Gênesis 31
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs BKJ
1 Иаково ушунда, сар Лаванохкири чявэ пхэнэнас: «Иаково залиля вса, со сля амарэстэ дадэстэ, тай стидэня барвалимо амарэстар дадэстар».
1 E ele ouviu as palavras dos filhos de Labão, dizendo: Jacó tomou tudo que era de nosso pai; e do que era do nosso pai ele obteve toda a sua glória.
2 Тай Иаково додыкхля, со Лавано на кацаво лэстэ, сар дыкалэ.
2 E Jacó viu o semblante de Labão, e eis que não era para com ele como antes.
3 РАЙ пхэнда Иаковости:
3 E o SENHOR disse a Jacó: Volta à terra de teus pais, e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Иаково бичялда тэ пхэнэ Рахиляти тай Лияти, соб вонэ тэ выджян дэ маля, тев сле лэхкирэ бакрэ тай бузня.
4 E Jacó enviou e chamou Raquel e Lia para o campo para o seu rebanho,
5 Вов пхэнда лэнди:
5 e lhes disse: Eu vejo o semblante do vosso pai, que não é para comigo como antes, mas o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Тумэ джянэн, со мэ теравас бути пэ тумаро дад всаворэндар зорэндар,
6 E vós sabeis que, com todas as minhas forças eu tenho servido a vosso pai.
7 ай вов хохавэлас ман, дэшвар парувэлас муро потинимо. Нэ Дэвэл на дэня лэсти тэ терэ манди врыто.
7 E vosso pai me enganou, e mudou meu salário dez vezes; Deus, porém, não lhe permitiu ferir-me.
8 Сар вов пхэнэлас: «Потинимо тиро авэла крапчято ското», всаворо ското бэянэлас крапчятонэн, ай сар вов пхэнэлас: «Потинимо тиро авэла пёстро ското», то всаворо ското бэянэлас пёстронэн.
8 Se ele dizia: Os salpicados serão teu salário, então todo o rebanho dava crias salpicadas. E se ele dizia: Os listrados serão teu salário, então todo o rebanho dava crias listradas.
9 Кади Дэвэл залиля ското тумарэстар дадэстар и дэня манди.
9 Então Deus tomou o rebanho de vosso pai, e o tem dado a mim.
10 Екхвар, сар ското ушаравэл екх екхэ, мандэ авиля суно: мэ подлилём якха тай удыкхлём, со бузнэ, савэ ушаравэн бузнян, сле пёстри, крапчяти тай пятнисти.
10 E aconteceu nesse tempo que o rebanho deu cria, eu levantei meus olhos, e vi em um sonho, e eis que os carneiros que montavam sobre o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 Ангело Дэвлэхкиро пхэнда манди дэ сунэ: «Иаково». Мэ пхэндом: «Мэ катэ».
11 E o anjo de Deus falou comigo em um sonho, dizendo: Jacó; e eu disse: Aqui estou.
12 Вов пхэнда: «Подыкх тай ту удыкхэґа: всаворэ бузнэ, савэ ушаравэн бузнян, — пёстри, крапчяти тай пятнисти. Мэ удыкхлём, сар обджиляпэ туґа Лавано.
12 E ele disse: Levanta teus olhos agora e vê; todos os carneiros que montam sobre o rebanho são listrados, salpicados e malhados; pois eu tenho visto tudo o que Labão faz contigo.
13 Мэ — Дэвэл Вефилёхкиро, тев ту чювэґас дзэто пэ бар тай солоханян Манди. Ачяв сигидэр кадэя пхув и рисяв дэ пхув, тев ту бэянданпэ».
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu ungiste o pilar, e onde juraste um juramento para mim. Agora, levanta-te, vai-te desta terra e volta à terra de tua parentela.
14 Рахиль тай Лия пхэндэ:
14 E Raquel e Lia responderam e lhe disseram: Ainda há alguma porção de herança para nós na casa de nosso pai?
15 Чи на душол, со вов бинэн амэн, сар на пала пэхкирэн? Вов битинда амэн тай хасарда кода, со лиля важ амэндэ.
15 Não somos por ele consideradas como estrangeiras? Pois ele nos vendeu, e devorou também o nosso dinheiro.
16 Чяче, всаворо барвалимо, саво Дэвэл залиля дадэстар, исин амаро тай амарэ чяворэндиро. Тер кади, сар пхэнэл тути Дэвэл.
16 Porque toda a riqueza que Deus tomou de nosso pai é nossa, e de nossos filhos. Agora, então, tudo quanto Deus te disse, faze-o.
17 Иаково тховда чяворэн тай ромнен пэ верблюдуря,
17 Então, Jacó se levantou, e pôs seus filhos e mulheres sobre camelos,
18 залиля всаворо ското, всаворо пэхкиро барвалимо, саво вов затерда дэ Паддано-Арамо, тай джиля дэ дром пэхкирэстэ дадэстэ Исаакостэ дэ пхув Ханаано.
18 e ele levou todo o seu rebanho, e todos os seus bens que havia obtido, o rebanho de sua possessão, que havia obtido em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, na terra de Canaã.
19 Кала Лавано уджиля тэ подчинэ бакрэндирэ бала, Рахиль чёрда лэхкирэн дэвлэн.
19 E Labão foi tosquiar suas ovelhas; e Raquel havia furtado as imagens que eram de seu pai.
20 Ай Иаково хохавда арамеё Лавано, на пхэнда лэсти, со уджял.
20 E Jacó ocultou a Labão, o sírio, a notícia de sua partida.
21 Вов унашля всаворяґа барвалимаґа, пэрэджиля лэнь тай джиля дэ плаендиро риг Галаадо.
21 Assim ele fugiu com tudo o que tinha, e se levantou e cruzou o rio, e pôs a sua face em direção ao monte Gileade.
22 Пэ трито диво Лаваности пхэндэ, со Иаково нашля.
22 E ao terceiro dia, foi declarado a Labão que Jacó havia fugido.
23 Вов лиля пэґа родонэн, прастэня пала Иаково тай пэ ефтато диво доросля лэ дэ плаендиро риг Галаадско.
23 E ele tomou seus irmãos consigo, e o perseguiu numa jornada de sete dias; e eles o alcançaram no monte Gileade.
24 Нэ ратяґа Дэвэл авиля арамеёстэ Лаваностэ дэ сунэ тай пхэнда лэсти: «Фирисарпэ, на пхэн Иаковости ни лачё, ни врыто».
24 E Deus veio a Labão, o sírio, em um sonho à noite, e lhe disse: Fique atento para que tu não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Лавано доросля Иаково. Иаково тховда катуна дэ плаендиро риг Галаадско, тай Лавано родоґа кадиж тховдэ пэхкирэ катуны.
25 Então Labão alcançou Jacó. Ora, Jacó havia armado sua tenda no monte, e Labão com seus irmãos armaram no monte Gileade.
26 Лавано пхэнда Иаковости:
26 E Labão disse a Jacó: O que fizeste, para fugir às escondidas e conduzir minhas filhas, como cativas à espada?
27 Сости ту нашлян чёраханэс? Сости ту на пхэндан манди, соб мэ тэ отмукав тут лошаґа тай диленца, тала бубно тай арфа?
27 Por que tu fugiste em segredo e escondeste de mim, e não me contaste, para que eu pudesse te enviar com alegria, e com cânticos, com tamboril, e com harpas?
28 Ту на дэнян манди тэ чюминдав пэ дром внуконэн тай чеен. Ту тердан би годяко.
28 E não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Agiste como um insensato ao fazer assim.
29 Дэ мурэн зорэн тэ терав тути врытимо, нэ ратяґа, сави сля, тирэ дадэхкиро Дэвэл пхэнда манди: «Фирисарпэ, на пхэн Иаковости ни лачё, ни врыто».
29 Está no poder da minha mão te fazer mal; mas o Deus de teu pai falou comigo ontem à noite, dizendo: Fique atento para que tu não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Мишто, ту уджилян, пала када со ту фартэ камэлас тэ рисявэ дэ дадэхкиро цэр. Нэ пэ со ту чёрдан мурэн дэвлэн?
30 E agora, se decidiste ir-te pelo muito que anelas pela casa de teu pai, contudo por que tu furtaste meus deuses?
31 Иаково пхэнда Лаваности:
31 E Jacó respondeu e disse a Labão: Porque eu tive medo. Pois eu disse: E se porventura tomasses à força tuas filhas de mim?
32 Нэ сар ту аракхэґа катэ кастэсь пэхкирэн дэвлэн, кодэва на джювэла. Англа тирэ родуря дыкх екджино, исин ли мандэ сось тиро, тай сар исин, залэ павпалэ.
32 Com quem encontrares os teus deuses, que este não viva. Diante de nossos irmãos, discerne o que é teu comigo, e toma-o a ti. Porque Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Лавано заджиля дэ Иаковохкири катуна, дэ Лиятири катуна тай дэ катуна дуен копыльницэн тай нисо на аракхля. Лиятирятар катунатар вов заджиля дэ Рахилятири катуна.
33 E Labão foi à tenda de Jacó, e à tenda de Lia, e às tendas das duas servas, mas não os encontrou. Então ele saiu da tenda de Lia, e entrou na tenda de Raquel.
34 Рахиль лиля цэрутнонэн дэвлэн, тховда лэн тала верблюдонэндири зэнь тай бэшля пэ лэндэ. Лавано обродэня всавори катуна тай нисо на аракхля.
34 Ora, Raquel havia tomado as imagens, e as tinha colocado na albarda de um camelo, e estava sentada sobre elas. E Labão buscou em toda a tenda, mas não as encontrou.
35 Рахиль пхэнда дадэсти:
35 E ela disse a seu pai: Não se aborreça o meu senhor que não posso levantar-me perante ti, pois o costume das mulheres está sobre mim. E ele procurou, mas não encontrou as imagens.
36 Иаково фартэ сля холятиро тай ачиля тэ выпхэнэ Лаваности:
36 E Jacó irou-se e contendeu com Labão. E Jacó respondeu e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Ту обродэнян всаворо муро лачимо — со ту аракхлян тирятар барвалиматар? Тхов, со аракхлян, англа тиро тай муро родо, тай мэк вонэ тэ сундисарэн амэн.
37 Enquanto buscaste em todas as minhas coisas, o que achaste de todas as coisas da tua casa? Põe-no aqui diante de meus irmãos e teus irmãos, para que eles possam julgar entre nós dois.
38 Мэ биш бэрш джюдом тутэ; тирэ бакря тай бузня на вычювэнас, мэ на халём бакрэн тирэндар гуртонэндар.
38 Estes vinte anos eu tenho estado contigo; tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram suas crias, e eu não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Мэ на анавас тутэ бакрорэн, савэн чинэлас дыко зверё, пала лэн мэ екджино чювавас мурэндар гуртонэндар. Ту мангэсас мандар роспотинимо пала вса, со чёрдо сля, ратяґа када сля чи дивэсэґа.
39 O que foi despedaçado pelos animais eu não trouxe a ti; eu carreguei a perda disso. Da minha mão o requerias, se furtado de dia ou furtado de noite.
40 Дивэсэґа кхам пхабарэлас ман, ратяґа шылалимо мразякирэлас ман, суно нашэлас мурэндар якхэндар.
40 Assim fui eu. Durante o dia a seca me consumia, e a geada de noite, e o meu sono fugia dos meus olhos.
41 Кацавэнца сле кола биш бэрш, кала мэ джюдом дэ тиро цэр. Мэ теравас бути пэ тутэ дэшуштар бэрш пала дуен тирэн чеен тай шов бэрш пала ското, тай ту дэшвар парувэґас муро потимо.
41 Assim eu estive vinte anos na tua casa. Eu te servi catorze anos pelas tuas filhas, e seis anos pelo teu rebanho, e tu mudaste o meu salário dez vezes.
42 Сар тэ на авэл бы манца Дэвэл мурэ дадэхкиро, Дэвэл Авраамохкиро, Кодэва, Кастар даралас Исаако, тунчи ту б отбичялдан ман шушэ вастэнца. Дэвэл дыкхля мури глаба тай бути мурэ вастэндиро тай сундисарда амэн ратяґа, сави проджиля.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, e o temor de Isaque não estivesse comigo, certamente tu me terias enviado embora vazio. Deus viu a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e te repreendeu ontem à noite.
43 Лавано пхэнда Иаковости:
43 E Labão respondeu e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e esse rebanho é meu rebanho, e tudo o que tu vês é meu. E o que eu posso fazer hoje a essas minhas filhas, ou aos seus filhos que elas geraram?
44 Стераґа допхэнимо, ту тай мэ, и тэ авэл вов машкар амэндэ.
44 Portanto, vem agora e façamos um pacto, eu e tu, e que isto seja por testemunha entre mim e ti.
45 Иаково лиля бар тай тховда лэ, соб тэ рапирэн вонэ.
45 E Jacó tomou uma pedra, e a colocou por pilar.
46 Вов пхэнда пэхкирэсти родости:
46 E Jacó disse a seus irmãos: Ajuntai pedras; e eles tomaram pedras e fizeram um montão; e eles comeram ali sobre o montão.
47 Лавано акхарда ла Егар-Сахадута, ай Иаково — Гал-Эд.
47 E Labão o chamou Jegar-Saaduta, mas Jacó o chamou Galeede.
48 Лавано пхэнда:
48 E Labão disse: Este montão é uma testemunha entre mim e ti neste dia. Por isso, foi o nome dele chamado Galeede,
49 Тай инте ла акхардэ Мицпа, пала када со Лавано пхэнда:
49 e Mispá, pois ele disse: O SENHOR observe entre mim e ti, quando nos apartarmos um do outro.
50 Сар ту авэґа тэ лиджя пэ намишто мурэнца чеенца тай лэґа пэсти аврэн ромнен, тай сар ника амэнца нинай, рапир, со Дэвэл дыкхэл тай шунэл ман и тут.
50 Se tu afligires minhas filhas, ou se tomares outras mulheres além das minhas filhas, nenhum homem está conosco. Vê, Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Инте Лавано пхэнда Иаковости:
51 E Labão disse a Jacó: Vê este montão, e olha para este pilar, que tenho erigido entre mim e ti.
52 Кала бара дыкхэн тай шунэн амари солах, со мэ на пэрэджява пала кадэва плаёро барэндар пэ тири риг, соб тэ анэ тути врытимо, тай ту на пэрэджяґа пала кадэва баруно столбо и плаёро барэндар пэ мури риг, соб тэ анэ манди врытимо.
52 Este montão seja testemunha, e este pilar seja testemunha, de que eu não passarei deste montão a ti, e que tu não passarás deste montão e deste pilar até mim, para o mal.
53 Мэк Дэвэл Авраамохкиро тай Дэвэл Нахорохкиро, Дэвэл лэндирэ дадэхкиро, сундисарэл амэн.
53 O Deus de Abraão, e o Deus de Naor, o Deus do seu pai julgue entre nós. E Jacó jurou pelo temor do seu pai Isaque.
54 Вов анда жэртва котэ дэ плая тай акхарда родо тэ хан. Вонэ хале тай ратярдэ котэ,
54 Então, Jacó ofereceu sacrifício sobre o monte, e chamou seus irmãos para comer pão, e eles comeram pão, e ficaram a noite toda no monte.
55 тай дэнзор Лавано чюминда внуконэн и чеен, бахталисарда лэн тай джиля цэрэ.
55 E cedo de manhã Labão levantou-se, e beijou seus filhos e suas filhas, e os abençoou, e Labão partiu, e retornou ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.