Gênesis 31
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs NAA
1 Иаково ушунда, сар Лаванохкири чявэ пхэнэнас: «Иаково залиля вса, со сля амарэстэ дадэстэ, тай стидэня барвалимо амарэстар дадэстар».
1 Jacó ouvia os comentários dos filhos de Labão, que diziam: — Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai. Ele juntou toda essa riqueza a partir do que era de nosso pai.
2 Тай Иаково додыкхля, со Лавано на кацаво лэстэ, сар дыкалэ.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável como anteriormente.
3 РАЙ пхэнда Иаковости:
3 E o Senhor disse a Jacó: — Volte para a terra de seus pais e para a sua parentela; e eu estarei com você.
4 Иаково бичялда тэ пхэнэ Рахиляти тай Лияти, соб вонэ тэ выджян дэ маля, тев сле лэхкирэ бакрэ тай бузня.
4 Então Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Вов пхэнда лэнди:
5 e lhes disse: — Vejo que o rosto do pai de vocês não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Тумэ джянэн, со мэ теравас бути пэ тумаро дад всаворэндар зорэндар,
6 Vocês mesmas sabem que com todo empenho tenho trabalhado para o pai de vocês,
7 ай вов хохавэлас ман, дэшвар парувэлас муро потинимо. Нэ Дэвэл на дэня лэсти тэ терэ манди врыто.
7 mas ele me tem enganado e por dez vezes mudou o meu salário; porém Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Сар вов пхэнэлас: «Потинимо тиро авэла крапчято ското», всаворо ското бэянэлас крапчятонэн, ай сар вов пхэнэлас: «Потинимо тиро авэла пёстро ското», то всаворо ското бэянэлас пёстронэн.
8 Se ele dizia: “Os salpicados serão o seu salário”, então todos os rebanhos davam salpicados; e, se ele dizia: “Os listrados serão o seu salário”, então os rebanhos todos davam listrados.
9 Кади Дэвэл залиля ското тумарэстар дадэстар и дэня манди.
9 Assim, Deus tirou o gado do pai de vocês e o deu a mim.
10 Екхвар, сар ското ушаравэл екх екхэ, мандэ авиля суно: мэ подлилём якха тай удыкхлём, со бузнэ, савэ ушаравэн бузнян, сле пёстри, крапчяти тай пятнисти.
10 — Pois, chegado o tempo em que os animais acasalavam, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Ангело Дэвлэхкиро пхэнда манди дэ сунэ: «Иаково». Мэ пхэндом: «Мэ катэ».
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: “Jacó!” E eu respondi: “Eis-me aqui!”
12 Вов пхэнда: «Подыкх тай ту удыкхэґа: всаворэ бузнэ, савэ ушаравэн бузнян, — пёстри, крапчяти тай пятнисти. Мэ удыкхлём, сар обджиляпэ туґа Лавано.
12 Ele continuou: “Levante agora os olhos e veja que todos os machos que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão está fazendo com você.
13 Мэ — Дэвэл Вефилёхкиро, тев ту чювэґас дзэто пэ бар тай солоханян Манди. Ачяв сигидэр кадэя пхув и рисяв дэ пхув, тев ту бэянданпэ».
13 Eu sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna, onde me fez um voto. Levante-se agora, saia desta terra e volte para a terra de sua parentela.”
14 Рахиль тай Лия пхэндэ:
14 Então Raquel e Lia disseram: — Será que ainda existe para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Чи на душол, со вов бинэн амэн, сар на пала пэхкирэн? Вов битинда амэн тай хасарда кода, со лиля важ амэндэ.
15 Não é verdade que ele nos considera como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 Чяче, всаворо барвалимо, саво Дэвэл залиля дадэстар, исин амаро тай амарэ чяворэндиро. Тер кади, сар пхэнэл тути Дэвэл.
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faça tudo o que Deus pediu que você fizesse.
17 Иаково тховда чяворэн тай ромнен пэ верблюдуря,
17 Então Jacó se levantou e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 залиля всаворо ското, всаворо пэхкиро барвалимо, саво вов затерда дэ Паддано-Арамо, тай джиля дэ дром пэхкирэстэ дадэстэ Исаакостэ дэ пхув Ханаано.
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir, o gado de sua propriedade que havia acumulado em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Кала Лавано уджиля тэ подчинэ бакрэндирэ бала, Рахиль чёрда лэхкирэн дэвлэн.
19 Enquanto Labão tinha ido fazer a tosquia das ovelhas, Raquel roubou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 Ай Иаково хохавда арамеё Лавано, на пхэнда лэсти, со уджял.
20 E Jacó enganou Labão, o arameu, não revelando que tinha planos de fugir.
21 Вов унашля всаворяґа барвалимаґа, пэрэджиля лэнь тай джиля дэ плаендиро риг Галаадо.
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia. Levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo dos montes de Gileade.
22 Пэ трито диво Лаваности пхэндэ, со Иаково нашля.
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 Вов лиля пэґа родонэн, прастэня пала Иаково тай пэ ефтато диво доросля лэ дэ плаендиро риг Галаадско.
23 Reuniu os seus parentes e saiu no encalço de Jacó, por sete dias de viagem, e o alcançou nos montes de Gileade.
24 Нэ ратяґа Дэвэл авиля арамеёстэ Лаваностэ дэ сунэ тай пхэнда лэсти: «Фирисарпэ, на пхэн Иаковости ни лачё, ни врыто».
24 De noite, porém, Deus veio em sonhos a Labão, o arameu, e lhe disse: — Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.
25 Лавано доросля Иаково. Иаково тховда катуна дэ плаендиро риг Галаадско, тай Лавано родоґа кадиж тховдэ пэхкирэ катуны.
25 Labão alcançou Jacó. Este havia armado a sua tenda naqueles montes. Também Labão armou a sua tenda com os seus parentes, nos montes de Gileade.
26 Лавано пхэнда Иаковости:
26 E Labão disse a Jacó: — Que foi que você fez? Você me enganou e levou as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.
27 Сости ту нашлян чёраханэс? Сости ту на пхэндан манди, соб мэ тэ отмукав тут лошаґа тай диленца, тала бубно тай арфа?
27 Por que você fugiu em segredo, e me enganou, e não me disse nada? Eu o teria despedido com alegria, com cânticos, com tamborins e com harpa.
28 Ту на дэнян манди тэ чюминдав пэ дром внуконэн тай чеен. Ту тердан би годяко.
28 E por que não permitiu que eu beijasse meus netos e minhas filhas? Nisso você agiu como um tolo.
29 Дэ мурэн зорэн тэ терав тути врытимо, нэ ратяґа, сави сля, тирэ дадэхкиро Дэвэл пхэнда манди: «Фирисарпэ, на пхэн Иаковости ни лачё, ни врыто».
29 Tenho em minhas mãos poder para fazer mal a vocês, mas ontem à noite o Deus do pai de vocês me falou e disse: “Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.”
30 Мишто, ту уджилян, пала када со ту фартэ камэлас тэ рисявэ дэ дадэхкиро цэр. Нэ пэ со ту чёрдан мурэн дэвлэн?
30 E agora que você partiu de vez, pois está com saudades da casa de seu pai, por que roubou os meus deuses?
31 Иаково пхэнда Лаваности:
31 Jacó respondeu: — Porque tive medo. Pensei assim: para que não aconteça que me tome à força as suas filhas.
32 Нэ сар ту аракхэґа катэ кастэсь пэхкирэн дэвлэн, кодэва на джювэла. Англа тирэ родуря дыкх екджино, исин ли мандэ сось тиро, тай сар исин, залэ павпалэ.
32 Que seja morto aquele com quem o senhor achar os seus deuses. Na presença de nossos parentes, verifique o que pertence ao senhor e, se estiver comigo, pode levar embora. Acontece que Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.
33 Лавано заджиля дэ Иаковохкири катуна, дэ Лиятири катуна тай дэ катуна дуен копыльницэн тай нисо на аракхля. Лиятирятар катунатар вов заджиля дэ Рахилятири катуна.
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na tenda de Lia e na tenda das duas servas, mas não achou nada. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Рахиль лиля цэрутнонэн дэвлэн, тховда лэн тала верблюдонэндири зэнь тай бэшля пэ лэндэ. Лавано обродэня всавори катуна тай нисо на аракхля.
34 Ora, Raquel havia pegado os ídolos do lar e, depois de colocá-los na sela de um camelo, estava sentada sobre eles. Labão apalpou toda a tenda e não os achou.
35 Рахиль пхэнда дадэсти:
35 Então Raquel disse ao pai: — Não fique zangado, meu senhor, por eu não poder me levantar na sua presença, pois estou no meu período menstrual. Ele procurou, mas não encontrou os ídolos do lar.
36 Иаково фартэ сля холятиро тай ачиля тэ выпхэнэ Лаваности:
36 Então Jacó ficou zangado e discutiu com Labão. Dirigiu-se a Labão, dizendo: — Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, para o senhor me perseguir com tanta fúria?
37 Ту обродэнян всаворо муро лачимо — со ту аракхлян тирятар барвалиматар? Тхов, со аракхлян, англа тиро тай муро родо, тай мэк вонэ тэ сундисарэн амэн.
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, quais foram os utensílios de sua casa que o senhor encontrou? Coloque-os aqui diante dos meus parentes e dos seus parentes, para que julguem entre nós dois.
38 Мэ биш бэрш джюдом тутэ; тирэ бакря тай бузня на вычювэнас, мэ на халём бакрэн тирэндар гуртонэндар.
38 Vinte anos eu estive com o senhor. As suas ovelhas e as suas cabras nunca perderam as crias, e não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Мэ на анавас тутэ бакрорэн, савэн чинэлас дыко зверё, пала лэн мэ екджино чювавас мурэндар гуртонэндар. Ту мангэсас мандар роспотинимо пала вса, со чёрдо сля, ратяґа када сля чи дивэсэґа.
39 Não lhe apresentei os animais que eram despedaçados pelas feras; assumi o prejuízo. Da minha mão o senhor o requeria, tanto o roubado de dia como de noite.
40 Дивэсэґа кхам пхабарэлас ман, ратяґа шылалимо мразякирэлас ман, суно нашэлас мурэндар якхэндар.
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 Кацавэнца сле кола биш бэрш, кала мэ джюдом дэ тиро цэр. Мэ теравас бути пэ тутэ дэшуштар бэрш пала дуен тирэн чеен тай шов бэрш пала ското, тай ту дэшвар парувэґас муро потимо.
41 Vinte anos permaneci em sua casa. Catorze anos trabalhei para o senhor pelas suas duas filhas e seis anos trabalhei para conseguir o seu rebanho; dez vezes o senhor mudou o meu salário.
42 Сар тэ на авэл бы манца Дэвэл мурэ дадэхкиро, Дэвэл Авраамохкиро, Кодэва, Кастар даралас Исаако, тунчи ту б отбичялдан ман шушэ вастэнца. Дэвэл дыкхля мури глаба тай бути мурэ вастэндиро тай сундисарда амэн ратяґа, сави проджиля.
42 Se não fosse o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo o senhor me despediria agora de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e ontem à noite ele repreendeu o senhor.
43 Лавано пхэнда Иаковости:
43 Então Labão respondeu a Jacó: — As filhas são minhas filhas, os filhos são meus netos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que você está vendo é meu. Que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 Стераґа допхэнимо, ту тай мэ, и тэ авэл вов машкар амэндэ.
44 Venha, pois, e façamos uma aliança, eu e você, que sirva de testemunho entre mim e você.
45 Иаково лиля бар тай тховда лэ, соб тэ рапирэн вонэ.
45 Então Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 Вов пхэнда пэхкирэсти родости:
46 E disse aos seus parentes: — Ajuntem pedras. Eles foram ajuntar pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 Лавано акхарда ла Егар-Сахадута, ай Иаково — Гал-Эд.
47 Labão deu-lhe o nome de Jegar-Saaduta, mas Jacó lhe chamou Galeede.
48 Лавано пхэнда:
48 E Labão disse: — Seja hoje este montão de pedras por testemunha entre mim e você. Por isso foi chamado de Galeede
49 Тай инте ла акхардэ Мицпа, пала када со Лавано пхэнда:
49 e Mispa, pois disse: — Que o
50 Сар ту авэґа тэ лиджя пэ намишто мурэнца чеенца тай лэґа пэсти аврэн ромнен, тай сар ника амэнца нинай, рапир, со Дэвэл дыкхэл тай шунэл ман и тут.
50 Se você maltratar as minhas filhas e tomar outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você.
51 Инте Лавано пхэнда Иаковости:
51 E Labão continuou: — Eis aqui este montão de pedras e esta coluna que levantei entre mim e você.
52 Кала бара дыкхэн тай шунэн амари солах, со мэ на пэрэджява пала кадэва плаёро барэндар пэ тири риг, соб тэ анэ тути врытимо, тай ту на пэрэджяґа пала кадэва баруно столбо и плаёро барэндар пэ мури риг, соб тэ анэ манди врытимо.
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei para o lado de lá do montão e você não passará para o lado de cá do montão e da coluna.
53 Мэк Дэвэл Авраамохкиро тай Дэвэл Нахорохкиро, Дэвэл лэндирэ дадэхкиро, сундисарэл амэн.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E Jacó jurou pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Вов анда жэртва котэ дэ плая тай акхарда родо тэ хан. Вонэ хале тай ратярдэ котэ,
54 E Jacó ofereceu um sacrifício na montanha e convidou seus parentes para uma refeição. Eles comeram e passaram a noite na montanha.
55 тай дэнзор Лавано чюминда внуконэн и чеен, бахталисарда лэн тай джиля цэрэ.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou de madrugada, beijou os seus netos e as suas filhas e os abençoou. E, partindo, voltou para a sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.