Lucas 9
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs ARA
1 Ісус вічіндя дешудуєн, і диня ленґє зор те е влада те траден аврі саворе дємонен і те сасарен насвалібе.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Ов бічадя лен те вакєрен пало Девлескєро Краліпе і те сасарен ле насвален.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ов пгендя ленґє: — На лен ніч пега андро дром: ані паца, ані ташка, ані маро і нісаве лове, і на лен пега авер голмі.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Андро саво кгєр заджяна, одя те ачен, а паліш одарік джян дуредер.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Те варекай мануша на прелена тумен, акор, сар авена аврі андало ода фоврос, разінен аврі о прахос пал тумаре піндре про свідєтєльство протів одала мануша.
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Сікаде ґейле дромега. Оне пгіренас ґав ґавестар, вакєренас Радишаґоскєро Гійрос і вшадзік сасаренас ле насвале манушен.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Кана Ірод владаріс-тетрархос шундя пал саворо када, ов іґєн чудалінеласпес. Варесаве вакєренас, со ода Іоанн ушіля андал о мерібе,
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 авер вакєренас, гой сікадяпес Ілія, а минґ варесаве мануша вакєренас, гой єкг чірлатуно пророкос ушіля андало мерібе.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Ірод пгендя: — Ле Іоанноскє ме отчіндьом о шейро. Акор ко ода Мануш, пал Касте ме шунав айсо? Ов іґєн камелас те дикгєн ле Ісус.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Кана апостоли вісаліле, оне розвакєрде Лескє, со кєрде. А паліш Ов іля чак лен Пега, і оне ґейле коркоре андро фоврос, саво вічінелпес Віфсаїда.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Та нийпос доджянляпес пал ода і ґейле пал Лесте. Ов преіля лен і вакєрелас ленґє пало Краліпе ле Девлескєро, а ле насвален сасарелас.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Кана аврі ратісаліля, акор дешудуя подґейле ко Ісус і вакєренас Лескє: — Одмук ле нийпос, мі джян андре пашуне цікне те баре ґава те пресовен і те аракгєн пескє хавібе, бо амен андро біманушенґєро тган.
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Акор Ісус ленґє отпгендя: — Ден тумен ленґє те хан. А оне пгенде: — Кє аменде ніч нане, чак панч маре і дуй мача. Чі аменґє те джян, те цінен хавібе пре кадала саворе мануша?
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Чак ле муршен одя есас варекай панч езера манушен. Та Ов пгендя пескєре сікаденґє: — Тговен лен те бешен копенца по пенда мануша.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Оне кєрде авка і розтгоде те бешен саворен.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Ісус іля панч маре і дуй мача, дикгля про нєбос, палікєрдя, препгаґля і диня ле сікаденґє, те розден ле нийпоскє.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Саворе ханас те чаліле, а одале которендар, саве на дохале, іскінде минґ дешудуй кошара.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Єкгвар, кана Ісус модлінеласпес коркоро, і надур Лестар есас Лескєре сікаде, Ов пгучля лендар: — Важ касте прелел Ман о нийпос?
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Оне отпгенде Лескє: — Єкг пгенен, со Ту сал Іоанн Боладо, а авер пгенен, со Ту сал Ілія, а вареко пгенел, со єкг чірлатуно пророкос ушіля андало мерібен.
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Та Ов пгучля лендар: — А тумен важ касте Ман прелен? Акор Петро отпгендя Лескє: — Важо Хрістос Девлескєро.
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Акор Ов ленґє диня аврі нікаскє те на вакєрен пало ода,
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 вакєрібнага: — Ле Манушенґєро Ча маїнел іґєн бут те семвединен. Ов ейла отчідо ле пгуредеренца, єкг баредер рашаєнца те ле танітовенца Законоскєре. І маїнел тейн мурдардо, а про тріто дівес ушела андал о мерібе.
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 А паліш Ісус пгендя ленґє: — Те вареко тумендар камел те авен пал Манде, акор отпген тут пестар, сако дівес ле пескєро кєрестос і ав пал Манде.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Ко камел те ратинен пескєро джівіпе, ода нашавела лес, а ко нашавела пескєро джівіпе важ Манде, ода ратинела лес.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Саві хасна ле манушескє те захудела саворо светос, та коркоро пескє мосарела джівіпе і доліджяла лес ко мурдаріпе?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Важ ода ко ладжялапес Мандар і Мійре лавендар, одалестар ладжяла те о Ча ле Манушенґєро, кана Ов авела андре Пескєрі слава, андре слава ле Дадескєрі і свентне анґєленґєрі.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Та чачес пгенав туменґє: гін мануша машкар туменде, саве тердьон аде, саве на мерена, адик на дикгєна о Краліпе ле Девлескєро.
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Варекай толо охто дівес, сар Ісус пгендя адала лава, Ов іля ле Петрос, ле Іоанн те ле Яковс і ваздняпес ленца про партос те модліненпес.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 А кана Ов есас андре молітва, о муй Лескєро чіріндяпес, а Лескєре голмі ачіле парне і іґєн фес бліскіненас.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Акор варекатар сікадепес дуй мурша і вакєренас Лега, ода есас Моїсєй те Ілія.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Оне сікадепес андре слава те вакєренас пало ода, сар Ов отджяла адале светостар андал Єрусалім.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Акор про Петрос те про одален, ко есас лега андре єкг, авля совібе. А кана оне ушіле опре андал совібе, дикгле Лескєрі слава а те дує муршен, саве тердьонас пашес паж Лесте.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Ачіля авка, кана одала дувджяне іма джянас Лестар, акор Петро пгендя ле Ісусоскє: — Танітов, міште аменґє аде! Домук аменґє, і амен кєрага аде трін шатрі: Тукє єкг, Моїсєйоскє єкг те ле Іліяскє єкг, — та ов коркоро на ахальолас, со вакєрел.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Кана ов минґ вакєрелас, сікадяпес е хмара і зучардя лен, і авля пре ленде барі дар, кана ачіле андре хмара.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 І есас ганґос андал е хмара, саво вакєрелас: — Када Мійро Ча іскіндно. Лес шунен!
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Кана ганґос ціхісаліля, Ісус ачіля Коркоро. А оне нікаскє на вакєренас андро одала дівеса пало ода, со оне дикгле.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Про авер дівес, кана оне авле тейле пало партос, одя ле Ісус ужаренас іма бут мануша.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Акор єкг мануш андал ода нийпос кєздиндя те вріскінен: — Танітов, манґав Тут, дикг про мійро чаворо, бо ов кє манде чак єкг!
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 О духос худел лес, і ов єкгваресте кєздинел те річінен. Ов разінел лес авка, со андал лескєро муй джял е пена. Духос мучінел лес і лєду біду одмукєл лес.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Ме манґльом Тийре сікаден те траден лес аврі, та оне на бійрінде.
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Ісус отпгендя: — О, біпатябнаскєро те спорціме родос! Кєці Манґє минґ тейн туменца і те тийрінен тумен? Ан аде тийре чаворес.
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Кана чаворо подавля капка пашедер, акор дємон чідя лега пре пгув і кєздиндя лега іґєн фес те разінен. Та Ісус диня аврі нажувже духоскє, сасардя ле чаворес і диня лес ле дадескє.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Саворе, ко одя есас, чудаліненаспес, саво баро Дейл. Ісус дуйтовар вакєрел пал Пескєро мерібе А кана саворе чудаліненаспес саворескє, со кєрдя Ісус, Ов пгендя пескєре сікаденґє:
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 — Шунен міште, со Ме канакє туменґє пгенава: о Ча ле Манушенґєро маїнел тейн предино андро васта ле манушенґєре.
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Та оне на ахаліле када лав, бо ода лав есас ґарудо лендар. Оне на ахаліле Лес, та даранас Лестар те пгучен пало ода.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Акор есас машкар ленде о спорос: ко лендар ейла баредер?
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Ісус джянелас, со оне думінен, і важ ода Ов іля ле чаворес і тгодя лес паж Песте.
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 І пгендя ленґє: — Ко прелела кадале чаворес андро Мійро нав — Ман прелел, а ко Ман прелел — прелел Одалес, Ко бічадя Ман. А ко гіно єкг цікнедер машкар туменде, ода гіно баредер.
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Акор Іоанн пгендя Лескє: — Танітов, амен дикглям єкгє манушес, саво Тийре навега траделас аврі манушендар ле дємонен. Амен пгендям, гой те на кєрел када, бо ов аменца на пгірел.
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Та Ісус ленґє отпгендя: — На запріщінен лескє, бо ко нане протів туменде, ода важ туменде.
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Кана ле Ісусоскє подавля овра, і Лес маїндяпес те лен про нєбос, Лескє есас про їло те джян андро Єрусалім.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Акор анґлал Песте Ов бічадя ле бічаден, і оне ґейле андро єкг самарійсько ґав, гой те прікєрен саворо.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Та ґавутуне мануша на преіле ле Ісус, бо Ов джялас андро Єрусалім.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Сар дикгле када Лескєре сікаде, о Яков те Іоанн, пгенде Лескє: — Раєя, камес, амен манґага, мі авел е яґ пало нєбос те мурдарел лен?
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Та Ісус вісаліляпес кє ленде і диня ленґє аврі.Акор оне ґейле андро авер ґав.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 — ausente —
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Кана оне джянас андро дром, вареко пгендя Лескє: — Ме джява пал Туте, кай Ту те на ґейлялас!
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Ісус лескє отпгендя: — Ле ліскен гін пескєре хара, а ко чірікле нєбоскєре гін пескєре гнізда, а ко Ча ле Манушенґєро нане кай о шейро те тговен.
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Те дуйтонескє пгендя: — Ав пал Манде. Та ов пгендя: — Раєя! Мук ман єкгвар, мі джяв те парунен мійре дадес.
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Ісус лескє пгендя: — Мук, гой мувле мі парунен пескєре мувлен. А ту джя і розвакєр пало Краліпе ле Девлескєро.
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Минґ єкг пгендя Лескє: — Ме джява пал Туте, Раєя! Та єкгвар домук манґє, те джяв пошлєдньо раз те дикгав мійро чаладос.
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Та Ісус лескє пгендя: — Сако, ко тгодя пескєро васт про плугос, а дикгєл минґ палал, нане гонно пріґ о Краліпе ле Девлескєро.
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.