Lucas 24
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs NAA
1 Андро першо куркєскєро дівес, сіктосара, ромня іле преготовіме сагошне олєї і авле кє гробніца.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Одя оне аракгле, со о бар отчідо ле гробніцатар.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Сар заавле андре, оне на аракгле о тєлос ле Раєскєро Ісусоскєро.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ачіля, кана оне на ахальонас, со пес одя обачіля, дуй мурша терділе паж ленде андро бліскаце голмі.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Бара даратар ромня мукле пескєре муя кє пгув, та одала ленґє пгенде: — Со тумен роден джівдес машкар о мувле?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Лес аде нане — Ов джівдісаліля мерібнастар! Леперен чак, сар Ов вакєрелас туменґє, кана есас минґ андре Галілєя,
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 кана пгендя, со о Ча ле Манушенґєро маїнел тейн предино андро васта ле бійношне манушенґє і маїнел тейн премардо про кєрестос, а про тріто дівес те джівдісальон мерібнастар.
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Акор оне леперде Лескєре лава.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Кана вісаліле ле гробніцатар, оне розвакєрде саворо дешуєкг апостоленґє і саворе авренґє.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Ода есас Марія Магдаліна, Іоанна, Марія Яковскєрі дай і авер ромня. Оне розвакєрде ода ле апостоленґє,
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 та оне на патянділе ле ромнєнґє, ленґє дичолас, со ода чак чувче лава.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Та о Петро ушіля і єкгваресте денашля кє гробніца. Ов банділя і дикгля одя чак о похтан. Акор ов вісаліля кє песте і чудаліндяпес одалестар, со пес одя обачіля.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Андре ода же дівес дувджяне лендар джянас андро фоврос Еммаус, саво есас вай дешудуй кіломейтрі ле Єрусалімостар.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Оне вакєренас пал саворо, со пес обачіля.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Кана оне вакєренас і думіненас, коркоро Ісус подавля кє ленде і ґейля ленца андре єкг.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Та оне на прінджярде Лес, бо ленґєре якгендар ода есас запганло.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Ісус лендар пгучля: — Пал состе тумен вакєрен машкар туменде пало дром? Оне терділе смутне муєнца.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Єкг лендар, савес вічіненас Клеопа, отпгендя: — Одалендар, ко авля андро Єрусалім, Ту єкг на джянес ода, со обачіляпес андре адала дівеса?
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Ов пгендя ленґє: — Пал состе Ме на джянав? І оне розвакєрде Лескє: — Пало ода, со пес обачіля ле Ісусога андал Назарет. Ов есас пророкос, зорало андро ода, со кєрелас, те андро лав анґлал о Дейл те анґлал саворе мануша.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Лес дине аврі єкг баредер рашая а те амаре пгуредера, гой те засудзінен Лес про мерібе, а паліш премарде Лес про кєрестос.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 А амен самас бійзошне, гой Ов гіно Ода, Саво маїнел те ратинен ле Ізраєль. Та канакє тріто дівес, сар када саворо ачіля.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Але варесаве амаре ромнєндар зачудалінде амен. Оне ґейле дадіве тосара кє гробніца
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 і, сар на аракгле Лескєро тєлос, оне вісаліле і розвакєрде аменґє, со ленґє сікадепес анґєла, саве пгенде, со Ов гіно джівдо.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Паліш вареко амаре баратендар ґейле ко гробніца і аракгле одя саворо авка, сар вакєренас о ромня, а Лес одя оне на дикгле.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Паліш Ов ленґє пгендя: — Саве тумен наґодявер, сар половкєс тумен патян саворескє, со вакєренас пророка!
25 Então ele lhes disse:
26 Чі на маїндя Хрістос те преджян саворо када семведипе, а паліш те заджян андре Пескєрі слава?
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Паліш кєздиндя ле Моїсєйостар і саворе пророкендар, і пгутердя ленґє саворо, со есас пісіме пал Лесте андро Пісаніє.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Кана оне пашес авле ко ода ґав, кай оне джянас, Ісус диня ленґє те джянен, гой Ов камел те джян дуредер.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Та оне іґєн манґєнас Лес і вакєренас: — Ач аменца. Аврі іма ратісальол і ачел цма! І Ов заавля андро кгєр і ачіля ленца.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Кана Ісус бешелас ленца пажо скамін, Ов іля маро, палікєрдя, препгаґля і диня ленґє.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Акор пгутердепес ленґєре якга, і оне прінджярде Лес. Та Ов ачіля пріґ ленде надикгадо.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Оне кєздинде те вакєрен єкг аврескє: — Чі на лаболас андре аменде о їло, кана Ов вакєрелас аменца пало дром і кана пгутерелас аменґє Пісаніє?
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Оне єкгваресте ушіле і ґейле минґ єкгвар андро Єрусалім. Одя оне аракгле андро єкг тган дешуєкг апостолен і саворен, ко есас ленца.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Одала ленґє пгенде, со о Рай те чачес джівдісаліля мерібнастар і сікадяпес ле Сімоноскє.
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Паліш одала дувджяне розвакєрде саворо, со ленца есас про дром, і сар оне прінджярде ле Ісус, кана Ов препгаґля о маро.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Оне минґ вакєренас, кана Коркоро Ісус сікадяпес машкар ленде і пгендя ленґє: — Мірос туменґє!
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 А оне ле даратар аж замувле, бо думіненас, со дикгєн ле духос.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Та Ов ленґє пгендя: — Состар сан айсе предараде, і соске тумен на патян?
38 Mas ele lhes disse:
39 Дикгєн, акєс Мійре васта те Мійре піндре. Ода Ме сом! Худенпес Мандар і дикгєн, бо ко духос тєлос і кокала нане, а, сар дикгєн, кє Манде гін.
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 І сар ода пгендя, сікадя ленґє о васта те о піндре.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Та оне радисальонас і чудаліненаспес, та нісар на патянас. Акор Ов лендар пгучля: — Чі гін тумен аде варесо те захан?
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Оне подине Лескє котор пейка мачатар.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Ов іля і халас анґлал ленде.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Паліш Ов пгендя ленґє: — Пало ода Ме вакєравас туменґє, кана минґ сомас туменца: саворо, со гін пісіме пал Манде андро Моїсєйоскєро Законос, ко пророка і андро псалмі, маїнелпес те обачен.
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Акор Ов пгутердя ленґє е ґовді, гой те ахальон Пісаніє,
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 і пгендя ленґє: — Пісіме, со Хрістос маїнел те семвединен, а про тріто дівес те джівдісальон ле мерібнастар.
46 E disse-lhes:
47 Анґлал андро Єрусалім, а паліш машкар саворе нийпі андро Лескєро нав вічінена ле манушен те покаїненпес, гой те одмукєнпес ленгє о бійне.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Тумен вакєрена пало ода саворе манушенґє.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 А канакє Ме бічавав туменґє ода, со обіціндя Мійро Дад. Та тумен ачен андро фоврос, адик на авела пре туменде е зор опрунестар.
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Паліш Ісус ліґєндя лен андал о фоврос кє Віфанія. Одя Ов ваздня Пескєре васта і благословіндя лен.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 І обачіляпес авка, кана Ов благословінелас лен, Ов ачіля те дурісальон лендар і кєздиндя те вазденпес про нєбос.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Акор оне банділе анґлал Лесте і баре радишаґога вісаліле андро Єрусалім.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Оне міндик аченас андро храмос і ашаренас ле Девлес.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.