Lucas 20
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs VC
1 Ачіляпес андро єкг дівес, кана Ісус сікавелас андро храмос ле нийпос і вакєрелас ленґє Радишаґоскєро Гійрос, кє Лесте подавле єкг баредер рашая, танітова Законоскєре, а те пгуредера.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 І пгучле Лестар: — Пген аменґє, сава владага Ту када саворо кєрес? І ко диня Тукє кади влада?
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Акор Ов ленґє пгендя: — Те Ме пгучава тумендар, а тумен пгенен Манґє —
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 катар Іоанн хундя пескєрі влада те болавен, пало нєбос вай ле манушендар?
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Оне кєздинде те вакєрен машкар песте: «Те амен пгенага: "Пало нєбос", акор Ов пгучела: "Акор соске тумен на патянділян Лескє?"
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Те пгенага: "Ле манушендар", акор саворо нийпос марела амен ле баренца, бо оне патян, со Іоанн есас пророкос».
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Акор оне отпгенде: — На джянас, катар.
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Акор те Ісус ленґє пгендя: — І Ме на пгенава туменґє, сава владага Ме када кєрав.
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Ов кєздиндя те розвакєрен ле нийпоскє када вакєрібе: — Єкг мануш садзіндя дракгєнґєро садос. Ов диня лес важо лове ле бувтякєренґє, а коркоро ґейля пре цузо пгув про бутенґєрі овра.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Кана авля овра, ов бічадя ле совґас ко дракгара, гой оне мі ден лескє ода, со поперелпес лескє ле увліпнастар. Та бувтяра ізмарде ле совґас і бічаде лес чувче вастенца.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Акор ов бічадя минґ єкгєс совґас, та оне те лес ізмарде і кєрде лега пре ладж, а паліш бічаде лес чувче вастенца.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Акор ов бічадя трітонес, та оне те лес фес ізмарде і чіде лес аврі андало садос.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Акор о хулай дракгєнґєро пгендя: «Со манґє те кєрен? Бічавава мійре камаде чаворес, талам, лестар оне ладжянапес».
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Та кана бувтяра дикгле ле час, кєздинде те вакєрен єкг аврескє: «Саворо када хулаїпе маїнел те ачен лескє. Авас, мурдарага лес, гой ада саворо те ачел аменґє».
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Акор оне чіде лес аврі андало садос і мурдарде. Со канакє кєрела ленца дракгєнґєро хулай?
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Ов авела і мурдарела одален бувтякєрен, а садос отдела авренґє. А одала, кай шунде када, пгенде: — Те на ейл айсо!
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Та Ісус дикгля пре ленде і пгендя: — Сар те ахальон када пісіме: «Бар, саво отчіде мурніка, ачіля єкг главнедер андро углос»?
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Сако єкг, ко перела про ода бар, розмарелапес, а пре касте ов перела, одалес затасавела.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Танітова Законоскєре те єкг баредер рашая ахаліле, со ода вакєрібе Ісус розвакєрдя пал ленде, і важ ода камле єкгваресте те пганден тейле Лес, та даранас ле нийпостар.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Важ ода оне кєздинде те дикгєн пало Ісус і бічаде кє Лесте ле манушен, саве сікавнаспес, со оне гіне чачібнаскєре, гой те худен ле Ісус про лав і те ден Лес аврі ле владакє андро васта рімоскєре владаріскє.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Оне пгучле Лестар: — Танітов, амен джянас, со Ту міште вакєрес і міште сікавес, і на дикгєс про муя, а чачес сікавес Девлескєро дром.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Чі сабано аменґє те ден налогос імператоріскє вай наа?
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Ісус дикгля ленґєро буджяндіпе і важ ода пгендя ленґє:
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 — Сікавен Манґє дінарій. Каскєро муй і каскєро нав пре лесте? Акор оне отпгенде: — Імператоріскєро.
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 А Ов ленґє пгендя: — Важ ода ле імператоріскє ден імператоріскєро, а Девлескєро — ле Девлескє.
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Оне на бійріненас Лес те хунде про лав анґлал о нийпос, чудаліненаспес, сар Ов отпгендя, і заціхісаліле.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Акор подавле ко Ісус варесаве саддукєї (оне вакєренас, со нане уштавібе мувленґєро) і пгучле Лестар:
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 — Танітов, Моїсєй пісіндя аменґє, те кє варекасте мерела о пграл, ко саво есас ромні, но на есас ла о чаве, акор ов маїнел те лен ла ромнякє і важ пескєро пграл те ден лакє ле чавен.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Есас ефта пграла. Першо пграл іля пескє ромня і мувля бі о чаве.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Паліш те дуйто.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Те тріто іля ла пескє важо ромня; авка саворе ефтаджяне. Оне саворе мувле і на мукле пал песте ле чавен.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Паліш мувля те е ромні.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Важ ода, пало уштавібе ле мувленґєро, каскєрі ой ейла ромні? Бо ой есас ефтаджяненґє важе ромні.
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Ісус ленґє отпгендя: — Кале векоскєре мануша лен пескє ромнєн і джян роместе.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 А одала, саве ейна достойне те джівен андро авер векос і ейла уштадо опре андал о мерібе, на лена пескє ромнєн і роместе на джяна.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 І на бійрінена іма те мерен, бо оне ейна подобне про анґєла. Оне гіне Девлескєре чаве, бо лен участіє андро уштавібе мувленґєро.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 А ода, со мувле ушена андал о мерібе, Моїсєй сікадя пажо тернячкєнґєро кущос, саво лаболас, кана вічіндя ле Раєс, со ов гіно о Дейл Авраамоскєро, о Дейл Ісаакоскєро і о Дейл Яковскєро.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Ов о Дейл на ле мувленґєро, а ле джівденґєро, бо пріґ Лесте саворе джівде.
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Акор варесаве танітова Законоскєре пгенде: — Танітов, Ту міште отпгендял!
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 І ніко іма на тромалас те пгучен Лестар ні пал состе.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Паліш Ісус пгучля лендар: — Соске вакєрен авка, со Хрістос гіно о Ча ле Давідоскєро?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Та Давід коркоро вакєрел андро кніжка Псалмі:
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Давід вічінел Лес ле Раєга. Та акор, сар шай Ов авел лескєро Чаворо?
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Саворо нийпос шунелас ле Ісус, а Ов пгендя Пескєре сікаденґє:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 — Меркіненпес ле танітовен Законоскєрен. Оне камен те пгірен андро діндярдо шукар уравіпе і камен, кана ленґє палікєрен про фовроскєре піяца. Оне бешен про єкг федер тгана андро сінаґоґа і про вічіме дийлос.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Оне зален пескє ле вдовенґєре кгєра і про якга ле манушенґє буталікпес модлінен. Айсе прелена єкг баредер судос.
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.