Gênesis 31
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs NVT
1 Иаково ушунда, сар Лаванохкири чявэ пхэнэнас: «Иаково залиля вса, со сля амарэстэ дадэстэ, тай стидэня барвалимо амарэстар дадэстар».
1 Logo, porém, Jacó percebeu que os filhos de Labão estavam reclamando dele: “Jacó roubou tudo que era de nosso pai! À custa de nosso pai, adquiriu toda a sua riqueza!”.
2 Тай Иаково додыкхля, со Лавано на кацаво лэстэ, сар дыкалэ.
2 Jacó também começou a notar uma mudança na atitude de Labão para com ele.
3 РАЙ пхэнда Иаковости:
3 Então o S enhor disse a Jacó: “Volte para a terra de seu pai e de seu avô, a terra de seus parentes, e eu estarei com você”.
4 Иаково бичялда тэ пхэнэ Рахиляти тай Лияти, соб вонэ тэ выджян дэ маля, тев сле лэхкирэ бакрэ тай бузня.
4 Jacó mandou chamar Raquel e Lia ao campo onde ele cuidava de seus rebanhos
5 Вов пхэнда лэнди:
5 e disse a elas: “Notei que seu pai mudou de atitude em relação a mim. O Deus de meu pai, porém, tem estado comigo.
6 Тумэ джянэн, со мэ теравас бути пэ тумаро дад всаворэндар зорэндар,
6 Vocês sabem como tenho trabalhado arduamente a serviço de seu pai.
7 ай вов хохавэлас ман, дэшвар парувэлас муро потинимо. Нэ Дэвэл на дэня лэсти тэ терэ манди врыто.
7 Contudo, ele me enganou e mudou meu salário dez vezes. Mas Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Сар вов пхэнэлас: «Потинимо тиро авэла крапчято ското», всаворо ското бэянэлас крапчятонэн, ай сар вов пхэнэлас: «Потинимо тиро авэла пёстро ското», то всаворо ското бэянэлас пёстронэн.
8 Se ele dizia: ‘Os salpicados serão o seu salário’, o rebanho começava a dar crias salpicadas. E, quando mudava de ideia e dizia: ‘Os listrados serão o seu salário’, então o rebanho inteiro dava crias listradas.
9 Кади Дэвэл залиля ското тумарэстар дадэстар и дэня манди.
9 Desse modo, Deus tirou os animais de seu pai e os deu a mim.
10 Екхвар, сар ското ушаравэл екх екхэ, мандэ авиля суно: мэ подлилём якха тай удыкхлём, со бузнэ, савэ ушаравэн бузнян, сле пёстри, крапчяти тай пятнисти.
10 “Certa vez, na época do acasalamento, tive um sonho e vi que os bodes que se acasalavam com as cabras eram listrados, salpicados e malhados.
11 Ангело Дэвлэхкиро пхэнда манди дэ сунэ: «Иаково». Мэ пхэндом: «Мэ катэ».
11 Então, em meu sonho, o anjo de Deus me disse: ‘Jacó!’. E eu respondi: ‘Aqui estou!’.
12 Вов пхэнда: «Подыкх тай ту удыкхэґа: всаворэ бузнэ, савэ ушаравэн бузнян, — пёстри, крапчяти тай пятнисти. Мэ удыкхлём, сар обджиляпэ туґа Лавано.
12 “E o anjo disse: ‘Levante os olhos e você verá que apenas os machos listrados, salpicados e malhados estão se acasalando com as fêmeas de seu rebanho, pois vejo como Labão tem tratado você.
13 Мэ — Дэвэл Вефилёхкиро, тев ту чювэґас дзэто пэ бар тай солоханян Манди. Ачяв сигидэр кадэя пхув и рисяв дэ пхув, тев ту бэянданпэ».
13 Eu sou o Deus que lhe apareceu em Betel, o lugar onde você ungiu a coluna de pedra e fez seu voto a mim. Agora, apronte-se, saia desta terra e volte à sua terra natal’”.
14 Рахиль тай Лия пхэндэ:
14 Raquel e Lia responderam: “Da nossa parte, tudo bem! Afinal, não herdaremos coisa alguma da riqueza de nosso pai.
15 Чи на душол, со вов бинэн амэн, сар на пала пэхкирэн? Вов битинда амэн тай хасарда кода, со лиля важ амэндэ.
15 Ele reduziu nossos direitos aos mesmos que têm as mulheres estrangeiras. Depois que nos vendeu, desperdiçou todo o dinheiro que você pagou por nós.
16 Чяче, всаворо барвалимо, саво Дэвэл залиля дадэстар, исин амаро тай амарэ чяворэндиро. Тер кади, сар пхэнэл тути Дэвэл.
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai e deu a você é, por direito, nossa e de nossos filhos. Por isso, faça o que Deus ordenou”.
17 Иаково тховда чяворэн тай ромнен пэ верблюдуря,
17 Então Jacó montou suas mulheres e seus filhos em camelos
18 залиля всаворо ското, всаворо пэхкиро барвалимо, саво вов затерда дэ Паддано-Арамо, тай джиля дэ дром пэхкирэстэ дадэстэ Исаакостэ дэ пхув Ханаано.
18 e conduziu adiante todos os seus rebanhos. Juntou todos os bens que havia adquirido em Padã-Arã e partiu para a terra de Canaã, onde vivia Isaque, seu pai.
19 Кала Лавано уджиля тэ подчинэ бакрэндирэ бала, Рахиль чёрда лэхкирэн дэвлэн.
19 Quando partiram, Labão estava num lugar afastado, tosquiando suas ovelhas. Raquel roubou os ídolos da casa que pertenciam a seu pai e os levou consigo.
20 Ай Иаково хохавда арамеё Лавано, на пхэнда лэсти, со уджял.
20 Assim, Jacó enganou Labão, o arameu, partindo sem avisá-lo de que iam embora.
21 Вов унашля всаворяґа барвалимаґа, пэрэджиля лэнь тай джиля дэ плаендиро риг Галаадо.
21 Jacó levou todos os seus bens e atravessou o rio Eufrates, rumo à região montanhosa de Gileade.
22 Пэ трито диво Лаваности пхэндэ, со Иаково нашля.
22 Três dias depois, Labão foi informado de que Jacó havia fugido.
23 Вов лиля пэґа родонэн, прастэня пала Иаково тай пэ ефтато диво доросля лэ дэ плаендиро риг Галаадско.
23 Reuniu um grupo de parentes e saiu em perseguição a Jacó. Sete dias depois o alcançou, na região montanhosa de Gileade.
24 Нэ ратяґа Дэвэл авиля арамеёстэ Лаваностэ дэ сунэ тай пхэнда лэсти: «Фирисарпэ, на пхэн Иаковости ни лачё, ни врыто».
24 Na noite anterior, porém, Deus havia aparecido em sonho a Labão, o arameu, e dito a ele: “Estou avisando: deixe Jacó em paz!”.
25 Лавано доросля Иаково. Иаково тховда катуна дэ плаендиро риг Галаадско, тай Лавано родоґа кадиж тховдэ пэхкирэ катуны.
25 Labão o alcançou enquanto Jacó estava acampado na região montanhosa de Gileade e armou seu acampamento ali perto.
26 Лавано пхэнда Иаковости:
26 “O que você fez?”, perguntou Labão. “Como ousou me enganar e levar minhas filhas embora, como se fossem prisioneiras de guerra?
27 Сости ту нашлян чёраханэс? Сости ту на пхэндан манди, соб мэ тэ отмукав тут лошаґа тай диленца, тала бубно тай арфа?
27 Por que fugiu em segredo? Por que me enganou? E por que não avisou que desejava partir? Eu lhe teria dado uma festa de despedida, com canções e música, ao som de tamborins e harpas.
28 Ту на дэнян манди тэ чюминдав пэ дром внуконэн тай чеен. Ту тердан би годяко.
28 Por que não me deixou beijar minhas filhas e meus netos e me despedir deles? Você agiu de forma extremamente tola!
29 Дэ мурэн зорэн тэ терав тути врытимо, нэ ратяґа, сави сля, тирэ дадэхкиро Дэвэл пхэнда манди: «Фирисарпэ, на пхэн Иаковости ни лачё, ни врыто».
29 Eu poderia destruí-lo, mas o Deus de seu pai me apareceu ontem à noite e me advertiu: ‘Deixe Jacó em paz!’.
30 Мишто, ту уджилян, пала када со ту фартэ камэлас тэ рисявэ дэ дадэхкиро цэр. Нэ пэ со ту чёрдан мурэн дэвлэн?
30 Entendo sua vontade de partir e seu desejo de voltar à casa de seu pai. Mas por que roubou meus deuses?”
31 Иаково пхэнда Лаваности:
31 Jacó respondeu: “Fugi porque tive medo. Pensei que o senhor tiraria suas filhas de mim à força.
32 Нэ сар ту аракхэґа катэ кастэсь пэхкирэн дэвлэн, кодэва на джювэла. Англа тирэ родуря дыкх екджино, исин ли мандэ сось тиро, тай сар исин, залэ павпалэ.
32 Quanto a seus deuses, veja se consegue encontrá-los, e quem os tiver roubado deve morrer! Se encontrar qualquer outra coisa que lhe pertença, identifique-a diante de todos estes nossos parentes, e eu a devolverei”. Jacó, porém, não sabia que Raquel havia roubado os ídolos da casa.
33 Лавано заджиля дэ Иаковохкири катуна, дэ Лиятири катуна тай дэ катуна дуен копыльницэн тай нисо на аракхля. Лиятирятар катунатар вов заджиля дэ Рахилятири катуна.
33 Labão foi procurar primeiro na tenda de Jacó e, depois, nas tendas de Lia e das duas servas, mas nada encontrou. Por fim, entrou na tenda de Raquel.
34 Рахиль лиля цэрутнонэн дэвлэн, тховда лэн тала верблюдонэндири зэнь тай бэшля пэ лэндэ. Лавано обродэня всавори катуна тай нисо на аракхля.
34 Acontece que Raquel havia pego os ídolos da casa e os escondido na sela do seu camelo, e estava sentada em cima deles. Quando Labão terminou de vasculhar toda a sua tenda sem encontrar os ídolos,
35 Рахиль пхэнда дадэсти:
35 Raquel disse ao pai: “Por favor, perdoe-me por não me levantar para o senhor, mas estou em meu período menstrual”. Labão continuou a busca, mas não encontrou os ídolos da casa.
36 Иаково фартэ сля холятиро тай ачиля тэ выпхэнэ Лаваности:
36 Jacó se enfureceu e discutiu com Labão. “Qual foi o meu crime?”, perguntou ele. “O que fiz de errado para o senhor me perseguir como se eu fosse um criminoso?
37 Ту обродэнян всаворо муро лачимо — со ту аракхлян тирятар барвалиматар? Тхов, со аракхлян, англа тиро тай муро родо, тай мэк вонэ тэ сундисарэн амэн.
37 O senhor vasculhou todos os meus bens. Por acaso encontrou algum objeto que lhe pertença? Coloque-o aqui, diante de nossos parentes, para que todos vejam. Que eles julguem entre nós dois!
38 Мэ биш бэрш джюдом тутэ; тирэ бакря тай бузня на вычювэнас, мэ на халём бакрэн тирэндар гуртонэндар.
38 “Estive vinte anos com o senhor, cuidando de seus rebanhos. Ao longo de todo esse tempo, suas ovelhas e cabras nunca abortaram. Não me servi de um carneiro sequer de seu rebanho para alimento.
39 Мэ на анавас тутэ бакрорэн, савэн чинэлас дыко зверё, пала лэн мэ екджино чювавас мурэндар гуртонэндар. Ту мангэсас мандар роспотинимо пала вса, со чёрдо сля, ратяґа када сля чи дивэсэґа.
39 Quando algum deles era despedaçado por um animal selvagem, eu nunca lhe mostrava a carcaça. Não, eu mesmo arcava com o prejuízo! O senhor me obrigava a pagar por todo animal roubado, quer à plena luz do dia, quer na escuridão da noite.
40 Дивэсэґа кхам пхабарэлас ман, ратяґа шылалимо мразякирэлас ман, суно нашэлас мурэндар якхэндар.
40 “Trabalhei para o senhor em dias de calor escaldante e também em noites frias e insones.
41 Кацавэнца сле кола биш бэрш, кала мэ джюдом дэ тиро цэр. Мэ теравас бути пэ тутэ дэшуштар бэрш пала дуен тирэн чеен тай шов бэрш пала ското, тай ту дэшвар парувэґас муро потимо.
41 Sim, por vinte anos trabalhei feito um escravo em sua casa! Trabalhei catorze anos por suas duas filhas e, depois, mais seis anos para formar meu rebanho. E dez vezes o senhor mudou meu salário.
42 Сар тэ на авэл бы манца Дэвэл мурэ дадэхкиро, Дэвэл Авраамохкиро, Кодэва, Кастар даралас Исаако, тунчи ту б отбичялдан ман шушэ вастэнца. Дэвэл дыкхля мури глаба тай бути мурэ вастэндиро тай сундисарда амэн ратяґа, сави проджиля.
42 De fato, se o Deus de meu pai não estivesse comigo, o Deus de Abraão e o Deus temível de Isaque, o senhor teria me mandado embora de mãos vazias. Mas Deus viu como fui maltratado, apesar de meu árduo trabalho. Por isso ele lhe apareceu na noite passada e o repreendeu!”
43 Лавано пхэнда Иаковости:
43 Labão respondeu a Jacó: “Essas mulheres são minhas filhas, as crianças são meus netos, e os rebanhos são meus rebanhos. Na verdade, tudo que você vê é meu. Mas o que posso fazer agora por minhas filhas e pelos filhos delas?
44 Стераґа допхэнимо, ту тай мэ, и тэ авэл вов машкар амэндэ.
44 Façamos, portanto, você e eu, uma aliança que sirva de testemunho do nosso compromisso”.
45 Иаково лиля бар тай тховда лэ, соб тэ рапирэн вонэ.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a colocou em pé como monumento.
46 Вов пхэнда пэхкирэсти родости:
46 Em seguida, disse aos membros de sua família: “Juntem algumas pedras”. Eles pegaram as pedras e as amontoaram. Jacó e Labão se sentaram perto do monte de pedras e fizeram uma refeição para selar a aliança.
47 Лавано акхарда ла Егар-Сахадута, ай Иаково — Гал-Эд.
47 A fim de comemorar a ocasião, Labão chamou o lugar de Jegar-Saaduta, e Jacó o chamou de Galeede.
48 Лавано пхэнда:
48 Labão declarou: “Este monte de pedras servirá de testemunha para nos lembrar da aliança que fizemos hoje”. Isso explica por que o lugar foi chamado de Galeede.
49 Тай инте ла акхардэ Мицпа, пала када со Лавано пхэнда:
49 Também foi chamado de Mispá, pois Labão disse: “Vigie o S enhor a você e a mim para garantir que guardaremos esta aliança quando estivermos longe um do outro.
50 Сар ту авэґа тэ лиджя пэ намишто мурэнца чеенца тай лэґа пэсти аврэн ромнен, тай сар ника амэнца нинай, рапир, со Дэвэл дыкхэл тай шунэл ман и тут.
50 Se você maltratar minhas filhas ou se casar com outras mulheres, mesmo que ninguém mais veja, Deus verá. Ele é testemunha desta aliança entre nós.”
51 Инте Лавано пхэнда Иаковости:
51 “Veja este monte de pedras”, prosseguiu Labão. “Veja também este monumento que levantei entre nós dois.
52 Кала бара дыкхэн тай шунэн амари солах, со мэ на пэрэджява пала кадэва плаёро барэндар пэ тири риг, соб тэ анэ тути врытимо, тай ту на пэрэджяґа пала кадэва баруно столбо и плаёро барэндар пэ мури риг, соб тэ анэ манди врытимо.
52 Estão entre mim e você como testemunhas dos nossos votos. Nunca atravessarei para o lado de lá do monte de pedras a fim de prejudicá-lo, e você jamais deve atravessar para o lado de cá a fim de prejudicar-me.
53 Мэк Дэвэл Авраамохкиро тай Дэвэл Нахорохкиро, Дэвэл лэндирэ дадэхкиро, сундисарэл амэн.
53 Invoco o Deus de nossos antepassados, o Deus de seu avô Abraão e o Deus de meu avô Naor, para que sirva de juiz entre nós.” Assim, diante do Deus temível de seu pai Isaque,
54 Вов анда жэртва котэ дэ плая тай акхарда родо тэ хан. Вонэ хале тай ратярдэ котэ,
54 Então Jacó ofereceu sacrifício a Deus na montanha e convidou todos para a refeição comemorativa. Depois de comerem, passaram a noite ali.
55 тай дэнзор Лавано чюминда внуконэн и чеен, бахталисарда лэн тай джиля цэрэ.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou cedo, beijou seus netos e suas filhas e os abençoou. Depois, partiu e voltou para casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.