Lucas 9
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs VC
1 Ісус вічіндя дешудуєн, і диня ленґє зор те е влада те траден аврі саворе дємонен і те сасарен насвалібе.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Ов бічадя лен те вакєрен пало Девлескєро Краліпе і те сасарен ле насвален.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ов пгендя ленґє: — На лен ніч пега андро дром: ані паца, ані ташка, ані маро і нісаве лове, і на лен пега авер голмі.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Андро саво кгєр заджяна, одя те ачен, а паліш одарік джян дуредер.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Те варекай мануша на прелена тумен, акор, сар авена аврі андало ода фоврос, разінен аврі о прахос пал тумаре піндре про свідєтєльство протів одала мануша.
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Сікаде ґейле дромега. Оне пгіренас ґав ґавестар, вакєренас Радишаґоскєро Гійрос і вшадзік сасаренас ле насвале манушен.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Кана Ірод владаріс-тетрархос шундя пал саворо када, ов іґєн чудалінеласпес. Варесаве вакєренас, со ода Іоанн ушіля андал о мерібе,
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 авер вакєренас, гой сікадяпес Ілія, а минґ варесаве мануша вакєренас, гой єкг чірлатуно пророкос ушіля андало мерібе.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Ірод пгендя: — Ле Іоанноскє ме отчіндьом о шейро. Акор ко ода Мануш, пал Касте ме шунав айсо? Ов іґєн камелас те дикгєн ле Ісус.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Кана апостоли вісаліле, оне розвакєрде Лескє, со кєрде. А паліш Ов іля чак лен Пега, і оне ґейле коркоре андро фоврос, саво вічінелпес Віфсаїда.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Та нийпос доджянляпес пал ода і ґейле пал Лесте. Ов преіля лен і вакєрелас ленґє пало Краліпе ле Девлескєро, а ле насвален сасарелас.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Кана аврі ратісаліля, акор дешудуя подґейле ко Ісус і вакєренас Лескє: — Одмук ле нийпос, мі джян андре пашуне цікне те баре ґава те пресовен і те аракгєн пескє хавібе, бо амен андро біманушенґєро тган.
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Акор Ісус ленґє отпгендя: — Ден тумен ленґє те хан. А оне пгенде: — Кє аменде ніч нане, чак панч маре і дуй мача. Чі аменґє те джян, те цінен хавібе пре кадала саворе мануша?
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Чак ле муршен одя есас варекай панч езера манушен. Та Ов пгендя пескєре сікаденґє: — Тговен лен те бешен копенца по пенда мануша.
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Оне кєрде авка і розтгоде те бешен саворен.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Ісус іля панч маре і дуй мача, дикгля про нєбос, палікєрдя, препгаґля і диня ле сікаденґє, те розден ле нийпоскє.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Саворе ханас те чаліле, а одале которендар, саве на дохале, іскінде минґ дешудуй кошара.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Єкгвар, кана Ісус модлінеласпес коркоро, і надур Лестар есас Лескєре сікаде, Ов пгучля лендар: — Важ касте прелел Ман о нийпос?
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Оне отпгенде Лескє: — Єкг пгенен, со Ту сал Іоанн Боладо, а авер пгенен, со Ту сал Ілія, а вареко пгенел, со єкг чірлатуно пророкос ушіля андало мерібен.
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Та Ов пгучля лендар: — А тумен важ касте Ман прелен? Акор Петро отпгендя Лескє: — Важо Хрістос Девлескєро.
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Акор Ов ленґє диня аврі нікаскє те на вакєрен пало ода,
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 вакєрібнага: — Ле Манушенґєро Ча маїнел іґєн бут те семвединен. Ов ейла отчідо ле пгуредеренца, єкг баредер рашаєнца те ле танітовенца Законоскєре. І маїнел тейн мурдардо, а про тріто дівес ушела андал о мерібе.
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 А паліш Ісус пгендя ленґє: — Те вареко тумендар камел те авен пал Манде, акор отпген тут пестар, сако дівес ле пескєро кєрестос і ав пал Манде.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Ко камел те ратинен пескєро джівіпе, ода нашавела лес, а ко нашавела пескєро джівіпе важ Манде, ода ратинела лес.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Саві хасна ле манушескє те захудела саворо светос, та коркоро пескє мосарела джівіпе і доліджяла лес ко мурдаріпе?
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Важ ода ко ладжялапес Мандар і Мійре лавендар, одалестар ладжяла те о Ча ле Манушенґєро, кана Ов авела андре Пескєрі слава, андре слава ле Дадескєрі і свентне анґєленґєрі.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Та чачес пгенав туменґє: гін мануша машкар туменде, саве тердьон аде, саве на мерена, адик на дикгєна о Краліпе ле Девлескєро.
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Варекай толо охто дівес, сар Ісус пгендя адала лава, Ов іля ле Петрос, ле Іоанн те ле Яковс і ваздняпес ленца про партос те модліненпес.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 А кана Ов есас андре молітва, о муй Лескєро чіріндяпес, а Лескєре голмі ачіле парне і іґєн фес бліскіненас.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Акор варекатар сікадепес дуй мурша і вакєренас Лега, ода есас Моїсєй те Ілія.
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 Оне сікадепес андре слава те вакєренас пало ода, сар Ов отджяла адале светостар андал Єрусалім.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Акор про Петрос те про одален, ко есас лега андре єкг, авля совібе. А кана оне ушіле опре андал совібе, дикгле Лескєрі слава а те дує муршен, саве тердьонас пашес паж Лесте.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Ачіля авка, кана одала дувджяне іма джянас Лестар, акор Петро пгендя ле Ісусоскє: — Танітов, міште аменґє аде! Домук аменґє, і амен кєрага аде трін шатрі: Тукє єкг, Моїсєйоскє єкг те ле Іліяскє єкг, — та ов коркоро на ахальолас, со вакєрел.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Кана ов минґ вакєрелас, сікадяпес е хмара і зучардя лен, і авля пре ленде барі дар, кана ачіле андре хмара.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 І есас ганґос андал е хмара, саво вакєрелас: — Када Мійро Ча іскіндно. Лес шунен!
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Кана ганґос ціхісаліля, Ісус ачіля Коркоро. А оне нікаскє на вакєренас андро одала дівеса пало ода, со оне дикгле.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Про авер дівес, кана оне авле тейле пало партос, одя ле Ісус ужаренас іма бут мануша.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Акор єкг мануш андал ода нийпос кєздиндя те вріскінен: — Танітов, манґав Тут, дикг про мійро чаворо, бо ов кє манде чак єкг!
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 О духос худел лес, і ов єкгваресте кєздинел те річінен. Ов разінел лес авка, со андал лескєро муй джял е пена. Духос мучінел лес і лєду біду одмукєл лес.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Ме манґльом Тийре сікаден те траден лес аврі, та оне на бійрінде.
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Ісус отпгендя: — О, біпатябнаскєро те спорціме родос! Кєці Манґє минґ тейн туменца і те тийрінен тумен? Ан аде тийре чаворес.
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Кана чаворо подавля капка пашедер, акор дємон чідя лега пре пгув і кєздиндя лега іґєн фес те разінен. Та Ісус диня аврі нажувже духоскє, сасардя ле чаворес і диня лес ле дадескє.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Саворе, ко одя есас, чудаліненаспес, саво баро Дейл. Ісус дуйтовар вакєрел пал Пескєро мерібе А кана саворе чудаліненаспес саворескє, со кєрдя Ісус, Ов пгендя пескєре сікаденґє:
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 — Шунен міште, со Ме канакє туменґє пгенава: о Ча ле Манушенґєро маїнел тейн предино андро васта ле манушенґєре.
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Та оне на ахаліле када лав, бо ода лав есас ґарудо лендар. Оне на ахаліле Лес, та даранас Лестар те пгучен пало ода.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Акор есас машкар ленде о спорос: ко лендар ейла баредер?
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Ісус джянелас, со оне думінен, і важ ода Ов іля ле чаворес і тгодя лес паж Песте.
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 І пгендя ленґє: — Ко прелела кадале чаворес андро Мійро нав — Ман прелел, а ко Ман прелел — прелел Одалес, Ко бічадя Ман. А ко гіно єкг цікнедер машкар туменде, ода гіно баредер.
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Акор Іоанн пгендя Лескє: — Танітов, амен дикглям єкгє манушес, саво Тийре навега траделас аврі манушендар ле дємонен. Амен пгендям, гой те на кєрел када, бо ов аменца на пгірел.
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Та Ісус ленґє отпгендя: — На запріщінен лескє, бо ко нане протів туменде, ода важ туменде.
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Кана ле Ісусоскє подавля овра, і Лес маїндяпес те лен про нєбос, Лескє есас про їло те джян андро Єрусалім.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Акор анґлал Песте Ов бічадя ле бічаден, і оне ґейле андро єкг самарійсько ґав, гой те прікєрен саворо.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Та ґавутуне мануша на преіле ле Ісус, бо Ов джялас андро Єрусалім.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Сар дикгле када Лескєре сікаде, о Яков те Іоанн, пгенде Лескє: — Раєя, камес, амен манґага, мі авел е яґ пало нєбос те мурдарел лен?
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Та Ісус вісаліляпес кє ленде і диня ленґє аврі.Акор оне ґейле андро авер ґав.
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 — ausente —
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Кана оне джянас андро дром, вареко пгендя Лескє: — Ме джява пал Туте, кай Ту те на ґейлялас!
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Ісус лескє отпгендя: — Ле ліскен гін пескєре хара, а ко чірікле нєбоскєре гін пескєре гнізда, а ко Ча ле Манушенґєро нане кай о шейро те тговен.
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Те дуйтонескє пгендя: — Ав пал Манде. Та ов пгендя: — Раєя! Мук ман єкгвар, мі джяв те парунен мійре дадес.
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Ісус лескє пгендя: — Мук, гой мувле мі парунен пескєре мувлен. А ту джя і розвакєр пало Краліпе ле Девлескєро.
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Минґ єкг пгендя Лескє: — Ме джява пал Туте, Раєя! Та єкгвар домук манґє, те джяв пошлєдньо раз те дикгав мійро чаладос.
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Та Ісус лескє пгендя: — Сако, ко тгодя пескєро васт про плугос, а дикгєл минґ палал, нане гонно пріґ о Краліпе ле Девлескєро.
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.