Lucas 23
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs VC
1 Оне саворе ушіле і одліґєнде ле Ісус ко Пілат.
1 Levantou-se a sessão e conduziram Jesus diante de Pilatos,
2 Одя оне кєздинде те обвінінен Лес і пгенде: — Амен шундям, со Ов ваздел амаро нийпос. Ов на домукєл манушенґє те ден налогі ле імператоріскє і вакєрел, со Ов гіно Хрістос, о Краліс.
2 e puseram-se a acusá-lo: Temos encontrado este homem excitando o povo à revolta, proibindo pagar imposto ao imperador e dizendo-se Messias e rei.
3 Пілат Лестар пгучля: — Ту сал Краліс іудєєнґєро? Та Ов лескє отпгендя: — Ту коркоро авка вакєрес.
3 Pilatos perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Jesus respondeu: Sim.
4 Акор Пілат пгендя єкг баредер рашаєнґє те ле нийпоскє: — Ме на аракгав нісаві віна андре Када Мануш.
4 Declarou Pilatos aos príncipes dos sacerdotes e ao povo: Eu não acho neste homem culpa alguma.
5 Та оне те авка тердьонас про пескєро і вакєренас: — Ов бунтінел ле манушен і сікавел лен пал саворі Іудєя, андал Галілєя і джі ко амаро фоврос.
5 Mas eles insistiam fortemente: Ele revoluciona o povo ensinando por toda a Judéia, a começar da Galiléia até aqui.
6 Сар Пілат шундя када, акор пгучля: — Када Мануш галілєянос?
6 A estas palavras, Pilatos perguntou se ele era galileu.
7 Кана Пілат доджянляпес, со Ісус гіно андал е пгув, саві есас подвласно ле Іродоскє, акор ов бічадя Лес ко Ірод, саво есас андре одала дівеса андро Єрусалім.
7 E, quando soube que era da jurisdição de Herodes, enviou-o a Herodes, pois justamente naqueles dias se achava em Jerusalém.
8 Сар дикгля Ірод ле Ісус, іґєн радисаліля, бо ов чірла камелас Лес те дикгєн. Ов бутвар шундя пало Ісус і бійзінелапес, со Ов кєрела варесаво знаменіє пріґ лесте.
8 Herodes alegrou-se muito em ver Jesus, pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar dele muitas coisas, e esperava presenciar algum milagre operado por ele.
9 Ов заделас Лескє бут пгучібе, та Ісус лескє ніч на отпгенелас.
9 Dirigiu-lhe muitas perguntas, mas Jesus nada respondeu.
10 А єкг баредер рашая те танітова Законоскєре тердьонас одя і зоралес обвініненас Лес.
10 Ali estavam os príncipes dos sacerdotes e os escribas, acusando-o com violência.
11 Ірод пескєре суґлядєнца дикгля Лес тейле і асандя Лес аврі, а паліш диня пре Лесте шукар голмі і бічадя Лес пале ко Пілат.
11 Herodes, com a sua guarda, tratou-o com desprezo, escarneceu dele, mandou revesti-lo de uma túnica branca e reenviou-o a Pilatos.
12 Одале дівесестар о Пілат те о Ірод ачіле барата; а ко ода оне враждиненас.
12 Naquele mesmo dia, Pilatos e Herodes fizeram as pazes, pois antes eram inimigos um do outro.
13 Акор Пілат ізвічіндя єкг баредер рашаєн, ле пгуредерен те ле нийпос
13 Pilatos convocou então os príncipes dos sacerdotes, os magistrados e o povo, e disse-lhes:
14 і пгендя ленґє: — Тумен андян кє манде Кадале Манушес, сар Айсес, Саво ваздел ле нийпос. Дикгєн, ме допгучльом Лес анґлал туменде і на аракгльом нісаво подліпе, андре состе тумен Лес обвінінен.
14 Apresentastes-me este homem como agitador do povo, mas, interrogando-o eu diante de vós, não o achei culpado de nenhum dos crimes de que o acusais.
15 Те о Ірод на аракгля андре Лесте нісаві віна і вісардя Лес минґ єкгвар кє аменде. Сар дикгєн, Ов на кєрдя ніч, важ состе Лес шай те мурдарен.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo devolveu. Portanto, ele nada fez que mereça a morte.
16 Важ ода ме дава Лес те марен ле чупняга, а паліш одмукава.
16 Por isso, soltá-lo-ei depois de o castigar.
17 — ausente —
17 {Acontecia que em cada festa ele era obrigado a soltar-lhes um preso.}
18 Та саворо нийпос ачіля те вріскінен: — Мурдар Лес! Мук аменґє аврі ле Вараввас!
18 Todo o povo gritou a uma voz: À morte com este, e solta-nos Barrabás.
19 Варавва бешелас андре тюрма важ ода, кай ов кєрдя андро фоврос бунтос, а те мурдаріпе.
19 {Este homem fora lançado ao cárcere devido a uma revolta levantada na cidade, por causa de um homicídio.}
20 Пілат камелас те мукєн аврі ле Ісус і важ ода минґ єкгвар пгучля лендар.
20 Pilatos, porém, querendo soltar Jesus, falou-lhes de novo,
21 Та оне дуредер вріскінас: — Премар, премар Лес!
21 mas eles vociferavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Пілат трітовар пгендя ленґє: — Саво подліпе Ов кєрдя? Ме на аракгльом нісаві віна, важ саві Лес шай те мурдарен. Ме дава Лес те марен ле чупняга, а паліш Лес одмукава!
22 Pela terceira vez, Pilatos ainda interveio: Mas que mal fez ele, então? Não achei nele nada que mereça a morte; irei, portanto, castigá-lo e, depois, o soltarei.
23 Та оне минґ хужедер кєздинде те вріскінен і те манґєн, гой Лес те премарен. А пескєре вріскішаґога домардепес пескєро.
23 Mas eles instavam, reclamando em altas vozes que fosse crucificado, e os seus clamores recrudesciam.
24 Акор Пілат кєрдя авка, сар оне манґєнас.
24 Pilatos pronunciou então a sentença que lhes satisfazia o desejo.
25 Ов одмукля ленґє аврі ле тюрмашіс, саво бешелас важо бунтос і важо мурдаріпе, а ле Ісус диня пре ленґєрі воля, авка, сар оне манґєнас.
25 Soltou-lhes aquele que eles reclamavam e que havia sido lançado ao cárcere por causa do homicídio e da revolta, e entregou Jesus à vontade deles.
26 Кана ле Ісус ліджянас те премарен, хунде варесавес Сімон андало Кірінєя, саво джялас пале маля, і тгоде пре лесте кєрестос, гой те ліджял пало Ісус.
26 Enquanto o conduziam, detiveram um certo Simão de Cirene, que voltava do campo, e impuseram-lhe a cruz para que a carregasse atrás de Jesus.
27 Машкар буте нийпостар, саве джянас пало Ісус, есас те о ромня, саве маренаспес андре колін і ровенас пал Лесте.
27 Seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que batiam no peito e o lamentavam.
28 Ісус вісаліля і пгендя кє ленде: — Чаяле єрусалімське, на ровен пал Манде. Федер ровен пал песте те пал тумаре чаве.
28 Voltando-se para elas, Jesus disse: Filhas de Jerusalém, não choreis sobre mim, mas chorai sobre vós mesmas e sobre vossos filhos.
29 Бо авен айсе дівеса, кана пгенена: «Бахтале бічавенґєре, саве на ловтярде і на денас чувчі те пієн».
29 Porque virão dias em que se dirá: Felizes as estéreis, os ventres que não geraram e os peitos que não amamentaram!
30 Акор мануша вакєрена брегенґє: «Перен пре аменде!» а ле грункєнґє: «Учарен амен!»
30 Então dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Те терне і желєне дубога кєрен айсо, акор со ейла шувкєга?
31 Porque, se eles fazem isto ao lenho verde, que acontecerá ao seco?
32 Ле Ісусога ліджянас про мерібе минґ дує жіванен.
32 Eram conduzidos ao mesmo tempo dois malfeitores para serem mortos com Jesus.
33 Кана оне авле про тган, саво вічінелпес Черепос, одя премарде Лес, а те ле жіванен, єкгєс пре чачі сийра, а дуйтонес пре балоґно сийра.
33 Chegados que foram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, como também os ladrões, um à direita e outro à esquerda.
34 Ісус вакєрелас: — Даде! Одмук ленґє, важ ода, бо оне на джянен, со кєрен! Суґлядя чівкєренас о жрєбій і розуладе машкар песте Лескєре голмі.
34 E Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Eles dividiram as suas vestes e as sortearam.
35 О нийпос тердьолас і дикгєлас, а пгуредера асанас Лестар і вакєренас: — Ратинелас аврен, а канакє мі ратинелпес Коркоро, те Ов гіно Хрістос, аврі кіндо ле Девлега!
35 A multidão conservava-se lá e observava. Os príncipes dos sacerdotes escarneciam de Jesus, dizendo: Salvou a outros, que se salve a si próprio, se é o Cristo, o escolhido de Deus!
36 Минґ те о суґлядя асанаспес Лестар. Оне подавенас і денас Лескє шут.
36 Do mesmo modo zombavam dele os soldados. Aproximavam-se dele, ofereciam-lhe vinagre e diziam:
37 І вакєренас: — Те Ту сал о Краліс іудєєнґєро, ратин Тут Коркоро!
37 Se és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Опрал Лесте есас пісіме: «Ода гіно Краліс іудєєнґєро».
38 Por cima de sua cabeça pendia esta inscrição: Este é o rei dos judeus.
39 Єкг ле жіванендар, кай фійґінелас про кєрестос, джюнґлярелас Лес і вакєрелас: — Ту со, на сал Хрістос? Ратин Тут, а те амен!
39 Um dos malfeitores, ali crucificados, blasfemava contra ele: Se és o Cristo, salva-te a ti mesmo e salva-nos a nós!
40 А дуйто препгендя Лескє і вакєрелас: — Ту со, на дарас ле Девлестар? Та те ту авка судзіме сал!
40 Mas o outro o repreendeu: Nem sequer temes a Deus, tu que sofres no mesmo suplício?
41 Амен наказіме сам пало чачібе і хундям ода, пре состе засовґаліндям. А када Мануш на кєрдя нісаво подліпе.
41 Para nós isto é justo: recebemos o que mereceram os nossos crimes, mas este não fez mal algum.
42 Акор ов пгендя: — Ісус, лепер ман, кана авега андро Тийро Краліпе!
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim, quando tiveres entrado no teu Reino!
43 Ісус лескє отпгендя: — Чачібе пгенав тукє: дадіве ейга ту Манца андро райос.
43 Jesus respondeu-lhe: Em verdade te digo: hoje estarás comigo no paraíso.
44 Есас варекай дешудуй оврі, кана пре саворі пгув ачіля цма, і авка есас джі ко трін оврі.
44 Era quase à hora sexta e em toda a terra houve trevas até a hora nona.
45 Акор цма заучардя о кгам, і похтанандро храмос чінділя про єпаш.
45 Escureceu-se o sol e o véu do templo rasgou-se pelo meio.
46 Ісус завріскіндя баре ганґога: — Даде! Андро васта Тийре отдав Мійро духос! Сар пгендя ада, Ов отдиня Пескєро духос.
46 Jesus deu então um grande brado e disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, dizendo isso, expirou.
47 Кана сотнікос дикгля, со пес ачіля, кєздиндя те ашарен ле Девлес і пгендя: — Чачес Када Мануш есас чачібнаскєро!
47 Vendo o centurião o que acontecia, deu glória a Deus e disse: Na verdade, este homem era um justo.
48 А саворе мануша, саве авле те дикгєн, со обачіляпес одя, маренаспес андро колін і вісальонас пале.
48 E toda a multidão dos que assistiam a este espetáculo e viam o que se passava, voltou batendo no peito.
49 Дуредер пре сийра тердьонас і дикгєнас саворе, ко джянелас ле Ісус. Те о ромня, саве джянас Лега андал Галілєя, дикгєнас, со одя пес кєрдьол.
49 Os amigos de Jesus, como também as mulheres que o tinham seguido desde a Galiléia, conservavam-se a certa distância, e observavam estas coisas.
50 Одя есас лачо і чачібнаскєро мануш про нав Йосип, саво есас єкг андало Сінєдріон,
50 Havia um homem, por nome José, membro do conselho, homem reto e justo.
51 но ов на подлікєрелас ленґєре лава те ода, со оне кєренас. Ов есас андал іудєйсько фоврос Арімафея і ужарелас ле Девлескєро Краліпе.
51 Ele não havia concordado com a decisão dos outros nem com os atos deles. Originário de Arimatéia, cidade da Judéia, esperava ele o Reino de Deus.
52 Ов авля ко Пілат і манґєлас лестар ле Ісусоскєро тєлос.
52 Foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Ов іля тейле о тєлос, обучардя Лес андро льоново похтан і тгодя андре гробніца, со есас кєрді андре скала, андре саві минґ джі ко ода нікас на паруненас.
53 Ele o desceu da cruz, envolveu-o num pano de linho e colocou-o num sepulcro, escavado na rocha, onde ainda ninguém havia sido depositado.
54 Ода есас дівес, кана кійсітиненпес ко сомбат, саво іма авелас.
54 Era o dia da Preparação e já ia principiar o sábado.
55 Пало Йосип ґейле о ромня, саве авле ле Ісусога андал Галілєя. Оне дикгле гробніца і ода, сар тговенас Лескєро тєлос андре лате.
55 As mulheres, que tinham vindo com Jesus da Galiléia, acompanharam José. Elas viram o túmulo e o modo como o corpo de Jesus ali fora depositado.
56 Сар вісаліле пале, оне кійсітинде сагошне олєї і духі. А сомбатоне кгіньонас, авка, сар пгенел заповідь.
56 Elas voltaram e prepararam aromas e bálsamos. No dia de sábado, observaram o preceito do repouso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.