Lucas 23
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs ARA
1 Оне саворе ушіле і одліґєнде ле Ісус ко Пілат.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Одя оне кєздинде те обвінінен Лес і пгенде: — Амен шундям, со Ов ваздел амаро нийпос. Ов на домукєл манушенґє те ден налогі ле імператоріскє і вакєрел, со Ов гіно Хрістос, о Краліс.
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Пілат Лестар пгучля: — Ту сал Краліс іудєєнґєро? Та Ов лескє отпгендя: — Ту коркоро авка вакєрес.
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Акор Пілат пгендя єкг баредер рашаєнґє те ле нийпоскє: — Ме на аракгав нісаві віна андре Када Мануш.
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Та оне те авка тердьонас про пескєро і вакєренас: — Ов бунтінел ле манушен і сікавел лен пал саворі Іудєя, андал Галілєя і джі ко амаро фоврос.
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Сар Пілат шундя када, акор пгучля: — Када Мануш галілєянос?
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Кана Пілат доджянляпес, со Ісус гіно андал е пгув, саві есас подвласно ле Іродоскє, акор ов бічадя Лес ко Ірод, саво есас андре одала дівеса андро Єрусалім.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Сар дикгля Ірод ле Ісус, іґєн радисаліля, бо ов чірла камелас Лес те дикгєн. Ов бутвар шундя пало Ісус і бійзінелапес, со Ов кєрела варесаво знаменіє пріґ лесте.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Ов заделас Лескє бут пгучібе, та Ісус лескє ніч на отпгенелас.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 А єкг баредер рашая те танітова Законоскєре тердьонас одя і зоралес обвініненас Лес.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Ірод пескєре суґлядєнца дикгля Лес тейле і асандя Лес аврі, а паліш диня пре Лесте шукар голмі і бічадя Лес пале ко Пілат.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Одале дівесестар о Пілат те о Ірод ачіле барата; а ко ода оне враждиненас.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Акор Пілат ізвічіндя єкг баредер рашаєн, ле пгуредерен те ле нийпос
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 і пгендя ленґє: — Тумен андян кє манде Кадале Манушес, сар Айсес, Саво ваздел ле нийпос. Дикгєн, ме допгучльом Лес анґлал туменде і на аракгльом нісаво подліпе, андре состе тумен Лес обвінінен.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Те о Ірод на аракгля андре Лесте нісаві віна і вісардя Лес минґ єкгвар кє аменде. Сар дикгєн, Ов на кєрдя ніч, важ состе Лес шай те мурдарен.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Важ ода ме дава Лес те марен ле чупняга, а паліш одмукава.
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 — ausente —
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Та саворо нийпос ачіля те вріскінен: — Мурдар Лес! Мук аменґє аврі ле Вараввас!
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Варавва бешелас андре тюрма важ ода, кай ов кєрдя андро фоврос бунтос, а те мурдаріпе.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Пілат камелас те мукєн аврі ле Ісус і важ ода минґ єкгвар пгучля лендар.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Та оне дуредер вріскінас: — Премар, премар Лес!
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Пілат трітовар пгендя ленґє: — Саво подліпе Ов кєрдя? Ме на аракгльом нісаві віна, важ саві Лес шай те мурдарен. Ме дава Лес те марен ле чупняга, а паліш Лес одмукава!
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Та оне минґ хужедер кєздинде те вріскінен і те манґєн, гой Лес те премарен. А пескєре вріскішаґога домардепес пескєро.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Акор Пілат кєрдя авка, сар оне манґєнас.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Ов одмукля ленґє аврі ле тюрмашіс, саво бешелас важо бунтос і важо мурдаріпе, а ле Ісус диня пре ленґєрі воля, авка, сар оне манґєнас.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Кана ле Ісус ліджянас те премарен, хунде варесавес Сімон андало Кірінєя, саво джялас пале маля, і тгоде пре лесте кєрестос, гой те ліджял пало Ісус.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Машкар буте нийпостар, саве джянас пало Ісус, есас те о ромня, саве маренаспес андре колін і ровенас пал Лесте.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Ісус вісаліля і пгендя кє ленде: — Чаяле єрусалімське, на ровен пал Манде. Федер ровен пал песте те пал тумаре чаве.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Бо авен айсе дівеса, кана пгенена: «Бахтале бічавенґєре, саве на ловтярде і на денас чувчі те пієн».
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Акор мануша вакєрена брегенґє: «Перен пре аменде!» а ле грункєнґє: «Учарен амен!»
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Те терне і желєне дубога кєрен айсо, акор со ейла шувкєга?
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Ле Ісусога ліджянас про мерібе минґ дує жіванен.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Кана оне авле про тган, саво вічінелпес Черепос, одя премарде Лес, а те ле жіванен, єкгєс пре чачі сийра, а дуйтонес пре балоґно сийра.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Ісус вакєрелас: — Даде! Одмук ленґє, важ ода, бо оне на джянен, со кєрен! Суґлядя чівкєренас о жрєбій і розуладе машкар песте Лескєре голмі.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 О нийпос тердьолас і дикгєлас, а пгуредера асанас Лестар і вакєренас: — Ратинелас аврен, а канакє мі ратинелпес Коркоро, те Ов гіно Хрістос, аврі кіндо ле Девлега!
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Минґ те о суґлядя асанаспес Лестар. Оне подавенас і денас Лескє шут.
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 І вакєренас: — Те Ту сал о Краліс іудєєнґєро, ратин Тут Коркоро!
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Опрал Лесте есас пісіме: «Ода гіно Краліс іудєєнґєро».
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Єкг ле жіванендар, кай фійґінелас про кєрестос, джюнґлярелас Лес і вакєрелас: — Ту со, на сал Хрістос? Ратин Тут, а те амен!
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 А дуйто препгендя Лескє і вакєрелас: — Ту со, на дарас ле Девлестар? Та те ту авка судзіме сал!
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Амен наказіме сам пало чачібе і хундям ода, пре состе засовґаліндям. А када Мануш на кєрдя нісаво подліпе.
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Акор ов пгендя: — Ісус, лепер ман, кана авега андро Тийро Краліпе!
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Ісус лескє отпгендя: — Чачібе пгенав тукє: дадіве ейга ту Манца андро райос.
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Есас варекай дешудуй оврі, кана пре саворі пгув ачіля цма, і авка есас джі ко трін оврі.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Акор цма заучардя о кгам, і похтанандро храмос чінділя про єпаш.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Ісус завріскіндя баре ганґога: — Даде! Андро васта Тийре отдав Мійро духос! Сар пгендя ада, Ов отдиня Пескєро духос.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Кана сотнікос дикгля, со пес ачіля, кєздиндя те ашарен ле Девлес і пгендя: — Чачес Када Мануш есас чачібнаскєро!
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 А саворе мануша, саве авле те дикгєн, со обачіляпес одя, маренаспес андро колін і вісальонас пале.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Дуредер пре сийра тердьонас і дикгєнас саворе, ко джянелас ле Ісус. Те о ромня, саве джянас Лега андал Галілєя, дикгєнас, со одя пес кєрдьол.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Одя есас лачо і чачібнаскєро мануш про нав Йосип, саво есас єкг андало Сінєдріон,
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 но ов на подлікєрелас ленґєре лава те ода, со оне кєренас. Ов есас андал іудєйсько фоврос Арімафея і ужарелас ле Девлескєро Краліпе.
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Ов авля ко Пілат і манґєлас лестар ле Ісусоскєро тєлос.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Ов іля тейле о тєлос, обучардя Лес андро льоново похтан і тгодя андре гробніца, со есас кєрді андре скала, андре саві минґ джі ко ода нікас на паруненас.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Ода есас дівес, кана кійсітиненпес ко сомбат, саво іма авелас.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Пало Йосип ґейле о ромня, саве авле ле Ісусога андал Галілєя. Оне дикгле гробніца і ода, сар тговенас Лескєро тєлос андре лате.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Сар вісаліле пале, оне кійсітинде сагошне олєї і духі. А сомбатоне кгіньонас, авка, сар пгенел заповідь.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.