Atos 11
rmna (RMNA) vs NTLH
1 O apostolja hem o phralja ki sa i Judeja šunde so hem o manuša taro avera nacije priminde e Devlesoro lafi.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 A kad o Petar alo ko Jerusalim, nesave oto obrezime vernici lelje te kritikujinen le
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 vaćerindoj: “Đerdinđan ko čher e manušengoro kola nane obrezime hem haljan olencar!”
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Tegani o Petar redaja lelja te vaćeri lenđe sa so ulo:
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 “Injumle ki diz Jopa hem molinđum man. Sar molinav man ine, dikhljum vizija. Dikhljum sar nešto sar baro platno savo ple štare krajonencar mukela pe ki phuv taro nebo hem avela đi mande.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Zadikhljum man ano adava hem dikhljum ano leste životinjen saven isi štar pre, divlja zverija, okolen so lazinena phuvjaja hem e čirikljen.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Tegani šunđum glaso savo phenđa maje: ‘Ušti, Petre, čhin hem ha!’
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 A me phenđum: ‘Nisar, Gospode! Adalese so nikad na čhivđum ano muj ništa soi palo amaro zakoni pogano ili nečisto.’
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 A o glaso odupral palem phenđa maje: ‘Ma tu vičin nečisto okova so o Devel ćerđa te ovel čisto!’
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 I ađahar ulo trin puti, i onda sa adava palem vazdinđa pe ko nebo.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 I ko adava momenti trin manuša, kola inele bičhalde kora mande tari Cezareja, terdine anglo čher ano savo injamle.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 A o Sveto Duho phenđa maje te džav olencar bizo te mislinav man. Mancar pođinde hem akala šov phralja, i đerdinđam ko čher adale manušesoro.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Ov phenđa amenđe so dikhlja e anđeo sar terđola ano lesoro čher hem vaćeri: ‘Bičhal nekas ki Jopa te anen e Simone kovai vičime Petar.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Ov ka vaćeri će o lafija palo save ka ove spasime tu hem sa te čherutne.’
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 I kad leljum te vaćerav lenđe, o Sveto Duho huljilo upro lende ađahar sar so huljilo upra amende ano početak.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Tegani setinđum man so o Gospod phenđa: ‘O Jovan krstinđa panjeja, a tumen ka oven krstime e Svetone Duhoja.’
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 I te o Devel dinđa len isto daro savo amen dinđa kad poverujinđam ano Gospod Isus Hrist, ko injum me te sprečinav e Devle ko adava?”
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 A kad šunde adava, smirinde pe hem lelje te slavinen e Devle vaćerindoj: “Znači o Devel hem zako manuša taro avera nacije dinđa te obratinen pe hem te ovel len večno dživdipe!”
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 A zako adava vreme o vernici kola inele rasejime zbog o progonstvo savo lelja te ovel kad o Stefan inele mudardo, resle sa đi Fenikija, Kipar hem Antiohija. On na propovedinde e Devlesoro lafi nikase sem e Jevrejenđe.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 A nesave olendar inele Kipranja hem Kirinci. I kad resle ki Antiohija, on vaćerde hem e Grkonenđe, mothovindoj lenđe o Šukar lafi e Gospodestar e Isusestar.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 O vas e Gospodesoro inele olencar, i but manuša poverujinde hem obratinde pe e Gospodese.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Adalestar šundilo đi ki khanđiri ano Jerusalim, i bičhalde e Varnava ki Antiohija.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Kad reslja adari hem kad dikhlja i milost e Devlesiri ko delo, ulo radosno hem lelja sarijen olen te ohrabrini te ačhoven verna e Gospodese sa pumare vileja,
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 adalese so o Varnava inele šukar manuš, pherdo e Svetone Duhoja hem veraja. I but džene lelje te verujinen ano Gospod.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Palo adava o Varnava dželo ko Tars te rodel e Savle.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Kad arakhlja le, anđa le ki Antiohija. Adari berš dive čedena pe ine e khanđirjaja hem sikavena ine bute manušen. Najangle ki Antiohija o učenici inele vičime “hrišćanja”.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Adala dive ki Antiohija ale nesave proroci taro Jerusalim.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Jekh olendar, palo anav Agav, uštino hem pherdo e Duhoja prorokujinđa da ka ovel baro bokhalipe ko sa e rimesoro carstvo. (Adava hem ulo zako vreme e carosoro e Klaudijasoro).
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 O učenici odlučinde te pomožinen e phraljenđe ki Judeja, ađahar so ka bičhalen lenđe sar kas kobor isi.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Ađahar hem ćerde, i bičhalde o pare e starešinenđe palo Varnava hem o Savle.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.