Gênesis 31
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs ARC
1 Иаково ушунда, сар Лаванохкири чявэ пхэнэнас: «Иаково залиля вса, со сля амарэстэ дадэстэ, тай стидэня барвалимо амарэстар дадэстар».
1 Então, ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Тай Иаково додыкхля, со Лавано на кацаво лэстэ, сар дыкалэ.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 РАЙ пхэнда Иаковости:
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra dos teus pais e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Иаково бичялда тэ пхэнэ Рахиляти тай Лияти, соб вонэ тэ выджян дэ маля, тев сле лэхкирэ бакрэ тай бузня.
4 Então, enviou Jacó e chamou a Raquel e a Leia ao campo, ao seu rebanho.
5 Вов пхэнда лэнди:
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai esteve comigo.
6 Тумэ джянэн, со мэ теравас бути пэ тумаро дад всаворэндар зорэндар,
6 E vós mesmas sabeis que, com todo o meu poder, tenho servido a vosso pai;
7 ай вов хохавэлас ман, дэшвар парувэлас муро потинимо. Нэ Дэвэл на дэня лэсти тэ терэ манди врыто.
7 mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Сар вов пхэнэлас: «Потинимо тиро авэла крапчято ското», всаворо ското бэянэлас крапчятонэн, ай сар вов пхэнэлас: «Потинимо тиро авэла пёстро ското», то всаворо ското бэянэлас пёстронэн.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados. E, quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam listrados.
9 Кади Дэвэл залиля ското тумарэстар дадэстар и дэня манди.
9 Assim, Deus tirou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 Екхвар, сар ското ушаравэл екх екхэ, мандэ авиля суно: мэ подлилём якха тай удыкхлём, со бузнэ, савэ ушаравэн бузнян, сле пёстри, крапчяти тай пятнисти.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos que os bodes que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Ангело Дэвлэхкиро пхэнда манди дэ сунэ: «Иаково». Мэ пхэндом: «Мэ катэ».
11 E disse-me o Anjo de Deus, em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Вов пхэнда: «Подыкх тай ту удыкхэґа: всаворэ бузнэ, савэ ушаравэн бузнян, — пёстри, крапчяти тай пятнисти. Мэ удыкхлём, сар обджиляпэ туґа Лавано.
12 E disse ele: Levanta, agora, os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Мэ — Дэвэл Вефилёхкиро, тев ту чювэґас дзэто пэ бар тай солоханян Манди. Ачяв сигидэр кадэя пхув и рисяв дэ пхув, тев ту бэянданпэ».
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me tens feito o voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Рахиль тай Лия пхэндэ:
14 Então, responderam Raquel e Leia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Чи на душол, со вов бинэн амэн, сар на пала пэхкирэн? Вов битинда амэн тай хасарда кода, со лиля важ амэндэ.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos e comeu todo o nosso dinheiro.
16 Чяче, всаворо барвалимо, саво Дэвэл залиля дадэстар, исин амаро тай амарэ чяворэндиро. Тер кади, сар пхэнэл тути Дэвэл.
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te tem dito.
17 Иаково тховда чяворэн тай ромнен пэ верблюдуря,
17 Então, se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos,
18 залиля всаворо ското, всаворо пэхкиро барвалимо, саво вов затерда дэ Паддано-Арамо, тай джиля дэ дром пэхкирэстэ дадэстэ Исаакостэ дэ пхув Ханаано.
18 e levou todo o seu gado e toda a sua fazenda que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Кала Лавано уджиля тэ подчинэ бакрэндирэ бала, Рахиль чёрда лэхкирэн дэвлэн.
19 E, havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Ай Иаково хохавда арамеё Лавано, на пхэнда лэсти, со уджял.
20 E esquivou-se Jacó de Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Вов унашля всаворяґа барвалимаґа, пэрэджиля лэнь тай джиля дэ плаендиро риг Галаадо.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha; e levantou-se, e passou o rio, e pôs o seu rosto para a montanha de Gileade.
22 Пэ трито диво Лаваности пхэндэ, со Иаково нашля.
22 E, no terceiro dia, foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 Вов лиля пэґа родонэн, прастэня пала Иаково тай пэ ефтато диво доросля лэ дэ плаендиро риг Галаадско.
23 Então, tomou consigo os seus irmãos e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Нэ ратяґа Дэвэл авиля арамеёстэ Лаваностэ дэ сунэ тай пхэнда лэсти: «Фирисарпэ, на пхэн Иаковости ни лачё, ни врыто».
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Лавано доросля Иаково. Иаково тховда катуна дэ плаендиро риг Галаадско, тай Лавано родоґа кадиж тховдэ пэхкирэ катуны.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. E armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua na montanha de Gileade.
26 Лавано пхэнда Иаковости:
26 Então, disse Labão a Jacó: Que fizeste, que te esquivaste de mim e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 Сости ту нашлян чёраханэс? Сости ту на пхэндан манди, соб мэ тэ отмукав тут лошаґа тай диленца, тала бубно тай арфа?
27 Por que fugiste ocultamente, e te esquivaste de mim, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Ту на дэнян манди тэ чюминдав пэ дром внуконэн тай чеен. Ту тердан би годяко.
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente, pois, agora andaste, fazendo assim.
29 Дэ мурэн зорэн тэ терав тути врытимо, нэ ратяґа, сави сля, тирэ дадэхкиро Дэвэл пхэнда манди: «Фирисарпэ, на пхэн Иаковости ни лачё, ни врыто».
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Мишто, ту уджилян, пала када со ту фартэ камэлас тэ рисявэ дэ дадэхкиро цэр. Нэ пэ со ту чёрдан мурэн дэвлэн?
30 E agora, se te querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Иаково пхэнда Лаваности:
31 Então, respondeu Jacó e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo se porventura me não arrebatarias as tuas filhas.
32 Нэ сар ту аракхэґа катэ кастэсь пэхкирэн дэвлэн, кодэва на джювэла. Англа тирэ родуря дыкх екджино, исин ли мандэ сось тиро, тай сар исин, залэ павпалэ.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Лавано заджиля дэ Иаковохкири катуна, дэ Лиятири катуна тай дэ катуна дуен копыльницэн тай нисо на аракхля. Лиятирятар катунатар вов заджиля дэ Рахилятири катуна.
33 Então, entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Leia, e na tenda de ambas as servas e não os achou; e, saindo da tenda de Leia, entrou na tenda de Raquel.
34 Рахиль лиля цэрутнонэн дэвлэн, тховда лэн тала верблюдонэндири зэнь тай бэшля пэ лэндэ. Лавано обродэня всавори катуна тай нисо на аракхля.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos, e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 Рахиль пхэнда дадэсти:
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Иаково фартэ сля холятиро тай ачиля тэ выпхэнэ Лаваности:
36 Então, irou-se Jacó e contendeu com Labão. E respondeu Jacó e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Ту обродэнян всаворо муро лачимо — со ту аракхлян тирятар барвалиматар? Тхов, со аракхлян, англа тиро тай муро родо, тай мэк вонэ тэ сундисарэн амэн.
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 Мэ биш бэрш джюдом тутэ; тирэ бакря тай бузня на вычювэнас, мэ на халём бакрэн тирэндар гуртонэндар.
38 Estes vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Мэ на анавас тутэ бакрорэн, савэн чинэлас дыко зверё, пала лэн мэ екджино чювавас мурэндар гуртонэндар. Ту мангэсас мандар роспотинимо пала вса, со чёрдо сля, ратяґа када сля чи дивэсэґа.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 Дивэсэґа кхам пхабарэлас ман, ратяґа шылалимо мразякирэлас ман, суно нашэлас мурэндар якхэндар.
40 Estava eu de sorte que de dia me consumia o calor, e, de noite, a geada; e o meu sono foi-se dos meus olhos.
41 Кацавэнца сле кола биш бэрш, кала мэ джюдом дэ тиро цэр. Мэ теравас бути пэ тутэ дэшуштар бэрш пала дуен тирэн чеен тай шов бэрш пала ското, тай ту дэшвар парувэґас муро потимо.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Сар тэ на авэл бы манца Дэвэл мурэ дадэхкиро, Дэвэл Авраамохкиро, Кодэва, Кастар даралас Исаако, тунчи ту б отбичялдан ман шушэ вастэнца. Дэвэл дыкхля мури глаба тай бути мурэ вастэндиро тай сундисарда амэн ратяґа, сави проджиля.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, não fora comigo, por certo me enviarias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição e ao trabalho das minhas mãos e repreendeu- te ontem à noite.
43 Лавано пхэнда Иаковости:
43 Então, respondeu Labão e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês meu é; e que farei, hoje, a estas minhas filhas ou aos filhos que tiveram?
44 Стераґа допхэнимо, ту тай мэ, и тэ авэл вов машкар амэндэ.
44 Agora, pois, vem, e façamos concerto, eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Иаково лиля бар тай тховда лэ, соб тэ рапирэн вонэ.
45 Então, tomou Jacó uma pedra e erigiu-a por coluna.
46 Вов пхэнда пэхкирэсти родости:
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Лавано акхарда ла Егар-Сахадута, ай Иаково — Гал-Эд.
47 E chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Лавано пхэнда:
48 Então, disse Labão: Este montão seja, hoje, por testemunha entre mim e ti; por isso, se chamou o seu nome Galeede
49 Тай инте ла акхардэ Мицпа, пала када со Лавано пхэнда:
49 e Mispa, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Сар ту авэґа тэ лиджя пэ намишто мурэнца чеенца тай лэґа пэсти аврэн ромнен, тай сар ника амэнца нинай, рапир, со Дэвэл дыкхэл тай шунэл ман и тут.
50 Se afligires as minhas filhas e se tomares mulheres além das minhas filhas, mesmo que ninguém esteja conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Инте Лавано пхэнда Иаковости:
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 Кала бара дыкхэн тай шунэн амари солах, со мэ на пэрэджява пала кадэва плаёро барэндар пэ тири риг, соб тэ анэ тути врытимо, тай ту на пэрэджяґа пала кадэва баруно столбо и плаёро барэндар пэ мури риг, соб тэ анэ манди врытимо.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha de que eu não passarei este montão para lá e que tu não passarás este montão e esta coluna para cá, para mal.
53 Мэк Дэвэл Авраамохкиро тай Дэвэл Нахорохкиро, Дэвэл лэндирэ дадэхкиро, сундисарэл амэн.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julguem entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Вов анда жэртва котэ дэ плая тай акхарда родо тэ хан. Вонэ хале тай ратярдэ котэ,
54 E sacrificou Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 тай дэнзор Лавано чюминда внуконэн и чеен, бахталисарда лэн тай джиля цэрэ.
55 E levantou-se Labão pela manhã, de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas, e abençoou-os; e partiu e voltou Labão ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.