João 4

rmna (RMNA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kad o Isus dodžanđa so o fariseja šunde so ov ćerela hem krstini više učenikonen nego o Jovan,
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 – iako korkoro o Isus na krstinđa, nego lesere učenici –
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 dželo tari regija Judeja hem irinđa pe ani regija Galileja.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Morandilo te nakhel maškari regija Samarija.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Alo đi e samarijakoro gav savo vičini pe Sihar, paše uzalo imanje savo o Jakov dinđa ple čhavese e Josifese.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Adari inele e Jakovesoro bunari, i o Isus, umorno oto but phiriba, beštino uzalo leste. Inele paše đi ko dešu duj o sati diveste.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 I kad jekh Samarijanka ali te dolel pani, o Isus phenđa laće: “De man te pijav.”
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Tegani o Isus inele korkoro, adalese so lesere učenici džele ko gav te činen hajbnase.)
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 A i Samarijanka phenđa lese: “Sar adava tu kova injan Jevrejco rodeja mandar e Samarijankatar te dav tut pani?” (Adalese so o Jevreja na mešinde pe e Samarijanconencar).
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 O Isus phenđa laće: “Te džane ine savo daro e Devle isi tuće hem kova injum me so rodava tutar te de man te pijav, ka rode mandar ine hem me ka dav tut o dživdo pani.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 I đuvli phenđa lese: “Gospodarona, nane tut ni soja te dole pani, a o bunari but hor. Kotar će onda adava dživdo pani?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Tu li mislineja da injan po baro amare pradadestar e Jakovestar, kova dinđa amen akava bunari hem savestar pilja ov hem lesere čhave hem lesiri stoka?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 O Isus phenđa laće: “Svako kova pijela akava pani, palem ka ovel žedno,
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 a kova pijela o pani savo me ka dav le, nikad više naka ovel žedno. O pani savo ka dav le ka ovel ano leste izvor e panjesoro savo dela večno dživdipe.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Tegani i đuvli phenđa lese: “Gospodarona, molinava tut, de man adava pani te na ovav više žedno hem te na avav više akate te dolav pani!”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 O Isus phenđa laće: “Dža vičin te rome hem ava palem akari.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 I đuvli phenđa lese: “Nane man rom.”
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 adalese so ine tut pandž roma, a akava kasar akana injan nane to rom. Čače šukar phenđan.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 A i đuvli phenđa lese: “Gospodarona, dikhava da injan proroko.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Amare pradada slavinde e Devle ki akaja gora, a tumen o Jevreja phenena da e Devle valjani te slavini pe ano Jerusalim.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 A o Isus phenđa laće: “Đuvlije, verujin maje, avela o vreme kad naka slavinen e Dade samo akate ili ano Jerusalim.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Tumen o Samarijanci na džanen kas slavinena, a amen o Jevreja džanaja kas slavinaja, adalese so o spasenje avela prekalo Jevreja.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ali avela o vreme – hem već alo – kad o čačikane slavljenici ka slavinen e Dade ano duho hem ano čačipe. Esavke slavljenikonen o Dad rodela.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 O Develi duho, hem okola kola slavinena le, valjani te slavinen le ano duho hem ano čačipe.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 A i đuvli phenđa lese: “Džanav da o Mesija (vičime Hrist) ka avel. Kad ka avel ov, sa ka objasnini amenđe.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Tegani o Isus phenđa laće: “Me injum adava, kova vaćerava tuja.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 I ko adava momenti ale lesere učenici hem inele začudime so o Isus vaćeri e đuvljaja. Ali nijekh na pučlja le: “So mangeja olatar?” ili: “Sose vaćereja olaja?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Tegani i đuvli ačhavđa plo bokali uzalo bunari, i dželi ko gav hem phenđa e manušenđe:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Aven te dikhen e manuše kova phenđa maje sa so ćerđum. Te nane ov o Hrist?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 I o manuša iklile taro gav hem lelje te džan nakoro Isus.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Sar ovela ine adava, o učenici molinena ine e Isuse vaćerindoj: “Rabi, ha maro!”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 A ov phenđa lenđe: “Man isi te hav hajba zako savo tumen na džanen.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Tegani o učenici phende jekh averese: “Te na anđa lese neko nešto te hal?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 O Isus phenđa lenđe: “O hajbai mlo te ćerav i volja Okolesiri kova bičhalđa man hem te ćerav đi o kraj i buti savi dinđa man.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Na li tumen phenena: ‘Pana štar masek đi o čediba i žetva?’ Ače, vaćerava tumenđe: phraven tumare jaćha hem dikhen o njive – spremnai zako čediba.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Okova kova čedela već primini i plata hem čedela o bijandipe zako večno dživdipe, te šaj hem o sejači te radujini pe zajedno okoleja kova čedela.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Ađahar pherđola okova vaćeriba: ‘Jekh sejini, a o dujto čedela.’
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Me bičhalđum tumen te čeden adari kaj na ćerđen buti. Avera ćerde phari buti, a tumen čedinđen o plodija save iklile oti lengiri buti.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 But Samarijanci taro adava gav poverujinde ano Isus zbog o lafija e đuvljakere koja svedočinđa: “Ov phenđa maje sa so ćerđum!”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 A kad o Samarijanci ale koro Isus, zamolinde le te ačhol koro lende, hem ov ačhilo adari duj dive.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Hem pana but manuša poverujinde ano leste zbog lesere lafija.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Tegani o manuša taro gav phende e đuvljaće: “Akana više na verujinaja zbog adava so tu vaćerđan, nego so korkore šunđam, hem džanaja soi ov čače o Spasitelji e svetosoro.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Palo adala duj dive, o Isus dželo adathar ki Galileja.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 (Korkoro o Isus tvrdinđa da o proroko nane cenime ano plo than kaj barilo.)
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Kad reslo ki Galileja, o Galilejci priminde le šukar, samo adalese so dikhle o čudesija save ćerđa ano Jerusalim zako prazniko Pasha, adalese so hem on inele adari.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 I ađahar o Isus palem alo ani Kana e Galilejakiri, kaj ćerđa ine o pani ani mol. A inele jekh službeniko e carosoro kasoro čhavo pašljola ine namborme ani diz Kafarnaum.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Kad šunđa so o Isus alo tari Judeja ki Galileja, alo koro leste hem zamolinđa le te avel ano Kafarnaum hem te sasljari lesere čhave kovai anglo meriba.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Tegani o Isus phenđa lese: “Tumen đikote na dikhena znakija hem čudesija, na verujinena.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 O službeniko phenđa lese: “Gospodarona, molinava tut, ava sar pana na mulo mlo čhavo!”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 O Isus phenđa lese: “Dža, to čhavo ka živini.”
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 A odrumal resle le lesere sluge hem phende lese dai lesoro čhavo dživdo.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Ov pučlja len kad lesere čhavese lelja te ovel po šukar, a on phende lese: “I jag muklja le erati ko jekh o sati diveste.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Tegani e čhavesoro dad setinđa pe so baš ko adava sati o Isus phenđa lese: “To čhavo ka živini.”
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Adava inele dujto čudesno znako savo o Isus ćerđa ani Galileja. Ćerđa le kad alo tari Judeja.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.