Atos 11

rmna (RMNA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 O apostolja hem o phralja ki sa i Judeja šunde so hem o manuša taro avera nacije priminde e Devlesoro lafi.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 A kad o Petar alo ko Jerusalim, nesave oto obrezime vernici lelje te kritikujinen le
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 vaćerindoj: “Đerdinđan ko čher e manušengoro kola nane obrezime hem haljan olencar!”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Tegani o Petar redaja lelja te vaćeri lenđe sa so ulo:
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 “Injumle ki diz Jopa hem molinđum man. Sar molinav man ine, dikhljum vizija. Dikhljum sar nešto sar baro platno savo ple štare krajonencar mukela pe ki phuv taro nebo hem avela đi mande.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Zadikhljum man ano adava hem dikhljum ano leste životinjen saven isi štar pre, divlja zverija, okolen so lazinena phuvjaja hem e čirikljen.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Tegani šunđum glaso savo phenđa maje: ‘Ušti, Petre, čhin hem ha!’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 A me phenđum: ‘Nisar, Gospode! Adalese so nikad na čhivđum ano muj ništa soi palo amaro zakoni pogano ili nečisto.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 A o glaso odupral palem phenđa maje: ‘Ma tu vičin nečisto okova so o Devel ćerđa te ovel čisto!’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 I ađahar ulo trin puti, i onda sa adava palem vazdinđa pe ko nebo.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 I ko adava momenti trin manuša, kola inele bičhalde kora mande tari Cezareja, terdine anglo čher ano savo injamle.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 A o Sveto Duho phenđa maje te džav olencar bizo te mislinav man. Mancar pođinde hem akala šov phralja, i đerdinđam ko čher adale manušesoro.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Ov phenđa amenđe so dikhlja e anđeo sar terđola ano lesoro čher hem vaćeri: ‘Bičhal nekas ki Jopa te anen e Simone kovai vičime Petar.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Ov ka vaćeri će o lafija palo save ka ove spasime tu hem sa te čherutne.’
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 I kad leljum te vaćerav lenđe, o Sveto Duho huljilo upro lende ađahar sar so huljilo upra amende ano početak.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Tegani setinđum man so o Gospod phenđa: ‘O Jovan krstinđa panjeja, a tumen ka oven krstime e Svetone Duhoja.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 I te o Devel dinđa len isto daro savo amen dinđa kad poverujinđam ano Gospod Isus Hrist, ko injum me te sprečinav e Devle ko adava?”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 A kad šunde adava, smirinde pe hem lelje te slavinen e Devle vaćerindoj: “Znači o Devel hem zako manuša taro avera nacije dinđa te obratinen pe hem te ovel len večno dživdipe!”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 A zako adava vreme o vernici kola inele rasejime zbog o progonstvo savo lelja te ovel kad o Stefan inele mudardo, resle sa đi Fenikija, Kipar hem Antiohija. On na propovedinde e Devlesoro lafi nikase sem e Jevrejenđe.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 A nesave olendar inele Kipranja hem Kirinci. I kad resle ki Antiohija, on vaćerde hem e Grkonenđe, mothovindoj lenđe o Šukar lafi e Gospodestar e Isusestar.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 O vas e Gospodesoro inele olencar, i but manuša poverujinde hem obratinde pe e Gospodese.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Adalestar šundilo đi ki khanđiri ano Jerusalim, i bičhalde e Varnava ki Antiohija.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Kad reslja adari hem kad dikhlja i milost e Devlesiri ko delo, ulo radosno hem lelja sarijen olen te ohrabrini te ačhoven verna e Gospodese sa pumare vileja,
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 adalese so o Varnava inele šukar manuš, pherdo e Svetone Duhoja hem veraja. I but džene lelje te verujinen ano Gospod.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Palo adava o Varnava dželo ko Tars te rodel e Savle.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Kad arakhlja le, anđa le ki Antiohija. Adari berš dive čedena pe ine e khanđirjaja hem sikavena ine bute manušen. Najangle ki Antiohija o učenici inele vičime “hrišćanja”.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Adala dive ki Antiohija ale nesave proroci taro Jerusalim.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Jekh olendar, palo anav Agav, uštino hem pherdo e Duhoja prorokujinđa da ka ovel baro bokhalipe ko sa e rimesoro carstvo. (Adava hem ulo zako vreme e carosoro e Klaudijasoro).
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 O učenici odlučinde te pomožinen e phraljenđe ki Judeja, ađahar so ka bičhalen lenđe sar kas kobor isi.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Ađahar hem ćerde, i bičhalde o pare e starešinenđe palo Varnava hem o Savle.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.