Gênesis 31
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs ARIB
1 Иаково ушунда, сар Лаванохкири чявэ пхэнэнас: «Иаково залиля вса, со сля амарэстэ дадэстэ, тай стидэня барвалимо амарэстар дадэстар».
1 Jacó, entretanto, ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem levado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai adquiriu ele todas estas, riquezas.
2 Тай Иаково додыкхля, со Лавано на кацаво лэстэ, сар дыкалэ.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 РАЙ пхэнда Иаковости:
3 Disse o Senhor, então, a Jacó: Volta para a terra de teus pais e para a tua parentela; e eu serei contigo.
4 Иаково бичялда тэ пхэнэ Рахиляти тай Лияти, соб вонэ тэ выджян дэ маля, тев сле лэхкирэ бакрэ тай бузня.
4 Pelo que Jacó mandou chamar a Raquel e a Léia ao campo, onde estava o seu rebanho,
5 Вов пхэнда лэнди:
5 e lhes disse: vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Тумэ джянэн, со мэ теравас бути пэ тумаро дад всаворэндар зорэндар,
6 Ora, vós mesmas sabeis que com todas as minhas forças tenho servido a vosso pai.
7 ай вов хохавэлас ман, дэшвар парувэлас муро потинимо. Нэ Дэвэл на дэня лэсти тэ терэ манди врыто.
7 Mas vosso pai me tem enganado, e dez vezes mudou o meu salário; Deus, porém, não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Сар вов пхэнэлас: «Потинимо тиро авэла крапчято ското», всаворо ското бэянэлас крапчятонэн, ай сар вов пхэнэлас: «Потинимо тиро авэла пёстро ското», то всаворо ското бэянэлас пёстронэн.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todo o rebanho dava salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todo o rebanho dava listrados.
9 Кади Дэвэл залиля ското тумарэстар дадэстар и дэня манди.
9 De modo que Deus tem tirado o gado de vosso pai, e mo tem dado a mim.
10 Екхвар, сар ското ушаравэл екх екхэ, мандэ авиля суно: мэ подлилём якха тай удыкхлём, со бузнэ, савэ ушаравэн бузнян, сле пёстри, крапчяти тай пятнисти.
10 Pois sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e num sonho vi que os bodes que cobriam o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 Ангело Дэвлэхкиро пхэнда манди дэ сунэ: «Иаково». Мэ пхэндом: «Мэ катэ».
11 Disse-me o anjo de Deus no sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui.
12 Вов пхэнда: «Подыкх тай ту удыкхэґа: всаворэ бузнэ, савэ ушаравэн бузнян, — пёстри, крапчяти тай пятнисти. Мэ удыкхлём, сар обджиляпэ туґа Лавано.
12 Prosseguiu o anjo: Levanta os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te vem fazendo.
13 Мэ — Дэвэл Вефилёхкиро, тев ту чювэґас дзэто пэ бар тай солоханян Манди. Ачяв сигидэр кадэя пхув и рисяв дэ пхув, тев ту бэянданпэ».
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te, pois, sai-te desta terra e volta para a terra da tua parentela.
14 Рахиль тай Лия пхэндэ:
14 Então lhe responderam Raquel e Léia: Temos nós ainda parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Чи на душол, со вов бинэн амэн, сар на пала пэхкирэн? Вов битинда амэн тай хасарда кода, со лиля важ амэндэ.
15 Não somos tidas por ele como estrangeiras? pois nos vendeu, e consumiu todo o nosso preço.
16 Чяче, всаворо барвалимо, саво Дэвэл залиля дадэстар, исин амаро тай амарэ чяворэндиро. Тер кади, сар пхэнэл тути Дэвэл.
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; portanto, faze tudo o que Deus te mandou.
17 Иаково тховда чяворэн тай ромнен пэ верблюдуря,
17 Levantou-se, pois, Jacó e fez montar seus filhos e suas mulheres sobre os camelos;
18 залиля всаворо ското, всаворо пэхкиро барвалимо, саво вов затерда дэ Паддано-Арамо, тай джиля дэ дром пэхкирэстэ дадэстэ Исаакостэ дэ пхув Ханаано.
18 e levou todo o seu gado, e toda a sua fazenda, que havia adquirido, o gado que possuía, que havia adquirido em Padã-Arã, a fim de ir ter com Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Кала Лавано уджиля тэ подчинэ бакрэндирэ бала, Рахиль чёрда лэхкирэн дэвлэн.
19 Ora, tendo Labão ido tosquiar as suas ovelhas, Raquel furtou os ídolos que pertenciam a seu pai.
20 Ай Иаково хохавда арамеё Лавано, на пхэнда лэсти, со уджял.
20 Jacó iludiu a Labão, o arameu, não lhe fazendo saber que fugia;
21 Вов унашля всаворяґа барвалимаґа, пэрэджиля лэнь тай джиля дэ плаендиро риг Галаадо.
21 e fugiu com tudo o que era seu; e, levantando-se, passou o Rio, e foi em direção à montanha de Gileade.
22 Пэ трито диво Лаваности пхэндэ, со Иаково нашля.
22 Ao terceiro dia foi Labão avisado de que Jacó havia fugido.
23 Вов лиля пэґа родонэн, прастэня пала Иаково тай пэ ефтато диво доросля лэ дэ плаендиро риг Галаадско.
23 Então, tomando consigo seus irmãos, seguiu atrás de Jacó jornada de sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Нэ ратяґа Дэвэл авиля арамеёстэ Лаваностэ дэ сунэ тай пхэнда лэсти: «Фирисарпэ, на пхэн Иаковости ни лачё, ни врыто».
24 Mas Deus apareceu de noite em sonho a Labão, o arameu, e disse-lhe: Guardate, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Лавано доросля Иаково. Иаково тховда катуна дэ плаендиро риг Галаадско, тай Лавано родоґа кадиж тховдэ пэхкирэ катуны.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Ora, Jacó tinha armado a sua tenda na montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua tenda na montanha de Gileade.
26 Лавано пхэнда Иаковости:
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me iludiste e levaste minhas filhas como cativas da espada?
27 Сости ту нашлян чёраханэс? Сости ту на пхэндан манди, соб мэ тэ отмукав тут лошаґа тай диленца, тала бубно тай арфа?
27 Por que fizeste ocultamente, e me iludiste e não mo fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria e com cânticos, ao som de tambores e de harpas;
28 Ту на дэнян манди тэ чюминдав пэ дром внуконэн тай чеен. Ту тердан би годяко.
28 Por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Ora, assim procedeste nesciamente.
29 Дэ мурэн зорэн тэ терав тути врытимо, нэ ратяґа, сави сля, тирэ дадэхкиро Дэвэл пхэнда манди: «Фирисарпэ, на пхэн Иаковости ни лачё, ни врыто».
29 Está no poder da minha mão fazer-vos o mal, mas o Deus de vosso pai falou-me ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Мишто, ту уджилян, пала када со ту фартэ камэлас тэ рисявэ дэ дадэхкиро цэр. Нэ пэ со ту чёрдан мурэн дэвлэн?
30 Mas ainda que quiseste ir embora, porquanto tinhas saudades da casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Иаково пхэнда Лаваности:
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois dizia comigo que tu me arrebatarias as tuas filhas.
32 Нэ сар ту аракхэґа катэ кастэсь пэхкирэн дэвлэн, кодэва на джювэла. Англа тирэ родуря дыкх екджино, исин ли мандэ сось тиро, тай сар исин, залэ павпалэ.
32 Com quem achares os teus deuses, porém, esse não viverá; diante de nossos irmãos descobre o que é teu do que está comigo, e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Лавано заджиля дэ Иаковохкири катуна, дэ Лиятири катуна тай дэ катуна дуен копыльницэн тай нисо на аракхля. Лиятирятар катунатар вов заджиля дэ Рахилятири катуна.
33 Entrou, pois, Labão na tenda de Jacó, na tenda de Léia e na tenda das duas servas, e não os achou; e, saindo da tenda de Léia, entrou na tenda de Raquel.
34 Рахиль лиля цэрутнонэн дэвлэн, тховда лэн тала верблюдонэндири зэнь тай бэшля пэ лэндэ. Лавано обродэня всавори катуна тай нисо на аракхля.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos e os havia metido na albarda do camelo, e se assentara em cima deles. Labão apalpou toda a tenda, mas não os achou.
35 Рахиль пхэнда дадэсти:
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, por eu não me poder levantar na tua presença, pois estou com o incômodo das mulheres. Assim ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Иаково фартэ сля холятиро тай ачиля тэ выпхэнэ Лаваности:
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão, dizendo: Qual é a minha transgressão? qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Ту обродэнян всаворо муро лачимо — со ту аракхлян тирятар барвалиматар? Тхов, со аракхлян, англа тиро тай муро родо, тай мэк вонэ тэ сундисарэн амэн.
37 Depois de teres apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casar. Põe-no aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que eles julguem entre nós ambos.
38 Мэ биш бэрш джюдом тутэ; тирэ бакря тай бузня на вычювэнас, мэ на халём бакрэн тирэндар гуртонэндар.
38 Estes vinte anos estive eu contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Мэ на анавас тутэ бакрорэн, савэн чинэлас дыко зверё, пала лэн мэ екджино чювавас мурэндар гуртонэндар. Ту мангэсас мандар роспотинимо пала вса, со чёрдо сля, ратяґа када сля чи дивэсэґа.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu sofri o dano; da minha mão requerias tanto o furtado de dia como o furtado de noite.
40 Дивэсэґа кхам пхабарэлас ман, ратяґа шылалимо мразякирэлас ман, суно нашэлас мурэндар якхэндар.
40 Assim andava eu; de dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o sono me fugia dos olhos.
41 Кацавэнца сле кола биш бэрш, кала мэ джюдом дэ тиро цэр. Мэ теравас бути пэ тутэ дэшуштар бэрш пала дуен тирэн чеен тай шов бэрш пала ското, тай ту дэшвар парувэґас муро потимо.
41 Estive vinte anos em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; dez vezes mudaste o meu salário.
42 Сар тэ на авэл бы манца Дэвэл мурэ дадэхкиро, Дэвэл Авраамохкиро, Кодэва, Кастар даралас Исаако, тунчи ту б отбичялдан ман шушэ вастэнца. Дэвэл дыкхля мури глаба тай бути мурэ вастэндиро тай сундисарда амэн ратяґа, сави проджиля.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque não fora por mim, certamente hoje me mandarias embora vazio. Mas Deus tem visto a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Лавано пхэнда Иаковости:
43 Respondeu-lhe Labão: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é meu rebanho, e tudo o que vês é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou aos filhos que elas tiveram?
44 Стераґа допхэнимо, ту тай мэ, и тэ авэл вов машкар амэндэ.
44 Agora pois vem, e façamos um pacto, eu e tu; e sirva ele de testemunha entre mim e ti.
45 Иаково лиля бар тай тховда лэ, соб тэ рапирэн вонэ.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e a erigiu como coluna.
46 Вов пхэнда пэхкирэсти родости:
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. Tomaram, pois, pedras e fizeram um montão, e ali junto ao montão comeram.
47 Лавано акхарда ла Егар-Сахадута, ай Иаково — Гал-Эд.
47 Labão lhe chamou Jegar-Saaduta, e Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Лавано пхэнда:
48 Disse, pois, Labão: Este montão é hoje testemunha entre mim e ti. Por isso foi chamado Galeede;
49 Тай инте ла акхардэ Мицпа, пала када со Лавано пхэнда:
49 e também Mizpá, porquanto disse: Vigie o Senhor entre mim e ti, quando estivermos apartados um do outro.
50 Сар ту авэґа тэ лиджя пэ намишто мурэнца чеенца тай лэґа пэсти аврэн ромнен, тай сар ника амэнца нинай, рапир, со Дэвэл дыкхэл тай шунэл ман и тут.
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares outras mulheres além das minhas filhas, embora ninguém esteja conosco, lembra-te de que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Инте Лавано пхэнда Иаковости:
51 Disse ainda Labão a Jacó: Eis aqui este montão, e eis aqui a coluna que levantei entre mim e ti.
52 Кала бара дыкхэн тай шунэн амари солах, со мэ на пэрэджява пала кадэва плаёро барэндар пэ тири риг, соб тэ анэ тути врытимо, тай ту на пэрэджяґа пала кадэва баруно столбо и плаёро барэндар пэ мури риг, соб тэ анэ манди врытимо.
52 Seja este montão testemunha, e seja esta coluna testemunha de que, para mal, nem passarei eu deste montão a ti, nem passarás tu deste montão e desta coluna a mim.
53 Мэк Дэвэл Авраамохкиро тай Дэвэл Нахорохкиро, Дэвэл лэндирэ дадэхкиро, сундисарэл амэн.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de seu pai Isaque.
54 Вов анда жэртва котэ дэ плая тай акхарда родо тэ хан. Вонэ хале тай ратярдэ котэ,
54 Então Jacó ofereceu um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos para comerem pão; e, tendo comido, passaram a noite na montanha.
55 тай дэнзор Лавано чюминда внуконэн и чеен, бахталисарда лэн тай джиля цэрэ.
55 Levantou-se Labão de manhã cedo, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para o seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.