João 4
rmna (RMNA) vs NAA
1 Kad o Isus dodžanđa so o fariseja šunde so ov ćerela hem krstini više učenikonen nego o Jovan,
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 – iako korkoro o Isus na krstinđa, nego lesere učenici –
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 dželo tari regija Judeja hem irinđa pe ani regija Galileja.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Morandilo te nakhel maškari regija Samarija.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Alo đi e samarijakoro gav savo vičini pe Sihar, paše uzalo imanje savo o Jakov dinđa ple čhavese e Josifese.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Adari inele e Jakovesoro bunari, i o Isus, umorno oto but phiriba, beštino uzalo leste. Inele paše đi ko dešu duj o sati diveste.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 I kad jekh Samarijanka ali te dolel pani, o Isus phenđa laće: “De man te pijav.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (Tegani o Isus inele korkoro, adalese so lesere učenici džele ko gav te činen hajbnase.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 A i Samarijanka phenđa lese: “Sar adava tu kova injan Jevrejco rodeja mandar e Samarijankatar te dav tut pani?” (Adalese so o Jevreja na mešinde pe e Samarijanconencar).
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 O Isus phenđa laće: “Te džane ine savo daro e Devle isi tuće hem kova injum me so rodava tutar te de man te pijav, ka rode mandar ine hem me ka dav tut o dživdo pani.”
10 Jesus respondeu:
11 I đuvli phenđa lese: “Gospodarona, nane tut ni soja te dole pani, a o bunari but hor. Kotar će onda adava dživdo pani?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Tu li mislineja da injan po baro amare pradadestar e Jakovestar, kova dinđa amen akava bunari hem savestar pilja ov hem lesere čhave hem lesiri stoka?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 O Isus phenđa laće: “Svako kova pijela akava pani, palem ka ovel žedno,
13 Jesus respondeu:
14 a kova pijela o pani savo me ka dav le, nikad više naka ovel žedno. O pani savo ka dav le ka ovel ano leste izvor e panjesoro savo dela večno dživdipe.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Tegani i đuvli phenđa lese: “Gospodarona, molinava tut, de man adava pani te na ovav više žedno hem te na avav više akate te dolav pani!”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 O Isus phenđa laće: “Dža vičin te rome hem ava palem akari.”
16 Jesus disse:
17 I đuvli phenđa lese: “Nane man rom.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 adalese so ine tut pandž roma, a akava kasar akana injan nane to rom. Čače šukar phenđan.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 A i đuvli phenđa lese: “Gospodarona, dikhava da injan proroko.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Amare pradada slavinde e Devle ki akaja gora, a tumen o Jevreja phenena da e Devle valjani te slavini pe ano Jerusalim.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 A o Isus phenđa laće: “Đuvlije, verujin maje, avela o vreme kad naka slavinen e Dade samo akate ili ano Jerusalim.
21 Jesus respondeu:
22 Tumen o Samarijanci na džanen kas slavinena, a amen o Jevreja džanaja kas slavinaja, adalese so o spasenje avela prekalo Jevreja.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ali avela o vreme – hem već alo – kad o čačikane slavljenici ka slavinen e Dade ano duho hem ano čačipe. Esavke slavljenikonen o Dad rodela.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 O Develi duho, hem okola kola slavinena le, valjani te slavinen le ano duho hem ano čačipe.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 A i đuvli phenđa lese: “Džanav da o Mesija (vičime Hrist) ka avel. Kad ka avel ov, sa ka objasnini amenđe.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Tegani o Isus phenđa laće: “Me injum adava, kova vaćerava tuja.”
26 Então Jesus disse:
27 I ko adava momenti ale lesere učenici hem inele začudime so o Isus vaćeri e đuvljaja. Ali nijekh na pučlja le: “So mangeja olatar?” ili: “Sose vaćereja olaja?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Tegani i đuvli ačhavđa plo bokali uzalo bunari, i dželi ko gav hem phenđa e manušenđe:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Aven te dikhen e manuše kova phenđa maje sa so ćerđum. Te nane ov o Hrist?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 I o manuša iklile taro gav hem lelje te džan nakoro Isus.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Sar ovela ine adava, o učenici molinena ine e Isuse vaćerindoj: “Rabi, ha maro!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 A ov phenđa lenđe: “Man isi te hav hajba zako savo tumen na džanen.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Tegani o učenici phende jekh averese: “Te na anđa lese neko nešto te hal?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 O Isus phenđa lenđe: “O hajbai mlo te ćerav i volja Okolesiri kova bičhalđa man hem te ćerav đi o kraj i buti savi dinđa man.
34 Jesus lhes declarou:
35 Na li tumen phenena: ‘Pana štar masek đi o čediba i žetva?’ Ače, vaćerava tumenđe: phraven tumare jaćha hem dikhen o njive – spremnai zako čediba.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Okova kova čedela već primini i plata hem čedela o bijandipe zako večno dživdipe, te šaj hem o sejači te radujini pe zajedno okoleja kova čedela.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Ađahar pherđola okova vaćeriba: ‘Jekh sejini, a o dujto čedela.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Me bičhalđum tumen te čeden adari kaj na ćerđen buti. Avera ćerde phari buti, a tumen čedinđen o plodija save iklile oti lengiri buti.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 But Samarijanci taro adava gav poverujinde ano Isus zbog o lafija e đuvljakere koja svedočinđa: “Ov phenđa maje sa so ćerđum!”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 A kad o Samarijanci ale koro Isus, zamolinde le te ačhol koro lende, hem ov ačhilo adari duj dive.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Hem pana but manuša poverujinde ano leste zbog lesere lafija.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Tegani o manuša taro gav phende e đuvljaće: “Akana više na verujinaja zbog adava so tu vaćerđan, nego so korkore šunđam, hem džanaja soi ov čače o Spasitelji e svetosoro.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Palo adala duj dive, o Isus dželo adathar ki Galileja.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 (Korkoro o Isus tvrdinđa da o proroko nane cenime ano plo than kaj barilo.)
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Kad reslo ki Galileja, o Galilejci priminde le šukar, samo adalese so dikhle o čudesija save ćerđa ano Jerusalim zako prazniko Pasha, adalese so hem on inele adari.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 I ađahar o Isus palem alo ani Kana e Galilejakiri, kaj ćerđa ine o pani ani mol. A inele jekh službeniko e carosoro kasoro čhavo pašljola ine namborme ani diz Kafarnaum.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Kad šunđa so o Isus alo tari Judeja ki Galileja, alo koro leste hem zamolinđa le te avel ano Kafarnaum hem te sasljari lesere čhave kovai anglo meriba.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Tegani o Isus phenđa lese: “Tumen đikote na dikhena znakija hem čudesija, na verujinena.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 O službeniko phenđa lese: “Gospodarona, molinava tut, ava sar pana na mulo mlo čhavo!”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 O Isus phenđa lese: “Dža, to čhavo ka živini.”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 A odrumal resle le lesere sluge hem phende lese dai lesoro čhavo dživdo.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Ov pučlja len kad lesere čhavese lelja te ovel po šukar, a on phende lese: “I jag muklja le erati ko jekh o sati diveste.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Tegani e čhavesoro dad setinđa pe so baš ko adava sati o Isus phenđa lese: “To čhavo ka živini.”
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Adava inele dujto čudesno znako savo o Isus ćerđa ani Galileja. Ćerđa le kad alo tari Judeja.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.