João 4

rmna (RMNA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kad o Isus dodžanđa so o fariseja šunde so ov ćerela hem krstini više učenikonen nego o Jovan,
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 – iako korkoro o Isus na krstinđa, nego lesere učenici –
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 dželo tari regija Judeja hem irinđa pe ani regija Galileja.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Morandilo te nakhel maškari regija Samarija.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Alo đi e samarijakoro gav savo vičini pe Sihar, paše uzalo imanje savo o Jakov dinđa ple čhavese e Josifese.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Adari inele e Jakovesoro bunari, i o Isus, umorno oto but phiriba, beštino uzalo leste. Inele paše đi ko dešu duj o sati diveste.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 I kad jekh Samarijanka ali te dolel pani, o Isus phenđa laće: “De man te pijav.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 (Tegani o Isus inele korkoro, adalese so lesere učenici džele ko gav te činen hajbnase.)
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 A i Samarijanka phenđa lese: “Sar adava tu kova injan Jevrejco rodeja mandar e Samarijankatar te dav tut pani?” (Adalese so o Jevreja na mešinde pe e Samarijanconencar).
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 O Isus phenđa laće: “Te džane ine savo daro e Devle isi tuće hem kova injum me so rodava tutar te de man te pijav, ka rode mandar ine hem me ka dav tut o dživdo pani.”
10 Então Jesus disse:
11 I đuvli phenđa lese: “Gospodarona, nane tut ni soja te dole pani, a o bunari but hor. Kotar će onda adava dživdo pani?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Tu li mislineja da injan po baro amare pradadestar e Jakovestar, kova dinđa amen akava bunari hem savestar pilja ov hem lesere čhave hem lesiri stoka?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 O Isus phenđa laće: “Svako kova pijela akava pani, palem ka ovel žedno,
13 Então Jesus disse:
14 a kova pijela o pani savo me ka dav le, nikad više naka ovel žedno. O pani savo ka dav le ka ovel ano leste izvor e panjesoro savo dela večno dživdipe.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Tegani i đuvli phenđa lese: “Gospodarona, molinava tut, de man adava pani te na ovav više žedno hem te na avav više akate te dolav pani!”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 O Isus phenđa laće: “Dža vičin te rome hem ava palem akari.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 I đuvli phenđa lese: “Nane man rom.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 adalese so ine tut pandž roma, a akava kasar akana injan nane to rom. Čače šukar phenđan.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 A i đuvli phenđa lese: “Gospodarona, dikhava da injan proroko.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Amare pradada slavinde e Devle ki akaja gora, a tumen o Jevreja phenena da e Devle valjani te slavini pe ano Jerusalim.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 A o Isus phenđa laće: “Đuvlije, verujin maje, avela o vreme kad naka slavinen e Dade samo akate ili ano Jerusalim.
21 Jesus disse:
22 Tumen o Samarijanci na džanen kas slavinena, a amen o Jevreja džanaja kas slavinaja, adalese so o spasenje avela prekalo Jevreja.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ali avela o vreme – hem već alo – kad o čačikane slavljenici ka slavinen e Dade ano duho hem ano čačipe. Esavke slavljenikonen o Dad rodela.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 O Develi duho, hem okola kola slavinena le, valjani te slavinen le ano duho hem ano čačipe.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 A i đuvli phenđa lese: “Džanav da o Mesija (vičime Hrist) ka avel. Kad ka avel ov, sa ka objasnini amenđe.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Tegani o Isus phenđa laće: “Me injum adava, kova vaćerava tuja.”
26 Então Jesus afirmou:
27 I ko adava momenti ale lesere učenici hem inele začudime so o Isus vaćeri e đuvljaja. Ali nijekh na pučlja le: “So mangeja olatar?” ili: “Sose vaćereja olaja?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Tegani i đuvli ačhavđa plo bokali uzalo bunari, i dželi ko gav hem phenđa e manušenđe:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Aven te dikhen e manuše kova phenđa maje sa so ćerđum. Te nane ov o Hrist?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 I o manuša iklile taro gav hem lelje te džan nakoro Isus.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Sar ovela ine adava, o učenici molinena ine e Isuse vaćerindoj: “Rabi, ha maro!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 A ov phenđa lenđe: “Man isi te hav hajba zako savo tumen na džanen.”
32 Jesus respondeu:
33 Tegani o učenici phende jekh averese: “Te na anđa lese neko nešto te hal?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 O Isus phenđa lenđe: “O hajbai mlo te ćerav i volja Okolesiri kova bičhalđa man hem te ćerav đi o kraj i buti savi dinđa man.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Na li tumen phenena: ‘Pana štar masek đi o čediba i žetva?’ Ače, vaćerava tumenđe: phraven tumare jaćha hem dikhen o njive – spremnai zako čediba.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Okova kova čedela već primini i plata hem čedela o bijandipe zako večno dživdipe, te šaj hem o sejači te radujini pe zajedno okoleja kova čedela.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Ađahar pherđola okova vaćeriba: ‘Jekh sejini, a o dujto čedela.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Me bičhalđum tumen te čeden adari kaj na ćerđen buti. Avera ćerde phari buti, a tumen čedinđen o plodija save iklile oti lengiri buti.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 But Samarijanci taro adava gav poverujinde ano Isus zbog o lafija e đuvljakere koja svedočinđa: “Ov phenđa maje sa so ćerđum!”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 A kad o Samarijanci ale koro Isus, zamolinde le te ačhol koro lende, hem ov ačhilo adari duj dive.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Hem pana but manuša poverujinde ano leste zbog lesere lafija.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Tegani o manuša taro gav phende e đuvljaće: “Akana više na verujinaja zbog adava so tu vaćerđan, nego so korkore šunđam, hem džanaja soi ov čače o Spasitelji e svetosoro.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Palo adala duj dive, o Isus dželo adathar ki Galileja.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 (Korkoro o Isus tvrdinđa da o proroko nane cenime ano plo than kaj barilo.)
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Kad reslo ki Galileja, o Galilejci priminde le šukar, samo adalese so dikhle o čudesija save ćerđa ano Jerusalim zako prazniko Pasha, adalese so hem on inele adari.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 I ađahar o Isus palem alo ani Kana e Galilejakiri, kaj ćerđa ine o pani ani mol. A inele jekh službeniko e carosoro kasoro čhavo pašljola ine namborme ani diz Kafarnaum.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Kad šunđa so o Isus alo tari Judeja ki Galileja, alo koro leste hem zamolinđa le te avel ano Kafarnaum hem te sasljari lesere čhave kovai anglo meriba.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Tegani o Isus phenđa lese: “Tumen đikote na dikhena znakija hem čudesija, na verujinena.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 O službeniko phenđa lese: “Gospodarona, molinava tut, ava sar pana na mulo mlo čhavo!”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 O Isus phenđa lese: “Dža, to čhavo ka živini.”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 A odrumal resle le lesere sluge hem phende lese dai lesoro čhavo dživdo.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ov pučlja len kad lesere čhavese lelja te ovel po šukar, a on phende lese: “I jag muklja le erati ko jekh o sati diveste.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Tegani e čhavesoro dad setinđa pe so baš ko adava sati o Isus phenđa lese: “To čhavo ka živini.”
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Adava inele dujto čudesno znako savo o Isus ćerđa ani Galileja. Ćerđa le kad alo tari Judeja.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.