Lucas 18
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs ARIB
1 Акор Ісус розвакєрдя ленґє єкг вакєрібе пал ода, со кампел міндик те модліненпес і те на мукєн тейле о васта:
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 — Андро єкг фоврос есас судзас, саво Девлестар на даралас а ле манушендар на ладжялас.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Андро ода фоврос есас вдова, саві пгірелас кє лесте і вакєрелас: «Заач важ манде мійре врагостар».
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Ов буталік на камелас, а паліш пгендя коркоро андре песте: «Хоч ме ле Девлестар на дарав, а ле манушендар на ладжяв,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 та важ ода, кай кади вдова на дел манґє смійром, заачава важ лате, гой те преачел те пгірен кє манде, те мучінен ман».
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 І пгендя о Рай: — Тумен шунен, со вакєрел када біпатівало судзас?
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 А о Дейл? На заачела важ одала, кас Ов кіндя аврі, саве вічінен кє Лесте дівесе те ратяга? Чі Ов буталік ужарела?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Пгенав туменґє, со Ов сіґ заачела важ ленде. Та кана авела о Ча Манушенґєро, чі аракгєла патябе пре пгув?
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Одаленґє, ко есас бійзошно андро пескєро чачібен і дикгєнас тейле саворен манушен, Ісус розвакєрдя айсо вакєрібе:
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 — Дуй мануша авле андре храмос те модліненпес — єкг есас фарісєй, а дуйто ода, саво іскідел налогі.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Фарісєй тердьолас і модліндяпес важ песте авка: «Девла, палікєрав Тукє, кай ме на сом айсо, сар авер мануша: човраша, напатівале, одала, саве кєрен лубіпен, або сар када мануш, саво іскідел налогі.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Дувар про курко лікєрав о постос, а саворестар, со зародав, дав дештато».
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 А ода, саво іскіделас налогі, тердьолас пре сийра і даралас те вазден пескєре якга про нєбос, мареласпес андро колін і вакєрелас: «Девла, посаїн ман, бійношнес».
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Пгенав туменґє, со чак када мануш ґейля кгєйре оправдіме, а на першо. Сако, ко ваздел пескє опре, дикгєна лес тейле, а ко дикгєлпес тейле, ода ейла ваздно опре.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Ко Ісус анде цікне чавен, гой Ов те тговел Пескєре васта пре ленде. Та кана дикгле сікаде када, на каменас лен те домукєн.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Акор Ісус вічіндя лен і пгендя: — Мукєн ле чавен, мі авен кє Манде. На запріщінен ленґє те авен, бо Краліпе Девлескєро гіно ленґєро.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Чачібе вакєрав туменґє: ко на прелела Краліпе Девлескєро, сар о чаворо, на заджяла андре лесте.
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Єкг ле пгуредер манушендар пгучля Лестар: — Лачо танітов, со манґє те кєрен, гой те худав вечно джівіпе?
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Ісус лескє пгендя: — Соске ту вічінес Ман лачо? Ніко нане лачо, ча єкг о Дейл.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ту джянес е заповіді: на кєр лубіпен, на мурдар, на човр, на свідчін начачібе, кам пескєре дадес те пескєра да.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ов Лескє пгендя: — Саворо акада ме долікєрав мійре терне бершендар.
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Сар шундя када, Ісус пгендя лескє: — Єкг тукє хібінел — саворо, со тут гін, бікєн і розде ле чоренґє, і ейла тут барваліпе про нєбос. Акор ав пал Манде.
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Сар ов шундя саворо када, забаїндяпес, бо есас іґєн барвало.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Ісус дикгля, со ов забаїндяпес, і пгендя: — Сар пгарес барваленґє те заджян андро Краліпе ле Девлескєро!
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ловкєдер верблюдоскє те преджян пріґ сувакєро кганоро, сар барвалескє те заджян андо Краліпе Девлескєро.
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Одала, ко ода шунелас, пгучле: — Акор ко шай ратинелпес?
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Ісус ленґє отпгендя: — Ода, со наший манушенґє, ода шай ле Девлескє.
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Акор Петро пгендя: — Дикг, саворо, со кє аменде есас, амен муклям і ґейлям пал Туте.
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Ісус пгендя ленґє: — Чачібе пгенав туменґє: сако, ко мукля пескєро кгєр, вай ромня, вай ле пгрален, вай ле даден, вай ле чавен важо Краліпе ле Девлескєро,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 худела бутередер андре аді овра, а андро авер векос — вечно джівіпе.
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Акор Ов вічіндя пескєре дешудуєн сікаден і пгендя ленґє: — Канакє амен джяс андро Єрусалім, і обачелапес одя саворо, со гін пісіме пріґ пророка пало Ча ле Манушенґєро.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Ов ейла отдино манушенґє, саве на джянен ле Девлес. Оне асана Лес аврі, джюнґлярена Лес і чунґаркєрена пре Лесте,
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 а пало марібе ле чупняга мурдарена Лес, та про тріто дівес Ов джівдісальола.
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Сікаде ніч одалестар на ахаліле, бо када лав есас запганло лендар, і оне на джяненас, пал состе джялас вакєрібе.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Кана Ісус авелас пашедер ко Єріхон, єкг коро мануш бешелас пажо дром і манґєлас о лове.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Сар шундя, со паж лесте преджял нийпос, пгучля лендар: — Со пес обачіля?
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Лескє пгенде: — Ісус андал Назарет преджял.
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Акор о коро завріскіндя: — Ісус, о Ча ле Давідоскєро, посаїн ман!
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 А одала, саве джянас анґлал, кєздинде те вакєрен лескє, гой ов те ціхісальол, та о коро минґ федер вріскінелас: — Ча Давідоскєро, посаїн ман!
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Ісус терділя і пгендя: — Анен лес кє Манде. Кана ов подавля кє Лесте, Ісус пгучля лестар:
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 — Со ту камес, гой Ме тукє те кєрав? А о коро Лескє пгендя: — Раєя! Камав те дикгєн!
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Ісус лескє пгендя: — Пгутер о якга! Тийро патябе сасардя тут аврі!
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Коро єкгваресте ачіля те дикгєн і ґейля пало Ісус, ле ашаріпнага ле Девлес. А саворо нийпос, саво дикгля када, ашарелас ле Девлес.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.