Lucas 23
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs ARIB
1 Оне саворе ушіле і одліґєнде ле Ісус ко Пілат.
1 E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.
2 Одя оне кєздинде те обвінінен Лес і пгенде: — Амен шундям, со Ов ваздел амаро нийпос. Ов на домукєл манушенґє те ден налогі ле імператоріскє і вакєрел, со Ов гіно Хрістос, о Краліс.
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.
3 Пілат Лестар пгучля: — Ту сал Краліс іудєєнґєро? Та Ов лескє отпгендя: — Ту коркоро авка вакєрес.
3 Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
4 Акор Пілат пгендя єкг баредер рашаєнґє те ле нийпоскє: — Ме на аракгав нісаві віна андре Када Мануш.
4 Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e às multidões: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Та оне те авка тердьонас про пескєро і вакєренас: — Ов бунтінел ле манушен і сікавел лен пал саворі Іудєя, андал Галілєя і джі ко амаро фоврос.
5 Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Сар Пілат шундя када, акор пгучля: — Када Мануш галілєянос?
6 Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;
7 Кана Пілат доджянляпес, со Ісус гіно андал е пгув, саві есас подвласно ле Іродоскє, акор ов бічадя Лес ко Ірод, саво есас андре одала дівеса андро Єрусалім.
7 e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Сар дикгля Ірод ле Ісус, іґєн радисаліля, бо ов чірла камелас Лес те дикгєн. Ов бутвар шундя пало Ісус і бійзінелапес, со Ов кєрела варесаво знаменіє пріґ лесте.
8 Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;
9 Ов заделас Лескє бут пгучібе, та Ісус лескє ніч на отпгенелас.
9 e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.
10 А єкг баредер рашая те танітова Законоскєре тердьонас одя і зоралес обвініненас Лес.
10 Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Ірод пескєре суґлядєнца дикгля Лес тейле і асандя Лес аврі, а паліш диня пре Лесте шукар голмі і бічадя Лес пале ко Пілат.
11 Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Одале дівесестар о Пілат те о Ірод ачіле барата; а ко ода оне враждиненас.
12 Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.
13 Акор Пілат ізвічіндя єкг баредер рашаєн, ле пгуредерен те ле нийпос
13 Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 і пгендя ленґє: — Тумен андян кє манде Кадале Манушес, сар Айсес, Саво ваздел ле нийпос. Дикгєн, ме допгучльом Лес анґлал туменде і на аракгльом нісаво подліпе, андре состе тумен Лес обвінінен.
14 e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;
15 Те о Ірод на аракгля андре Лесте нісаві віна і вісардя Лес минґ єкгвар кє аменде. Сар дикгєн, Ов на кєрдя ніч, важ состе Лес шай те мурдарен.
15 nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.
16 Важ ода ме дава Лес те марен ле чупняга, а паліш одмукава.
16 Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
17 — ausente —
17 {E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.}
18 Та саворо нийпос ачіля те вріскінен: — Мурдар Лес! Мук аменґє аврі ле Вараввас!
18 Mas todos clamaram à uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!
19 Варавва бешелас андре тюрма важ ода, кай ов кєрдя андро фоврос бунтос, а те мурдаріпе.
19 Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Пілат камелас те мукєн аврі ле Ісус і важ ода минґ єкгвар пгучля лендар.
20 Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Та оне дуредер вріскінас: — Премар, премар Лес!
21 Eles, porém, bradavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!
22 Пілат трітовар пгендя ленґє: — Саво подліпе Ов кєрдя? Ме на аракгльом нісаві віна, важ саві Лес шай те мурдарен. Ме дава Лес те марен ле чупняга, а паліш Лес одмукава!
22 Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
23 Та оне минґ хужедер кєздинде те вріскінен і те манґєн, гой Лес те премарен. А пескєре вріскішаґога домардепес пескєро.
23 Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.
24 Акор Пілат кєрдя авка, сар оне манґєнас.
24 Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;
25 Ов одмукля ленґє аврі ле тюрмашіс, саво бешелас важо бунтос і важо мурдаріпе, а ле Ісус диня пре ленґєрі воля, авка, сар оне манґєнас.
25 e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Кана ле Ісус ліджянас те премарен, хунде варесавес Сімон андало Кірінєя, саво джялас пале маля, і тгоде пре лесте кєрестос, гой те ліджял пало Ісус.
26 Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Машкар буте нийпостар, саве джянас пало Ісус, есас те о ромня, саве маренаспес андре колін і ровенас пал Лесте.
27 Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.
28 Ісус вісаліля і пгендя кє ленде: — Чаяле єрусалімське, на ровен пал Манде. Федер ровен пал песте те пал тумаре чаве.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Бо авен айсе дівеса, кана пгенена: «Бахтале бічавенґєре, саве на ловтярде і на денас чувчі те пієн».
29 Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Акор мануша вакєрена брегенґє: «Перен пре аменде!» а ле грункєнґє: «Учарен амен!»
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Те терне і желєне дубога кєрен айсо, акор со ейла шувкєга?
31 Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?
32 Ле Ісусога ліджянас про мерібе минґ дує жіванен.
32 E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.
33 Кана оне авле про тган, саво вічінелпес Черепос, одя премарде Лес, а те ле жіванен, єкгєс пре чачі сийра, а дуйтонес пре балоґно сийра.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Ісус вакєрелас: — Даде! Одмук ленґє, важ ода, бо оне на джянен, со кєрен! Суґлядя чівкєренас о жрєбій і розуладе машкар песте Лескєре голмі.
34 Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.
35 О нийпос тердьолас і дикгєлас, а пгуредера асанас Лестар і вакєренас: — Ратинелас аврен, а канакє мі ратинелпес Коркоро, те Ов гіно Хрістос, аврі кіндо ле Девлега!
35 E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Минґ те о суґлядя асанаспес Лестар. Оне подавенас і денас Лескє шут.
36 Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,
37 І вакєренас: — Те Ту сал о Краліс іудєєнґєро, ратин Тут Коркоро!
37 e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Опрал Лесте есас пісіме: «Ода гіно Краліс іудєєнґєро».
38 Por cima dele estava esta inscrição {em letras gregas, romanas e hebraicas:} ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Єкг ле жіванендар, кай фійґінелас про кєрестос, джюнґлярелас Лес і вакєрелас: — Ту со, на сал Хрістос? Ратин Тут, а те амен!
39 Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.
40 А дуйто препгендя Лескє і вакєрелас: — Ту со, на дарас ле Девлестар? Та те ту авка судзіме сал!
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Амен наказіме сам пало чачібе і хундям ода, пре состе засовґаліндям. А када Мануш на кєрдя нісаво подліпе.
41 E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Акор ов пгендя: — Ісус, лепер ман, кана авега андро Тийро Краліпе!
42 Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Ісус лескє отпгендя: — Чачібе пгенав тукє: дадіве ейга ту Манца андро райос.
43 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Есас варекай дешудуй оврі, кана пре саворі пгув ачіля цма, і авка есас джі ко трін оврі.
44 Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;
45 Акор цма заучардя о кгам, і похтанандро храмос чінділя про єпаш.
45 e rasgou-se ao meio o véu do santuário.
46 Ісус завріскіндя баре ганґога: — Даде! Андро васта Тийре отдав Мійро духос! Сар пгендя ада, Ов отдиня Пескєро духос.
46 Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Кана сотнікос дикгля, со пес ачіля, кєздиндя те ашарен ле Девлес і пгендя: — Чачес Када Мануш есас чачібнаскєро!
47 Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 А саворе мануша, саве авле те дикгєн, со обачіляпес одя, маренаспес андро колін і вісальонас пале.
48 E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.
49 Дуредер пре сийра тердьонас і дикгєнас саворе, ко джянелас ле Ісус. Те о ромня, саве джянас Лега андал Галілєя, дикгєнас, со одя пес кєрдьол.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Одя есас лачо і чачібнаскєро мануш про нав Йосип, саво есас єкг андало Сінєдріон,
50 Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,
51 но ов на подлікєрелас ленґєре лава те ода, со оне кєренас. Ов есас андал іудєйсько фоврос Арімафея і ужарелас ле Девлескєро Краліпе.
51 o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,
52 Ов авля ко Пілат і манґєлас лестар ле Ісусоскєро тєлос.
52 chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;
53 Ов іля тейле о тєлос, обучардя Лес андро льоново похтан і тгодя андре гробніца, со есас кєрді андре скала, андре саві минґ джі ко ода нікас на паруненас.
53 e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Ода есас дівес, кана кійсітиненпес ко сомбат, саво іма авелас.
54 Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.
55 Пало Йосип ґейле о ромня, саве авле ле Ісусога андал Галілєя. Оне дикгле гробніца і ода, сар тговенас Лескєро тєлос андре лате.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.
56 Сар вісаліле пале, оне кійсітинде сагошне олєї і духі. А сомбатоне кгіньонас, авка, сар пгенел заповідь.
56 Então voltaram e prepararam especiarias e ungüentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.