Mateus 22
rmna (RMNA) vs BKJ
1 O Isus palem lelja te vaćeri lenđe ano priče:
1 E respondendo Jesus, novamente lhes falou em parábolas, dizendo:
2 “O carstvo e nebosoroi slično sar kad o caro ćerela bijav ple čhavese.
2 O reino do céu é semelhante a um certo rei, que fez as bodas de seu filho,
3 I bičhalđa ple slugen palo okola kolai vičime ko bijav, ali on na mangle te aven.
3 e enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Palem bičhalđa avere slugen hem phenđa: ‘Vaćeren e vičimenđe: Ače, o hajbai ćerdo. Pekljam najšužo guruvano mas. Sai ćerdo. Aven ko bijav.’
4 Mais uma vez, ele enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e meus cevados estão mortos, e todas as coisas estão prontas; vinde às bodas.
5 Ali on na dinde pažnja adalese, nego džele – jekh ki pli njiva, a aver pla bućaja,
5 Mas eles, fazendo pouco caso, seguiram os seus caminhos, um para sua fazenda, outro para o seu negócio.
6 a avera dolinde e carosere slugen, marde len hem mudarde len.
6 E os outros, tomaram os seus servos, os maltrataram e mataram.
7 A o caro holjanđa, i bičhalđa pla vojska hem mudarđa okolen kola mudarde lesere slugen hem tharđa lengiri diz.
7 Mas, ouvindo disso o rei, irou-se, e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos, e incendiou a sua cidade.
8 Tegani phenđa ple slugenđe: ‘O bijavi spremime, ali o vičime na inele dostojna te aven.
8 Então ele diz aos servos: As bodas estão preparadas, mas os que foram convidados não eram dignos.
9 Adalese ikljoven ko droma avri tari diz hem vičinen ko bijav đijekhe kas arakhena.’
9 Ide, pois, às estradas, e convidai para as bodas todos quantos encontrardes.
10 I adala sluge iklile ko droma hem čedinde sarijen kolen arakhle, hem e bišukaren hem e šukaren, i o than kote ćerđa pe o bijav pherdilo gostonencar.
10 E os servos, saindo pelas estradas, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e o casamento ficou cheio de convidados.
11 Kad o caro đerdinđa te dikhel e gostonen, dikhlja adari jekhe manuše kova na inele urjavdo ano e bijavesere šeja,
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava com veste de casamento.
12 i pučlja le: ‘Amala, sar đerdinđan akari, a na injan urjavdo ano e bijavesere šeja?’ A ov samo trainđa.
12 E ele disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste de casamento? E ele emudeceu.
13 Tegani o caro phenđa e slugenđe: ‘Phanden lesere vasta hem lesere pre hem frden le avri ani naj dur tomina, kote ka ovel baro rojba hem krciba e dandengoro tari dukh.’
13 Então disse o rei aos servos: Amarrai os seus pés e mãos, levai-o embora, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Adalese soi but vičime, a hari birime.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Tegani o fariseja džele hem dogovorinde pe sar hovavneste te dolen e Isuse ko lafi.
15 Indo, então, os fariseus, consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra.
16 I bičhalde koro Isus pumare učenikonen e manušencar kola podržinena e Irode te pučen le:
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus em verdade, e sem te preocupar com nenhum homem, pois não reparas na aparência dos homens.
17 Vaćer amenđe so mislineja? Valjani li amen o Jevreja te platina o porez e rimesere carose ili na?”
17 Dize-nos, portanto, o que tu pensas? É lícito dar tributo a César, ou não?
18 A o Isus džanđa lengere bišukar mislija, i phenđa lenđe: “Sose mangena te dolen man ki zamka, dujemujengere manušalen?
18 Mas Jesus, percebendo a sua maldade, disse: Por que me tentais, hipócritas?
19 Mothoven maje i kovanica savaja platinena o porez.”
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe trouxeram um denário.
20 a ov pučlja len: “Kasiri slika hem kasoroi anav ki kovanica?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição?
21 A on phende: “E carosoro.”
21 Disseram-lhe: De César. Então ele lhes disse: Dai, portanto, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
22 Kad šunde adava, ule zadivime, i ačhavde le hem džele.
22 Quando eles ouviram essas palavras, maravilharam-se, e, deixando-o, foram pelo seu caminho.
23 Adava dive ale koro Isus nesave sadukeja, kola vaćerena da nane uštiba taro mule, i pučle e Isuse:
23 No mesmo dia vieram até ele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Učitelju, o Mojsije phenđa: ‘Te nesavo ženime manuš merela, a na ačhavđa pala peste čhaven, lesoro phral valjani te lel lesere romnja te šaj oj te bijani čhave kova ka ovel nasledniko e mulesoro.’
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a esposa dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Ađahar, koro amende inele efta phralja. O prvo lelja romnja i mulo, a na ačhavđa pala peste čhaven, i lesiri romni uli romni e dujtone phralesiri.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, casou-se com uma mulher, e faleceu, e não tendo descendente, deixou a sua esposa para o seu irmão.
26 Ađahar hem mule o dujto hem o trito phral, hem ađahar sa o efta phralja.
26 Da mesma forma o segundo, e o terceiro, até o sétimo.
27 A palo lende sarijende muli hem i romni.
27 E por último de todos, morreu também a mulher.
28 Kasiri onda romni oj ka ovel kad ka uštel pe taro mule, a inele dindi ko sa o efta phralja?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, pois todos a tiveram?
29 A o Isus phenđa lenđe: “Tumen hovavdiljen ko adava, adalese so na haljovena ni o Sveto lil ni e Devlesoro zoralipe.
29 Jesus, respondendo, disse-lhes: Vós errais, não conhecendo as escrituras, nem o poder de Deus.
30 Adalese so, kad ka ušten taro mule, o manuša ni ka len pe ni ka den pe, nego ka oven sar o anđelja ano nebo.
30 Porque na ressurreição não casam, nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
31 A zako uštiba taro mule, na čitinđen li ano Sveto lil so o Devel phenđa tumenđe:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que vos foi dito por Deus, dizendo:
32 ‘Me injum o Devel e Avraamesoro, e Isaakesoro hem e Jakovesoro’ kola mule odavno? A o Devel nane Devel e mulengoro, nego Devel e dživdengoro.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Kad o narodo šunđa adava, ule zadivime lesere sikavibnaja.
33 E as multidões, ouvindo isto, maravilhavam-se com a sua doutrina.
34 I kad o fariseja šunde so o Isus trainćerđa e sadukejen, čedinde pe,
34 Mas os fariseus, quando ouviram que ele fizera emudecer os saduceus, eles se reuniram.
35 i jekh olendar kova inele učitelj e zakonestar, sar te dolel e Isuse ki zamka, pučlja le:
35 Então um deles, que era mestre da lei, perguntou-lhe, provando-o, dizendo:
36 “Učitelju, savi najbari naredba ano zakoni e Mojsijasoro?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 A o Isus phenđa lese: “ ‘Volin e Gospode te Devle sa te vileja, sa te dušaja hem sa te gođaja.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Tu amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de toda a tua mente.
38 Adajai prvo hem najbari naredba.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 A i dujtoi slično akalaće: ‘Volin te pašutne sar korkore tut.’
39 E o segundo é semelhante a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Sa o naredbe oto Zakoni hem o lila e prorokonengere terđovena ko akala duj naredbe.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 A sar o fariseja pana inele čedime, o Isus pučlja len:
41 Enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus os indagou,
42 “So mislinena e Hristestar? Kasoroi ov čhavo?”
42 dizendo: O que pensais vós do Cristo? De quem ele é filho? Eles disseram-lhe: O filho de Davi.
43 A ov pučlja len: “A sose onda o David, ano Duho vičini e Hriste Gospod vaćerindoj:
43 Disse-lhes ele: Como então Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘O Gospod phenđa mle Gospodese:
44 Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até eu fazer os teus inimigos por escabelo?
45 Te o David vičini le ‘Gospode’, sar onda o Hrist šaj te ovel samo lesoro čhavo?”
45 Então se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 I niko na džanđa so te phenel lese ko adala lafija. Taro adava dive nijekh više na tromandilo te pučel le nešto.
46 E nenhum homem era capaz de responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante nenhum homem ousou fazer-lhe mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.