Atos 11
rmna (RMNA) vs ARIB
1 O apostolja hem o phralja ki sa i Judeja šunde so hem o manuša taro avera nacije priminde e Devlesoro lafi.
1 Ora, ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judéia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 A kad o Petar alo ko Jerusalim, nesave oto obrezime vernici lelje te kritikujinen le
2 E quando Pedro subiu a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 vaćerindoj: “Đerdinđan ko čher e manušengoro kola nane obrezime hem haljan olencar!”
3 dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos e comeste com eles.
4 Tegani o Petar redaja lelja te vaćeri lenđe sa so ulo:
4 Pedro, porém, começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Injumle ki diz Jopa hem molinđum man. Sar molinav man ine, dikhljum vizija. Dikhljum sar nešto sar baro platno savo ple štare krajonencar mukela pe ki phuv taro nebo hem avela đi mande.
5 Estava eu orando na cidade de Jope, e em êxtase tive uma visão; descia um objeto, como se fosse um grande lençol, sendo baixado do céu pelas quatro pontas, e chegou perto de mim.
6 Zadikhljum man ano adava hem dikhljum ano leste životinjen saven isi štar pre, divlja zverija, okolen so lazinena phuvjaja hem e čirikljen.
6 E, fitando nele os olhos, o contemplava, e vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Tegani šunđum glaso savo phenđa maje: ‘Ušti, Petre, čhin hem ha!’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro, mata e come.
8 A me phenđum: ‘Nisar, Gospode! Adalese so nikad na čhivđum ano muj ništa soi palo amaro zakoni pogano ili nečisto.’
8 Mas eu respondi: De modo nenhum, Senhor, pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum e imunda.
9 A o glaso odupral palem phenđa maje: ‘Ma tu vičin nečisto okova so o Devel ćerđa te ovel čisto!’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 I ađahar ulo trin puti, i onda sa adava palem vazdinđa pe ko nebo.
10 Sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 I ko adava momenti trin manuša, kola inele bičhalde kora mande tari Cezareja, terdine anglo čher ano savo injamle.
11 E eis que, nesse momento, pararam em frente à casa onde estávamos três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 A o Sveto Duho phenđa maje te džav olencar bizo te mislinav man. Mancar pođinde hem akala šov phralja, i đerdinđam ko čher adale manušesoro.
12 Disse-me o Espírito que eu fosse com eles, sem hesitar; e também estes seis irmãos foram comigo e entramos na casa daquele homem.
13 Ov phenđa amenđe so dikhlja e anđeo sar terđola ano lesoro čher hem vaćeri: ‘Bičhal nekas ki Jopa te anen e Simone kovai vičime Petar.
13 E ele nos contou como vira em pé em sua casa o anjo, que lhe dissera: Envia a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Ov ka vaćeri će o lafija palo save ka ove spasime tu hem sa te čherutne.’
14 o qual te dirá palavras pelas quais serás salvo, tu e toda a tua casa.
15 I kad leljum te vaćerav lenđe, o Sveto Duho huljilo upro lende ađahar sar so huljilo upra amende ano početak.
15 Logo que eu comecei a falar, desceu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós no princípio.
16 Tegani setinđum man so o Gospod phenđa: ‘O Jovan krstinđa panjeja, a tumen ka oven krstime e Svetone Duhoja.’
16 Lembrei-me então da palavra do Senhor, como disse: João, na verdade, batizou com água; mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 I te o Devel dinđa len isto daro savo amen dinđa kad poverujinđam ano Gospod Isus Hrist, ko injum me te sprečinav e Devle ko adava?”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que dera também a nós, ao crermos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 A kad šunde adava, smirinde pe hem lelje te slavinen e Devle vaćerindoj: “Znači o Devel hem zako manuša taro avera nacije dinđa te obratinen pe hem te ovel len večno dživdipe!”
18 Ouvindo eles estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Assim, pois, Deus concedeu também aos gentios o arrependimento para a vida.
19 A zako adava vreme o vernici kola inele rasejime zbog o progonstvo savo lelja te ovel kad o Stefan inele mudardo, resle sa đi Fenikija, Kipar hem Antiohija. On na propovedinde e Devlesoro lafi nikase sem e Jevrejenđe.
19 Aqueles, pois, que foram dispersos pela tribulação suscitada por causa de Estêvão, passaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 A nesave olendar inele Kipranja hem Kirinci. I kad resle ki Antiohija, on vaćerde hem e Grkonenđe, mothovindoj lenđe o Šukar lafi e Gospodestar e Isusestar.
20 Havia, porém, entre eles alguns cíprios e cirenenses, os quais, entrando em Antioquia, falaram também aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 O vas e Gospodesoro inele olencar, i but manuša poverujinde hem obratinde pe e Gospodese.
21 E a mão do Senhor era com eles, e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Adalestar šundilo đi ki khanđiri ano Jerusalim, i bičhalde e Varnava ki Antiohija.
22 Chegou a notícia destas coisas aos ouvidos da igreja em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia;
23 Kad reslja adari hem kad dikhlja i milost e Devlesiri ko delo, ulo radosno hem lelja sarijen olen te ohrabrini te ačhoven verna e Gospodese sa pumare vileja,
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortava a todos a perseverarem no Senhor com firmeza de coração;
24 adalese so o Varnava inele šukar manuš, pherdo e Svetone Duhoja hem veraja. I but džene lelje te verujinen ano Gospod.
24 porque era homem de bem, e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Palo adava o Varnava dželo ko Tars te rodel e Savle.
25 Partiu, pois, Barnabé para Tarso, em busca de Saulo;
26 Kad arakhlja le, anđa le ki Antiohija. Adari berš dive čedena pe ine e khanđirjaja hem sikavena ine bute manušen. Najangle ki Antiohija o učenici inele vičime “hrišćanja”.
26 e tendo-o achado, o levou para Antioquia. E durante um ano inteiro reuniram-se naquela igreja e instruíram muita gente; e em Antioquia os discípulos pela primeira vez foram chamados cristãos.
27 Adala dive ki Antiohija ale nesave proroci taro Jerusalim.
27 Naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia;
28 Jekh olendar, palo anav Agav, uštino hem pherdo e Duhoja prorokujinđa da ka ovel baro bokhalipe ko sa e rimesoro carstvo. (Adava hem ulo zako vreme e carosoro e Klaudijasoro).
28 e levantando-se um deles, de nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome por todo o mundo, a qual ocorreu no tempo de Cláudio.
29 O učenici odlučinde te pomožinen e phraljenđe ki Judeja, ađahar so ka bičhalen lenđe sar kas kobor isi.
29 E os discípulos resolveram mandar, cada um conforme suas posses, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia;
30 Ađahar hem ćerde, i bičhalde o pare e starešinenđe palo Varnava hem o Savle.
30 o que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.