Lucas 24
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs ACF
1 Андро першо куркєскєро дівес, сіктосара, ромня іле преготовіме сагошне олєї і авле кє гробніца.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Одя оне аракгле, со о бар отчідо ле гробніцатар.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Сар заавле андре, оне на аракгле о тєлос ле Раєскєро Ісусоскєро.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ачіля, кана оне на ахальонас, со пес одя обачіля, дуй мурша терділе паж ленде андро бліскаце голмі.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Бара даратар ромня мукле пескєре муя кє пгув, та одала ленґє пгенде: — Со тумен роден джівдес машкар о мувле?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Лес аде нане — Ов джівдісаліля мерібнастар! Леперен чак, сар Ов вакєрелас туменґє, кана есас минґ андре Галілєя,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 кана пгендя, со о Ча ле Манушенґєро маїнел тейн предино андро васта ле бійношне манушенґє і маїнел тейн премардо про кєрестос, а про тріто дівес те джівдісальон мерібнастар.
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Акор оне леперде Лескєре лава.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Кана вісаліле ле гробніцатар, оне розвакєрде саворо дешуєкг апостоленґє і саворе авренґє.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Ода есас Марія Магдаліна, Іоанна, Марія Яковскєрі дай і авер ромня. Оне розвакєрде ода ле апостоленґє,
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 та оне на патянділе ле ромнєнґє, ленґє дичолас, со ода чак чувче лава.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Та о Петро ушіля і єкгваресте денашля кє гробніца. Ов банділя і дикгля одя чак о похтан. Акор ов вісаліля кє песте і чудаліндяпес одалестар, со пес одя обачіля.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Андре ода же дівес дувджяне лендар джянас андро фоврос Еммаус, саво есас вай дешудуй кіломейтрі ле Єрусалімостар.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Оне вакєренас пал саворо, со пес обачіля.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Кана оне вакєренас і думіненас, коркоро Ісус подавля кє ленде і ґейля ленца андре єкг.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Та оне на прінджярде Лес, бо ленґєре якгендар ода есас запганло.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Ісус лендар пгучля: — Пал состе тумен вакєрен машкар туменде пало дром? Оне терділе смутне муєнца.
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Єкг лендар, савес вічіненас Клеопа, отпгендя: — Одалендар, ко авля андро Єрусалім, Ту єкг на джянес ода, со обачіляпес андре адала дівеса?
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Ов пгендя ленґє: — Пал состе Ме на джянав? І оне розвакєрде Лескє: — Пало ода, со пес обачіля ле Ісусога андал Назарет. Ов есас пророкос, зорало андро ода, со кєрелас, те андро лав анґлал о Дейл те анґлал саворе мануша.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Лес дине аврі єкг баредер рашая а те амаре пгуредера, гой те засудзінен Лес про мерібе, а паліш премарде Лес про кєрестос.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 А амен самас бійзошне, гой Ов гіно Ода, Саво маїнел те ратинен ле Ізраєль. Та канакє тріто дівес, сар када саворо ачіля.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Але варесаве амаре ромнєндар зачудалінде амен. Оне ґейле дадіве тосара кє гробніца
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 і, сар на аракгле Лескєро тєлос, оне вісаліле і розвакєрде аменґє, со ленґє сікадепес анґєла, саве пгенде, со Ов гіно джівдо.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Паліш вареко амаре баратендар ґейле ко гробніца і аракгле одя саворо авка, сар вакєренас о ромня, а Лес одя оне на дикгле.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Паліш Ов ленґє пгендя: — Саве тумен наґодявер, сар половкєс тумен патян саворескє, со вакєренас пророка!
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Чі на маїндя Хрістос те преджян саворо када семведипе, а паліш те заджян андре Пескєрі слава?
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Паліш кєздиндя ле Моїсєйостар і саворе пророкендар, і пгутердя ленґє саворо, со есас пісіме пал Лесте андро Пісаніє.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Кана оне пашес авле ко ода ґав, кай оне джянас, Ісус диня ленґє те джянен, гой Ов камел те джян дуредер.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Та оне іґєн манґєнас Лес і вакєренас: — Ач аменца. Аврі іма ратісальол і ачел цма! І Ов заавля андро кгєр і ачіля ленца.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Кана Ісус бешелас ленца пажо скамін, Ов іля маро, палікєрдя, препгаґля і диня ленґє.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Акор пгутердепес ленґєре якга, і оне прінджярде Лес. Та Ов ачіля пріґ ленде надикгадо.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Оне кєздинде те вакєрен єкг аврескє: — Чі на лаболас андре аменде о їло, кана Ов вакєрелас аменца пало дром і кана пгутерелас аменґє Пісаніє?
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Оне єкгваресте ушіле і ґейле минґ єкгвар андро Єрусалім. Одя оне аракгле андро єкг тган дешуєкг апостолен і саворен, ко есас ленца.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Одала ленґє пгенде, со о Рай те чачес джівдісаліля мерібнастар і сікадяпес ле Сімоноскє.
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Паліш одала дувджяне розвакєрде саворо, со ленца есас про дром, і сар оне прінджярде ле Ісус, кана Ов препгаґля о маро.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Оне минґ вакєренас, кана Коркоро Ісус сікадяпес машкар ленде і пгендя ленґє: — Мірос туменґє!
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 А оне ле даратар аж замувле, бо думіненас, со дикгєн ле духос.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Та Ов ленґє пгендя: — Состар сан айсе предараде, і соске тумен на патян?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Дикгєн, акєс Мійре васта те Мійре піндре. Ода Ме сом! Худенпес Мандар і дикгєн, бо ко духос тєлос і кокала нане, а, сар дикгєн, кє Манде гін.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 І сар ода пгендя, сікадя ленґє о васта те о піндре.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Та оне радисальонас і чудаліненаспес, та нісар на патянас. Акор Ов лендар пгучля: — Чі гін тумен аде варесо те захан?
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Оне подине Лескє котор пейка мачатар.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Ов іля і халас анґлал ленде.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Паліш Ов пгендя ленґє: — Пало ода Ме вакєравас туменґє, кана минґ сомас туменца: саворо, со гін пісіме пал Манде андро Моїсєйоскєро Законос, ко пророка і андро псалмі, маїнелпес те обачен.
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Акор Ов пгутердя ленґє е ґовді, гой те ахальон Пісаніє,
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 і пгендя ленґє: — Пісіме, со Хрістос маїнел те семвединен, а про тріто дівес те джівдісальон ле мерібнастар.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Анґлал андро Єрусалім, а паліш машкар саворе нийпі андро Лескєро нав вічінена ле манушен те покаїненпес, гой те одмукєнпес ленгє о бійне.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Тумен вакєрена пало ода саворе манушенґє.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 А канакє Ме бічавав туменґє ода, со обіціндя Мійро Дад. Та тумен ачен андро фоврос, адик на авела пре туменде е зор опрунестар.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Паліш Ісус ліґєндя лен андал о фоврос кє Віфанія. Одя Ов ваздня Пескєре васта і благословіндя лен.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 І обачіляпес авка, кана Ов благословінелас лен, Ов ачіля те дурісальон лендар і кєздиндя те вазденпес про нєбос.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Акор оне банділе анґлал Лесте і баре радишаґога вісаліле андро Єрусалім.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Оне міндик аченас андро храмос і ашаренас ле Девлес.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.