Lucas 24
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs ARIB
1 Андро першо куркєскєро дівес, сіктосара, ромня іле преготовіме сагошне олєї і авле кє гробніца.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Одя оне аракгле, со о бар отчідо ле гробніцатар.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Сар заавле андре, оне на аракгле о тєлос ле Раєскєро Ісусоскєро.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ачіля, кана оне на ахальонас, со пес одя обачіля, дуй мурша терділе паж ленде андро бліскаце голмі.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Бара даратар ромня мукле пескєре муя кє пгув, та одала ленґє пгенде: — Со тумен роден джівдес машкар о мувле?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Лес аде нане — Ов джівдісаліля мерібнастар! Леперен чак, сар Ов вакєрелас туменґє, кана есас минґ андре Галілєя,
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 кана пгендя, со о Ча ле Манушенґєро маїнел тейн предино андро васта ле бійношне манушенґє і маїнел тейн премардо про кєрестос, а про тріто дівес те джівдісальон мерібнастар.
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Акор оне леперде Лескєре лава.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Кана вісаліле ле гробніцатар, оне розвакєрде саворо дешуєкг апостоленґє і саворе авренґє.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Ода есас Марія Магдаліна, Іоанна, Марія Яковскєрі дай і авер ромня. Оне розвакєрде ода ле апостоленґє,
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 та оне на патянділе ле ромнєнґє, ленґє дичолас, со ода чак чувче лава.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Та о Петро ушіля і єкгваресте денашля кє гробніца. Ов банділя і дикгля одя чак о похтан. Акор ов вісаліля кє песте і чудаліндяпес одалестар, со пес одя обачіля.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Андре ода же дівес дувджяне лендар джянас андро фоврос Еммаус, саво есас вай дешудуй кіломейтрі ле Єрусалімостар.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Оне вакєренас пал саворо, со пес обачіля.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Кана оне вакєренас і думіненас, коркоро Ісус подавля кє ленде і ґейля ленца андре єкг.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Та оне на прінджярде Лес, бо ленґєре якгендар ода есас запганло.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Ісус лендар пгучля: — Пал состе тумен вакєрен машкар туменде пало дром? Оне терділе смутне муєнца.
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Єкг лендар, савес вічіненас Клеопа, отпгендя: — Одалендар, ко авля андро Єрусалім, Ту єкг на джянес ода, со обачіляпес андре адала дівеса?
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Ов пгендя ленґє: — Пал состе Ме на джянав? І оне розвакєрде Лескє: — Пало ода, со пес обачіля ле Ісусога андал Назарет. Ов есас пророкос, зорало андро ода, со кєрелас, те андро лав анґлал о Дейл те анґлал саворе мануша.
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Лес дине аврі єкг баредер рашая а те амаре пгуредера, гой те засудзінен Лес про мерібе, а паліш премарде Лес про кєрестос.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 А амен самас бійзошне, гой Ов гіно Ода, Саво маїнел те ратинен ле Ізраєль. Та канакє тріто дівес, сар када саворо ачіля.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Але варесаве амаре ромнєндар зачудалінде амен. Оне ґейле дадіве тосара кє гробніца
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 і, сар на аракгле Лескєро тєлос, оне вісаліле і розвакєрде аменґє, со ленґє сікадепес анґєла, саве пгенде, со Ов гіно джівдо.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Паліш вареко амаре баратендар ґейле ко гробніца і аракгле одя саворо авка, сар вакєренас о ромня, а Лес одя оне на дикгле.
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Паліш Ов ленґє пгендя: — Саве тумен наґодявер, сар половкєс тумен патян саворескє, со вакєренас пророка!
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Чі на маїндя Хрістос те преджян саворо када семведипе, а паліш те заджян андре Пескєрі слава?
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Паліш кєздиндя ле Моїсєйостар і саворе пророкендар, і пгутердя ленґє саворо, со есас пісіме пал Лесте андро Пісаніє.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Кана оне пашес авле ко ода ґав, кай оне джянас, Ісус диня ленґє те джянен, гой Ов камел те джян дуредер.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Та оне іґєн манґєнас Лес і вакєренас: — Ач аменца. Аврі іма ратісальол і ачел цма! І Ов заавля андро кгєр і ачіля ленца.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Кана Ісус бешелас ленца пажо скамін, Ов іля маро, палікєрдя, препгаґля і диня ленґє.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Акор пгутердепес ленґєре якга, і оне прінджярде Лес. Та Ов ачіля пріґ ленде надикгадо.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Оне кєздинде те вакєрен єкг аврескє: — Чі на лаболас андре аменде о їло, кана Ов вакєрелас аменца пало дром і кана пгутерелас аменґє Пісаніє?
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Оне єкгваресте ушіле і ґейле минґ єкгвар андро Єрусалім. Одя оне аракгле андро єкг тган дешуєкг апостолен і саворен, ко есас ленца.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Одала ленґє пгенде, со о Рай те чачес джівдісаліля мерібнастар і сікадяпес ле Сімоноскє.
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Паліш одала дувджяне розвакєрде саворо, со ленца есас про дром, і сар оне прінджярде ле Ісус, кана Ов препгаґля о маро.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Оне минґ вакєренас, кана Коркоро Ісус сікадяпес машкар ленде і пгендя ленґє: — Мірос туменґє!
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 А оне ле даратар аж замувле, бо думіненас, со дикгєн ле духос.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Та Ов ленґє пгендя: — Состар сан айсе предараде, і соске тумен на патян?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Дикгєн, акєс Мійре васта те Мійре піндре. Ода Ме сом! Худенпес Мандар і дикгєн, бо ко духос тєлос і кокала нане, а, сар дикгєн, кє Манде гін.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 І сар ода пгендя, сікадя ленґє о васта те о піндре.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Та оне радисальонас і чудаліненаспес, та нісар на патянас. Акор Ов лендар пгучля: — Чі гін тумен аде варесо те захан?
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Оне подине Лескє котор пейка мачатар.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Ов іля і халас анґлал ленде.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Паліш Ов пгендя ленґє: — Пало ода Ме вакєравас туменґє, кана минґ сомас туменца: саворо, со гін пісіме пал Манде андро Моїсєйоскєро Законос, ко пророка і андро псалмі, маїнелпес те обачен.
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Акор Ов пгутердя ленґє е ґовді, гой те ахальон Пісаніє,
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 і пгендя ленґє: — Пісіме, со Хрістос маїнел те семвединен, а про тріто дівес те джівдісальон ле мерібнастар.
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Анґлал андро Єрусалім, а паліш машкар саворе нийпі андро Лескєро нав вічінена ле манушен те покаїненпес, гой те одмукєнпес ленгє о бійне.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Тумен вакєрена пало ода саворе манушенґє.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 А канакє Ме бічавав туменґє ода, со обіціндя Мійро Дад. Та тумен ачен андро фоврос, адик на авела пре туменде е зор опрунестар.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Паліш Ісус ліґєндя лен андал о фоврос кє Віфанія. Одя Ов ваздня Пескєре васта і благословіндя лен.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 І обачіляпес авка, кана Ов благословінелас лен, Ов ачіля те дурісальон лендар і кєздиндя те вазденпес про нєбос.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Акор оне банділе анґлал Лесте і баре радишаґога вісаліле андро Єрусалім.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Оне міндик аченас андро храмос і ашаренас ле Девлес.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.