Lucas 24
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs VC
1 Андро першо куркєскєро дівес, сіктосара, ромня іле преготовіме сагошне олєї і авле кє гробніца.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Одя оне аракгле, со о бар отчідо ле гробніцатар.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Сар заавле андре, оне на аракгле о тєлос ле Раєскєро Ісусоскєро.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ачіля, кана оне на ахальонас, со пес одя обачіля, дуй мурша терділе паж ленде андро бліскаце голмі.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Бара даратар ромня мукле пескєре муя кє пгув, та одала ленґє пгенде: — Со тумен роден джівдес машкар о мувле?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Лес аде нане — Ов джівдісаліля мерібнастар! Леперен чак, сар Ов вакєрелас туменґє, кана есас минґ андре Галілєя,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 кана пгендя, со о Ча ле Манушенґєро маїнел тейн предино андро васта ле бійношне манушенґє і маїнел тейн премардо про кєрестос, а про тріто дівес те джівдісальон мерібнастар.
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Акор оне леперде Лескєре лава.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Кана вісаліле ле гробніцатар, оне розвакєрде саворо дешуєкг апостоленґє і саворе авренґє.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Ода есас Марія Магдаліна, Іоанна, Марія Яковскєрі дай і авер ромня. Оне розвакєрде ода ле апостоленґє,
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 та оне на патянділе ле ромнєнґє, ленґє дичолас, со ода чак чувче лава.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Та о Петро ушіля і єкгваресте денашля кє гробніца. Ов банділя і дикгля одя чак о похтан. Акор ов вісаліля кє песте і чудаліндяпес одалестар, со пес одя обачіля.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Андре ода же дівес дувджяне лендар джянас андро фоврос Еммаус, саво есас вай дешудуй кіломейтрі ле Єрусалімостар.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Оне вакєренас пал саворо, со пес обачіля.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Кана оне вакєренас і думіненас, коркоро Ісус подавля кє ленде і ґейля ленца андре єкг.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Та оне на прінджярде Лес, бо ленґєре якгендар ода есас запганло.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Ісус лендар пгучля: — Пал состе тумен вакєрен машкар туменде пало дром? Оне терділе смутне муєнца.
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Єкг лендар, савес вічіненас Клеопа, отпгендя: — Одалендар, ко авля андро Єрусалім, Ту єкг на джянес ода, со обачіляпес андре адала дівеса?
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Ов пгендя ленґє: — Пал состе Ме на джянав? І оне розвакєрде Лескє: — Пало ода, со пес обачіля ле Ісусога андал Назарет. Ов есас пророкос, зорало андро ода, со кєрелас, те андро лав анґлал о Дейл те анґлал саворе мануша.
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Лес дине аврі єкг баредер рашая а те амаре пгуредера, гой те засудзінен Лес про мерібе, а паліш премарде Лес про кєрестос.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 А амен самас бійзошне, гой Ов гіно Ода, Саво маїнел те ратинен ле Ізраєль. Та канакє тріто дівес, сар када саворо ачіля.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Але варесаве амаре ромнєндар зачудалінде амен. Оне ґейле дадіве тосара кє гробніца
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 і, сар на аракгле Лескєро тєлос, оне вісаліле і розвакєрде аменґє, со ленґє сікадепес анґєла, саве пгенде, со Ов гіно джівдо.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Паліш вареко амаре баратендар ґейле ко гробніца і аракгле одя саворо авка, сар вакєренас о ромня, а Лес одя оне на дикгле.
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Паліш Ов ленґє пгендя: — Саве тумен наґодявер, сар половкєс тумен патян саворескє, со вакєренас пророка!
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Чі на маїндя Хрістос те преджян саворо када семведипе, а паліш те заджян андре Пескєрі слава?
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Паліш кєздиндя ле Моїсєйостар і саворе пророкендар, і пгутердя ленґє саворо, со есас пісіме пал Лесте андро Пісаніє.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Кана оне пашес авле ко ода ґав, кай оне джянас, Ісус диня ленґє те джянен, гой Ов камел те джян дуредер.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Та оне іґєн манґєнас Лес і вакєренас: — Ач аменца. Аврі іма ратісальол і ачел цма! І Ов заавля андро кгєр і ачіля ленца.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Кана Ісус бешелас ленца пажо скамін, Ов іля маро, палікєрдя, препгаґля і диня ленґє.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Акор пгутердепес ленґєре якга, і оне прінджярде Лес. Та Ов ачіля пріґ ленде надикгадо.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Оне кєздинде те вакєрен єкг аврескє: — Чі на лаболас андре аменде о їло, кана Ов вакєрелас аменца пало дром і кана пгутерелас аменґє Пісаніє?
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Оне єкгваресте ушіле і ґейле минґ єкгвар андро Єрусалім. Одя оне аракгле андро єкг тган дешуєкг апостолен і саворен, ко есас ленца.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Одала ленґє пгенде, со о Рай те чачес джівдісаліля мерібнастар і сікадяпес ле Сімоноскє.
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Паліш одала дувджяне розвакєрде саворо, со ленца есас про дром, і сар оне прінджярде ле Ісус, кана Ов препгаґля о маро.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Оне минґ вакєренас, кана Коркоро Ісус сікадяпес машкар ленде і пгендя ленґє: — Мірос туменґє!
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 А оне ле даратар аж замувле, бо думіненас, со дикгєн ле духос.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Та Ов ленґє пгендя: — Состар сан айсе предараде, і соске тумен на патян?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Дикгєн, акєс Мійре васта те Мійре піндре. Ода Ме сом! Худенпес Мандар і дикгєн, бо ко духос тєлос і кокала нане, а, сар дикгєн, кє Манде гін.
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 І сар ода пгендя, сікадя ленґє о васта те о піндре.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Та оне радисальонас і чудаліненаспес, та нісар на патянас. Акор Ов лендар пгучля: — Чі гін тумен аде варесо те захан?
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Оне подине Лескє котор пейка мачатар.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Ов іля і халас анґлал ленде.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Паліш Ов пгендя ленґє: — Пало ода Ме вакєравас туменґє, кана минґ сомас туменца: саворо, со гін пісіме пал Манде андро Моїсєйоскєро Законос, ко пророка і андро псалмі, маїнелпес те обачен.
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Акор Ов пгутердя ленґє е ґовді, гой те ахальон Пісаніє,
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 і пгендя ленґє: — Пісіме, со Хрістос маїнел те семвединен, а про тріто дівес те джівдісальон ле мерібнастар.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Анґлал андро Єрусалім, а паліш машкар саворе нийпі андро Лескєро нав вічінена ле манушен те покаїненпес, гой те одмукєнпес ленгє о бійне.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Тумен вакєрена пало ода саворе манушенґє.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 А канакє Ме бічавав туменґє ода, со обіціндя Мійро Дад. Та тумен ачен андро фоврос, адик на авела пре туменде е зор опрунестар.
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Паліш Ісус ліґєндя лен андал о фоврос кє Віфанія. Одя Ов ваздня Пескєре васта і благословіндя лен.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 І обачіляпес авка, кана Ов благословінелас лен, Ов ачіля те дурісальон лендар і кєздиндя те вазденпес про нєбос.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Акор оне банділе анґлал Лесте і баре радишаґога вісаліле андро Єрусалім.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Оне міндик аченас андро храмос і ашаренас ле Девлес.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.