Lucas 7
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs VC
1 Сар довакєрдя Пескєре лава ко нийпос, Ісус заґейля андро Капернаум.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Одя ко єкг сотнікос есас насвало совґас, саво пашльолас про мерібе. Ода совґас есас іґєн драго ле сотнікоскє.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Кана ов шундя пало Ісус, ов бічадя кє Лесте іудєєнґєре пгуредерен те манґєн Лес, гой Ов те авел те сасарен лескєрес совґас.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 А оне, сар авле ко Ісус, іґєн фес манґєнас Лес і пгенде: — Ов засовґаліндя, гой Ту те кєрес када лескє,
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 важ ода бо ов камел амаро нийпос, і ода ов строїндя аменґє сінаґоґа.
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Ісус ґейля ленца. Кана Ов есас іма надур ле кгєрестар, о сотнікос бічадя кє Лесте ле баратен те пгенен Лескє: — Раєя, на мучін Тут, бо ме на засовґалінав, гой Ту те заавес андро мійро кгєр.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Ме подуміндьом, со ме на засовґаліндьом те авен кє Туте. Та пген о лав, і ейла сасардо мійро совґас.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Бо ме сом о мануш і подчінінавман преказенґє, і гін кє манде суґлядя, саве ман шунен. І пгенав єкгєскє: «Джя», — і ов джял, і аврескє: «Ав», — і ов авел. Те ле совґаскє мійрескє пгенав: «Кєр ода», — і ов кєрел.
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 А сар Ісус шундя када, чудаліндяпес лескє, і вісаліля ко нийпос, саво джялас пал Лесте, і пгендя: — Пгенав туменґє, минґ андро Ізраєль ме на аракгльом айсо патябе!
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Кана одала бічаде вісаліле кгєйре, акор аракгле, со совґас есас іма сасардо.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Сіґ Ісус ґейля андро фоврос, со вічінелпес Наїн. І джянас Лега Лескєре сікаде і іґєн бут нийпос.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Кана Ов доавля кє фовроскєрі капура, одарік аненас аврі ле мувлес, саво есас єкг ча кє пескєрі дай, а ой есас вдова. І іґєн бут нийпос джянас лага андал фоврос.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Сар о Рай ла дикгля, іґєн ла посаїндя і пгендя лакє: — На ров.
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Ов подґейля і хундяпес ко мохто. А одала, со ліджянас, терділе. І Ов пгендя: — Чаворея, тукє пгенав: уші!
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Мувло бешля і хундя те вакєрен. А Ісус перединя лес ле дакє.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Барі дар авля про саворе, і оне ашаренас ле Девлес, вакєрібнага: — Баро пророкос ачіля машкар аменде, бо о Дейл авля те поможінен Пескєре нийпоскє!
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Ода лав розґейля пал Лесте пал саворі Іудєя те пало саворе пашуне фовра.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Ле Іоанноскєре сікаде розвакєрде лескє пал саворо ода, со ачіля. Акор Іоанн вічіндя кє песте дуєн пескєре сікадендар
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 і бічадя лен ко Рай те пгучен: — Чі Ту сал Ода, Саво маїнел те авен, вай аменґє те ужарен аврес?
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Одала мануша подавле ко Ісус і пгенде: — Іоанн Боладо бічадя амен кє Туте те пгучен: чі Ту сал Ода, кай маїнел те авен, вай аменґє те ужарен аврес?
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Андре оди овра Ов сасардя буте джянен ле насвалібнендар те мучішаґостар, і одален, андре касте есас налаче духі, те буте коренґє пгутердя о якга, гой те дикгєн.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Ісус ленґє отпгендя: — Джян, розвакєрен ле Іоанноскє, со тумен дикглян те шундян: коре ачен те дикгєн, банґє пгірен, прокажоне ачен жувже, кашукє шунен, мувле ачен джівде, чоренґє вакєрелпес Радишаґоскєро Гійрос.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Бахтало ода, ко на демелапес тейле пал дром важ Манде!
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Кана ола, кас бічадя Іоанн, отґейле, Ісус кєздиндя те вакєрен ле нийпоскє пало Іоанн: — Пре состе тумен джянас те дикгєн анде пустиня? Про тростнікос, кай о барвал лес пгурдел?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Та пре касте тумен джянас те дикгєн? Талам, про мануш, саво есас урадо андро раїкане голмі? Та одала, ко кіделпес андро барвале голмі і джівел андро барваліпе, гіне андро кралєнґєре палаца.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Акор пре касте тумен пгіренас те дикгєн? Про пророкос? Га, пгенав туменґє, і бутер, сар про пророкос!
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Ов гіно пал, касте гін пісіме:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Пгенав туменґє: нане айсо, саво увліля ромнятар, саво увлялас баредер, сар Іоанн. Та єкг цікнедер андро Краліпе ле Девлескєро гіно баредер лестар.
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Саворо нийпос, саво шунелас Лес, а те одала, саве іскіденас налогі, прінджярде Девлескєро чачібе, і боладепес ле Іоанноскєра болавіпнага.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 А фарісєї те танітова Законоскєре отпгендепес лестар те болавен, і отчіде Девлескєрі воля.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Ісус пгендя: — Кага шай ровнярав када манушенґєро родос? Пре касте оне пес марен?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Оне маренпес про чаве, саве бешен про піяціс і вріскінен єкг аврескє:
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Авля Іоанн Боладо, на хал о маро, на пієл е мол. А тумен вакєрен: «Андре лесте о дємон».
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Авля о Ча ле Манушенґєро, хал те пієл, а тумен вакєрен: «Акєс мануш бокгалярдо і матяркєрдо, баратос одаленґє, ко іскідел налогі, те бійношненґє».
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Та ґодяверіпе гіні оправдіме саворе лакєре чавенца.
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Єкг фарісєй вічіндя ле Ісус кє песте про дийлос. Ісус заавля андро кгєр ко фарісєй і захундя тган пажо скамін.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Андро ода фоврос есас єкг ромні, пал саві саворе джяненас, со ой есас бійношні. Кана ой доджянля, гой Ісус хал о дийлос андро кгєр ко фарісєй, андя алабастрово флаконос драге духенца.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Ой тердьолас палал паж Лескєре піндре і ровелас, а лакєре асва перенас про Лескєре піндре. Ой кєздиндя пескєре баленца те коскєрен Лескєре піндре, і чумідкєрелас лен, і акор кєздиндя те макгєн лен ле духенца.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Фарісєй, саво вічіндя Лес, дикгля ода і пгендя андре песте: «Те Ов увлягас пророкос, акор джянлялас, саві ромні худелпес Лестар, со ой бійношні».
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Акор Ісус пгендя кє лесте: — Сімон, маїнав тукє варесо те пгенен. А ов Лескє пгенел: — Пген, Танітов.
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Ісус пгендя: — Єкг мануш диня камібе дує манушенґє: єкг камелас лескє панчшел дінарія, а дуйто — пенда.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Та ані єкг лендар на бійрінелас те вісарен лескє камібе, і ов одмукля со дувджяненґє. Сар пал тийро, ко лендар бутер лес камела?
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Сімон отпгендя Лескє: — Ме думінав, ода, каскє бутер камібе одмукля. Ісус лескє пгендя: — Міште ту ахалілял.
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 І акор вісаліля кє ромні і пгендя Сімоноскє: — Дикгєс кадала ромня? Ме заавльом кє туте андро кгєр, ту пані Манґє про піндре на подинял, а ой пескєре асвенца обмордя Мійре піндре і кгосля пескєре баленца.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Ту на чуміндял Ман, а ой, отканастар Ме авльом, на преачел те чуміден Манґє о піндре.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Шейро Мійро ту на помакглял Манґє, а ой духенца помакгля Манґє о піндре.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Важ ода пгенав тукє: лакє одмукєнпес бут бійні, бо ой бут закамля. А каскє фріма пребачіме, ода фріма камел.
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Акор Ісус пгендя ла ромнякє: — Одмукєнпес тукє тийре бійні.
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 А саворе, ко есас Лега пажо скамін і ханас о дийлос, кєздинде те вакєрен андре песте: «Та ко Ов айсо, кай одмукєл о бійні?»
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Ісус пгендя ла ромнякє: — Патябе тийро ратиндя тут. Джя ле мірога.
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.