João 4

rmna (RMNA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kad o Isus dodžanđa so o fariseja šunde so ov ćerela hem krstini više učenikonen nego o Jovan,
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 – iako korkoro o Isus na krstinđa, nego lesere učenici –
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 dželo tari regija Judeja hem irinđa pe ani regija Galileja.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Morandilo te nakhel maškari regija Samarija.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Alo đi e samarijakoro gav savo vičini pe Sihar, paše uzalo imanje savo o Jakov dinđa ple čhavese e Josifese.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Adari inele e Jakovesoro bunari, i o Isus, umorno oto but phiriba, beštino uzalo leste. Inele paše đi ko dešu duj o sati diveste.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 I kad jekh Samarijanka ali te dolel pani, o Isus phenđa laće: “De man te pijav.”
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Tegani o Isus inele korkoro, adalese so lesere učenici džele ko gav te činen hajbnase.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 A i Samarijanka phenđa lese: “Sar adava tu kova injan Jevrejco rodeja mandar e Samarijankatar te dav tut pani?” (Adalese so o Jevreja na mešinde pe e Samarijanconencar).
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 O Isus phenđa laće: “Te džane ine savo daro e Devle isi tuće hem kova injum me so rodava tutar te de man te pijav, ka rode mandar ine hem me ka dav tut o dživdo pani.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 I đuvli phenđa lese: “Gospodarona, nane tut ni soja te dole pani, a o bunari but hor. Kotar će onda adava dživdo pani?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Tu li mislineja da injan po baro amare pradadestar e Jakovestar, kova dinđa amen akava bunari hem savestar pilja ov hem lesere čhave hem lesiri stoka?”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 O Isus phenđa laće: “Svako kova pijela akava pani, palem ka ovel žedno,
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 a kova pijela o pani savo me ka dav le, nikad više naka ovel žedno. O pani savo ka dav le ka ovel ano leste izvor e panjesoro savo dela večno dživdipe.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Tegani i đuvli phenđa lese: “Gospodarona, molinava tut, de man adava pani te na ovav više žedno hem te na avav više akate te dolav pani!”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 O Isus phenđa laće: “Dža vičin te rome hem ava palem akari.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 I đuvli phenđa lese: “Nane man rom.”
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 adalese so ine tut pandž roma, a akava kasar akana injan nane to rom. Čače šukar phenđan.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 A i đuvli phenđa lese: “Gospodarona, dikhava da injan proroko.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Amare pradada slavinde e Devle ki akaja gora, a tumen o Jevreja phenena da e Devle valjani te slavini pe ano Jerusalim.”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 A o Isus phenđa laće: “Đuvlije, verujin maje, avela o vreme kad naka slavinen e Dade samo akate ili ano Jerusalim.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Tumen o Samarijanci na džanen kas slavinena, a amen o Jevreja džanaja kas slavinaja, adalese so o spasenje avela prekalo Jevreja.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ali avela o vreme – hem već alo – kad o čačikane slavljenici ka slavinen e Dade ano duho hem ano čačipe. Esavke slavljenikonen o Dad rodela.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 O Develi duho, hem okola kola slavinena le, valjani te slavinen le ano duho hem ano čačipe.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 A i đuvli phenđa lese: “Džanav da o Mesija (vičime Hrist) ka avel. Kad ka avel ov, sa ka objasnini amenđe.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Tegani o Isus phenđa laće: “Me injum adava, kova vaćerava tuja.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 I ko adava momenti ale lesere učenici hem inele začudime so o Isus vaćeri e đuvljaja. Ali nijekh na pučlja le: “So mangeja olatar?” ili: “Sose vaćereja olaja?”
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Tegani i đuvli ačhavđa plo bokali uzalo bunari, i dželi ko gav hem phenđa e manušenđe:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Aven te dikhen e manuše kova phenđa maje sa so ćerđum. Te nane ov o Hrist?”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 I o manuša iklile taro gav hem lelje te džan nakoro Isus.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Sar ovela ine adava, o učenici molinena ine e Isuse vaćerindoj: “Rabi, ha maro!”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 A ov phenđa lenđe: “Man isi te hav hajba zako savo tumen na džanen.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Tegani o učenici phende jekh averese: “Te na anđa lese neko nešto te hal?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 O Isus phenđa lenđe: “O hajbai mlo te ćerav i volja Okolesiri kova bičhalđa man hem te ćerav đi o kraj i buti savi dinđa man.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Na li tumen phenena: ‘Pana štar masek đi o čediba i žetva?’ Ače, vaćerava tumenđe: phraven tumare jaćha hem dikhen o njive – spremnai zako čediba.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Okova kova čedela već primini i plata hem čedela o bijandipe zako večno dživdipe, te šaj hem o sejači te radujini pe zajedno okoleja kova čedela.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Ađahar pherđola okova vaćeriba: ‘Jekh sejini, a o dujto čedela.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Me bičhalđum tumen te čeden adari kaj na ćerđen buti. Avera ćerde phari buti, a tumen čedinđen o plodija save iklile oti lengiri buti.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 But Samarijanci taro adava gav poverujinde ano Isus zbog o lafija e đuvljakere koja svedočinđa: “Ov phenđa maje sa so ćerđum!”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 A kad o Samarijanci ale koro Isus, zamolinde le te ačhol koro lende, hem ov ačhilo adari duj dive.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Hem pana but manuša poverujinde ano leste zbog lesere lafija.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Tegani o manuša taro gav phende e đuvljaće: “Akana više na verujinaja zbog adava so tu vaćerđan, nego so korkore šunđam, hem džanaja soi ov čače o Spasitelji e svetosoro.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Palo adala duj dive, o Isus dželo adathar ki Galileja.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 (Korkoro o Isus tvrdinđa da o proroko nane cenime ano plo than kaj barilo.)
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Kad reslo ki Galileja, o Galilejci priminde le šukar, samo adalese so dikhle o čudesija save ćerđa ano Jerusalim zako prazniko Pasha, adalese so hem on inele adari.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 I ađahar o Isus palem alo ani Kana e Galilejakiri, kaj ćerđa ine o pani ani mol. A inele jekh službeniko e carosoro kasoro čhavo pašljola ine namborme ani diz Kafarnaum.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Kad šunđa so o Isus alo tari Judeja ki Galileja, alo koro leste hem zamolinđa le te avel ano Kafarnaum hem te sasljari lesere čhave kovai anglo meriba.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Tegani o Isus phenđa lese: “Tumen đikote na dikhena znakija hem čudesija, na verujinena.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 O službeniko phenđa lese: “Gospodarona, molinava tut, ava sar pana na mulo mlo čhavo!”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 O Isus phenđa lese: “Dža, to čhavo ka živini.”
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 A odrumal resle le lesere sluge hem phende lese dai lesoro čhavo dživdo.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Ov pučlja len kad lesere čhavese lelja te ovel po šukar, a on phende lese: “I jag muklja le erati ko jekh o sati diveste.”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Tegani e čhavesoro dad setinđa pe so baš ko adava sati o Isus phenđa lese: “To čhavo ka živini.”
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Adava inele dujto čudesno znako savo o Isus ćerđa ani Galileja. Ćerđa le kad alo tari Judeja.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.