Mateus 22
rmna (RMNA) vs ARIB
1 O Isus palem lelja te vaćeri lenđe ano priče:
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “O carstvo e nebosoroi slično sar kad o caro ćerela bijav ple čhavese.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 I bičhalđa ple slugen palo okola kolai vičime ko bijav, ali on na mangle te aven.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Palem bičhalđa avere slugen hem phenđa: ‘Vaćeren e vičimenđe: Ače, o hajbai ćerdo. Pekljam najšužo guruvano mas. Sai ćerdo. Aven ko bijav.’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Ali on na dinde pažnja adalese, nego džele – jekh ki pli njiva, a aver pla bućaja,
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 a avera dolinde e carosere slugen, marde len hem mudarde len.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 A o caro holjanđa, i bičhalđa pla vojska hem mudarđa okolen kola mudarde lesere slugen hem tharđa lengiri diz.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Tegani phenđa ple slugenđe: ‘O bijavi spremime, ali o vičime na inele dostojna te aven.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Adalese ikljoven ko droma avri tari diz hem vičinen ko bijav đijekhe kas arakhena.’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 I adala sluge iklile ko droma hem čedinde sarijen kolen arakhle, hem e bišukaren hem e šukaren, i o than kote ćerđa pe o bijav pherdilo gostonencar.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 Kad o caro đerdinđa te dikhel e gostonen, dikhlja adari jekhe manuše kova na inele urjavdo ano e bijavesere šeja,
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 i pučlja le: ‘Amala, sar đerdinđan akari, a na injan urjavdo ano e bijavesere šeja?’ A ov samo trainđa.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Tegani o caro phenđa e slugenđe: ‘Phanden lesere vasta hem lesere pre hem frden le avri ani naj dur tomina, kote ka ovel baro rojba hem krciba e dandengoro tari dukh.’
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Adalese soi but vičime, a hari birime.”
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Tegani o fariseja džele hem dogovorinde pe sar hovavneste te dolen e Isuse ko lafi.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 I bičhalde koro Isus pumare učenikonen e manušencar kola podržinena e Irode te pučen le:
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Vaćer amenđe so mislineja? Valjani li amen o Jevreja te platina o porez e rimesere carose ili na?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 A o Isus džanđa lengere bišukar mislija, i phenđa lenđe: “Sose mangena te dolen man ki zamka, dujemujengere manušalen?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Mothoven maje i kovanica savaja platinena o porez.”
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 a ov pučlja len: “Kasiri slika hem kasoroi anav ki kovanica?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 A on phende: “E carosoro.”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Kad šunde adava, ule zadivime, i ačhavde le hem džele.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Adava dive ale koro Isus nesave sadukeja, kola vaćerena da nane uštiba taro mule, i pučle e Isuse:
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 “Učitelju, o Mojsije phenđa: ‘Te nesavo ženime manuš merela, a na ačhavđa pala peste čhaven, lesoro phral valjani te lel lesere romnja te šaj oj te bijani čhave kova ka ovel nasledniko e mulesoro.’
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Ađahar, koro amende inele efta phralja. O prvo lelja romnja i mulo, a na ačhavđa pala peste čhaven, i lesiri romni uli romni e dujtone phralesiri.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Ađahar hem mule o dujto hem o trito phral, hem ađahar sa o efta phralja.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 A palo lende sarijende muli hem i romni.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Kasiri onda romni oj ka ovel kad ka uštel pe taro mule, a inele dindi ko sa o efta phralja?”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 A o Isus phenđa lenđe: “Tumen hovavdiljen ko adava, adalese so na haljovena ni o Sveto lil ni e Devlesoro zoralipe.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Adalese so, kad ka ušten taro mule, o manuša ni ka len pe ni ka den pe, nego ka oven sar o anđelja ano nebo.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 A zako uštiba taro mule, na čitinđen li ano Sveto lil so o Devel phenđa tumenđe:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 ‘Me injum o Devel e Avraamesoro, e Isaakesoro hem e Jakovesoro’ kola mule odavno? A o Devel nane Devel e mulengoro, nego Devel e dživdengoro.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Kad o narodo šunđa adava, ule zadivime lesere sikavibnaja.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 I kad o fariseja šunde so o Isus trainćerđa e sadukejen, čedinde pe,
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 i jekh olendar kova inele učitelj e zakonestar, sar te dolel e Isuse ki zamka, pučlja le:
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “Učitelju, savi najbari naredba ano zakoni e Mojsijasoro?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 A o Isus phenđa lese: “ ‘Volin e Gospode te Devle sa te vileja, sa te dušaja hem sa te gođaja.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Adajai prvo hem najbari naredba.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 A i dujtoi slično akalaće: ‘Volin te pašutne sar korkore tut.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Sa o naredbe oto Zakoni hem o lila e prorokonengere terđovena ko akala duj naredbe.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 A sar o fariseja pana inele čedime, o Isus pučlja len:
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 “So mislinena e Hristestar? Kasoroi ov čhavo?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 A ov pučlja len: “A sose onda o David, ano Duho vičini e Hriste Gospod vaćerindoj:
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘O Gospod phenđa mle Gospodese:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Te o David vičini le ‘Gospode’, sar onda o Hrist šaj te ovel samo lesoro čhavo?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 I niko na džanđa so te phenel lese ko adala lafija. Taro adava dive nijekh više na tromandilo te pučel le nešto.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.