Lucas 20
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs ARIB
1 Ачіляпес андро єкг дівес, кана Ісус сікавелас андро храмос ле нийпос і вакєрелас ленґє Радишаґоскєро Гійрос, кє Лесте подавле єкг баредер рашая, танітова Законоскєре, а те пгуредера.
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 І пгучле Лестар: — Пген аменґє, сава владага Ту када саворо кєрес? І ко диня Тукє кади влада?
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Акор Ов ленґє пгендя: — Те Ме пгучава тумендар, а тумен пгенен Манґє —
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 катар Іоанн хундя пескєрі влада те болавен, пало нєбос вай ле манушендар?
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Оне кєздинде те вакєрен машкар песте: «Те амен пгенага: "Пало нєбос", акор Ов пгучела: "Акор соске тумен на патянділян Лескє?"
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Те пгенага: "Ле манушендар", акор саворо нийпос марела амен ле баренца, бо оне патян, со Іоанн есас пророкос».
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Акор оне отпгенде: — На джянас, катар.
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Акор те Ісус ленґє пгендя: — І Ме на пгенава туменґє, сава владага Ме када кєрав.
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Ов кєздиндя те розвакєрен ле нийпоскє када вакєрібе: — Єкг мануш садзіндя дракгєнґєро садос. Ов диня лес важо лове ле бувтякєренґє, а коркоро ґейля пре цузо пгув про бутенґєрі овра.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Кана авля овра, ов бічадя ле совґас ко дракгара, гой оне мі ден лескє ода, со поперелпес лескє ле увліпнастар. Та бувтяра ізмарде ле совґас і бічаде лес чувче вастенца.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Акор ов бічадя минґ єкгєс совґас, та оне те лес ізмарде і кєрде лега пре ладж, а паліш бічаде лес чувче вастенца.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Акор ов бічадя трітонес, та оне те лес фес ізмарде і чіде лес аврі андало садос.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 Акор о хулай дракгєнґєро пгендя: «Со манґє те кєрен? Бічавава мійре камаде чаворес, талам, лестар оне ладжянапес».
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Та кана бувтяра дикгле ле час, кєздинде те вакєрен єкг аврескє: «Саворо када хулаїпе маїнел те ачен лескє. Авас, мурдарага лес, гой ада саворо те ачел аменґє».
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Акор оне чіде лес аврі андало садос і мурдарде. Со канакє кєрела ленца дракгєнґєро хулай?
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Ов авела і мурдарела одален бувтякєрен, а садос отдела авренґє. А одала, кай шунде када, пгенде: — Те на ейл айсо!
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Та Ісус дикгля пре ленде і пгендя: — Сар те ахальон када пісіме: «Бар, саво отчіде мурніка, ачіля єкг главнедер андро углос»?
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Сако єкг, ко перела про ода бар, розмарелапес, а пре касте ов перела, одалес затасавела.
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Танітова Законоскєре те єкг баредер рашая ахаліле, со ода вакєрібе Ісус розвакєрдя пал ленде, і важ ода камле єкгваресте те пганден тейле Лес, та даранас ле нийпостар.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Важ ода оне кєздинде те дикгєн пало Ісус і бічаде кє Лесте ле манушен, саве сікавнаспес, со оне гіне чачібнаскєре, гой те худен ле Ісус про лав і те ден Лес аврі ле владакє андро васта рімоскєре владаріскє.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Оне пгучле Лестар: — Танітов, амен джянас, со Ту міште вакєрес і міште сікавес, і на дикгєс про муя, а чачес сікавес Девлескєро дром.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Чі сабано аменґє те ден налогос імператоріскє вай наа?
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Ісус дикгля ленґєро буджяндіпе і важ ода пгендя ленґє:
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 — Сікавен Манґє дінарій. Каскєро муй і каскєро нав пре лесте? Акор оне отпгенде: — Імператоріскєро.
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 А Ов ленґє пгендя: — Важ ода ле імператоріскє ден імператоріскєро, а Девлескєро — ле Девлескє.
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Оне на бійріненас Лес те хунде про лав анґлал о нийпос, чудаліненаспес, сар Ов отпгендя, і заціхісаліле.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Акор подавле ко Ісус варесаве саддукєї (оне вакєренас, со нане уштавібе мувленґєро) і пгучле Лестар:
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 — Танітов, Моїсєй пісіндя аменґє, те кє варекасте мерела о пграл, ко саво есас ромні, но на есас ла о чаве, акор ов маїнел те лен ла ромнякє і важ пескєро пграл те ден лакє ле чавен.
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Есас ефта пграла. Першо пграл іля пескє ромня і мувля бі о чаве.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Паліш те дуйто.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Те тріто іля ла пескє важо ромня; авка саворе ефтаджяне. Оне саворе мувле і на мукле пал песте ле чавен.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Паліш мувля те е ромні.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Важ ода, пало уштавібе ле мувленґєро, каскєрі ой ейла ромні? Бо ой есас ефтаджяненґє важе ромні.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Ісус ленґє отпгендя: — Кале векоскєре мануша лен пескє ромнєн і джян роместе.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 А одала, саве ейна достойне те джівен андро авер векос і ейла уштадо опре андал о мерібе, на лена пескє ромнєн і роместе на джяна.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 І на бійрінена іма те мерен, бо оне ейна подобне про анґєла. Оне гіне Девлескєре чаве, бо лен участіє андро уштавібе мувленґєро.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 А ода, со мувле ушена андал о мерібе, Моїсєй сікадя пажо тернячкєнґєро кущос, саво лаболас, кана вічіндя ле Раєс, со ов гіно о Дейл Авраамоскєро, о Дейл Ісаакоскєро і о Дейл Яковскєро.
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ов о Дейл на ле мувленґєро, а ле джівденґєро, бо пріґ Лесте саворе джівде.
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Акор варесаве танітова Законоскєре пгенде: — Танітов, Ту міште отпгендял!
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 І ніко іма на тромалас те пгучен Лестар ні пал состе.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Паліш Ісус пгучля лендар: — Соске вакєрен авка, со Хрістос гіно о Ча ле Давідоскєро?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Та Давід коркоро вакєрел андро кніжка Псалмі:
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Давід вічінел Лес ле Раєга. Та акор, сар шай Ов авел лескєро Чаворо?
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Саворо нийпос шунелас ле Ісус, а Ов пгендя Пескєре сікаденґє:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 — Меркіненпес ле танітовен Законоскєрен. Оне камен те пгірен андро діндярдо шукар уравіпе і камен, кана ленґє палікєрен про фовроскєре піяца. Оне бешен про єкг федер тгана андро сінаґоґа і про вічіме дийлос.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Оне зален пескє ле вдовенґєре кгєра і про якга ле манушенґє буталікпес модлінен. Айсе прелена єкг баредер судос.
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.