Lucas 20
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs NVT
1 Ачіляпес андро єкг дівес, кана Ісус сікавелас андро храмос ле нийпос і вакєрелас ленґє Радишаґоскєро Гійрос, кє Лесте подавле єкг баредер рашая, танітова Законоскєре, а те пгуредера.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 І пгучле Лестар: — Пген аменґє, сава владага Ту када саворо кєрес? І ко диня Тукє кади влада?
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Акор Ов ленґє пгендя: — Те Ме пгучава тумендар, а тумен пгенен Манґє —
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 катар Іоанн хундя пескєрі влада те болавен, пало нєбос вай ле манушендар?
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Оне кєздинде те вакєрен машкар песте: «Те амен пгенага: "Пало нєбос", акор Ов пгучела: "Акор соске тумен на патянділян Лескє?"
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Те пгенага: "Ле манушендар", акор саворо нийпос марела амен ле баренца, бо оне патян, со Іоанн есас пророкос».
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Акор оне отпгенде: — На джянас, катар.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Акор те Ісус ленґє пгендя: — І Ме на пгенава туменґє, сава владага Ме када кєрав.
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Ов кєздиндя те розвакєрен ле нийпоскє када вакєрібе: — Єкг мануш садзіндя дракгєнґєро садос. Ов диня лес важо лове ле бувтякєренґє, а коркоро ґейля пре цузо пгув про бутенґєрі овра.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Кана авля овра, ов бічадя ле совґас ко дракгара, гой оне мі ден лескє ода, со поперелпес лескє ле увліпнастар. Та бувтяра ізмарде ле совґас і бічаде лес чувче вастенца.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Акор ов бічадя минґ єкгєс совґас, та оне те лес ізмарде і кєрде лега пре ладж, а паліш бічаде лес чувче вастенца.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Акор ов бічадя трітонес, та оне те лес фес ізмарде і чіде лес аврі андало садос.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Акор о хулай дракгєнґєро пгендя: «Со манґє те кєрен? Бічавава мійре камаде чаворес, талам, лестар оне ладжянапес».
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Та кана бувтяра дикгле ле час, кєздинде те вакєрен єкг аврескє: «Саворо када хулаїпе маїнел те ачен лескє. Авас, мурдарага лес, гой ада саворо те ачел аменґє».
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Акор оне чіде лес аврі андало садос і мурдарде. Со канакє кєрела ленца дракгєнґєро хулай?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Ов авела і мурдарела одален бувтякєрен, а садос отдела авренґє. А одала, кай шунде када, пгенде: — Те на ейл айсо!
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Та Ісус дикгля пре ленде і пгендя: — Сар те ахальон када пісіме: «Бар, саво отчіде мурніка, ачіля єкг главнедер андро углос»?
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Сако єкг, ко перела про ода бар, розмарелапес, а пре касте ов перела, одалес затасавела.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Танітова Законоскєре те єкг баредер рашая ахаліле, со ода вакєрібе Ісус розвакєрдя пал ленде, і важ ода камле єкгваресте те пганден тейле Лес, та даранас ле нийпостар.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Важ ода оне кєздинде те дикгєн пало Ісус і бічаде кє Лесте ле манушен, саве сікавнаспес, со оне гіне чачібнаскєре, гой те худен ле Ісус про лав і те ден Лес аврі ле владакє андро васта рімоскєре владаріскє.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Оне пгучле Лестар: — Танітов, амен джянас, со Ту міште вакєрес і міште сікавес, і на дикгєс про муя, а чачес сікавес Девлескєро дром.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Чі сабано аменґє те ден налогос імператоріскє вай наа?
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Ісус дикгля ленґєро буджяндіпе і важ ода пгендя ленґє:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 — Сікавен Манґє дінарій. Каскєро муй і каскєро нав пре лесте? Акор оне отпгенде: — Імператоріскєро.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 А Ов ленґє пгендя: — Важ ода ле імператоріскє ден імператоріскєро, а Девлескєро — ле Девлескє.
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Оне на бійріненас Лес те хунде про лав анґлал о нийпос, чудаліненаспес, сар Ов отпгендя, і заціхісаліле.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Акор подавле ко Ісус варесаве саддукєї (оне вакєренас, со нане уштавібе мувленґєро) і пгучле Лестар:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 — Танітов, Моїсєй пісіндя аменґє, те кє варекасте мерела о пграл, ко саво есас ромні, но на есас ла о чаве, акор ов маїнел те лен ла ромнякє і важ пескєро пграл те ден лакє ле чавен.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Есас ефта пграла. Першо пграл іля пескє ромня і мувля бі о чаве.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Паліш те дуйто.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Те тріто іля ла пескє важо ромня; авка саворе ефтаджяне. Оне саворе мувле і на мукле пал песте ле чавен.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Паліш мувля те е ромні.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Важ ода, пало уштавібе ле мувленґєро, каскєрі ой ейла ромні? Бо ой есас ефтаджяненґє важе ромні.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Ісус ленґє отпгендя: — Кале векоскєре мануша лен пескє ромнєн і джян роместе.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 А одала, саве ейна достойне те джівен андро авер векос і ейла уштадо опре андал о мерібе, на лена пескє ромнєн і роместе на джяна.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 І на бійрінена іма те мерен, бо оне ейна подобне про анґєла. Оне гіне Девлескєре чаве, бо лен участіє андро уштавібе мувленґєро.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 А ода, со мувле ушена андал о мерібе, Моїсєй сікадя пажо тернячкєнґєро кущос, саво лаболас, кана вічіндя ле Раєс, со ов гіно о Дейл Авраамоскєро, о Дейл Ісаакоскєро і о Дейл Яковскєро.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Ов о Дейл на ле мувленґєро, а ле джівденґєро, бо пріґ Лесте саворе джівде.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Акор варесаве танітова Законоскєре пгенде: — Танітов, Ту міште отпгендял!
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 І ніко іма на тромалас те пгучен Лестар ні пал состе.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Паліш Ісус пгучля лендар: — Соске вакєрен авка, со Хрістос гіно о Ча ле Давідоскєро?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Та Давід коркоро вакєрел андро кніжка Псалмі:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 — ausente —
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Давід вічінел Лес ле Раєга. Та акор, сар шай Ов авел лескєро Чаворо?
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Саворо нийпос шунелас ле Ісус, а Ов пгендя Пескєре сікаденґє:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 — Меркіненпес ле танітовен Законоскєрен. Оне камен те пгірен андро діндярдо шукар уравіпе і камен, кана ленґє палікєрен про фовроскєре піяца. Оне бешен про єкг федер тгана андро сінаґоґа і про вічіме дийлос.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Оне зален пескє ле вдовенґєре кгєра і про якга ле манушенґє буталікпес модлінен. Айсе прелена єкг баредер судос.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.