João 4
rmna (RMNA) vs ARIB
1 Kad o Isus dodžanđa so o fariseja šunde so ov ćerela hem krstini više učenikonen nego o Jovan,
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 – iako korkoro o Isus na krstinđa, nego lesere učenici –
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 dželo tari regija Judeja hem irinđa pe ani regija Galileja.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Morandilo te nakhel maškari regija Samarija.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Alo đi e samarijakoro gav savo vičini pe Sihar, paše uzalo imanje savo o Jakov dinđa ple čhavese e Josifese.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Adari inele e Jakovesoro bunari, i o Isus, umorno oto but phiriba, beštino uzalo leste. Inele paše đi ko dešu duj o sati diveste.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 I kad jekh Samarijanka ali te dolel pani, o Isus phenđa laće: “De man te pijav.”
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Tegani o Isus inele korkoro, adalese so lesere učenici džele ko gav te činen hajbnase.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 A i Samarijanka phenđa lese: “Sar adava tu kova injan Jevrejco rodeja mandar e Samarijankatar te dav tut pani?” (Adalese so o Jevreja na mešinde pe e Samarijanconencar).
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 O Isus phenđa laće: “Te džane ine savo daro e Devle isi tuće hem kova injum me so rodava tutar te de man te pijav, ka rode mandar ine hem me ka dav tut o dživdo pani.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 I đuvli phenđa lese: “Gospodarona, nane tut ni soja te dole pani, a o bunari but hor. Kotar će onda adava dživdo pani?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Tu li mislineja da injan po baro amare pradadestar e Jakovestar, kova dinđa amen akava bunari hem savestar pilja ov hem lesere čhave hem lesiri stoka?”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 O Isus phenđa laće: “Svako kova pijela akava pani, palem ka ovel žedno,
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 a kova pijela o pani savo me ka dav le, nikad više naka ovel žedno. O pani savo ka dav le ka ovel ano leste izvor e panjesoro savo dela večno dživdipe.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Tegani i đuvli phenđa lese: “Gospodarona, molinava tut, de man adava pani te na ovav više žedno hem te na avav više akate te dolav pani!”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 O Isus phenđa laće: “Dža vičin te rome hem ava palem akari.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 I đuvli phenđa lese: “Nane man rom.”
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 adalese so ine tut pandž roma, a akava kasar akana injan nane to rom. Čače šukar phenđan.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 A i đuvli phenđa lese: “Gospodarona, dikhava da injan proroko.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Amare pradada slavinde e Devle ki akaja gora, a tumen o Jevreja phenena da e Devle valjani te slavini pe ano Jerusalim.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 A o Isus phenđa laće: “Đuvlije, verujin maje, avela o vreme kad naka slavinen e Dade samo akate ili ano Jerusalim.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Tumen o Samarijanci na džanen kas slavinena, a amen o Jevreja džanaja kas slavinaja, adalese so o spasenje avela prekalo Jevreja.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Ali avela o vreme – hem već alo – kad o čačikane slavljenici ka slavinen e Dade ano duho hem ano čačipe. Esavke slavljenikonen o Dad rodela.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 O Develi duho, hem okola kola slavinena le, valjani te slavinen le ano duho hem ano čačipe.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 A i đuvli phenđa lese: “Džanav da o Mesija (vičime Hrist) ka avel. Kad ka avel ov, sa ka objasnini amenđe.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Tegani o Isus phenđa laće: “Me injum adava, kova vaćerava tuja.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 I ko adava momenti ale lesere učenici hem inele začudime so o Isus vaćeri e đuvljaja. Ali nijekh na pučlja le: “So mangeja olatar?” ili: “Sose vaćereja olaja?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Tegani i đuvli ačhavđa plo bokali uzalo bunari, i dželi ko gav hem phenđa e manušenđe:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Aven te dikhen e manuše kova phenđa maje sa so ćerđum. Te nane ov o Hrist?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 I o manuša iklile taro gav hem lelje te džan nakoro Isus.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Sar ovela ine adava, o učenici molinena ine e Isuse vaćerindoj: “Rabi, ha maro!”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 A ov phenđa lenđe: “Man isi te hav hajba zako savo tumen na džanen.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Tegani o učenici phende jekh averese: “Te na anđa lese neko nešto te hal?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 O Isus phenđa lenđe: “O hajbai mlo te ćerav i volja Okolesiri kova bičhalđa man hem te ćerav đi o kraj i buti savi dinđa man.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Na li tumen phenena: ‘Pana štar masek đi o čediba i žetva?’ Ače, vaćerava tumenđe: phraven tumare jaćha hem dikhen o njive – spremnai zako čediba.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Okova kova čedela već primini i plata hem čedela o bijandipe zako večno dživdipe, te šaj hem o sejači te radujini pe zajedno okoleja kova čedela.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Ađahar pherđola okova vaćeriba: ‘Jekh sejini, a o dujto čedela.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Me bičhalđum tumen te čeden adari kaj na ćerđen buti. Avera ćerde phari buti, a tumen čedinđen o plodija save iklile oti lengiri buti.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 But Samarijanci taro adava gav poverujinde ano Isus zbog o lafija e đuvljakere koja svedočinđa: “Ov phenđa maje sa so ćerđum!”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 A kad o Samarijanci ale koro Isus, zamolinde le te ačhol koro lende, hem ov ačhilo adari duj dive.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Hem pana but manuša poverujinde ano leste zbog lesere lafija.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Tegani o manuša taro gav phende e đuvljaće: “Akana više na verujinaja zbog adava so tu vaćerđan, nego so korkore šunđam, hem džanaja soi ov čače o Spasitelji e svetosoro.”
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Palo adala duj dive, o Isus dželo adathar ki Galileja.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 (Korkoro o Isus tvrdinđa da o proroko nane cenime ano plo than kaj barilo.)
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Kad reslo ki Galileja, o Galilejci priminde le šukar, samo adalese so dikhle o čudesija save ćerđa ano Jerusalim zako prazniko Pasha, adalese so hem on inele adari.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 I ađahar o Isus palem alo ani Kana e Galilejakiri, kaj ćerđa ine o pani ani mol. A inele jekh službeniko e carosoro kasoro čhavo pašljola ine namborme ani diz Kafarnaum.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Kad šunđa so o Isus alo tari Judeja ki Galileja, alo koro leste hem zamolinđa le te avel ano Kafarnaum hem te sasljari lesere čhave kovai anglo meriba.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Tegani o Isus phenđa lese: “Tumen đikote na dikhena znakija hem čudesija, na verujinena.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 O službeniko phenđa lese: “Gospodarona, molinava tut, ava sar pana na mulo mlo čhavo!”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 O Isus phenđa lese: “Dža, to čhavo ka živini.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 A odrumal resle le lesere sluge hem phende lese dai lesoro čhavo dživdo.
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Ov pučlja len kad lesere čhavese lelja te ovel po šukar, a on phende lese: “I jag muklja le erati ko jekh o sati diveste.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Tegani e čhavesoro dad setinđa pe so baš ko adava sati o Isus phenđa lese: “To čhavo ka živini.”
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Adava inele dujto čudesno znako savo o Isus ćerđa ani Galileja. Ćerđa le kad alo tari Judeja.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.