Lucas 23
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs ARC
1 Оне саворе ушіле і одліґєнде ле Ісус ко Пілат.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 Одя оне кєздинде те обвінінен Лес і пгенде: — Амен шундям, со Ов ваздел амаро нийпос. Ов на домукєл манушенґє те ден налогі ле імператоріскє і вакєрел, со Ов гіно Хрістос, о Краліс.
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Пілат Лестар пгучля: — Ту сал Краліс іудєєнґєро? Та Ов лескє отпгендя: — Ту коркоро авка вакєрес.
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu
4 Акор Пілат пгендя єкг баредер рашаєнґє те ле нийпоскє: — Ме на аракгав нісаві віна андре Када Мануш.
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Та оне те авка тердьонас про пескєро і вакєренас: — Ов бунтінел ле манушен і сікавел лен пал саворі Іудєя, андал Галілєя і джі ко амаро фоврос.
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judeia, começando desde a Galileia até aqui.
6 Сар Пілат шундя када, акор пгучля: — Када Мануш галілєянос?
6 Então, Pilatos, ouvindo falar da Galileia, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Кана Пілат доджянляпес, со Ісус гіно андал е пгув, саві есас подвласно ле Іродоскє, акор ов бічадя Лес ко Ірод, саво есас андре одала дівеса андро Єрусалім.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também, naqueles dias, estava em Jerusalém.
8 Сар дикгля Ірод ле Ісус, іґєн радисаліля, бо ов чірла камелас Лес те дикгєн. Ов бутвар шундя пало Ісус і бійзінелапес, со Ов кєрела варесаво знаменіє пріґ лесте.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito, porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Ов заделас Лескє бут пгучібе, та Ісус лескє ніч на отпгенелас.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 А єкг баредер рашая те танітова Законоскєре тердьонас одя і зоралес обвініненас Лес.
10 E estavam os principais dos sacerdotes e os escribas acusando-o com grande veemência.
11 Ірод пескєре суґлядєнца дикгля Лес тейле і асандя Лес аврі, а паліш диня пре Лесте шукар голмі і бічадя Лес пале ко Пілат.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente, e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Одале дівесестар о Пілат те о Ірод ачіле барата; а ко ода оне враждиненас.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes, entre si, se fizeram amigos; pois, dantes, andavam em inimizade um com o outro.
13 Акор Пілат ізвічіндя єкг баредер рашаєн, ле пгуредерен те ле нийпос
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo, disse-lhes:
14 і пгендя ленґє: — Тумен андян кє манде Кадале Манушес, сар Айсес, Саво ваздел ле нийпос. Дикгєн, ме допгучльом Лес анґлал туменде і на аракгльом нісаво подліпе, андре состе тумен Лес обвінінен.
14 Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Те о Ірод на аракгля андре Лесте нісаві віна і вісардя Лес минґ єкгвар кє аменде. Сар дикгєн, Ов на кєрдя ніч, важ состе Лес шай те мурдарен.
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 Важ ода ме дава Лес те марен ле чупняга, а паліш одмукава.
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 — ausente —
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um detento por ocasião da festa.
18 Та саворо нийпос ачіля те вріскінен: — Мурдар Лес! Мук аменґє аврі ле Вараввас!
18 Mas toda a multidão clamou à uma, dizendo: Fora daqui com este e solta-nos Barrabás.
19 Варавва бешелас андре тюрма важ ода, кай ов кєрдя андро фоврос бунтос, а те мурдаріпе.
19 Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade e de um homicídio.
20 Пілат камелас те мукєн аврі ле Ісус і важ ода минґ єкгвар пгучля лендар.
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Та оне дуредер вріскінас: — Премар, премар Лес!
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica- o! Crucifica-o!
22 Пілат трітовар пгендя ленґє: — Саво подліпе Ов кєрдя? Ме на аракгльом нісаві віна, важ саві Лес шай те мурдарен. Ме дава Лес те марен ле чупняга, а паліш Лес одмукава!
22 Então, ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
23 Та оне минґ хужедер кєздинде те вріскінен і те манґєн, гой Лес те премарен. А пескєре вріскішаґога домардепес пескєро.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos e os dos principais dos sacerdotes redobravam.
24 Акор Пілат кєрдя авка, сар оне манґєнас.
24 Então, Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 Ов одмукля ленґє аврі ле тюрмашіс, саво бешелас важо бунтос і важо мурдаріпе, а ле Ісус диня пре ленґєрі воля, авка, сар оне манґєнас.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Кана ле Ісус ліджянас те премарен, хунде варесавес Сімон андало Кірінєя, саво джялас пале маля, і тгоде пре лесте кєрестос, гой те ліджял пало Ісус.
26 E, quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Машкар буте нийпостар, саве джянас пало Ісус, есас те о ромня, саве маренаспес андре колін і ровенас пал Лесте.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos e o lamentavam.
28 Ісус вісаліля і пгендя кє ленде: — Чаяле єрусалімське, на ровен пал Манде. Федер ровен пал песте те пал тумаре чаве.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Бо авен айсе дівеса, кана пгенена: «Бахтале бічавенґєре, саве на ловтярде і на денас чувчі те пієн».
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Акор мануша вакєрена брегенґє: «Перен пре аменде!» а ле грункєнґє: «Учарен амен!»
30 Então, começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Те терне і желєне дубога кєрен айсо, акор со ейла шувкєга?
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isso, que se fará ao seco?
32 Ле Ісусога ліджянас про мерібе минґ дує жіванен.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Кана оне авле про тган, саво вічінелпес Черепос, одя премарде Лес, а те ле жіванен, єкгєс пре чачі сийра, а дуйтонес пре балоґно сийра.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram e aos malfeitores, um, à direita, e outro, à esquerda.
34 Ісус вакєрелас: — Даде! Одмук ленґє, важ ода, бо оне на джянен, со кєрен! Суґлядя чівкєренас о жрєбій і розуладе машкар песте Лескєре голмі.
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 О нийпос тердьолас і дикгєлас, а пгуредера асанас Лестар і вакєренас: — Ратинелас аврен, а канакє мі ратинелпес Коркоро, те Ов гіно Хрістос, аврі кіндо ле Девлега!
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Минґ те о суґлядя асанаспес Лестар. Оне подавенас і денас Лескє шут.
36 E também os soldados escarneciam dele, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre,
37 І вакєренас: — Те Ту сал о Краліс іудєєнґєро, ратин Тут Коркоро!
37 e dizendo: Se tu és o Rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Опрал Лесте есас пісіме: «Ода гіно Краліс іудєєнґєро».
38 E também, por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas e hebraicas: Este é O Rei dos Judeus .
39 Єкг ле жіванендар, кай фійґінелас про кєрестос, джюнґлярелас Лес і вакєрелас: — Ту со, на сал Хрістос? Ратин Тут, а те амен!
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 А дуйто препгендя Лескє і вакєрелас: — Ту со, на дарас ле Девлестар? Та те ту авка судзіме сал!
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Амен наказіме сам пало чачібе і хундям ода, пре состе засовґаліндям. А када Мануш на кєрдя нісаво подліпе.
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 Акор ов пгендя: — Ісус, лепер ман, кана авега андро Тийро Краліпе!
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu Reino.
43 Ісус лескє отпгендя: — Чачібе пгенав тукє: дадіве ейга ту Манца андро райос.
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 Есас варекай дешудуй оврі, кана пре саворі пгув ачіля цма, і авка есас джі ко трін оврі.
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona,
45 Акор цма заучардя о кгам, і похтанандро храмос чінділя про єпаш.
45 escurecendo-se o sol; e rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 Ісус завріскіндя баре ганґога: — Даде! Андро васта Тийре отдав Мійро духос! Сар пгендя ада, Ов отдиня Пескєро духос.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Кана сотнікос дикгля, со пес ачіля, кєздиндя те ашарен ле Девлес і пгендя: — Чачес Када Мануш есас чачібнаскєро!
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 А саворе мануша, саве авле те дикгєн, со обачіляпес одя, маренаспес андро колін і вісальонас пале.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Дуредер пре сийра тердьонас і дикгєнас саворе, ко джянелас ле Ісус. Те о ромня, саве джянас Лега андал Галілєя, дикгєнас, со одя пес кєрдьол.
49 E todos os seus conhecidos e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galileia estavam de longe vendo essas coisas.
50 Одя есас лачо і чачібнаскєро мануш про нав Йосип, саво есас єкг андало Сінєдріон,
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo
51 но ов на подлікєрелас ленґєре лава те ода, со оне кєренас. Ов есас андал іудєйсько фоврос Арімафея і ужарелас ле Девлескєро Краліпе.
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que também esperava o Reino de Deus,
52 Ов авля ко Пілат і манґєлас лестар ле Ісусоскєро тєлос.
52 este, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 Ов іля тейле о тєлос, обучардя Лес андро льоново похтан і тгодя андре гробніца, со есас кєрді андре скала, андре саві минґ джі ко ода нікас на паруненас.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Ода есас дівес, кана кійсітиненпес ко сомбат, саво іма авелас.
54 E era o Dia da Preparação, e amanhecia o sábado.
55 Пало Йосип ґейле о ромня, саве авле ле Ісусога андал Галілєя. Оне дикгле гробніца і ода, сар тговенас Лескєро тєлос андре лате.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia seguiram também e viram o sepulcro e como foi posto o seu corpo.
56 Сар вісаліле пале, оне кійсітинде сагошне олєї і духі. А сомбатоне кгіньонас, авка, сар пгенел заповідь.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e unguentos e, no sábado, repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.