Lucas 7
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs NTLH
1 Сар довакєрдя Пескєре лава ко нийпос, Ісус заґейля андро Капернаум.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Одя ко єкг сотнікос есас насвало совґас, саво пашльолас про мерібе. Ода совґас есас іґєн драго ле сотнікоскє.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Кана ов шундя пало Ісус, ов бічадя кє Лесте іудєєнґєре пгуредерен те манґєн Лес, гой Ов те авел те сасарен лескєрес совґас.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 А оне, сар авле ко Ісус, іґєн фес манґєнас Лес і пгенде: — Ов засовґаліндя, гой Ту те кєрес када лескє,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 важ ода бо ов камел амаро нийпос, і ода ов строїндя аменґє сінаґоґа.
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Ісус ґейля ленца. Кана Ов есас іма надур ле кгєрестар, о сотнікос бічадя кє Лесте ле баратен те пгенен Лескє: — Раєя, на мучін Тут, бо ме на засовґалінав, гой Ту те заавес андро мійро кгєр.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Ме подуміндьом, со ме на засовґаліндьом те авен кє Туте. Та пген о лав, і ейла сасардо мійро совґас.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Бо ме сом о мануш і подчінінавман преказенґє, і гін кє манде суґлядя, саве ман шунен. І пгенав єкгєскє: «Джя», — і ов джял, і аврескє: «Ав», — і ов авел. Те ле совґаскє мійрескє пгенав: «Кєр ода», — і ов кєрел.
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 А сар Ісус шундя када, чудаліндяпес лескє, і вісаліля ко нийпос, саво джялас пал Лесте, і пгендя: — Пгенав туменґє, минґ андро Ізраєль ме на аракгльом айсо патябе!
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Кана одала бічаде вісаліле кгєйре, акор аракгле, со совґас есас іма сасардо.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Сіґ Ісус ґейля андро фоврос, со вічінелпес Наїн. І джянас Лега Лескєре сікаде і іґєн бут нийпос.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Кана Ов доавля кє фовроскєрі капура, одарік аненас аврі ле мувлес, саво есас єкг ча кє пескєрі дай, а ой есас вдова. І іґєн бут нийпос джянас лага андал фоврос.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Сар о Рай ла дикгля, іґєн ла посаїндя і пгендя лакє: — На ров.
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Ов подґейля і хундяпес ко мохто. А одала, со ліджянас, терділе. І Ов пгендя: — Чаворея, тукє пгенав: уші!
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Мувло бешля і хундя те вакєрен. А Ісус перединя лес ле дакє.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Барі дар авля про саворе, і оне ашаренас ле Девлес, вакєрібнага: — Баро пророкос ачіля машкар аменде, бо о Дейл авля те поможінен Пескєре нийпоскє!
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Ода лав розґейля пал Лесте пал саворі Іудєя те пало саворе пашуне фовра.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Ле Іоанноскєре сікаде розвакєрде лескє пал саворо ода, со ачіля. Акор Іоанн вічіндя кє песте дуєн пескєре сікадендар
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 і бічадя лен ко Рай те пгучен: — Чі Ту сал Ода, Саво маїнел те авен, вай аменґє те ужарен аврес?
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Одала мануша подавле ко Ісус і пгенде: — Іоанн Боладо бічадя амен кє Туте те пгучен: чі Ту сал Ода, кай маїнел те авен, вай аменґє те ужарен аврес?
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Андре оди овра Ов сасардя буте джянен ле насвалібнендар те мучішаґостар, і одален, андре касте есас налаче духі, те буте коренґє пгутердя о якга, гой те дикгєн.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Ісус ленґє отпгендя: — Джян, розвакєрен ле Іоанноскє, со тумен дикглян те шундян: коре ачен те дикгєн, банґє пгірен, прокажоне ачен жувже, кашукє шунен, мувле ачен джівде, чоренґє вакєрелпес Радишаґоскєро Гійрос.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Бахтало ода, ко на демелапес тейле пал дром важ Манде!
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Кана ола, кас бічадя Іоанн, отґейле, Ісус кєздиндя те вакєрен ле нийпоскє пало Іоанн: — Пре состе тумен джянас те дикгєн анде пустиня? Про тростнікос, кай о барвал лес пгурдел?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Та пре касте тумен джянас те дикгєн? Талам, про мануш, саво есас урадо андро раїкане голмі? Та одала, ко кіделпес андро барвале голмі і джівел андро барваліпе, гіне андро кралєнґєре палаца.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Акор пре касте тумен пгіренас те дикгєн? Про пророкос? Га, пгенав туменґє, і бутер, сар про пророкос!
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Ов гіно пал, касте гін пісіме:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Пгенав туменґє: нане айсо, саво увліля ромнятар, саво увлялас баредер, сар Іоанн. Та єкг цікнедер андро Краліпе ле Девлескєро гіно баредер лестар.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Саворо нийпос, саво шунелас Лес, а те одала, саве іскіденас налогі, прінджярде Девлескєро чачібе, і боладепес ле Іоанноскєра болавіпнага.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 А фарісєї те танітова Законоскєре отпгендепес лестар те болавен, і отчіде Девлескєрі воля.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Ісус пгендя: — Кага шай ровнярав када манушенґєро родос? Пре касте оне пес марен?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Оне маренпес про чаве, саве бешен про піяціс і вріскінен єкг аврескє:
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Авля Іоанн Боладо, на хал о маро, на пієл е мол. А тумен вакєрен: «Андре лесте о дємон».
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Авля о Ча ле Манушенґєро, хал те пієл, а тумен вакєрен: «Акєс мануш бокгалярдо і матяркєрдо, баратос одаленґє, ко іскідел налогі, те бійношненґє».
34 O
35 Та ґодяверіпе гіні оправдіме саворе лакєре чавенца.
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Єкг фарісєй вічіндя ле Ісус кє песте про дийлос. Ісус заавля андро кгєр ко фарісєй і захундя тган пажо скамін.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Андро ода фоврос есас єкг ромні, пал саві саворе джяненас, со ой есас бійношні. Кана ой доджянля, гой Ісус хал о дийлос андро кгєр ко фарісєй, андя алабастрово флаконос драге духенца.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Ой тердьолас палал паж Лескєре піндре і ровелас, а лакєре асва перенас про Лескєре піндре. Ой кєздиндя пескєре баленца те коскєрен Лескєре піндре, і чумідкєрелас лен, і акор кєздиндя те макгєн лен ле духенца.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Фарісєй, саво вічіндя Лес, дикгля ода і пгендя андре песте: «Те Ов увлягас пророкос, акор джянлялас, саві ромні худелпес Лестар, со ой бійношні».
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Акор Ісус пгендя кє лесте: — Сімон, маїнав тукє варесо те пгенен. А ов Лескє пгенел: — Пген, Танітов.
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Ісус пгендя: — Єкг мануш диня камібе дує манушенґє: єкг камелас лескє панчшел дінарія, а дуйто — пенда.
41 Jesus disse:
42 Та ані єкг лендар на бійрінелас те вісарен лескє камібе, і ов одмукля со дувджяненґє. Сар пал тийро, ко лендар бутер лес камела?
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Сімон отпгендя Лескє: — Ме думінав, ода, каскє бутер камібе одмукля. Ісус лескє пгендя: — Міште ту ахалілял.
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 І акор вісаліля кє ромні і пгендя Сімоноскє: — Дикгєс кадала ромня? Ме заавльом кє туте андро кгєр, ту пані Манґє про піндре на подинял, а ой пескєре асвенца обмордя Мійре піндре і кгосля пескєре баленца.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Ту на чуміндял Ман, а ой, отканастар Ме авльом, на преачел те чуміден Манґє о піндре.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Шейро Мійро ту на помакглял Манґє, а ой духенца помакгля Манґє о піндре.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Важ ода пгенав тукє: лакє одмукєнпес бут бійні, бо ой бут закамля. А каскє фріма пребачіме, ода фріма камел.
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Акор Ісус пгендя ла ромнякє: — Одмукєнпес тукє тийре бійні.
48 Então Jesus disse à mulher:
49 А саворе, ко есас Лега пажо скамін і ханас о дийлос, кєздинде те вакєрен андре песте: «Та ко Ов айсо, кай одмукєл о бійні?»
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Ісус пгендя ла ромнякє: — Патябе тийро ратиндя тут. Джя ле мірога.
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.