Lucas 18
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs VC
1 Акор Ісус розвакєрдя ленґє єкг вакєрібе пал ода, со кампел міндик те модліненпес і те на мукєн тейле о васта:
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 — Андро єкг фоврос есас судзас, саво Девлестар на даралас а ле манушендар на ладжялас.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Андро ода фоврос есас вдова, саві пгірелас кє лесте і вакєрелас: «Заач важ манде мійре врагостар».
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Ов буталік на камелас, а паліш пгендя коркоро андре песте: «Хоч ме ле Девлестар на дарав, а ле манушендар на ладжяв,
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 та важ ода, кай кади вдова на дел манґє смійром, заачава важ лате, гой те преачел те пгірен кє манде, те мучінен ман».
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 І пгендя о Рай: — Тумен шунен, со вакєрел када біпатівало судзас?
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 А о Дейл? На заачела важ одала, кас Ов кіндя аврі, саве вічінен кє Лесте дівесе те ратяга? Чі Ов буталік ужарела?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Пгенав туменґє, со Ов сіґ заачела важ ленде. Та кана авела о Ча Манушенґєро, чі аракгєла патябе пре пгув?
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Одаленґє, ко есас бійзошно андро пескєро чачібен і дикгєнас тейле саворен манушен, Ісус розвакєрдя айсо вакєрібе:
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 — Дуй мануша авле андре храмос те модліненпес — єкг есас фарісєй, а дуйто ода, саво іскідел налогі.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Фарісєй тердьолас і модліндяпес важ песте авка: «Девла, палікєрав Тукє, кай ме на сом айсо, сар авер мануша: човраша, напатівале, одала, саве кєрен лубіпен, або сар када мануш, саво іскідел налогі.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Дувар про курко лікєрав о постос, а саворестар, со зародав, дав дештато».
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 А ода, саво іскіделас налогі, тердьолас пре сийра і даралас те вазден пескєре якга про нєбос, мареласпес андро колін і вакєрелас: «Девла, посаїн ман, бійношнес».
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Пгенав туменґє, со чак када мануш ґейля кгєйре оправдіме, а на першо. Сако, ко ваздел пескє опре, дикгєна лес тейле, а ко дикгєлпес тейле, ода ейла ваздно опре.
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Ко Ісус анде цікне чавен, гой Ов те тговел Пескєре васта пре ленде. Та кана дикгле сікаде када, на каменас лен те домукєн.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Акор Ісус вічіндя лен і пгендя: — Мукєн ле чавен, мі авен кє Манде. На запріщінен ленґє те авен, бо Краліпе Девлескєро гіно ленґєро.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Чачібе вакєрав туменґє: ко на прелела Краліпе Девлескєро, сар о чаворо, на заджяла андре лесте.
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Єкг ле пгуредер манушендар пгучля Лестар: — Лачо танітов, со манґє те кєрен, гой те худав вечно джівіпе?
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Ісус лескє пгендя: — Соске ту вічінес Ман лачо? Ніко нане лачо, ча єкг о Дейл.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Ту джянес е заповіді: на кєр лубіпен, на мурдар, на човр, на свідчін начачібе, кам пескєре дадес те пескєра да.
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Ов Лескє пгендя: — Саворо акада ме долікєрав мійре терне бершендар.
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Сар шундя када, Ісус пгендя лескє: — Єкг тукє хібінел — саворо, со тут гін, бікєн і розде ле чоренґє, і ейла тут барваліпе про нєбос. Акор ав пал Манде.
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Сар ов шундя саворо када, забаїндяпес, бо есас іґєн барвало.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Ісус дикгля, со ов забаїндяпес, і пгендя: — Сар пгарес барваленґє те заджян андро Краліпе ле Девлескєро!
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Ловкєдер верблюдоскє те преджян пріґ сувакєро кганоро, сар барвалескє те заджян андо Краліпе Девлескєро.
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Одала, ко ода шунелас, пгучле: — Акор ко шай ратинелпес?
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Ісус ленґє отпгендя: — Ода, со наший манушенґє, ода шай ле Девлескє.
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Акор Петро пгендя: — Дикг, саворо, со кє аменде есас, амен муклям і ґейлям пал Туте.
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Ісус пгендя ленґє: — Чачібе пгенав туменґє: сако, ко мукля пескєро кгєр, вай ромня, вай ле пгрален, вай ле даден, вай ле чавен важо Краліпе ле Девлескєро,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 худела бутередер андре аді овра, а андро авер векос — вечно джівіпе.
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Акор Ов вічіндя пескєре дешудуєн сікаден і пгендя ленґє: — Канакє амен джяс андро Єрусалім, і обачелапес одя саворо, со гін пісіме пріґ пророка пало Ча ле Манушенґєро.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Ов ейла отдино манушенґє, саве на джянен ле Девлес. Оне асана Лес аврі, джюнґлярена Лес і чунґаркєрена пре Лесте,
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 а пало марібе ле чупняга мурдарена Лес, та про тріто дівес Ов джівдісальола.
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Сікаде ніч одалестар на ахаліле, бо када лав есас запганло лендар, і оне на джяненас, пал состе джялас вакєрібе.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Кана Ісус авелас пашедер ко Єріхон, єкг коро мануш бешелас пажо дром і манґєлас о лове.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Сар шундя, со паж лесте преджял нийпос, пгучля лендар: — Со пес обачіля?
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Лескє пгенде: — Ісус андал Назарет преджял.
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Акор о коро завріскіндя: — Ісус, о Ча ле Давідоскєро, посаїн ман!
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 А одала, саве джянас анґлал, кєздинде те вакєрен лескє, гой ов те ціхісальол, та о коро минґ федер вріскінелас: — Ча Давідоскєро, посаїн ман!
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Ісус терділя і пгендя: — Анен лес кє Манде. Кана ов подавля кє Лесте, Ісус пгучля лестар:
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 — Со ту камес, гой Ме тукє те кєрав? А о коро Лескє пгендя: — Раєя! Камав те дикгєн!
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Ісус лескє пгендя: — Пгутер о якга! Тийро патябе сасардя тут аврі!
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Коро єкгваресте ачіля те дикгєн і ґейля пало Ісус, ле ашаріпнага ле Девлес. А саворо нийпос, саво дикгля када, ашарелас ле Девлес.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.