Lucas 7
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs ACF
1 Сар довакєрдя Пескєре лава ко нийпос, Ісус заґейля андро Капернаум.
1 E, depois de concluir todos estes discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Одя ко єкг сотнікос есас насвало совґас, саво пашльолас про мерібе. Ода совґас есас іґєн драго ле сотнікоскє.
2 E o servo de um certo centurião, a quem muito estimava, estava doente, e moribundo.
3 Кана ов шундя пало Ісус, ов бічадя кє Лесте іудєєнґєре пгуредерен те манґєн Лес, гой Ов те авел те сасарен лескєрес совґас.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 А оне, сар авле ко Ісус, іґєн фес манґєнас Лес і пгенде: — Ов засовґаліндя, гой Ту те кєрес када лескє,
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isto,
5 важ ода бо ов камел амаро нийпос, і ода ов строїндя аменґє сінаґоґа.
5 Porque ama a nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Ісус ґейля ленца. Кана Ов есас іма надур ле кгєрестар, о сотнікос бічадя кє Лесте ле баратен те пгенен Лескє: — Раєя, на мучін Тут, бо ме на засовґалінав, гой Ту те заавес андро мійро кгєр.
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado.
7 Ме подуміндьом, со ме на засовґаліндьом те авен кє Туте. Та пген о лав, і ейла сасардо мійро совґас.
7 E por isso nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Бо ме сом о мануш і подчінінавман преказенґє, і гін кє манде суґлядя, саве ман шунен. І пгенав єкгєскє: «Джя», — і ов джял, і аврескє: «Ав», — і ов авел. Те ле совґаскє мійрескє пгенав: «Кєр ода», — і ов кєрел.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 А сар Ісус шундя када, чудаліндяпес лескє, і вісаліля ко нийпос, саво джялас пал Лесте, і пгендя: — Пгенав туменґє, минґ андро Ізраєль ме на аракгльом айсо патябе!
9 E, ouvindo isto Jesus, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos que nem ainda em Israel tenho achado tanta fé.
10 Кана одала бічаде вісаліле кгєйре, акор аракгле, со совґас есас іма сасардо.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Сіґ Ісус ґейля андро фоврос, со вічінелпес Наїн. І джянас Лега Лескєре сікаде і іґєн бут нийпос.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão;
12 Кана Ов доавля кє фовроскєрі капура, одарік аненас аврі ле мувлес, саво есас єкг ча кє пескєрі дай, а ой есас вдова. І іґєн бут нийпос джянас лага андал фоврос.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Сар о Рай ла дикгля, іґєн ла посаїндя і пгендя лакє: — На ров.
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Ов подґейля і хундяпес ко мохто. А одала, со ліджянас, терділе. І Ов пгендя: — Чаворея, тукє пгенав: уші!
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam), e disse: Jovem, a ti te digo: Levanta-te. E o que fora defunto assentou-se, e começou a falar.
15 Мувло бешля і хундя те вакєрен. А Ісус перединя лес ле дакє.
15 E entregou-o à sua mãe.
16 Барі дар авля про саворе, і оне ашаренас ле Девлес, вакєрібнага: — Баро пророкос ачіля машкар аменде, бо о Дейл авля те поможінен Пескєре нийпоскє!
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Ода лав розґейля пал Лесте пал саворі Іудєя те пало саворе пашуне фовра.
17 E correu dele esta fama por toda a Judéia e por toda a terra circunvizinha.
18 Ле Іоанноскєре сікаде розвакєрде лескє пал саворо ода, со ачіля. Акор Іоанн вічіндя кє песте дуєн пескєре сікадендар
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 і бічадя лен ко Рай те пгучен: — Чі Ту сал Ода, Саво маїнел те авен, вай аменґє те ужарен аврес?
19 E João, chamando dois dos seusdiscípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
20 Одала мануша подавле ко Ісус і пгенде: — Іоанн Боладо бічадя амен кє Туте те пгучен: чі Ту сал Ода, кай маїнел те авен, вай аменґє те ужарен аврес?
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João o Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
21 Андре оди овра Ов сасардя буте джянен ле насвалібнендар те мучішаґостар, і одален, андре касте есас налаче духі, те буте коренґє пгутердя о якга, гой те дикгєн.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus, e deu vista a muitos cegos.
22 Ісус ленґє отпгендя: — Джян, розвакєрен ле Іоанноскє, со тумен дикглян те шундян: коре ачен те дикгєн, банґє пгірен, прокажоне ачен жувже, кашукє шунен, мувле ачен джівде, чоренґє вакєрелпес Радишаґоскєро Гійрос.
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide, e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: que os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Бахтало ода, ко на демелапес тейле пал дром важ Манде!
23 E bem-aventurado é aquele que em mim se não escandalizar.
24 Кана ола, кас бічадя Іоанн, отґейле, Ісус кєздиндя те вакєрен ле нийпоскє пало Іоанн: — Пре состе тумен джянас те дикгєн анде пустиня? Про тростнікос, кай о барвал лес пгурдел?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? uma cana abalada pelo vento?
25 Та пре касте тумен джянас те дикгєн? Талам, про мануш, саво есас урадо андро раїкане голмі? Та одала, ко кіделпес андро барвале голмі і джівел андро барваліпе, гіне андро кралєнґєре палаца.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com preciosas vestiduras, e em delícias, estão nos paços reais.
26 Акор пре касте тумен пгіренас те дикгєн? Про пророкос? Га, пгенав туменґє, і бутер, сар про пророкос!
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Ов гіно пал, касте гін пісіме:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, O qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Пгенав туменґє: нане айсо, саво увліля ромнятар, саво увлялас баредер, сар Іоанн. Та єкг цікнедер андро Краліпе ле Девлескєро гіно баредер лестар.
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João o Batista; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Саворо нийпос, саво шунелас Лес, а те одала, саве іскіденас налогі, прінджярде Девлескєро чачібе, і боладепес ле Іоанноскєра болавіпнага.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 А фарісєї те танітова Законоскєре отпгендепес лестар те болавен, і отчіде Девлескєрі воля.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Ісус пгендя: — Кага шай ровнярав када манушенґєро родос? Пре касте оне пес марен?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Оне маренпес про чаве, саве бешен про піяціс і вріскінен єкг аврескє:
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos lamentações, e não chorastes.
33 Авля Іоанн Боладо, на хал о маро, на пієл е мол. А тумен вакєрен: «Андре лесте о дємон».
33 Porque veio João o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Авля о Ча ле Манушенґєро, хал те пієл, а тумен вакєрен: «Акєс мануш бокгалярдо і матяркєрдо, баратос одаленґє, ко іскідел налогі, те бійношненґє».
34 Veio o Filho do homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Та ґодяверіпе гіні оправдіме саворе лакєре чавенца.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Єкг фарісєй вічіндя ле Ісус кє песте про дийлос. Ісус заавля андро кгєр ко фарісєй і захундя тган пажо скамін.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Андро ода фоврос есас єкг ромні, пал саві саворе джяненас, со ой есас бійношні. Кана ой доджянля, гой Ісус хал о дийлос андро кгєр ко фарісєй, андя алабастрово флаконос драге духенца.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com ungüento;
38 Ой тердьолас палал паж Лескєре піндре і ровелас, а лакєре асва перенас про Лескєре піндре. Ой кєздиндя пескєре баленца те коскєрен Лескєре піндре, і чумідкєрелас лен, і акор кєздиндя те макгєн лен ле духенца.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o ungüento.
39 Фарісєй, саво вічіндя Лес, дикгля ода і пгендя андре песте: «Те Ов увлягас пророкос, акор джянлялас, саві ромні худелпес Лестар, со ой бійношні».
39 Quando isto viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Акор Ісус пгендя кє лесте: — Сімон, маїнав тукє варесо те пгенен. А ов Лескє пгенел: — Пген, Танітов.
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Ісус пгендя: — Єкг мануш диня камібе дує манушенґє: єкг камелас лескє панчшел дінарія, а дуйто — пенда.
41 Um certo credor tinha dois devedores: um devia-lhe quinhentos dinheiros, e outro cinqüenta.
42 Та ані єкг лендар на бійрінелас те вісарен лескє камібе, і ов одмукля со дувджяненґє. Сар пал тийро, ко лендар бутер лес камела?
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Сімон отпгендя Лескє: — Ме думінав, ода, каскє бутер камібе одмукля. Ісус лескє пгендя: — Міште ту ахалілял.
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 І акор вісаліля кє ромні і пгендя Сімоноскє: — Дикгєс кадала ромня? Ме заавльом кє туте андро кгєр, ту пані Манґє про піндре на подинял, а ой пескєре асвенца обмордя Мійре піндре і кгосля пескєре баленца.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Ту на чуміндял Ман, а ой, отканастар Ме авльом, на преачел те чуміден Манґє о піндре.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Шейро Мійро ту на помакглял Манґє, а ой духенца помакгля Манґє о піндре.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com ungüento.
47 Важ ода пгенав тукє: лакє одмукєнпес бут бійні, бо ой бут закамля. А каскє фріма пребачіме, ода фріма камел.
47 Por isso te digo que os seus muitos pecados lhe são perdoados, porque muito amou; mas aquele a quem pouco é perdoado pouco ama.
48 Акор Ісус пгендя ла ромнякє: — Одмукєнпес тукє тийре бійні.
48 E disse-lhe a ela: Os teus pecados te são perdoados.
49 А саворе, ко есас Лега пажо скамін і ханас о дийлос, кєздинде те вакєрен андре песте: «Та ко Ов айсо, кай одмукєл о бійні?»
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Ісус пгендя ла ромнякє: — Патябе тийро ратиндя тут. Джя ле мірога.
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.