: Vigie o Senhor entre mim e ti, quando estivermos apartados um do outro.
50 Сар кай ту лэса вырыто пэс тэ андярэс мэрнэ щеянца тай лэса тути аврэ ромнян, тай сар кай амэнца никас на авэла, на бистри, со на мануш, ай о Дэл дикхэл тай ашунэл тут тай ман.
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares outras mulheres além das minhas filhas, embora ninguém esteja conosco, lembra-te de que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Инке о Лавано пхэндя лэ Яковости:
51 Disse ainda Labão a Jacó: Eis aqui este montão, e eis aqui a coluna que levantei entre mim e ti.
52 Кала бара тай кадыва столбо дикхэн, со мэ солахав, со мэ на пэрэжава пала кадыва барэнго плаёро пэ тери риг, соп тэ терав тути чёрымос, тай ту на пэрэжаса пала лэндэ пэ мэрни риг, соп тэ терэс манди чёрымос.
52 Seja este montão testemunha, e seja esta coluna testemunha de que, para mal, nem passarei eu deste montão a ti, nem passarás tu deste montão e desta coluna a mim.
53 Мэк о Дэл лэ Авраамоско тай о Дэл лэ Нахороско, лэндерэ дадэско Дэл, тэ авэл сындомари машкара амэндэ.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de seu pai Isaque.
54 Вов андя жэртва котэ андэ плаендери пхув тай акхардя пэстерэ родонэн тэ хан. Вонэ халэ тай рятярэн котэ,
54 Então Jacó ofereceu um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos para comerem pão; e, tendo comido, passaram a noite na montanha.
55 ай тэсара о Лавано чюмидя пестерэ внуконэн тай лэ щеян, бахталисардя лэн тай рисайля черэ.
55 Levantou-se Labão de manhã cedo, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para o seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.